Non-fictie

Flip Vuijsje

Mickonomics
De zakelijke kracht van de grootste rockband ooit
Flip Vuijsje


Een boek over een band die al vijftig jaar bestaat, The Rolling Stones. Maar het is niet het verhaal over alle belevenissen die de bandleden in die vijftig jaar meegemaakt hebben. Het is wel een boek over over Mick Jagger en zijn zakelijk leiderschap en strategisch handelen waardoor de The Rolling Stones bleven bestaan en bleven functioneren.  Flip Vuijsje vertelt in dit boek hoe Mick Jagger dit zakelijke succes heeft weten te bereiken en, misschien nog wel belangrijker, heeft weten vast te houden.
Het  boek is opgedeeld in negen hoofdstukken en ieder hoofdstuk vertegenwoordigt een biografische 'managementles' met Mick Jagger in de hoofdrol.


Het verhaal begint met Allen Klein, de zakenmanager van de Stones, die met pijn en moeite het door hun verdiende geld aan de leden van de band afstond. Hij is zijn hele leven blijven volhouden dat hij dit deed om ze te beschermen. In die tijd waren bands namelijk vaak eendagsvliegen, sommigen hielden het wat langer vol, maar de meeste bands hielden het na een paar jaar wel weer voor gezien. Allen Klein wilde geld opzij leggen voor de jongens zodat ze ook later, nadat de band gestopt was, geld hadden om van te leven. Andrew Oldham, de man die de Stones aan hun bekendheid hielp, was Klein voorgegaan.


Allen Klein wordt opgevolgd door prins Rupert Loewenstein die als eerste het belang van concert-toernees inzag. Met zijn komst kwam de band vanaf begin jaren zeventig in een veel rustiger financieel vaarwater. Hij heeft de Stones veertig jaar begeleid en heeft veel belastingfoefjes uitgehaald die zeer voordelig waren voor de Stones. Zijn eerste financiële advies was, verhuizen... ga weg uit Engeland.
Maar ondanks de komst van Rupert het was Mick Jagger die de touwtjes in handen hield. Hij was de man 'die voor de band lijnen uitzette, keuzes maakte, knopen doorhakte. Als zakelijk en commercieel strateeg. Als de man die naar buiten toe namens de band het woord voerde. Als de man die bepaalde of er wel of niet op tournee zou worden gegaan en hoe een tournee er precies uit zou zien.[...] Als de man die besliste met welke record company er een nieuw contract werd afgesloten, en op wat voor condities.'
Regelmatig wordt mede-bandlid en songwriter Keith Richards en Rupert bij besluitvormingen betrokken maar het was toch altijd uiteindelijk Mick die de zwaarste en doorslaggevende stem in het geheel heeft. (les 5)

Mick wordt door velen, ook door de bandleden op Ronnie Wood na, afgetekend als een geldwolf, als iemand waarbij geld op de eerste plaats komt en dan pas de muziek. Keith Richards wordt door de buitenwereld steeds gezien als de ware muziekliefhebber. Toch is het dankzij Mick Jagger dat Keith nog steeds bij de Stones is en miljoenen op zijn rekening heeft staan. Mick sleepte Keith ook door zijn periode van ernstige heroïneverslaving heen. Hij zorgde dat Keith wel op het podium stond en zijn werk deed ook al stond Keith stijf van de heroïne. Hij heeft zich nooit laatdunkend uitgelaten over Keith (les 7) terwijl de band dankzij Keiths verslaving in bepaalde landen niet werd toegelaten.
Mick is volgens Vuijsje een man die afgunst en bewondering oproept. Hij is overal in geïnteresseerd, is charismatisch, heeft stijl, is intelligent en heeft maling aan de opinie van mensen (les 8) over hem. Zijn huwelijken liepen op de klippen en de scheidingen hebben hem goudgeld gekost. Toch is ook dat dankzij Micks financieel inzicht in goede banen geleid waarbij niemand namoppert. Mick is wel eerlijk (les 9) zegt Vuijsje ook in financieel opzicht en dat maakt hem ook tot de grote strateeg.  Hij had ook soms wel een beetje geluk (les 3), maar heeft voor het merendeel keihard gewerkt (les 4) voor het succes van de Stones.
Kortom, de  negen managementlessen laten zien wie Mick is in zakelijk opzicht en hoe hij het voor elkaar heeft gekregen 'het bedrijf' genaamd The Rolling Stones te leiden en financieel gezond te houden.


Het boek is prettig en onderhoudend geschreven. Vuijsje zegt zelf, het is geen lesboek maar een leesboek en dat klopt. 
Vuijsje is duidelijk een Stonesfan en weet enorm veel over de beroemde rockband te vertellen. Het enige minpuntje is dat Vuijsje ook een grote fan is van de persoon Mick Jagger, wat zijn objectiviteit niet erg ten goede komt. Wat Jagger ook doet, het wordt wel goedgepraat door Vuijsje. Hij had wel wat meer afstand mogen bewaren dan was het boek nóg beter leesbaar geweest. Maar ondanks deze aanmerking is het boek zeker aan te bevelen en voor de Stonesfans een must.


ISBN 9789046815397 Paperback 254 pagina's Uitgeverij Nieuw Amsterdam oktober 2013
Herziene editie met vele toevoegingen van 'Mick Jagger. Manager/ondernemer', Nieuw Amsterdam 2005

© Dettie, 13 januari 2014

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

John, Paul, Keith & Mick
The Beatles en The Rolling Stones, samen in één verhaal
Flip Vuijsje


Er zijn van die aloude ongeschreven muziekwetten. Je was van The Beatles óf van The  Rolling Stones. Ik viel altijd buiten die wetmatigheid, want ik hield van allebei. Ik bevond me in goed gezelschap, blijkt achteraf, want ook de schrijver van dit boek, Flip Vuijsje, behoorde tot deze subgroep. Nog groter was mijn verrassing toen ik er bij het lezen van dit boek achter kwam dat zelfs The Beatles en The Rolling  Stones zelf, liefhebbers waren van elkaars muziek...

Er zijn vast grotere en diepgaandere naslagwerken over beide groepen geschreven, maar dit boek is naar mijn weten het eerste boek over beide groepen sámen. Goede timing o.a. vanwege het feit dat dit jaar het  jubileumjaar is waarin The Rolling Stones hun 50 ste verjaardag vieren maar ook omdat het deze maand 50 jaar geleden is dat ‘Love me do” van The Beatles uitkwam.
Het is een prettig leesbaar boek geworden, wat ondermeer komt doordat  je het voor je ogen ziet gebeuren. De jonge Brian Jones die op een zaterdagmorgen “Love me do ”op de radio hoort, en meteen  Keith Richards er bij roept, verschrikt roepend; “Thy’re into the same blues thing as us”. De liefde blijkt wederzijds, want als The Rolling Stones, we spreken 1963, op een zondagavond staan te spelen ziet Bill Wyman ineens tussen het publiek vier jonge mannen in identieke zwartleren overjassen staan, die aandachtig naar The Rolling Stones stonden te kijken. “And I said to myself; Shit, that’s the Beatles”. In de pauze ontmoeten de vier elkaar, en na het optreden  vertrekken ze gebroederlijke naar de gezamenlijke flat van The Stones, om vier uur lang over muziek te bomen. Daar verschilden hun opvattingen natuurlijk deels over, maar ze vonden elkaar in wederzijdse invloeden van mannen als Little Richard, Chuck Berry, Buddy Holly, Eddie Cochran en Carl Perkins . Er was wederzijdse fascinatie voor elkaars muziek, en dat zou eigenlijk altijd zo blijven, ook al waren ze deels elkaar concurrenten en werd er op latere momenten wel eens onderling een sneer uitgedeeld. Op meerdere momenten beïnvloedde ze ook elkaar carrière. George Harrison tipte de toen nog tamelijk onbekende  Stones toen er gevraagd werd naar een goede live-act, John en Paul waren, min of meer per ongeluk, verantwoordelijk voor de 2e singel van The Rolling Stones “I wanne be your man”, en Mick en Keith zongen mee bij de opname van “All you need is love”. Als er een nieuwe lp of singel uit kwam gebeurde dat in goed overleg, om elkaar zo min mogelijk voor de voeten te lopen.


Dit boek beslaat de periode van 1963 tot 1970. De beginjaren van The Rolling  Stones, en de complete jaren van The Beatles. Het gaat ondermeer in op de verschillen en de overeenkomsten in jeugd, herkomst en persoonlijkheden tussen de leden van beide bands. Grappig vond ik om te lezen hoe beide groepen vanaf het begin hun imago cultiveerde. The Beatles als ideale aspirant-schoonzonen, The Rolling Stones als ruige rockers met een bedenkelijk imago. Bij de Beatles werd er bewust op ingezet om een imago te creëren dat perfect was toegesneden op het veroveren van een zo groot mogelijk jonge-meisjes publiek. Vooral de eerste jaren lag dat voor een groot deel omgekeerd. The Beatles stortte zich vol overgave in uitzinnig drank en drugs gebruik en sex met jonge vrouwelijke fans... Vooral in de begintijd was de Britse pers in ruil voor ‘toegang’ tot The Beatles bereid daar geen woord te schrijven, zodat het keurige imago heel lang stand hield. The Beatles waren verder veel meer dan The Rolling  Stones pragmatici en opportunisten. Compleet gefocust op succes tot iedere prijs. Terwijl The Rolling Stones ondanks hun imago van onbeschaamdheid en onfatsoen, juist ten diepste idealisten waren. Samen voor die ene zaak die hen verbond; het verbreiden van het evangelie van de Chicago-blues. The Rolling Stones op hun beurt hielden trouwens hun wilde imago van ongeciviliseerd en ongewassen wildemannen ook graag in stand,om dat hún fans, veel meer jongens dan meisjes, dat op hun beurt zeer konden waarderen. Het  sexs, drugs en rock en roll imago van The Stones kwam in later tijden overigens ruimschoots overeen met de werkelijkheid, maar in die beginjaren was het Paul McCartny, toen al volop gebruiker van veel zwaarder spul, die Mick Jagger vriendelijk zijn eerste joint aan bood. 


Centraal  in dit boek staat ook de vraag waarom The Beatles er na acht jaar mee stopten, terwijl The Rolling  Stones nu vijftig jaar later nog steeds op het podium staan. Het antwoord op deze vraag gaat te ver voor deze recensie, maar heeft oa te maken met de structuren binnen de groepen, hun werkwijze, en met name, de karakters van de verschillende bandleden. En tot slot natuurlijk, iedere Beatlesfan zal dit zuchtend beamen, met de komst van Yoko Ono.

Het is een aanrader voor muziekliefhebbers, dit boekje. Het geeft een mooi beeld van de muziekgeschiedenis van de jaren zestig en zeventig, en van de raakvlakken en ontmoetingen van twee bands die toonaangevend voor hun generatie waren. De échte fans zullen het vast al wel geweten hebben, maar voor mij waren al die wederzijdse ontmoetingen en invloeden verrassend om te lezen. Enig kritiekpunt wat mij betreft is dat er iets te veel en iets te lange Engelse citaten in staan.


Flip Vuijsje: John, Paul, Keith & Mick (facebookpagina)


ISBN 97890 46813003 Paperback 159 pagina’s Uitgeverij Nieuw Amsterdam oktober 2012

© Willeke, 29 oktober 2012

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER