Nieuwe jeugdboekrecensies t/m 5 jaar

Toet-toet! Tringeling!
Geluidenboek
Guido van Genechten


Intussen zijn de geluidenboekjes aardig ingeburgerd bij jonge ‘lezertjes’. In dit boekje kunnen ze luisteren naar geluiden die bij voertuigen horen: Tringeling! Toet-toet! Of een vrolijk deuntje…


Als voorlezer valt het niet mee om de tekst die er staat helemaal voorgelezen te krijgen: dat vingertje gaat al snel richting het plekje waar je op moet duwen om een leuk geluidje te kunnen horen!
Na een tijdje, als het nieuwe eraf is, blijft er nog veel over om van te genieten: een leuk tekstje en mooie afbeeldingen. Die hebben allemaal te maken met vervoermiddelen: een fiets bijvoorbeeld. Of auto’s van eenvoudig tot bijzonder. Een brandweerauto, maar ook een tractor. En eentje is wel heel leuk: een ijscokar!   
Natuurlijk ontbreekt de trein niet. Alle geluiden passen precies, een bel klinkt toch weer anders dan een sirene, of de stoomfluit van een trein.


De tekeningen hebben heldere, primaire kleuren en natuurlijk is er veel meer te zien dan alleen dat vervoermiddel. Dus als het kind het geduld kan opbrengen, kun je de dingen aanwijzen die bij het vervoermiddel horen en vertellen over de overweg, of over wat een tractor doet.
De personages zijn dieren, ook daar kun je het kind op wijzen.
Een boek om veel plezier van te hebben, en als het eenmaal uit is dan is een ijsje wel heel lekker!
Want de ijscokar is de hekkensluiter.


Guido van Genechten (1957, Mol, België) is een belende naam in kinderboekenland. Tien jaar geleden verscheen het prentenboek Rikki. Met dat boek werd hij laureaat van de internationale illustratorenwedstrijd Prijs van de Stad Hasselt. Klein wit visje is ook wereldberoemd.


ISBN 9789044837636 | hardcover | 111 pagina's | Uitgeverij Clavis | maart 2020
Afmetingen 22,1 x 22,1 x 2 cm | Leeftijd vanaf 3 jaar

© Marjo, 2 juli 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Het wachten waard
Manuel Šumberac


Af en toe is het moeilijk om over een boek dat je gelezen hebt te vertellen wat je er van vindt. Gek genoeg is dat dan vaak een boek dat je erg mooi vindt en juist dát ongrijpbare, waarom het je zo aanspreekt, is moeilijk te verwoorden. Je moet zo'n boek eigenlijk zien en ervaren. 

Ook de beschrijving op de achterkant laat in het midden wat je te zien en te lezen krijgt:


Harry vindt het, als hij op een dag naar iets bijzonders zoekt.
Het is niet het grootste, en ook niet het mooiste.
Maar voor Harry is het speciaal en precies goed.


Daar heb je ook geen houvast aan voor een verslag. Wat nu? Wat Harry vindt, zien we wel op de cover dus dat kan wel verklapt worden. Het een versierd ei dat tussen allerlei verschillende andere eieren staat.  Het is geen groot ei, geen klein ei, maar voor Harry is 'zijn' ei uniek en helemaal prima. Hij wacht tot het ei uitkomt maar dat gebeurt maar niet. Harry wacht en wacht en wacht en bedenkt van alles om het maar te laten uitkomen, maar nee, er gebeurd helemaal niets. het staat er maar. Zwijgend en stil, er gebeurt niets ...
Harry geeft het op en gaat maar met de wezens spelen die uit de andere eieren zijn gekomen. Toch laat 'zijn' ei hem niet los en hij gaat toch maar terug naar zijn eigen, zwijgende, ei. Maar daar is inmiddels het een en ander mee gebeurd. Het ziet er nu heel anders uit.


Het is een beetje groter, minder rond, een beetje mooier, minder eivormig...
Sinds die dag denkt Harry er elke dag aan dat iets wat speciaal en uniek is, tijd en geduld nodig heeft om te kunnen groeien.


Dat is een mooie wijze les voor kinderen die momenteel leven in een tijd waarin alles onmiddellijk en snel moet.  Geduld hebben, de tijd nemen, is vaak erg het wachten waard.


Het verhaal zelf is dus al bijzonder, maar de afbeeldingen zijn dat nog meer. Ze hebben iets magisch, iets onwerkelijks, maar zijn toch ook weer heel goed te begrijpen. Het boek zou voor de illustraties zomaar een prijs kunnen krijgen.
Kortom, een hebbeboek.


ISBN 9789044835984 | Hardcover | 27 pagina's | Uitgeverij Clavis | februari 2020
Afmeting 25,6 x 26,8 cm | Vertaald door Clavis Uitgeverij | Leeftijd 4+

© Dettie, 26 juni 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Ik zoen je
Guido van Genechten


Iedereen kent het wel als je met een klein kindje aan het troetelen bent, je kriebelt het buikje, je pakt de voetjes of handjes en zwaait er mee heen en weer en je zingt er eventueel een versje of liedje bij. Guido van Genechten heeft deze handelingen op zijn eigen vrolijke manier in woord en beeld vorm gegeven. Hij zwaait en prikt niet maar ... geeft kusjes!


Ik zoen je
boven op
je bolletje

zegt hij tegen de babypoes


Ik zoen
het puntje
van
je neus

vertelt hij het biggetje


en in je nekje
precies dat plekje
smak


meldt hij de giraffe


Daarbij zien we schattige afbeeldingen van al die dieren die gekust worden, in hun kleine luiertje, op een speelkleedje.
Het lijkt me heerlijk om dit boekje samen met een kindje te lezen, voor beiden wordt dit veel liefdevolle pret, want natuurlijk geef je al die kusjes zelf! Op het buikje, op de handjes en voetjes, wangetjes en snoetje... net als in het boekje. 
Een heerlijk knuffel, kusserdekus boekje.


ISBN 9789044838459 | Hardcover met ronde hoeken | 18 hardkartonnen pagina's | Uitgeverij Clavis | april 2020
Afmeting 21 x 22 cm | Leeftijd vanaf 1 jaar

© Dettie, 18 juni 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De voelsprieten van Neel
illustraties: Carolien Westermann
tekst: Steven Gielis


In dit boek leren kinderen hoe het is als iemand hoogsensitief /hooggevoelig is. Gelukkig maar want boekjes over hoe het is als je hooggevoelig bent, zijn er veel te weinig. Het kan zo'n opluchting voor een kind zijn als hij of zij ontdekt waarom ze soms zo vreselijk blij zijn of zo verdrietig en/of moe zijn. Waarom ze zich anders voelen en soms overweldigd kunnen worden door emoties en gevoelens. Iets wat andere kinderen blijkbaar niet hebben. Maar vooral is het fijn als ze leren hoe ze ermee om kunnen gaan, zodat ze door hun heftige gevoelens niet meer zo heel erg heen en weer geslingerd worden. Daarom is het goed dat dit boek verschenen is.


Wat hoogsensitief zijn is, wordt uitgelegd door middel van het figuurtje Neel, die twee prachtige voelsprieten op zijn kop heeft.  Deze zijn heel zacht, als van fluweel, en heel teer. De voelsprieten registreren alles wat er om en binnenin Neel gebeurt.
Dankzij zijn voelsprieten kan Neel alles wat hij ziet, voelt, proeft, hoort etc. dieper beleven. Kortom, dankzij die voelsprieten voelt Neel alles heel precies en intens aan. Maar het is ook wel veel wat hij allemaal voelt, dan heeft hij even rust en tijd nodig om alles te verwerken.


Er is helaas ook een minder leuke kant aan de sprieten. Ze geven namelijk ook heel sterk aan wanneer iets niet leuk of prettig is. Bijvoorbeeld wanneer er heel veel lawaai is of als kinderen ruzie maken. Ook een vreemde geur of teveel licht of een kriebelende trui vinden zijn voelsprieten niet fijn. De sprieten beginnen dan te tintelen en te gloeien en te stomen, het is teveel allemaal, het moet eigenlijk stoppen, maar die voelsprieten uitzetten... dat kan niet.
Neel vindt het dan heel naar dat hij die sprieten heeft, hij schaamt zich ervoor, en wil ze weghebben.


Op die momenten denkt Neel veel.
Waarom zit mijn hoofd altijd zo vol?
Ik moet zoveel
Het liefst zonder fouten te maken.
Er wordt teveel van me verwacht.


Gelukkig leert Neel langzamerhand zijn voelsprieten te accepteren, zij zijn fijn en niet fijn, maar dat geeft niet, hij is zoals hij is en dat is goed genoeg!


De boodschap in dit verhaal is natuurlijk het aanvaarden van hooggevoelig zijn met als zijn plussen en minnen. Toch is er wel een kanttekening, het boek geeft in het begin niet helemaal de echte kern van hooggevoeligheid weer. Het wordt allemaal wel gezegd maar toch...
In het verhaal worden namelijk eerst de zintuigen genoemd en wat je ermee kunt, daarna wordt vermeld dat die goed samenwerken met de sprieten. Maar wat ik mis is het speciale, dat extra, wat hooggevoelige kinderen hebben als zij iets fijns of moois zien. Alleen bij de oren gebeurt dat wel.


"Daardoor kan hij verstaan wat anderen echt bedoelen.
Of precies luisteren naar wat anderen voelen."


Maar bij het zien, ruiken, proeven en aanraken komt niet naar voren wat het verschil is tussen hooggevoelige kinderen en niet hooggevoelige kinderen. Waarom Neel moe wordt van die fijne gevoelens is daarom ook niet te begrijpen. Het gedeelte over de voelsprieten die overbelast raken en wat Neel doet om weer rustig te worden is daarentegen wèl duidelijk en leerzaam.


Persoonlijk raad ik aan om dit boek voor te lezen en het verhaal samen met het kind te bespreken, zodat alle kanten van het hooggevoelig zijn duidelijk worden.
Verder is het een fijn boek met mooie afbeeldingen die de stemmingen van Neel uitstekend weergeven.


ISBN 9789044838275 | Hardcover | 27 pagina's | Clavis | mei 2020
Afmeting  33,3 x 24,1 cm | Leeftijd 5 +

© Dettie. 9 juni 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Poppy's plekje
Guido van Genechten


De geboorte van een... klaproos!
Geef dat maar eens weer, maar dat doet Guido van Genechten dus. We zien de zaadjes neervallen bij een lieveheersbeestje - een diertje dat vaak in Genechtens boeken voorkomt - dat even later vol verwondering een sprietje uit de grond ziet komen. Eerst ziet hij alleen een bultje in de aarde (wij zien ook wat er gebeurt onder de grond) en dan ontkiemt langzaam het plantje en torent het steeds verder boven het lieveheersbeestje uit.


Maar ja, zo tussen alle andere planten is het nog best donker en daardoor kan het plantje de maan en de sterren niet zien. - Maar wel de miertjes, de slakken en andere beestjes. - En dan... is het plantje groot genoeg, en na de afbeeldingen van het plantje in het donker zien we onze Poppy (klaproos) opeens baden in het volle zonlicht. Het licht knalt je tegemoet! Poppy vindt het fantastisch...


De warme streling wekte een verlangen diep in mij.
Alsof de zon me wakker zoende
Mijn groene schil viel af.
Ik werd geboren.


En daar staat Poppy met zijn tere blaadjes nog opgevouwen, in het mooie warme licht -  tussen de andere planten -  en bloeit zij open tot haar stralende rode bloembladen in al hun pracht te zien zijn. Zij ontmoet zijn vader en moeder, haar broers en zusjes en alle andere bloeiende planten en krijgt wijze levenslessen van zijn papa en mama. Zij vertellen hem wat voor bloemen er allemaal te zien zijn maar informeren haar ook over het belang  en de onderlinge samenwerking van de bijen, de regen, de wind, de insecten en nog veel meer.
Het is een boek waar je blij van wordt dankzij de stralende afbeeldingen én een boek waar je veel van leert dankzij de ouders van Poppy.


Kortom, Guido van Genechten verrast je telkens weer, zijn onderwerpen zijn onuitputtelijk evenals zijn steeds wisselende stijl van illustreren. Opnieuw een prima boek.


ISBN 9789044838527 | Hardcover | 27 pagina's | NUR 273 | Uitgeverij Clavis | februari 2020
Afmeting 26,8 x 25,7 cm | leeftijd 4+

© Dettie, 6 juni 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De scharrel-
boerderij

illustraties Natascha Stenvert
tekst: Marianne Busser en Ron Schröder



De vrienden Liam, Tess, Jip en Yara mogen eens gaan kijken hoe het allemaal in zijn werk gaat op een boerderij. Niet zomaar een boerderij, maar een waar heel goed voor de dieren gezorgd wordt: een scharrelboerderij!
De boer vertelt dat veel van het eten dat mensen kopen in de supermarkt niet in fabrieken gemaakt wordt:


Want er zijn mensen die beweren
dat de melk komt uit een pak
dat erwtjes uit een potje komen
en spruitjes uit een plastic zak


dat ze in fabrieken zorgen
dat een eitje lekker smaakt
en ze zeggen zelfs dat biefstuk
door machines wordt gemaakt


Of deze kinderen er ook zulke ideeën op na houden wordt niet verteld, maar Liam roept meteen dat hij met zijn moeder wel eens naar de slager gaat. Hij weet dus al meer dan die domme mensen die eerder genoemd worden. Na hun bezoek aan de boerderij – en als jij dit boek gelezen hebt – dan weet je ook hoe het precies zit.


Liam is best een grapjas, hij heeft bijvoorbeeld wel een leuk idee als de boer hen verteld heeft over wat er met mest gebeurt… en de anderen plagen dat vindt hij leuk. Maar Tess pakt hem terug!
Yara schrikt als de koe waar ze enthousiast naar toe loopt ineens boe zegt, maar ze vindt het prachtig als ze een van de biggetjes haar naam mag geven.
En Jip wil ook wel in de modder rollen, net als een varken.
Als ze alle dieren gezien hebben en goed hebben geluisterd naar hoe het er aan toe gaat op de boerderij lopen ze nog even het winkeltje binnen, waar behalve groenten ook producten te koop zijn die eigengemaakt zijn en waar een leuk boek te koop is dat De Scharrelboerderij heet.
En dan heeft de boer nog een verrassing voor hen… en ziet Jip ineens nog meer dieren!


Ja, zegt de boer dan, onze duiven
hebben het hier erg fijn
maar dan laten ze iets vallen
als ze boven Liam zijn


Iedereen begint te lachen
en de boer zegt: weet je wat?
ik zou zeggen: snel naar huis nu
en dan alle vier in bad!


Het is erg leuk om op deze manier kinderen te laten zien hoe dat vlees op hun bord komt, en waar de melk vandaan komt. De rijmpjes zijn weer tiptop, en de tekeningen van Natascha Stenvert passen er helemaal bij. Mooie vormgeving: klaprozen en korenbloemen horen op het platteland, en er zijn ook dingen getekend die niet in de tekst maar wel op een boerderij voorkomen. De illustraties zitten vol humor bijvoorbeeld als Liam een grapje uithaalt. Heel erg geslaagd boek!

Marianne Busser (1958) en Ron Schröder (1958) hebben samen inmiddels ruim driehonderdvijftig boeken en meer dan duizend liedjes gemaakt, waaronder De Winkeltjes en De sproeipoeper.


ISBN 9789000371747 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Van Holkema & Warendorf | juni 2020
Afmetingen 24,1 x 22,7 x 1 cm | Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 2 juli 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Konijn wil knuffelen!
Samen bewegen op de boerderij
Lotje (Lizelot Versteeg)


In dit boekje met kartonnen pagina's zien we Konijn en haar beertje die op zoek gaan naar dieren op de boerderij die even lekker willen knuffelen, want Konijn is daar gek op. Konijn vraagt dus aan allerlei dieren 'Wil jij even met mij knuffelen?' maar alle dieren hebben het te druk met andere dingen.


Biggetje neemt bijvoorbeeld net samen met haar moeder een modderbad, het veulentje moet leren steigeren en zwaantje vaart net met papa mee op zijn rug. En zo hebben alle dieren wel een excuus. Gelukkig wil het kleine, zachte lammetje wèl knuffelen en dan... wil iedereen ineens knuffelen met Konijn. Het wordt zelfs een grote groepsknuffel en Konijn is helemaal blij.

Maar naast dit lieve verhaaltje gebeurt er echter nog veel meer in dit boek


Ten eerste staan achterin het boek allerlei leuke beweegoefeningen die een kind - net als Konijn en haar mama - samen met mama (of papa) kan doen, zoals onder andere: lekker swingen met zijn tweeën, of samen steigeren en op mama's rug paardje rijden, of lekker op je buik liggen en mama op je rug laten kroelen en tekenen met haar vingers.

Ten tweede leren kinderen woordjes zoals achter, voor, onder, tussen, op, in. Die woorden zijn in de tekstjes verwerkt maar kunnen ze ook met de bewegingsoefeningen geleerd worden.


Ten derde staat er op elke afbeelding - verspreid over twee pagina's - in eenvoudige heldere kleuren van alles wat er te zien valt op een boerderij. De ene keer zie je de groentetuin met sla en worteltjes, inclusief vogelverschrikker, en een appelboom. De andere keer zie je een varkensstal en een kippenhok, of een koe met kalfje in de wei waar ook een tractor rijdt en een zwaluw rondvliegt.


Op de afbeeldingen zijn verder ook allemaal kleine diertjes te zien zoals rupsjes, miertjes, wormpjes, muisjes, libelles evenals vogels zoals een duif, ekster, fazant, roodborstje, koolmeesje, merel en zelfs de Vlaamse gaai en de ooievaar ontbreken niet.
Alles is heel speels weergegeven, alsof die dieren toevallig voorbij komen, dus de les ligt er niet duimendik bovenop.


Ten vierde
kun je op elke afbeelding zoeken naar de blauwe beer en de twee kuikentjes.


Al met al is het dus een heel veelzijdig boek, dat veel meer inhoudt dan alleen een leuk knuffelverhaaltje.


Lizelot is een enthousiaste vormgever met meer dan vijftien jaar ervaring in de wereld van grafisch ontwerp. Daarnaast creërt zij speelse educatieve kinderboeken die inmiddels wereldwijd worden uitgegeven. Lizelot werkt ook als Yoga en Pilates docente in Lochem. Vanaf de zomer van 2017 geeft ze ook lessen Kinderyoga.


Er zijn  ondertussen al vele Lotjesboeken verschenen waarin van alles  is te ontdekken. De doelgroep van deze boekjes varieert van 1 tot 5 jaar.


ISBN 9789044838664 | Hardcover met ronde hoeken | 18 kartonnen geplastificeerde pagina's | Clavis | april 2020
Afmeting 22 x 21,1 cm | Leeftijd vanaf 30 maanden

© Dettie 19 juni 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Naar bed, naar bed
illustraties: Sara Casilda
Tekst: Valeria Kiselova Savrasova


Een verhaal over het meisje Anna dat van haar papa en mama naar bed moet, maar zoals dat wel vaker gaat, dat wil ze helemaal niet. Slapen is niet zo erg, maar ze wil niet naar haar eigen bed. Ze zoekt een ander plekje om lekker te gaan liggen. Helaas heeft ze steeds pech. Alle plekjes die ze uitzoekt zijn al bezet, door miertjes, een walvis, een spookje, zelfs in de wasmachine loopt al een muisje rond die zijn plaats opeist.
Ondertussen worden papa en mama steeds bozer ...


'Naar bed, naar bed, kleine meid!'
Nee, papa, het is nog geen tijd!'


'Anna, nu is het genoeg.
Samen met Beer die trap op,
een-twee!'
Nee, papa, nee!


En zo blijft het zich herhalen. Elke keer als papa of mama zegt; 'Naar bed, naar bed, kleine meid! dan weigert Anna. Ze wil overal slapen, op de kast, in de badkuip, op of onder de tafel, in een kopje zelfs op het balkon etc., maar niet in haar eigen bed.
Papa en mama zijn ondertussen zelf moe, zij gaan alvast naar bed ...  Misschien dat Anna nu ook...?


Een grappig verhaal, dat dankzij de repeterende vraag en weigering kinderen zeker zal aanspreken. Ze zullen al snel  meeroepen 'nee, papa/mama, nee!' Het is alleen jammer dat de rijmende zinnen na elke oproep om naar bed te gaan veelal niet voortgezet worden. Daardoor wordt dat laatste gedeelte statisch, de tekst slaat dood, en dat is jammer na dat vlotte begin.  - Vermoedelijk is het originele boek wèl helemaal op rijm. -
Daarentegen zijn de zachtgekleurde krijtafbeeldingen beeldschoon, aansprekend en erg sfeervol.

Conclusie: Een mooi, grappig en aansprekend boek, maar de vertaling had hier en daar wel wat beter, wat speelser, gekund.


ISBN 9789044835946 | Hardcover | 27 pagina's | Clavis | februari 2020
Vertaling: Clavis | Leeftijd 4+

© Dettie, 16 juni 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Teckel Tokkel op vakantie
Illustraties: Ina Hallemans
Tekst: Ilse de Keyzer


Het is echt zomer: erg warm! Basiel mag het zwembadje in de tuin opblazen!
Maar wie de streken van de teckel kent, verbaast het niet dat als mama en Basiel even hun aandacht elders hebben, de hond er in slaagt een gat in het zwembadje te maken.
Maar mama is de beroerdste niet - eufemisme voor: ze verwent haar zoontje tot en met - en dat betekent voor Basiel een geluk bij een ongeluk: er komt een nieuw zwembad, en dat is nog mooier en groter! Teckel Tokkel zit er niet op te wachten daar in te gaan, bah: water!


Maar als ze een paar dagen naar zee gaan, verandert hij van gedachten: aan zee is het heel leuk, en nat worden hoort er dan bij.
Als Johan en Liesbeth met hun hond Trojka ook naar zee komen, hebben ze het allemaal reuze naar hun zin. De dames gaan winkelen en de mannen bezoeken het serpentarium. Er wordt natuurlijk ook lekker op het strand gespeeld en ijsjes horen er zeker bij!


Er gebeurt iets heel bijzonders: er is een klein zeehondje aangespoeld. En al heeft hij niets met de komst van die zeehond te maken, er is met Teckel Tokkel in de buurt altijd wel iets bijzonders. Hij is dol op het vangen van muizen, en lijkt ook niet vies van een egeltje. Zelfs niet als die zich oprolt tot een stekelig balletje. Au!


Het is echt vakantie, of wordt Basiel altijd zo verwend? Er is geen vader, en evenmin broertjes of zusjes, dat scheelt. Is Johan meer dan een vriend? Dat komen we niet te weten. Wat we wel leren is wat een serpentarium is, wat er gebeurt met een aangespoeld zeehondje, wat je moet doen als je hond een egel pakt. Bepaalde woorden - wellicht, spijtig of een peter-  zijn niet alledaags voor een Nederlands kind, maar dan kun je dat uitleggen, zoals je ook met behulp van het boek kunt uitleggen wat een wulk is. Oftewel karakollen, maar dat maakt het voor ons Nederlanders niet duidelijker. Maar mama likt haar lippen er bij af!


De verhaaltjes zijn leuk, met veel humor, en voor kinderen herkenbaar. Zeker als ze ook zo’n dwaze hond hebben als Teckel Tokkel (leuke naam trouwens!), maar barbecueën en op vakantie gaan naar zee, dat kennen kinderen wel.
Bij de verhalen horen vrolijke tekeningen, aansprekend en fris van kleur, in een humoristische sfeertje. Die twee honden met een (gevallen) ijsje zijn echt grappig. Tokkel met de muis ook.  De afbeelding waarop Teckel Tokkel blaft naar de meeuwen is erg mooi. De 'gezichts'uitdrukkingen van die vogels!


Ilse De Keyzer is leerkracht in een middelbare school. Dit is haar vierde Teckel Tokkel boek. Ze schreef ook boeken voor oudere kinderen.


Ina Hallemans (1958) studeerde Vrije Grafiek in Brussel. Sinds enkele jaren maakt ze vooral illustraties voor kinderen, met als specialisatie natuurillustraties. Hoewel: een teckel als barbecueworstje, geen natuur, maar wel heel leuk!


ISBN  9789044839050  | hardcover | 45 pagina's | Uitgeverij Clavis | mei 2020
Afmeting 29,8 x 21,7 x 1 cm| Leeftijd vanaf 5 jaar

© Marjo, 6 juni 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Post voor Oscar
Lisa Manuels


Als je het boek openslaat is er een kort berichtje dat je eerst moet lezen. Het is van Lieve, een lieveheersbeestje, dat je mee wil nemen op een werkdag van postbode Oscar.


Het lieveheersbeestje Lieve vertelt dat de illustraties gemaakt zijn met een piepklein schaartje en een hele berg papier. Als je het boek bekijkt moet je haast wel denken dat de handen Lisa Manuels vol blaren zitten, want het schaartje mag dan klein zijn, het resultaat ziet er ook superklein uit. De verbazing daarover begint al op de eerste pagina, waarbij verteld wordt hoe Oscar iedere dag op pad gaat met brieven, kaarten en pakketjes. En al die pakketjes, brieven en kaarten zijn in een miniformaat op de pagina getekend, eh, geknipt dus, en dan op de foto gezet.
Wat een werk moet dat geweest zijn!
Kijk maar eens hoe klein Lieve is! Hoe krijg je dat geknipt?


Als we verder gaan met het verhaal, volgen we Oscar op weg langs de buren, de familie Muis, moeder en zoon Poes, de hond Thijs en nog andere buren.
Overal bezorgt Oscar iets, en dan zien we op de dubbele pagina het huis van de betreffende buurman- of vrouw. Ze hebben allemaal een heel ander leven, de een breit er op los, de ander krijgt post uit Groenland omdat men hem daar mist. Het is zeer divers, waardoor je er nog meer bij kunt vertellen. En er kan nog meer gezocht worden!
Humor ontbreekt ook niet: in het thuis van Hedwig en Victor staan trappen om op de boekenplanken te klimmen. Waarom zou dat zijn?
En een van de buren gaat in bad zitten en televisie kijken… toch een beetje vreemd. Of niet?


Het boek is dus een zoekboek, het eerste wat je doet is op zoek gaan naar Lieve. Die staat inderdaad op iedere dubbele pagina, maar poeh, dat is soms een heel gezoek! Maar al zoekende zie je zoveel meer. En in de tekst die bij deze pagina’s hoort staat vaak nog een opdracht: tel de veren of de flessen. Of beantwoord de vraag: wie zou die liefdesbrief geschreven hebben? Waar zijn de breinaalden van Gijs gebleven?


En dan is er nog Oscar zelf, hij komt natuurlijk in ieder huis, en levert steeds de post af. Maar zou er nu nooit iemand aan denken om hem eens een kaartje of een brief te sturen?


Er valt een heleboel te beleven met dit boek, en iedere keer is het weer anders. Je kan er als voorlezer ook nog van alles aan toe voegen, er is zoveel te zoeken en te vinden, zoveel vragen die je kan stellen! Hier ben je wel even zoet mee…


Lisa Manuels (29) illustreert en knutselt onder de naam Elle Aime, geeft cursussen en workshops. Dit is haar eerste boek, ze deed de tekst en natuurlijk de illustraties.


Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789048850846 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Moon | juni 2020
Afmetingen: 31,9 x 22,7 x 1 |Voorlezen en meezoeken vanaf 4 jaar

© Marjo, 3 juni 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER