Nieuwe jeugdboekrecensies t/m 5 jaar

Een bijzondere zondag
Effie Lada


"Het is zondagmorgen als een regendruppel tegen Sofies venster tikt.
De druppel komt niet alleen. Als snel volgen zijn broertjes en zusjes,
papa en mama, vriendjes en de vriendjes van zijn vriendjes,
neefjes en nichtjes, ooms en tantes ... Ontelbare druppeltjes
rikketikken tegen het glas en vormen een grijs gordijn buiten het raam."


Sofie baalt, ze wil geen regen, ze wil straks buiten spelen met Poppy, Elias en Orpheus, maar dat mag niet van papa en mama. Het regent veel te hard.
Ze is zo enorm chagrijnig dat ze geen ontbijt wil, en vanmiddag hoeft ze ook geen kip met aardappelen. Maar het kan nog erger, tante Carolia belt en vraagt of ze komen en papa en mama zeggen ja, ze nemen zelfs die vieze stinkkip mee!


Bij tante Carolia leert Sofie echter een belangrijke les want als ze eenmaal daar is, ziet ze dat tante heel vrolijk is. Hoe kan dat nou? Het regent buiten en tante Carolia heeft altijd pijn in haar knieën en echt goed zien kan ze ook niet meer. Hoe kan ze dan zo blij zijn? En als tante haar op schoot neemt en begint te vertellen 'over een lange reis naar een plek ver weg, heel lang geleden...' dan denkt Sofie niet meer aan de regen en de kip. Ze reist mee...
Ze weet niet dat tante net zo hard meegeniet doordat Sofie zo opgaat in haar verhalen.

En zo leert Sofie dat als iets niet gaat zoals zij wil, ze toch iemand een heel fijne dag kan bezorgen. (en zichzelf ook!)


Dit boek werd genomineerd voor de illustratorenwedstrijd Key Colours, een samenwerking tussen Clavis Uitgeverij en de Stad Hasselt. Die nominatie is goed te begrijpen want de afbeeldingen zijn erg verrassend, vol humor, maar ook warm en aansprekend. Echt een boek dat je met een brede glimlach dichtslaat.


ISBN 9789044835908 | Hardcover | 27 pagina's | NUR 273 | Uitgeverij Clavis | februari 2020
Afmeting 26,8 x 25,6 cm Vertaald uit het Engels door Clavis | Leeftijd 5+

© Dettie, 6 juli 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Toet-toet! Tringeling!
Geluidenboek
Guido van Genechten


Intussen zijn de geluidenboekjes aardig ingeburgerd bij jonge ‘lezertjes’. In dit boekje kunnen ze luisteren naar geluiden die bij voertuigen horen: Tringeling! Toet-toet! Of een vrolijk deuntje…


Als voorlezer valt het niet mee om de tekst die er staat helemaal voorgelezen te krijgen: dat vingertje gaat al snel richting het plekje waar je op moet duwen om een leuk geluidje te kunnen horen!
Na een tijdje, als het nieuwe eraf is, blijft er nog veel over om van te genieten: een leuk tekstje en mooie afbeeldingen. Die hebben allemaal te maken met vervoermiddelen: een fiets bijvoorbeeld. Of auto’s van eenvoudig tot bijzonder. Een brandweerauto, maar ook een tractor. En eentje is wel heel leuk: een ijscokar!   
Natuurlijk ontbreekt de trein niet. Alle geluiden passen precies, een bel klinkt toch weer anders dan een sirene, of de stoomfluit van een trein.


De tekeningen hebben heldere, primaire kleuren en natuurlijk is er veel meer te zien dan alleen dat vervoermiddel. Dus als het kind het geduld kan opbrengen, kun je de dingen aanwijzen die bij het vervoermiddel horen en vertellen over de overweg, of over wat een tractor doet.
De personages zijn dieren, ook daar kun je het kind op wijzen.
Een boek om veel plezier van te hebben, en als het eenmaal uit is dan is een ijsje wel heel lekker!
Want de ijscokar is de hekkensluiter.


Guido van Genechten (1957, Mol, België) is een belende naam in kinderboekenland. Tien jaar geleden verscheen het prentenboek Rikki. Met dat boek werd hij laureaat van de internationale illustratorenwedstrijd Prijs van de Stad Hasselt. Klein wit visje is ook wereldberoemd.


ISBN 9789044837636 | hardcover | 111 pagina's | Uitgeverij Clavis | maart 2020
Afmetingen 22,1 x 22,1 x 2 cm | Leeftijd vanaf 3 jaar

© Marjo, 2 juli 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Het wachten waard
Manuel Šumberac


Af en toe is het moeilijk om over een boek dat je gelezen hebt te vertellen wat je er van vindt. Gek genoeg is dat dan vaak een boek dat je erg mooi vindt en juist dát ongrijpbare, waarom het je zo aanspreekt, is moeilijk te verwoorden. Je moet zo'n boek eigenlijk zien en ervaren. 

Ook de beschrijving op de achterkant laat in het midden wat je te zien en te lezen krijgt:


Harry vindt het, als hij op een dag naar iets bijzonders zoekt.
Het is niet het grootste, en ook niet het mooiste.
Maar voor Harry is het speciaal en precies goed.


Daar heb je ook geen houvast aan voor een verslag. Wat nu? Wat Harry vindt, zien we wel op de cover dus dat kan wel verklapt worden. Het een versierd ei dat tussen allerlei verschillende andere eieren staat.  Het is geen groot ei, geen klein ei, maar voor Harry is 'zijn' ei uniek en helemaal prima. Hij wacht tot het ei uitkomt maar dat gebeurt maar niet. Harry wacht en wacht en wacht en bedenkt van alles om het maar te laten uitkomen, maar nee, er gebeurd helemaal niets. het staat er maar. Zwijgend en stil, er gebeurt niets ...
Harry geeft het op en gaat maar met de wezens spelen die uit de andere eieren zijn gekomen. Toch laat 'zijn' ei hem niet los en hij gaat toch maar terug naar zijn eigen, zwijgende, ei. Maar daar is inmiddels het een en ander mee gebeurd. Het ziet er nu heel anders uit.


Het is een beetje groter, minder rond, een beetje mooier, minder eivormig...
Sinds die dag denkt Harry er elke dag aan dat iets wat speciaal en uniek is, tijd en geduld nodig heeft om te kunnen groeien.


Dat is een mooie wijze les voor kinderen die momenteel leven in een tijd waarin alles onmiddellijk en snel moet.  Geduld hebben, de tijd nemen, is vaak erg het wachten waard.


Het verhaal zelf is dus al bijzonder, maar de afbeeldingen zijn dat nog meer. Ze hebben iets magisch, iets onwerkelijks, maar zijn toch ook weer heel goed te begrijpen. Het boek zou voor de illustraties zomaar een prijs kunnen krijgen.
Kortom, een hebbeboek.


ISBN 9789044835984 | Hardcover | 27 pagina's | Uitgeverij Clavis | februari 2020
Afmeting 25,6 x 26,8 cm | Vertaald door Clavis Uitgeverij | Leeftijd 4+

© Dettie, 26 juni 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Ik zoen je
Guido van Genechten


Iedereen kent het wel als je met een klein kindje aan het troetelen bent, je kriebelt het buikje, je pakt de voetjes of handjes en zwaait er mee heen en weer en je zingt er eventueel een versje of liedje bij. Guido van Genechten heeft deze handelingen op zijn eigen vrolijke manier in woord en beeld vorm gegeven. Hij zwaait en prikt niet maar ... geeft kusjes!


Ik zoen je
boven op
je bolletje

zegt hij tegen de babypoes


Ik zoen
het puntje
van
je neus

vertelt hij het biggetje


en in je nekje
precies dat plekje
smak


meldt hij de giraffe


Daarbij zien we schattige afbeeldingen van al die dieren die gekust worden, in hun kleine luiertje, op een speelkleedje.
Het lijkt me heerlijk om dit boekje samen met een kindje te lezen, voor beiden wordt dit veel liefdevolle pret, want natuurlijk geef je al die kusjes zelf! Op het buikje, op de handjes en voetjes, wangetjes en snoetje... net als in het boekje. 
Een heerlijk knuffel, kusserdekus boekje.


ISBN 9789044838459 | Hardcover met ronde hoeken | 18 hardkartonnen pagina's | Uitgeverij Clavis | april 2020
Afmeting 21 x 22 cm | Leeftijd vanaf 1 jaar

© Dettie, 18 juni 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De voelsprieten van Neel
illustraties: Carolien Westermann
tekst: Steven Gielis


In dit boek leren kinderen hoe het is als iemand hoogsensitief /hooggevoelig is. Gelukkig maar want boekjes over hoe het is als je hooggevoelig bent, zijn er veel te weinig. Het kan zo'n opluchting voor een kind zijn als hij of zij ontdekt waarom ze soms zo vreselijk blij zijn of zo verdrietig en/of moe zijn. Waarom ze zich anders voelen en soms overweldigd kunnen worden door emoties en gevoelens. Iets wat andere kinderen blijkbaar niet hebben. Maar vooral is het fijn als ze leren hoe ze ermee om kunnen gaan, zodat ze door hun heftige gevoelens niet meer zo heel erg heen en weer geslingerd worden. Daarom is het goed dat dit boek verschenen is.


Wat hoogsensitief zijn is, wordt uitgelegd door middel van het figuurtje Neel, die twee prachtige voelsprieten op zijn kop heeft.  Deze zijn heel zacht, als van fluweel, en heel teer. De voelsprieten registreren alles wat er om en binnenin Neel gebeurt.
Dankzij zijn voelsprieten kan Neel alles wat hij ziet, voelt, proeft, hoort etc. dieper beleven. Kortom, dankzij die voelsprieten voelt Neel alles heel precies en intens aan. Maar het is ook wel veel wat hij allemaal voelt, dan heeft hij even rust en tijd nodig om alles te verwerken.


Er is helaas ook een minder leuke kant aan de sprieten. Ze geven namelijk ook heel sterk aan wanneer iets niet leuk of prettig is. Bijvoorbeeld wanneer er heel veel lawaai is of als kinderen ruzie maken. Ook een vreemde geur of teveel licht of een kriebelende trui vinden zijn voelsprieten niet fijn. De sprieten beginnen dan te tintelen en te gloeien en te stomen, het is teveel allemaal, het moet eigenlijk stoppen, maar die voelsprieten uitzetten... dat kan niet.
Neel vindt het dan heel naar dat hij die sprieten heeft, hij schaamt zich ervoor, en wil ze weghebben.


Op die momenten denkt Neel veel.
Waarom zit mijn hoofd altijd zo vol?
Ik moet zoveel
Het liefst zonder fouten te maken.
Er wordt teveel van me verwacht.


Gelukkig leert Neel langzamerhand zijn voelsprieten te accepteren, zij zijn fijn en niet fijn, maar dat geeft niet, hij is zoals hij is en dat is goed genoeg!


De boodschap in dit verhaal is natuurlijk het aanvaarden van hooggevoelig zijn met als zijn plussen en minnen. Toch is er wel een kanttekening, het boek geeft in het begin niet helemaal de echte kern van hooggevoeligheid weer. Het wordt allemaal wel gezegd maar toch...
In het verhaal worden namelijk eerst de zintuigen genoemd en wat je ermee kunt, daarna wordt vermeld dat die goed samenwerken met de sprieten. Maar wat ik mis is het speciale, dat extra, wat hooggevoelige kinderen hebben als zij iets fijns of moois zien. Alleen bij de oren gebeurt dat wel.


"Daardoor kan hij verstaan wat anderen echt bedoelen.
Of precies luisteren naar wat anderen voelen."


Maar bij het zien, ruiken, proeven en aanraken komt niet naar voren wat het verschil is tussen hooggevoelige kinderen en niet hooggevoelige kinderen. Waarom Neel moe wordt van die fijne gevoelens is daarom ook niet te begrijpen. Het gedeelte over de voelsprieten die overbelast raken en wat Neel doet om weer rustig te worden is daarentegen wèl duidelijk en leerzaam.


Persoonlijk raad ik aan om dit boek voor te lezen en het verhaal samen met het kind te bespreken, zodat alle kanten van het hooggevoelig zijn duidelijk worden.
Verder is het een fijn boek met mooie afbeeldingen die de stemmingen van Neel uitstekend weergeven.


ISBN 9789044838275 | Hardcover | 27 pagina's | Clavis | mei 2020
Afmeting  33,3 x 24,1 cm | Leeftijd 5 +

© Dettie. 9 juni 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Zarah & Zottel Deel 3
De verkeerde papa
Jan Birck


Zarah is helemaal gek van Indianen, ze heeft een eigen tipi en haar eigen paardhond Zottel, waarmee ze in vol galop over haar prairie op het dak raast. Daar groeien en bloeien, nadat Zarah van alles gezaaid heeft, allerlei wilde bloemen, planten en kruiden en zelfs op het pleintje beneden is er nu een prachtige bloemenzee. Zarah is zo gek op indianen omdat haar papa een indiaan is, maar helaas is papa weg, al een hele tijd.

De moeder van Zarah is gelukkig ook heel leuk maar soms blijft ze liever in bed. Zarah weet dat mama dan lijdt aan een gebroken hart. 'Mama hart is erg breekbaar sinds papa is weggegaan. Het gaat voortdurend stuk.' vertelt ze ons. Af en toe huilen Zarah en Zottel gewoon even met haar mee. Maar Zarah bedenkt dat ze beter kruiden uit haar tuin kan zoeken. Kruiden tegen gebroken harten ... Of het door de kruiden komt of niet, mama komt wèl haar bed uit en ze gaat gelukkig ook weer naar haar werk.


En dan op een avond, hoort Zarah mama thuiskomen en ze hoort de stem van papa! Maar als ze gaat kijken ziet ze mama met een andere man, en ze zoenen elkaar! Zarah is woest! Ze ligt te razen in haar bed, die domme mama ziet toch zelf ook wel dat die man papa niet is! En de volgende morgen knalt ze het eruit. Ze brult tegen haar moeder: 'DIE MAN IS DE VERKEERDE PAPA!' En wat mama ook zegt of doet. Het maakt niet uit. Verkeerd is verkeerd. Dit kan niet! Ze moet een plan maken.
Ze roept haar vrienden Hubert, Buil, Rosalie, Osse, Martijn en kip bijeen in haar tent op de prairie om krijgsraad te houden. En samen komen bedenken ze een geweldige oplossing ...

Natuurlijk loopt, zoals altijd bij Zarah, alles heel anders dan ze bedacht had!


Jan Birck weet precies de juiste toon te pakken in zijn Zarah en Zottelboeken. De fantasie van Zarah is zoals alleen kinderen dat kunnen hebben. Alles kan, alles is normaal, je doet het gewoon. Maar als het helemaal anders uitpakt dan pas je je fantasie daar gewoon aan, zo simpel is het.
Gelukkig snapt de verkeerde papa helemaal wat Zarah dwarszit en speelt hij het spel net zo hard mee waardoor het verhaal heel verrassend eindigt.
Opnieuw een letterlijk en figuurlijk fantastisch (voorlees)boek, ik ben inmiddels helemaal fan van die leuke Zarah en die geweldige Zottel!


ISBN 9789044836233 | Hardcover | 62 pagina's | NUR 273 | Uitgeverij Clavis | mei 2020
Afmeting 29,7 x 21,7 cm | Vertaald uit het Duits door Ipsissima Verba/Ingrid Vandekerckhove | leeftijd 5+

Dettie, 6 juli 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De scharrel-
boerderij

illustraties Natascha Stenvert
tekst: Marianne Busser en Ron Schröder



De vrienden Liam, Tess, Jip en Yara mogen eens gaan kijken hoe het allemaal in zijn werk gaat op een boerderij. Niet zomaar een boerderij, maar een waar heel goed voor de dieren gezorgd wordt: een scharrelboerderij!
De boer vertelt dat veel van het eten dat mensen kopen in de supermarkt niet in fabrieken gemaakt wordt:


Want er zijn mensen die beweren
dat de melk komt uit een pak
dat erwtjes uit een potje komen
en spruitjes uit een plastic zak


dat ze in fabrieken zorgen
dat een eitje lekker smaakt
en ze zeggen zelfs dat biefstuk
door machines wordt gemaakt


Of deze kinderen er ook zulke ideeën op na houden wordt niet verteld, maar Liam roept meteen dat hij met zijn moeder wel eens naar de slager gaat. Hij weet dus al meer dan die domme mensen die eerder genoemd worden. Na hun bezoek aan de boerderij – en als jij dit boek gelezen hebt – dan weet je ook hoe het precies zit.


Liam is best een grapjas, hij heeft bijvoorbeeld wel een leuk idee als de boer hen verteld heeft over wat er met mest gebeurt… en de anderen plagen dat vindt hij leuk. Maar Tess pakt hem terug!
Yara schrikt als de koe waar ze enthousiast naar toe loopt ineens boe zegt, maar ze vindt het prachtig als ze een van de biggetjes haar naam mag geven.
En Jip wil ook wel in de modder rollen, net als een varken.
Als ze alle dieren gezien hebben en goed hebben geluisterd naar hoe het er aan toe gaat op de boerderij lopen ze nog even het winkeltje binnen, waar behalve groenten ook producten te koop zijn die eigengemaakt zijn en waar een leuk boek te koop is dat De Scharrelboerderij heet.
En dan heeft de boer nog een verrassing voor hen… en ziet Jip ineens nog meer dieren!


Ja, zegt de boer dan, onze duiven
hebben het hier erg fijn
maar dan laten ze iets vallen
als ze boven Liam zijn


Iedereen begint te lachen
en de boer zegt: weet je wat?
ik zou zeggen: snel naar huis nu
en dan alle vier in bad!


Het is erg leuk om op deze manier kinderen te laten zien hoe dat vlees op hun bord komt, en waar de melk vandaan komt. De rijmpjes zijn weer tiptop, en de tekeningen van Natascha Stenvert passen er helemaal bij. Mooie vormgeving: klaprozen en korenbloemen horen op het platteland, en er zijn ook dingen getekend die niet in de tekst maar wel op een boerderij voorkomen. De illustraties zitten vol humor bijvoorbeeld als Liam een grapje uithaalt. Heel erg geslaagd boek!

Marianne Busser (1958) en Ron Schröder (1958) hebben samen inmiddels ruim driehonderdvijftig boeken en meer dan duizend liedjes gemaakt, waaronder De Winkeltjes en De sproeipoeper.


ISBN 9789000371747 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Van Holkema & Warendorf | juni 2020
Afmetingen 24,1 x 22,7 x 1 cm | Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 2 juli 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Konijn wil knuffelen!
Samen bewegen op de boerderij
Lotje (Lizelot Versteeg)


In dit boekje met kartonnen pagina's zien we Konijn en haar beertje die op zoek gaan naar dieren op de boerderij die even lekker willen knuffelen, want Konijn is daar gek op. Konijn vraagt dus aan allerlei dieren 'Wil jij even met mij knuffelen?' maar alle dieren hebben het te druk met andere dingen.


Biggetje neemt bijvoorbeeld net samen met haar moeder een modderbad, het veulentje moet leren steigeren en zwaantje vaart net met papa mee op zijn rug. En zo hebben alle dieren wel een excuus. Gelukkig wil het kleine, zachte lammetje wèl knuffelen en dan... wil iedereen ineens knuffelen met Konijn. Het wordt zelfs een grote groepsknuffel en Konijn is helemaal blij.

Maar naast dit lieve verhaaltje gebeurt er echter nog veel meer in dit boek


Ten eerste staan achterin het boek allerlei leuke beweegoefeningen die een kind - net als Konijn en haar mama - samen met mama (of papa) kan doen, zoals onder andere: lekker swingen met zijn tweeën, of samen steigeren en op mama's rug paardje rijden, of lekker op je buik liggen en mama op je rug laten kroelen en tekenen met haar vingers.

Ten tweede leren kinderen woordjes zoals achter, voor, onder, tussen, op, in. Die woorden zijn in de tekstjes verwerkt maar kunnen ze ook met de bewegingsoefeningen geleerd worden.


Ten derde staat er op elke afbeelding - verspreid over twee pagina's - in eenvoudige heldere kleuren van alles wat er te zien valt op een boerderij. De ene keer zie je de groentetuin met sla en worteltjes, inclusief vogelverschrikker, en een appelboom. De andere keer zie je een varkensstal en een kippenhok, of een koe met kalfje in de wei waar ook een tractor rijdt en een zwaluw rondvliegt.


Op de afbeeldingen zijn verder ook allemaal kleine diertjes te zien zoals rupsjes, miertjes, wormpjes, muisjes, libelles evenals vogels zoals een duif, ekster, fazant, roodborstje, koolmeesje, merel en zelfs de Vlaamse gaai en de ooievaar ontbreken niet.
Alles is heel speels weergegeven, alsof die dieren toevallig voorbij komen, dus de les ligt er niet duimendik bovenop.


Ten vierde
kun je op elke afbeelding zoeken naar de blauwe beer en de twee kuikentjes.


Al met al is het dus een heel veelzijdig boek, dat veel meer inhoudt dan alleen een leuk knuffelverhaaltje.


Lizelot is een enthousiaste vormgever met meer dan vijftien jaar ervaring in de wereld van grafisch ontwerp. Daarnaast creërt zij speelse educatieve kinderboeken die inmiddels wereldwijd worden uitgegeven. Lizelot werkt ook als Yoga en Pilates docente in Lochem. Vanaf de zomer van 2017 geeft ze ook lessen Kinderyoga.


Er zijn  ondertussen al vele Lotjesboeken verschenen waarin van alles  is te ontdekken. De doelgroep van deze boekjes varieert van 1 tot 5 jaar.


ISBN 9789044838664 | Hardcover met ronde hoeken | 18 kartonnen geplastificeerde pagina's | Clavis | april 2020
Afmeting 22 x 21,1 cm | Leeftijd vanaf 30 maanden

© Dettie 19 juni 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Naar bed, naar bed
illustraties: Sara Casilda
Tekst: Valeria Kiselova Savrasova


Een verhaal over het meisje Anna dat van haar papa en mama naar bed moet, maar zoals dat wel vaker gaat, dat wil ze helemaal niet. Slapen is niet zo erg, maar ze wil niet naar haar eigen bed. Ze zoekt een ander plekje om lekker te gaan liggen. Helaas heeft ze steeds pech. Alle plekjes die ze uitzoekt zijn al bezet, door miertjes, een walvis, een spookje, zelfs in de wasmachine loopt al een muisje rond die zijn plaats opeist.
Ondertussen worden papa en mama steeds bozer ...


'Naar bed, naar bed, kleine meid!'
Nee, papa, het is nog geen tijd!'


'Anna, nu is het genoeg.
Samen met Beer die trap op,
een-twee!'
Nee, papa, nee!


En zo blijft het zich herhalen. Elke keer als papa of mama zegt; 'Naar bed, naar bed, kleine meid! dan weigert Anna. Ze wil overal slapen, op de kast, in de badkuip, op of onder de tafel, in een kopje zelfs op het balkon etc., maar niet in haar eigen bed.
Papa en mama zijn ondertussen zelf moe, zij gaan alvast naar bed ...  Misschien dat Anna nu ook...?


Een grappig verhaal, dat dankzij de repeterende vraag en weigering kinderen zeker zal aanspreken. Ze zullen al snel  meeroepen 'nee, papa/mama, nee!' Het is alleen jammer dat de rijmende zinnen na elke oproep om naar bed te gaan veelal niet voortgezet worden. Daardoor wordt dat laatste gedeelte statisch, de tekst slaat dood, en dat is jammer na dat vlotte begin.  - Vermoedelijk is het originele boek wèl helemaal op rijm. -
Daarentegen zijn de zachtgekleurde krijtafbeeldingen beeldschoon, aansprekend en erg sfeervol.

Conclusie: Een mooi, grappig en aansprekend boek, maar de vertaling had hier en daar wel wat beter, wat speelser, gekund.


ISBN 9789044835946 | Hardcover | 27 pagina's | Clavis | februari 2020
Vertaling: Clavis | Leeftijd 4+

© Dettie, 16 juni 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER