Nieuwe jeugdboekrecensies t/m 5 jaar

Gonnie & vriendjes gaan slapen
Een voelboekje
Olivier Dunrea


Op de voorkant van het boekje begint het al. We zien Gonnie en al haar vriendjes heerlijk slapen in het stro, lekker warm onder een zacht dekentje.
En dat het dekentje écht zacht is kun je voelen! Je wordt gelijk nieuwsgierig naar de rest van het boekje, wat voor dingen zullen we daar nog meer kunnen voelen?

Het verhaaltje begint bij Ollie, die nog lekker aan het rondwandelen is, terwijl iedereen zich klaar maakt om te gaan slapen.


"Wat ben je aan het doen, Gonnie? vraagt Ollie.
'Ik ga naar bed,' zegt Gonnie.
'Maar eerst nog even een slokje water.'


Nu verwachten jullie vast dat er een beetje water in een bakje te voelen is, dat kan natuurlijk niet, dan wordt het papier drijfnat. Maar, we kunnen wèl voelen hoe spiegelglad dat bakje is, het glimt ons helemaal tegemoet. 
Even later ziet Ollie Gijsje lopen, ze heeft haar mooie blauwe laarsjes nog aan. Zij gaat ook zo naar bed, maar wil eerst nog even haar benen strekken, vertelt ze Ollie. Daarna valt ze achter de boom in slaap, de bast van de boomvoelt ruw aan...
Weltrusten Gijsje, zegt Ollie.


Bo eet nog eerst een paar plakkerige wormen, om even later onder het zachte dekentje in slaap te vallen.
Weltrusten Bo, zegt Ollie.


En zo zegt de lieve Ollie iedereen welterusten. Ook tegen Eddie, die in zijn sprieterige hooiberg in slaap valt.
Eindelijk stapt Ollie in zijn eigen zachte bedje.
Welterusten Ollie.

Je ziet het helemaal voor je, het kleintje al in zijn of haar pyjamaatje onder het dekbed en papa of mama die er gezellig op de rand van het bed het verhaaltje voorleest. Je ziet de kleine vingertjes alles aanraken en aaien want het is natuurlijk reuze spannend dat je van alles kunt voelen, vooral die plakkerige wurmpjes zijn heel apart. Maar ook die gezellige hooiberg met zijn rommelige sprietjes is bijzonder om aan te raken.
Een aan het eind van het verhaaltje nemen de glinstersterretjes - die je ook kunt voelen - het kindje heerlijk naar dromenland.
Welterusten kindje.

De Gonnie-boekjes zijn elke keer weer een schot in de roos. De tekst, de toon, de afbeeldingen, de kleuren, alles klopt en is in evenwicht.
Dat je dit keer de oppervlakte van bepaalde attributen kunt voelen maakt het helemaal geweldig natuurlijk. Prima boekje weer.


ISBN 9789025766801 | Hardcover met ronde hoeken | 18 pagina's | Uitgeverij Gottmer | februari 2017
Vertaald door J.H. Gever | Afmeting 20,4 x 20,4 cm | Leeftijd 2+

© Dettie, 23 maart 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Ik wil een leeuw!
illustraties: Mark Janssen
tekst: Annemarie van der Eem



Als je een huisdier wil en mama is er helemaal op tegen dan moet je hoog inzetten. En dat doet Sjuul dan ook. Hij brult:


'Ik wil een leeuw!
Een leeuw met wapperende manen,
sterke kaken en scherpe klauwen.
Een leeuw om mee te stoeien
en de buurvrouw te laten schrikken.'


En als je op de afbeelding ziet wát voor reusachtige leeuw Sjuul in gedachte heeft dan is het ook wel een echte superleeuw! Daar lijkt een dinosaurus maar een hagedisje bij!

Natuurlijk vindt mama het niet goed, Sjuul mag een wandelende tak, en dat wil hij nou net niet. Maar Sjuul heeft nog wel een voorraadje goede ideeën in zijn hoofd zitten. 'Dan wil ik een nijlpaard!' schreeuwt hij. En het nijlpaard schreeuwt lekker mee als je zijn enorme opengesperde bek ziet. Zo staande op de tong van het dier, lijkt Sjuul er een piepklein dwergje bij. Maar ook dat vindt mama een slecht idee, hij mag een goudvis, maar een nijlpaard? Nee!


Sjuul geeft echter niet op, hij heeft nog veel meer 'huis'dieren in gedachte, ze worden wel steeds kleiner en de dieren die Sjuul van mama eventueel wél mag worden steeds groter! Uiteindelijk vinden ze een oplossing. Mama's bezwaren zijn eindelijk weggevaagd en Sjuul krijgt het dier waar het hem allemaal om begonnen was. En zo zijn ze alle twee tevreden, hoewel... ook bij dat dier had mama eigenlijk iets anders, iets kleiners, iets schattigers voor ogen...

© Mark Janssen


Alle kinderen hebben wel eens om een huisdier gevraagd maar veel hebben helaas een definitief nee van hun ouders te horen gekregen. Debutant Annemarie van der Eem heeft dit gegeven op een erg humoristische wijze opgepakt en het 'gezeur' nog veel groter gemaakt. Het is bijna een ruilhandeltje, Sjuul zet zijn vraagprijs hoog en groot in en mama onderhandelt om 'het bedrag' kleiner te krijgen. Origineel bedacht!


De grote(!), met losse hand geschilderde, kleurige illustraties van Mark Janssen maken het boek nóg aantrekkelijker. Hij verbeeldt afwisselend de fantasierijke gedachten van Sjuul en de werkelijkheid. Zo zien we Sjuul heerlijk rondslingeren aan het piepkleine halsbandje van de grote harige oranje orang-oetang, maar na het veto van mama zit hij bozig in de keuken met de - denkbeeldige - kleine hamster die mama wél goedkeurt. 'Die slaapt bijna altijd, lekker rustig.'  Of we zien Sjuul zielig op de trap zitten omdat hij niet eens een nijlpaard mag! zo flauw.
Ik kan me overigens Sjuuls triestigheid goed voorstellen want dat nijlpaard van Mark Janssen heeft mijn hart helemaal gestolen. Die wil ik ook wel!


Kortom, ik heb genoten van dit boek, wat een fantasie, wat een humor, wat een verhaal! Geweldig! Graag meer van dit.


ISBN 9789047708674 | Hardcover | 32 pagina's | Lemniscaat| februari 2017
Afmeting 25,3 x 34,3 cm | Leeftijd 4+

© Dettie, 20 maart 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Anna maakt ruzie
Kathleen Amant


Anna en haar broertje Lars spelen gezellig vader en moedertje, de pop is hun kind. Lars kookt een lekkere maaltijd op het fornuisje en Anna trekt hun 'kind' schone kleren aan. Maar als Lars de pop eten wil geven is Anna het er niet mee eens. "Ons kindje moet slapen," zegt ze. Dat vindt Lars maar onzin en dan begint het... Lars haalt de pop uit bed en Anna wil dat niet hebben, zij trekt de pop naar zich toe maar Lars laat niet los. Arme pop, er wordt hard aan haar armpjes en beentjes getrokken. Anna wordt zo kwaad op Lars dat ze hem ineens een schop geeft. Dat kan natuurlijk niet.
Lars huilt en Anna huilt van schrik en boosheid mee.


Mama komt maar eens kijken waarom die twee zo'n kabaal maken. 'Gaan jullie eerst maar eens afkoelen,' zegt mama. Lars moet naar de keuken en Anna naar de gang en daar moeten ze een tijdje blijven zitten.Daarna moeten ze sorry tegen elkaar zeggen van mama en dat doen ze. Ze zijn nu niet boos meer en spelen daarna weer lekker samen verder, en nu mag de pop eerst eten en dan slapen...

Elk kind maakt wel eens ruzie, zelfs onze altijd zo vrolijke Anna. Kathleen Amant weet dat 'ruzie maken' op een bedrieglijk eenvoudige manier te behandelen zodat elk kind begrijpt dat wat Anna en haar broertje doen niet zo slim is,  je kunt veel beter gezellig spelen. Door het ingrijpen van mama leren de kleine lezertjes ook dat het goed is om even afstand te nemen, dan is alles gelijk wat minder erg.

Kathleen Amant heeft een heerlijk eenvoudige en optimistische stijl van illustreren. Ondanks dat Anna en Lars ruzie maken word je toch een beetje blij van haar afbeeldingen. Dat komt o.a. door de heldere kleuren die gebruikt worden. Van mij mag Kathleen Amant nog een flinke tijd doorgaan met haar Annaboeken.


ISBN 9789044829839 | Hardcover met ronde hoeken | 27 pagina's | Clavis uitgeverij | maart 2017
Afmeting 22,9 x 21,4 cm | Leeftijd Vanaf 30 mnd

© Dettie, 14 maart 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altKopje thee ?
illustraties: Margaret Anne Suggs
tekst: Eric La Branche


Mama komt thuis na een dag op kantoor.
O zo moe, dat heb ik wel door.
Dus als ik vraag: 'Ik zoek insecten, help je mee?'
zegt ze: 'Straks, lieverd, eerst een fijn kopje thee!'


Hier is een jongetje aan het woord, dat de aandacht zoekt van zijn moeder. Helaas voor hem gaat die aandacht naar de telefoon, en daarna naar de visite. Dan zoekt hij zelf die insecten maar.
Maar hij houdt het wel in de gaten: als de visite weg is, heeft hij de spullen al gepakt om te gaan tekenen. Dan hoort hij mama praten. Tegen wie heeft ze het? Hij vindt het nu wel genoeg geweest! Mama is voor hem!
Als hij papa ziet, is het weer goed natuurlijk. Kunnen ze leuk iets met z'n drieën doen!
Wat een tegenvaller is het als papa verzucht dat hij toe is aan een kopje thee.

De arme jongen:


‘Er wordt alweer niet geknutseld, maar thee gezet,
straks is de dag voorbij en moet ik naar bed.’


Gelukkig bedenkt hij iets. Iets dat heel toepasselijk is!


Eric LaBranche en Margaret Suggs maakten eerder samen het boek ‘Een chocolaatje op zak.’
Bij het bekijken van dit tweede boek valt meteen op dat niet alleen het verhaal eenzelfde insteek heeft - een kind wil de aandacht van de ouder en verzint iets grappigs om die aandacht te krijgen - ook de tekeningen zijn van dezelfde soort: zoete pastelkleuren, gedetailleerde en humoristische tekeningen. Er zijn veel dieren die in het verhaal niet voorkomen, maar het boek wel heel speciaal maken. Terwijl er thee gedronken wordt, gebeurt er van alles. Heel grappig is bijvoorbeeld wat er met de cakejes gebeurt als de twee dames druk zitten te ‘ratelen.’


Eric LaBranche schrijft gedichten en korte verhalen. Veel van die werken heeft hij inmiddels vertaald naar zijn favoriete genre: het prentenboek. Eric vertelt verhalen die lezers van alle leeftijden inspireren tot positieve gedachten en ideeën. Zijn boeken bieden lezers vaak nieuwe gezichtspunten, bij voorkeur vanuit de heerlijk onschuldige blik van kinderen. Hij is oorspronkelijk Amerikaans, maart woont in West-Ierland. Vandaar de geslaagde samenwerking met Margaret Anne Suggs, want zij is Iers.


ISBN 9789044828320 | Hardcover | 24 pagina's | Uitgeverij Clavis | februari 2017
Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 31 januari 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altLou viert carnaval
Kathleen Amant


We gaan carnavallen!
Papa brengt Lou naar school. Maar dat is geen klein jongetje die papa aan de hand heeft, dat is een indiaan! En in het raam achter hen zien we een clown. Maar het meest gekke is die beer op een fiets. En die zwaait naar Lou! Maar wie is dat dan?


Als ze op school aankomen blijken – natuurlijk! – alle kinderen er anders uit te zien. Toch zie je nog wel wie het zijn, al zien ze er uit als piraat, of kikker.
Lou ziet zijn vriendinnetje Anissa nergens. Daar is even wat vreemds aan de hand: de kinderen, hoe ze ook verkleed zijn, zijn allemaal herkenbaar aan hun gezicht. Alleen de beer niet. Het is dus een beetje vreemd dat Lou zich afvraagt of Anissa misschien die kikker is of dat spookje. Hij kan heel goed zien dat het Anissa niet is.  Toch gaat hij vragen aan het spookje en aan de banaan of zij Anissa zijn... Hm...


Het feest gaat beginnen, de kinderen gaan in optocht door de straten. Lou mag in de bakfiets die omgetoverd is tot praalwagen. De beer gaat ook mee, maar wie dat is, dat weet echt niemand. De beer is helemaal beer...
Wie is die beer dan? En komt Anissa nog wel meedoen met het feest?

Zoals dat hoort in een boek over carnaval zijn de kleuren sprankelend en fel. En zoals we van Kathleen Amant kennen zijn alle kindergezichtjes rond, met een grote grijns en kijken ze de lezer recht aan.


Voor in het boek staat deze tekst.
‘Het boek hoort in een boekenreeks die gemaakt is met çavaria, een koepel van meer dan 120 verenigingen die opkomt voor een brede kijk op seksuele oriëntatie, genderexpressie en genderidentiteit. Lou is het gezicht van een educatief pakket waarbij diversiteit niet als thema wordt aangekaart, maar als natuurlijk gegeven wordt gepresenteerd. Iedereen is immers anders.’


Nu is carnaval een feest dat daar bij uitstek bij past. Met carnaval wordt het geaccepteerd dat je anders bent en anders doet. Behalve dat er ook andersgetinte kinderen zijn getekend, vind je in dit boek niet veel meer terug.


Voor de jonge lezertjes is diversiteit waarschijnlijk net zo vanzelfsprekend als het in dit boek aangeboden wordt. Het is dus vooral een mooi kijkboek, een aanwijsboek, en een boek waar je als voorlezer meer over kunt vertellen dan er in de tekst staat omdat de tekeningen zoveel meer zeggen.


ISBN 9789044829945 | Hardcover | 24 pagina's | Uitgeverij Clavis | februari 2017
Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 29 januari  2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Het Zwanenmeer
Charlotte Gastaut


Als meisje van een jaar of twaalf mocht ik met mijn schoolklas naar het concertgebouw in Amsterdam, waar een film met het ballet van Het Zwanenmeer getoond werd. Of het met de legendarische Nurejev was, weet ik niet meer. Wel weet ik dat ik vanaf het eerste filmbeeld compleet ondergedompeld was in de wondere wereld van de zwanenprinses. Zij en haar hofdames waren door een verschrikkelijk tovenaar vervloekt en daardoor ging de prinses overdag als een witte zwaan door het leven. Alleen na middernacht nam zij voor een paar uur haar menselijke gedaante weer aan.


Een prins, die gevlucht was van huis omdat hij van zijn ouders te horen had gekregen dat hij de volgende dag op het hofbal zijn vrouw moet uitkiezen, ziet die nacht de zwanenprinses en is diep onder de indruk van haar schoonheid. Hij spreekt haar aan en zij vertelt haar droeve verhaal. De betovering kan alleen verbroken worden door ware liefde. De prins weet dan al dat hij de zwanenprinses als vrouw wil en niemand anders. Hij houdt nu al van haar. Hij vraagt haar naar het bal te komen zodat hij haar aan zijn ouders kan voorstellen als zijn aanstaande vrouw.

Maar natuurlijk gaat het allemaal niet zo makkelijk. De tovenaar is slim en heeft een akelig plan bedacht, maar gelukkig loopt het voor de witte zwanenprinses en haar prins goed af.


Toentertijd in het concertgebouw volgde ik ademloos het hele gebeuren. Het ballet, het verhaal, eigenlijk álles, was sprookjesachtig en maakte op mij een enorme indruk. Vooral die prinses, die was zo beeldschoon.
En nu is er dit boek dat opnieuw een enorme betovering oproept, dat komt niet zozeer door de tekst, die duidelijk en beknopt is, maar wel door de uitvoering. Het boek heeft namelijk prachtig uitgesneden illustraties die voornamelijk in het goudbeige, wit en zwart zijn uitgevoerd. Doordat ze opengewerkt zijn kun je de onderliggende pagina ook zien die het beeld aanvult, compleet maakt en diepte geeft. Het bijzonder is dat de opengewerkte afbeeldingen aan beide zijden ingekleurd zijn in verschillende kleuren waardoor dezelfde figuren een heel ander effect krijgen. de figuren doen een beetje denken aan wajangpoppen. Het is wonderschoon om te zien.


Zie ook het inkijkexemplaar om een indruk van de opengewerkte pagina's te krijgen, maar in het echt is het nog veel mooier.
Wil je het boek aanschaffen wees dan snel want het is uitgegeven in een gelimiteerde oplage! 


Charlotte Gastaut
(1974, Marseille) is afgestudeerd aan de Parijse Hogeschool voor grafische kunst (ESAG). Sinds 2001 maakt en illustreert ze boeken voor kinderen. Ze heeft een eigen stijl ontwikkeld met gebogen lijnen, een rustige duidelijke opzet en haar personen zijn vaak en profil afgebeeld.

Pjotr Iljitsj Tsjaikovski (1840-1893) was een Russische componist, wiens muziek door zijn toenmalige landgenoten als te westers werd bestempeld. Er staan veel symfonieën, pianoconcerten, vioolconcerten en balletmuziek op zijn naam.


ISBN  9789060387917 | Hardcover 32,8 x 29,6 cm | 32 pagina's | Uitgeverij Christofoor | september 2016
Vertaald door Yvonne van der Staaij | Layout en zetwerk Jaap Verheij | Leeftijd 5 tot 100 jaar

© Dettie, 22 januari 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Saar in de lente
Pauline Oud


Het is eindelijk lente. De vogels fluiten en de zon schijnt. Oma en Saar kunnen zelfs zonder jas naar oma's moestuin. Oma wijst onderweg naar de kleine prille groene blaadjes die weer aan de bomen zitten. En Saar weet niet wat ze ziet als ze bij oma's moestuin aankomen, allemaal mooie roze bloemen aan de takken van de appelboom! 'Dat is bloesem,' legt oma uit. Even later mag ze ook nog voorzichtig het nestje met jonge vogeltjes bekijken. Wat zijn ze lief.

Saar en oma hebben samen een heerlijke dag. Oma plant zaadjes en Saar plukt bloemen - zoveel ze wil - in de bloemenwei van boer Koos. Maar bij boer Koos is nog veel meer te vinden dan alleen maar bloemen. Overal zijn jonge dieren. Saar ziet een kuikentje uit zijn ei kruipen en er zijn kleine kalfjes en lieve wollige lammetjes, die Saar mag aaien. Onderweg naar huis komen ze ook nog een moedereend met haar kleintjes tegen die vrolijk in de vijver rondkwaken. Wat een feest.

Thuis bij oma pakt Saar gelijk haar knutselspullen, want als je zoveel ziet, krijg je ook veel ideeën. En dan gaan ze lekker brood eten, met de eieren die ze bij boer Koos gekocht hebben, maar wat is dat? Saar heeft wel een heel bijzonder ei!
En dan... is het bedtijd, wat een heerlijke lentedag was dat!

Pauline Oud heeft de gezellige lentedag feestelijk aangepakt. De lente spat vrolijk van de pagina's af. Overal is er een uitbundige, uitbottende natuur te zien. Ook komt er een heel scala aan lentebloemen voorbij zoals, narcissen, ranonkels, anemoontjes enz. Vooral Saars blije hoofd geeft aan dat alles wat ze onderweg ziet helemaal geweldig vindt. En dan mag ze ook nog knutselen van oma, en wij mogen met haar meedoen!
Achterin het boek kun je namelijk precies lezen en zien hoe Saar een kuikeneierdopje en een zacht schaap in elkaar geknutseld heeft. Je hebt er niet veel materiaal voor nodig en het eindresultaat is heel leuk.
Voorin het boek, gelijk op de allereerste pagina, staan enkele vragen die je tijdens het samen lezen kunt beantwoorden.

De tekst bestaat per twee pagina's uit zo'n 6 tot 9 regels en zijn in duidelijke, middelgrote letters afgedrukt. Het hardcoverboekje heeft stevige pagina's en de afbeeldingen zijn levendig gekleurd. Voor kinderen valt er veel op de afbeeldingen te ontdekken en te benoemen.
Kortom, een leuk, gezellig, voorleesboekje over die heerlijke lente!


ISBN 9789044829884 | Hardcover | 29 pagina's | Uitgeverij Clavis | februari 2017
Afmeting 26,8 x 25, 5 cm. | Leeftijd 3+

© Dettie, 21 maart 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altHet kringloop-
winkeltje

Marianne Busser & Ron Schröder


Zevende deel in de winkeltjesserie en zoals de andere winkeltje-boeken geïllustreerd door Ingrid ter Koele. En een leuk extraatje: Op iedere pagina is bovendien een zoekplaatje: er staat een afbeelding van iets dat je kunt zoeken.


Pieterjan heeft een heel leuke winkel. Je kan er voor alles terecht, ook voor het opruimen van je eigen spulletjes die je niet meer hebben wilt. Als ze nog goed bruikbaar zijn neemt Pieterjan ze in zijn winkel op, en dan vindt hij vast weer een nieuwe eigenaar. Op de eerste pagina zie je het al: pannen en paraplu’s, boeken en lampen, niet bepaald dingen die bij elkaar passen.


We zien Koen, die zijn speelgoed opruimt. Voor sommige dingen is hij nu echt te groot vindt hij.
Een ziekenauto, knuffels, boeken en nog meer.


Mama zegt: een kringloopwinkel
geeft altijd zo’n goed gevoel
want van het geld dat er verdiend wordt
gaat een deel naar een goed doel.


Nou, dat is beter dan afgedankte spullen in de container gooien!
Maar soms moet dat toch wel. Op een dag komt er een oudere man spulletjes brengen:


want hij (=Pieterjan) ziet verroeste scharen
een autootje dat knarst
een popje zonder benen
en een spiegel met een barst


Daar kan Pieterjan natuurlijk niets mee. Dat wil niemand hebben. Maar de ziekenauto is heel snel verkocht! Er zijn heel veel mensen blij met de spulletjes van Pieterjan die helemaal niet duur zijn. Zo krijgt Annemieke zomaar een kaboutertje... Maar Pieterjan krijgt toch iets terug.
Er wordt verteld over een heel mooi, nou ja, in ieder geval apart kunstwerk, en Koning Willem-Alexander heeft ook een rol in het verhaal.


Want ook een koning heeft wel dingen
waar hij zelf niet veel mee kan
maar die een ander graag zou vinden
en dat kan… bij Pieterjan


ISBN 9789048836826 | hardcover |32 pagina's | Uitgeverij Moon| maart 2017
Illustraties van Ingrid ten Koele | Leeftijd tot 6 jaar

© Marjo, 20 maart 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Laat maar los Koala
illustraties: Jim Field
tekst: Rachel Bright


Opnieuw neemt Rachel Bright ons mee naar de dierenwereld. In haar vorige boek 'De leeuw in de muis' lazen we over een onopvallende maar dappere muis die ook zo graag eens aandacht en bewondering wilde hebben. In dit boek gaat het over een klein koalabeertje dat altijd in de boom zit en er nooit uit komt.


Hij hield van zijn boomstam
Hij was KAMPIOEN
in stil blijven hangen
en bijna NIKS doen


We zien het kleine beertje lekker slapen, zich uitrekken, even wat eten, zich omdraaien, gapen en weer slapen. Hij vindt zijn plekje in de boom heerlijk, beneden op de grond is het veel te druk. Daar lopen veel te veel dieren rond te rennen. De kleine Koala houdt van rust, regelmaat en gewoontes. Zijn leven is prima zo.

Maar... diep in zijn hart kriebelt het wel een beetje. Als hij de andere dieren gezellig spelletjes ziet doen of als de kangoeroe lekker op zijn banjo aan het spelen is en samen met de andere dieren liedjes zingt bij het kampvuur, ja dan... zou Koala best wel erbij willen zitten. Maar in zijn boom, op zijn tak is het veilig, daar is zijn boekenplankje en zijn hangmatje. Wie weet wat er allemaal op de grond gebeurt. Kortom, Koala wil wel maar durft niet.
En zo blijft hij lekker in zijn boom, maand in maand uit. Totdat een specht zijn boom ontdekt en heerlijk begint te kloppen.
De tak waarop Koala woont, kraakt, de tak wiebelt, de boom zakt langzaam scheef. De dieren houden hun adem in. En nog durft Koala niet naar beneden te komen.
Ik kan niet! Ik durf niet! roept hij bang.


En toen de boom BRAK
omklemde Koala
nog altijd zijn tak.


En daar zit Koala op de grond, maar


Wat hoog in de boom reuze eng leek te zijn,
was eenmaal beneden juist vreselijk fijn!


En zo loopt dit lieve verhaal heel vrolijk af.  Het blijkt dat, net als bij mensen, het voor kleine Koalabeertjes ook wel eens goed is om oude dingen of gewoontes los te laten. Koala geniet van zijn leven op de grond en ontdekt dat nieuwe dingen leren en uitproberen fijner is dan steeds enge, niet bestaande dingen te fantaseren.

De grote afbeeldingen bij het verhaal zijn levendig en vol kleur. De illustrator licht op zijn website toe hoe hij voor dit boek geïnspireerd werd door zijn reizen door Australië en laat zien hoe de foto's en het landschap hem uiteindelijk verder hielpen om tot dit mooie eindresultaat te komen.

Opnieuw een fijn boek van deze schrijfster en illustrator. Hopelijk volgen er meer.


ISBN 9789025766863 | Hardcover | 32 pagina's | Gottmer | februari 2017
Afmeting:  24 x 30 cm | Vertaling op rijm door Bette Westera | Leeftijd 3+

© Dettie, 1 maart 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Mama wist je dat?
illustraties: Nynke Mare Talsma
tekst: Carol Gordon Ekster


Het 'naar bed gaan' ritueel is begonnen, Olivier heeft zijn pyjama al aan en mama probeert hem langzamerhand onder zijn dekbed te krijgen. Maar Olivier heeft nog zoveel te ontdekken en te vertellen. Zijn kwebbel staat niet stil. Zelfs tijdens het tandenpoetsen kletst hij door, bijvoorbeeld over die haartjes in zijn neus. "Maar nu geen praatjes meer tot je in je kamer bent," zegt mama daarna, "Roep me als je klaar bent dan kom ik je instoppen."


Maar voor het zover is, moet Olivier toch eerst even onder zijn bed kijken want hij vindt de mieren die daar lopen zo leuk... En daarna is het heel moeilijk om een leuk voorleesboek te kiezen en hij had mama ook nog niets verteld over zijn zwemles en over de baby die zo huilde en Olivier heeft ook ineens héél érge dorst en wist mama dat zijn knuffelkonijn een salto kan maken?

© Nynke Mare Talsma


Mama knikt en luistert en zegt "En nu hup je bed in," maar Olivier is nog láng niet klaar met praten, totdat hij ineens heel erg moe is.
Mama is heel lief tegen Olivier, we zien haar ook gezellig bij Olivier in bed een boek voorlezen, ze lacht en applaudiseert voor zijn koprol. Mama heeft het geduld van een engel maar weet hem toch uiteindelijk liefdevol zijn bed in te krijgen. Mama knuffelt hem nog even, geeft een kusje en stopt hem toe en eindelijk kan ze de deur van zijn kamertje dichtdoen.
Mama is ineens ook heel moe...


Nynke Mare Talsma heeft er kleurige afbeeldingen bij gemaakt zodat we de vrolijke kwebbel Olivier zien spelen, praten, boeken zoeken, kopje duikelen, enz.. Het knuffelkonijn doet natuurlijk gezellig mee met alles.

Heel leuk en herkenbaar voorleesverhaal over een kind dat er alles aan doet om het moment van slapen gaan uit te stellen.


ISBN 9789044828573 | Hardcover | 27 pagina's | Uitgeverij Clavis | december 2016
Vertaald door Clavis uitgeverij | Afmeting 26,6 x 25,6 cm | Leeftijd 4+

© Dettie, 31 januari 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altSamen sterk
Illustraties: Ina Hallemans
Tekst: Inne Vanden Wijngaert


Konijn leidt een rustig leventje: een beetje tuinieren, op tijd wat lekkere klaver eten en dutjes doen in haar knusse holletje onder de grond. Zo moet het maar altijd blijven, vindt zij. Maar op een dag komt zij een haas tegen. En die blijkt nog vlakbij te wonen ook. ‘Kun jij niet ergens anders gaan wonen? Dit hier in mijn plekje!’ roept Konijn. Als Haas wegspringt, denkt ze: ziezo, die is weg…


Maar als dan haar moestuintje vernield blijkt en al haar klavertjes opgegeten zijn, is ze erg boos op Haas. Want natuurlijk is dat de schuldige! Wie anders? Konijn gaat verhaal halen, en treft Haas aan, lekker slapend bij zijn hol.


Wat is Konijn boos! Ze gaat flink te keer! Maar Haas is ook boos op Konijn omdat ze zijn hol heeft vies gemaakt.  Maar dat heeft Konijn niet gedaan! Heeft Haas het tuintje dan wel vernield? Als de dag komt dat ze – ongewild - bij elkaar in de buurt zijn en ineens aangevallen worden, weten ze dat er iemand anders is die om de een of andere reden kattenkwaad uithaalt.


Hoewel... dit is geen plagerij meer! Wie doet er nu zulke dingen! Konijn en Haas, allebei de dupe, gaan nu samen op zoek…
Samen zijn ze sterk. En als ze hulp vragen aan nog andere dieren die in het bos wonen, helpen die graag mee. Waar eerst onenigheid was, groeit nu vriendschap. Zo zie je maar: je moet niet zo snel oordelen, en de ander de kans geven.


Ik begrijp dat Konijn wat meer kleur moet hebben om er anders uit te zien dan haas, maar toch, een wild konijn en dan wit met wat bruine vlekken?
En een haas woont doorgaans niet in een hol. Nou ja, het is en blijft een verhaal voor jonge kinderen, en die zullen zich daar niet druk over maken, dat doet alleen degene die voorleest (en die dit opmerkt).
Het is een leuk – stichtelijk – verhaaltje, met hele leuke illustraties. Er is veel te zien voor een kind, dat kan zoeken, tellen, zien hoe emoties er uit zien en er dus veel kijkplezier aan hebben.


Zie ook het inkijkexemplaar


Ina Hallemans is een bekende naam, zij heeft al meer geïllustreerd. Van Inne Vanden Wijngaert lijkt dit een debuut.


ISBN 9789044829617 | Hardcover | 24 pagina's | Uitgeverij Clavis | februari 2017
illustraties van Ina Hallemans | Leeftijd vanaf 5 jaar

© Marjo, 26 januari 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER