Nieuwe jeugdboekrecensies t/m 5 jaar

Een schildpad was zijn schildje kwijt
illustraties: Carmen Saldaña
tekst: Marjet Huiberts


Het zal je gebeuren dat je als schildpad je schild kwijtraakt! Dat overkomt helaas wel de schildpad in dit boek.


[...]
Hij zocht het overal
Hij zocht het bij de geitenwei
en in de varkensstal.

Hij zocht het bij de zandrivier
en speurde tussen 't riet.
Hij dook het koude water in
maar vond z'n schildje niet.


Nu is het ook best een gek gezicht, een schildpad zonder schild. Kun je hem dan eigenlijk nog wel een schildpad noemen? Niemand herkent hem zo, zonder zijn bekende schildje, toch? Bovendien voelt het ook heel koud en eng en kaal.
Daarom zoekt en zoekt de schildpad op de gekste plekken maar hij kan zijn schildje niet vinden. Uiteindelijk gaat hij moedeloos en helemaal verdrietig in zijn blote schildpadlijfje op een boomstronk zitten.


Hij dacht: Wat moet ik zonder schild?
Ik ben zo veel te naakt!
Ik ben mijn schild, mijn huis en ook
mezelf nog kwijtgeraakt

Maar zoals zo vaak gebeurt, als de nood het hoogst is, is de redding nabij. Want na een akelige nacht vol donkere dromen, breekt de zonnige ochtend aan met een een mooi zacht gefluit. Het komt van een piepklein rood vogeltje. Gelokt door dat vrolijke gezang volgt de schildpad het kleine diertje en samen bedenken ze een prachtige oplossing voor de schildloze schildpad.


De voor mij nog onbekende Spaanse illustrator Carmen Saldaña, heeft bij dit verhaal erg beeldende illustraties gemaakt in een heel eigen stijl. Aanvankelijk zijn de afbeeldingen in vrij donkere groentinten weergegeven -  zonder somber over te komen - . Gelukkig heeft de schildpad op alle prenten wel allerlei kleine dieren om zich heen, zelfs als hij triest op de boomstronk zit, zien we een klein torretje en muisje die hem gezelschap houden.
Na de komst van het vogeltje worden de prenten ook helderder van kleur en worden er enkele geeloranje en roodbruine tinten toegevoegd. Maar het is vooral dankzij de snoet van de schildpad, die helemaal opgeklaard is, waardoor je met een blij gevoel het boek dichtslaat. Het is gelukkig toch nog allemaal goed gekomen, meer dan dat zelfs!
Hartverwarmend boek.


ISBN 9789025769215 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Gottmer | mei 2018
Afmeting 27,5 x 23,7 | Leeftijd 4+

© Dettie, 19 september 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Lisa en Jimmy - Jij ook van mij!
Illustraties: Dagmar Stam
Tekst: Vivian den Hollander


Het zeventiende boek over Lisa en Jimmy gaat over vriendschap. Vreemd, want Lisa en Jimmy zijn toch al die zeventien boeken lang al dikke vrienden? Maar... er gebeurt iets waardoor Jimmy gaat twijfelen.


Lisa gaat met haar jongere broertjes en opa en opa naar een huisje in het bos. Jimmy zwaait de auto van opa uit maar hij mag later ook komen. Om hem niet te kunnen vergeten heeft hij een tekening gemaakt die Lisa meeneemt: hij heeft hen beiden getekend. Lisa heeft ook nog drie knuffels mee, voor iedere nacht in het huisje eentje. Ze vindt het huisje heel leuk! Er is een speeltuintje bij, en even verderop een manege, waar ze mag ponyrijden. En opa wil af en toe best doen alsof hij Jimmy is. Alleen houdt hij het niet zo lang vol als Jimmy!


Dan gebeurt er iets ergs: Lisa is haar knuffel kwijt! En net Wolletje, haar lievelingsknuffel! Overal gaan ze zoeken, maar ze vinden de knuffel niet. Lisa kan er niet van slapen.
De volgende dag in de speeltuin ziet ze haar knuffel: in de armen van een donker jongetje! Ze krijgt hem terug, en het jongetje, Sami wil graag met haar spelen! Maar hij is een beetje verdrietig, omdat hij helemaal niets meer heeft. Sami is een vluchtelingenkind. Lisa weet hem op te vrolijken, maar als Jimmy komt, doet die zo raar.


Een boek over vriendschap dus, maar in de zin van: je kan best meer vriendjes hebben, dat maakt de vriendschap niet minder waardevol! De tekeningen van Dagmar Stam zijn weer fantastisch, altijd vrolijk met die felle kleurtjes, en vrolijke snoetjes! Wie is er nu geen fan van haar! En de verhaaltjes van Vivian den Hollander zijn uit het leven gegrepen, altijd leuk!


Een mooi vormgegeven boek dat uitnodigt tot een gesprek over vriendjes zijn, en over jaloers zijn. Ook de vluchtelingenkwestie kun je op een kindvriendelijke manier aankaarten.


Wie Lisa en Jimmy al nog niet kende heeft het tweetal nu ook in zijn hart gesloten!


ISBN 9789000360680 | Hardcover | 32 pagina's | Van Holkema & Warendorf | augustus 2008
Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 14 september 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Boer Boris en de olifant
illustraties: Philip Hopman
tekst: Ted van Lieshout


Boer Boris is inmiddels een oude bekende aan het worden. In elk boek beleeft het mannetje, zoals altijd gekleed in zijn blauwe overal en met grote pet op zijn blonde hoofd wel iets bijzonders. Maar deze keer is het wel héél bijzonder. Boer Boris ziet namelijk ineens een olifant op zijn boerderij rondlopen! Zusje Sam heeft hem gevonden en ze is helemaal weg van het lieve grote dier.


"Ik vond hem daarnet op de weg langs de wei.
Daar plukte ik bloemen. Toen liep-ie voorbij.
Mag ik hem houden? Is hij nou van mij?


Maar Boer Boris wil het niet. Een olifant hoort niet op een boerderij, vindt hij. Daar horen kippen, koeien, varkens en een paard, maar géén olifant! Sam is het natuurlijk niet met hem eens en, vindingrijk als ze is, ze verzint de een na het andere geweldige camouflage voor de olifant. Daardoor komt het dat Boer Boris plotseling een enorme, prachtige mooie gekleurde 'haan' tussen de kippen ziet en een tijdje later hebben ze heel verrassend een enorme 'stier' erbij in de wei. Natuurlijk is dat de olifant maar Sam heeft het wel heel knap gedaan. Je moet goed kijken, wil je de olifant zien tussen al die koeien!


Elke keer vraagt Sam mag ik hem houden? Is hij (de haan, stier enz.) nou van mij?
Maar telkens doorziet Boer Boris helaas de truc van zijn zusje en keer op keer zegt hij nee.


[...] Wij zijn een boerderij!
Daar horen varkens en kippen bij,
een paard in de stal en koeien op het land.
En een stier, jawel, maar géén olifant.'


Sam blijft echter koppig doorgaan en vermomt de olifant in de meest mooie boerderijdieren, je weet niet wat je ziet! Het is echt hilarisch, illustrator Philip Hopman is weer helemaal op dreef! Net als in het allereerste Boer Boris boek, dat ik tot nu toe stiekem nog steeds het allerleukste vond, heeft hij zijn fantasie weer helemaal de vrije loop laten gaan met. In gedachte zie ik de kinderen al genieten en gauw de olifantstier of  -haan etc. aanwijzen.

De tekst is zoals altijd lekker in cadans en de steeds terugkerende vragen en antwoorden maken het helemaal plezierig om (voor) te lezen. Het is natuurlijk wel een beetje zielig voor Sam dat de olifant niet kan blijven. Gelukkig komen we wel te weten waar hij naar toe gaat.
Boer Boris verzint daarna iets heel leuks haar op te vrolijken... en dat lukt! Sam schatert het uit!

Het eerste Boer Boris boek en dit tiende boek over het boertje staan nu op een gedeelde eerste plaats op mijn leukste-Boer-Boris-boeken-lijstje. Het verhaal sprankelt aan alle kanten. Heerlijk!


ISBN 9789025769390 | Softcover | 32 pagina's | Uitgeverij Gottmer | juli 2018

Dettie, 30 augustus 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Snip
illustraties: Hanneke Siemensma
tekst: Claudia Lagermann



De arme Snip is een vogeltje met faalangst. Hij durft niet te vliegen. Het is niet omdat hij te zwak is, of iets mankeert, nee, hij durft het gewoon niet. Dat hij de klos is bij verstoppertje spelen, omdat zijn vriendjes zich hoog in de bomen verstoppen, of dat ze hem allemaal enthousiast aanmoedigen om toch de lucht in te gaan, het helpt niet.


En dan begint de vogeltrek, en Snip ziet zijn vriendjes vertrekken. Hij blijft alleen achter.
Of… alleen?
Er zijn wel dieren in het bos, en die hebben soms zijn hulp nodig. Die geeft hij maar al te graag. En zo heeft Snip volop vriendjes in de herfst en in de winter.
Maar als het koud wordt, kan hij zich dan wel warm houden?
En hij moet toch leren vliegen, hoe moet dat nu?


Het verhaal van Snip laat zien dat je meer kan dan je denkt. Faalangst is te verhelpen, zeker als je zoveel vrienden hebt…
Natuurlijk is het een mooi en ontroerend verhaaltje, maar het zijn vooral de sfeervolle illustraties die het boek zo prachtig maken. De kleuren passen bij het seizoen dat in het verhaal voorkomt.
Er zit humor in de tekeningen, en je kan je kind laten zoeken naar de vogels die verstoppertje spelen. En het is heel knap om binnen een eenvoudige tekening van een klein vogeltje emoties te laten zien. Dit is een boek waar je samen met je kind heel veel plezier mee kunt hebben.


Claudia Lagermann volgde de Pabo en de School voor Journalistiek. Ze werkte onder meer als redacteur voor Kidsweek. Sinds 2010 is ze freelance tekstschrijver en redacteur. Snip is haar eerste kinderboek.


Hanneke Siemensma (1978) studeerde Nederlandse letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Volgde daarna de opleiding Beeldende kunst aan de KABK in Den Haag, tot de geboorte van haar oudste dochter. Werkt nu als freelance illustrator en redacteur.


Dit boek is een kerntitel van de Kinderboekenweek 2018.
Grappig dat er een Spaans YouTubefilmpje is… https://www.youtube.com/watch?v=b48NEFKc0fQ

Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789089671264 | hardcover | 40 pagina's | Van Hoogland & van Klaveren| november 2012 | Vanaf 4 jaar.

© Marjo, 23 augustus 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Beer, waar ben je?
Ingela P Arrhenius


De Zweedse Ingela P Arrhenius heeft een heel eigen stijl waardoor je haar boeken en prenten onmiddellijk herkent. De afbeeldingen zijn eenvoudig, helder en mooi gestileerd en qua kleuren en vormgeving gebaseerd op prenten en gebruiksvoorwerpen uit de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw. Haar werk is zo geliefd dat er binnenkort zelfs bordjes en bekers verschijnen met daarop door haar geschilderde hondjes. 
Zelf was ik erg gecharmeerd van de mooie, grote prenten in het boek de dieren van Ingela. Elke afbeelding was wel een schilderijlijstje waard.
En nu is er dit boekje voor de allerkleinsten.


Het is een verrassingsboekje ofwel de kleine meid of jongen kan op 'ontdekkingsreis'.
Als je het boekje openslaat zie je vader eend met zijn twee kleine snaterbekjes lekker in het water zwemmen. Bij de afbeelding staat de tekst "Bever, waar ben je?".
Die zal het kind moeten zoeken. Gelukkig zien we een stukje verderop op de afbeelding een knaloranje grote 'steen' van zacht vilt. En wat gebeurt er als je het vilt wegklapt? Juist! Dan zien we de bever...


Op de volgende pagina's wordt o.a. gezocht naar de wolf, de eland (we zien al een stukje van zijn snuit achter de grote viltstruik) en natuurlijk wordt ook gevraagd waar de beer is: Misschien kan je samen roepen "Beer, waar ben je?"
Maar op de laatste bladzijde is het allemaal een beetje anders, want dan moeten we het kindje dat het boekje leest zoeken! Waar is dat kindje?
Dat wordt vast grote pret!


Het is een gezellig, zeer kindvriendelijk boekje met ronde hoeken en stevige pagina's. Het idee om - heldergekleurd - vilt te gebruiken in plaats van kartonnen wegklap- of uittrekbare flapjes, is origineel en het voelt ook nog eens erg prettig aan. Door het gebruik van het zachte flexibele vilt kunnen kinderen met hun kleine minihandjes ook veel beter zelf de 'zoektocht' houden. Papa, mama of de juf of meester hoeven nu niet te helpen om de flapjes los te peuteren. 


Het boek Where's Mr Dog? van Ingela P Arrhenius (gebaseerd op hetzelfde principe inclusief viltflapjes) staat op de shortlist van Hearst´s Big Book Awards.


ISBN 9789025769864 | Hardcover met ronde hoeken | 10 pagina's | Uitgeverij Gottmer | augustus 2018
Afmeting: Leeftijd vanaf 18 maanden

© Dettie, 18 augustus 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Beer of geen beer [We gaan het zien]
illustraties: Annuska Allepuz
tekst: Karl Newson


Vanaf de de cover kijkt een glimlachende beer ons aan. Maar als we even wat beter kijken zien we iets vreemds. Waarom zit die beer in een vogelnest? Wat doet hij daar? Dat komen we te weten als we het boek openslaan en gaan (voor)lezen.

We zien de beer eerst verbaasd uit zijn grot stappen, hij kijkt in het rond en vraagt zich daarna verwonderd af: 'Wat ben ik ook weer? zei hij op een keer, hij wist het niet meer. [...] Een... vogel misschien? We gaan het zien...'
En ja hoor, daarom zagen we de beer in het nestje! Hij was aan het kijken of hij een vogel was! Maar hij snapt zelf ook wel dat het niet helemaal klopt.


"Dit nest voelt wel een beetje klein.
Zou ik dan toch iets anders zijn?
Eens kijken of ik vliegen kan...
Helaas, ik bak er weinig van.
Ik ben geen vogel, maar wat dan?


We zien de beer naar beneden tuimelen, hopla het gras in, arme beer. Maar hij laat zich niet kennen en speurt gewoon door.
Misschien is hij wel een eland? Hij probeert takken bij zijn oren te maken en hij vertelt 'Ik proef een hapje gras - niks an. Dat iemand zoiets eten kan!
Die takken en dat gras... Dat voelt niet goed, dat past niet bij hem. De beer weet nu 'Ik ben geen eland, maar wat dan?' Een vos? Of een eekhoorn? Of toch een beer? We gaan het zien... denkt de beer. Hij zoekt door, wie is hij? Wat is hij?


Wat de beer niet weet, de stakker, hij werd veel te vroeg wakker.... uit zijn winterslaap!  Gelukkig zoekt hij zijn grot weer op en even later ligt hij heerlijk te knorren op zijn bladerbed. Hij slaapt en slaapt tot het lente is en dan... als hij wakker wordt... weet hij het weer... Hij is een UITGESLAPEN beer!!


De tekst is kort en op rijm, elke speurtocht eindigt met het zinnetje 'Een ... (vos, eland, vogel) dan misschien? We gaan het zien...'  Zo'n herhaling werkt altijd goed bij kinderen. Ze zullen al snel dat zinnetje meeroepen. Het is ook leuk dat kinderen dankzij de beer, leren wat voor gewoontes of eigenschappen een dier heeft. Die elegante vos vergeet je alvast nooit meer!


Bij de tekst staan - net als in haar prentenboekendebuut  Die peer is van mij  - heel fantasievolle en humoristische tekeningen van Anuska Allepuz. Ze sluiten naadloos aan bij de duidelijk afgedrukte tekst. Vooral de grappige snoet van de beer maken dat je het verhaal met veel plezier tot je neemt. En misschien kun je na het lezen van dit boek samen met de kinderen een spelletje doen, gebaseerd op de vraag 'Wie ben jij?' Daar kan nog heel wat leuks en verrassends uit voortkomen!
Fijn boek in een mooi groot formaat.


ISBN 9789025769314 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Gottmer | juni 2018
formaat 29,5 x 25,7 cm | Vertaald op rijm door Bette Westera

© Dettie, 8 augustus 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

In het badje
illustraties Vivienne Blake
tekst: Miriam Clark Potter


Haasje Hessel heeft een hekel aan water, hij is er zelfs een beetje bang voor. Maar ja ook kleine haasjes moeten af en toe in bad, dus roept moeder: "Binnenkomen  Hessel, het is tijd voor je badje. Morgen mag je weer verder spelen."
Hessel heeft daar natuurlijk helemaal geen zin in. Hij vraagt aan eendje Elise of zij in zijn plaats in bad wil gaan, zijn moeder merkt dat vast niet...
Maar moeders zijn slim, slimmer dan haasje Hessel.


Mama bakt lekkere koekjes en maakt chocomel voor de badderaar. Dat lust Hessel ook wel dus hij gaat gauw naar binnen.
Maar wat is dat? Mama kent hem niet! Want haar Hessel is toch net in bad geweest?

Wie kent het niet dat een kind geen zin in iets heeft en allerlei 'slimme' trucjes bedenkt. Die zijn vaak zo doorzichtig als glas, maar ook zo enorm leuk. Inwendig moet je lachen maar als opvoeder moet je 'streng' zijn. In dit  boekje lost mama het 'niet in bad willen' heel mooi op door net te doen alsof ze Hessel niet kent. Zo leert ze hem dat het ook de moeit waard kan zijn om toch te doen wat mama vraagt.
Leuk verhaaltje.


De potloodtekeningen doen een beetje nostalgisch aan en dat kan ook kloppen want het boekje is er een uit de Pixi klassiekreeks II. Sommige mensen zullen ze nog wel kennen want tussen 1971 en 1996 zijn er vele pixiboekjes verschenen in Nederland.
Pixi’s zijn volledige prentenboeken in kleur, van 10 x 10 cm. En ze hebben een heel kleine prijs. Ideaal dus om cadeau te geven of mee te nemen op vakantie.


ISBN 9789050652582 | Paperback | 24 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | 2018
Pixi-serie 08 nr. 059 | Afmeting 10 x 10 cm | Nederlandse tekst Hedi de Zanger | Leeftijd  3+

© Dettie, 19 september 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Mevrouw Kip leert vliegen
illustraties: Elizabeth Webbe
tekst: Godfrey Lynn


Mevrouw Kip is een beetje huishoudmoe. Als ze wakker wordt kakelt ze zachtjes 'Ik blijf gewoon liggen.' Maar ja ook een kippenmoeder moet voor haar kleintjes zorgen. Dus staat ze toch maar op, geeft ze de kuikentjes eten en tja die vervelende afwas verdwijnt ook niet vanzelf en de boodschappen komen ook niet aanwaaien dus doet ze een beetje zuchtend haar hoed op en gaat maar op pad naar de winkels in de stad.


Ondanks de storm en regen op de terugweg is mevrouw Kip toch weer een stuk vrolijker geworden en het wordt helemaal leuk als de wind haar met paraplu en al oppakt en door de lucht laat vliegen. Mevrouw Kip geniet! En dan... als haar paraplu kapot gaat ontdekt ze dat ze zelf kan vliegen! Het feest is compleet.
Ondanks dat ze onderweg haar portemonnee en boodschappen is verloren vliegt ze blij in het rond. En de volgende dag weer...


Het is grappig om te zien met hoeveel tegenzin mevrouw Kip de dag in gaat en dat 'stomme' huishouden doet. Een heel verschil met de mevrouw Kip die heerlijk vrij en blij door de lucht zwiert. Ook de ontdekking dat ze iets kan wat ze niet verwacht had maakt van haar een gelukkige kip.
Achterin het boekje staan nog allerlei huishoudelijke artikelen zoals de strijkplank, wasmand,servies etc. Misschien is dat wel iets om een 'leerzaam' spel van te maken, bijvoorbeeld samen met de kinderen die spullen aan te wijzen en op te ruimen...


Het is een schattig boekje uit de Pixi serie 08 Klassiek II datbestaat uit 8 nostalgische dierenverhalen, die als één van de eerste Pixi boekjes in 1971 verschenen. Toentertijd waren ze enorm populair. De boekjes zijn heel goedkoop, hebben een klein formaat (10 x 10 cm), wegen 20 gram en zijn volwaardige leesboekjes, inclusief mooie prenten. Vanwege het formaat en gewicht zijn ze heel handig om mee te nemen op vakantie of voor onderweg. Ook leuk om cadeau te geven.


ISBN 9789050652605 | Paperback | 24 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | 2018
Pixi-serie 08 nr. 061 | Afmeting 10 x 10 cm | Nederlandse tekst Hedi de Zanger | Leeftijd  3+

© Dettie, 6 september 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Johannes de parkiet
illustraties: Medy Oberendorff
tekst: Mark Haayema


Wie dit boek ziet, is meteen verkocht, dat kan niet anders.
Wat een schatje is die Johannes...
Of toch niet?


Want als we het verhaal lezen dan blijkt dat hij een paar vervelende eigenschappen heeft.Hij heeft bijvoorbeeld een hekel aan vreemde vogels! En Gijs zijn baas heeft hem in een heel grote volière gezet, waar volop ruimte is, niet zo gek dat er op een dag een stel zebravinken bij komen.


Johannes vindt het maar niks. Hij wil best toegeven dat het zaad dat Gijs nu in de volière zet lekker is, en ach, die zebravinkjes zijn ook wel gezellig. Maar waarom nu weer die twee ara's? En die kwartels en die... er komen een heleboel 'indringers', vindt Johannes. Het wordt veel te druk! Maar eigenlijk is de volière groot genoeg, en Gijs weet dan ook een slimme oplossing om er voor te zorgen dat Johannes de vreemde vogels accepteert.

Het gedrag van Johannes is heel herkenbaar, iedereen moet wennen aan nieuwe mensen om zich heen. Het verhaal is dan ook niet zo verrassend al blijft de boodschap altijd goed: ook vreemde vogels kunnen vrienden zijn! Maar de illustraties zijn wonderschoon! Zo levensecht dat het haast geen tekeningen lijken!
Waarschijnlijk zijn het dat dan ook niet, is het een combinatie van foto en tekening. Maar zo mooi uitgewerkt!


Dit boek is een van de Kerntitels voor de Kinderboekenweek 2018, thema vriendschap.

Medy Oberendorff is geschoold als wetenschappelijk illustrator. Op haar site zie je nog meer prachtige afbeeldingen. https://medyoberendorff.nl

Mark Haayema is schrijver van Jeugdboeken, Jeugd-tv-series, Jeugdliedjes en Jeugdtheatervoorstellingen. In 2011 verscheen zijn eerste kinderboek 'De held van alle helden'. Ook op zijn site is van alles te vinden. https://www.markhaayema.nl


ISBN 9789047623984 | Hardcover | 365 pagina's | Rubinstein Publishing | maart 2018
Afmeting: 29,1 x 23,5  cm. | Vanaf 4 jaar

© Marjo, 29 augustus 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Heb jij misschien Olifant gezien?
David Barrow


Iedereen kent het wel, een klein kind vraagt je om verstoppertje te spelen en jij moet het kind gaan zoeken. Je hoort dat het kind de kast in kruipt en na het aftellen ga je zoeken. Natuurlijk kijk je niet als eerste in de kast. Je roept dat je achter de gordijnen gaat kijken, achter de bank, onder de tafel en ondertussen hoor je het kind giechelen van spanningsplezier. Op het laatst word je 'wanhopig' 'Waar zou hij of zij nou zijn?' roep je.
Uiteindelijk na overal gezocht te hebben verzucht je dat je het kind écht niet kunt vinden waarop het kind triomfantelijk uit de kast tevoorschijn springt en helemaal blij is dat jij hem/haar niet kon vinden. Dat is natuurlijk dikke pret!


In dit boek treffen we iets dergelijks aan. Een jongetje en een grote olifant gaan verstoppertje spelen. Het is natuurlijk al grappig dat juist de grote olifant zich gaat verstoppen. Hij verzekert het jongetje zelfs dat hij héél erg goed is in verstoppertje spelen. Het jongetje telt hardop ' 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10!' en roept 'Ik kom! Wie niet weg is, is gezien!' en dan begint het geweldige, humoristische spektakel...


Het jongetje zoekt in de keuken - wij zien dat de olifant heeft zich vermomd als stoel... met slurf! -  maar nee hoor, hij ziet olifant niet. Het jongetje zoekt onder het bed, in de huiskamer enz. Helemaal geweldig is de prent waar papa televisie kijkt. Olifant houdt de televisie vast! Maar het jongetje vraagt... 'Pap, heb jij Olifant gezien?' en papa speelt het spel goed mee. 'Welke olifant?' vraagt hij...


En zo 'zoekt' het jongetje door en wij 'zoeken' mee. De verstopplekken van Olifant zijn hilarisch. De enige die hem steeds verraad is het hondje. Maar dat merkt het jongetje natuurlijk niet op. Hij ziet Olifant echt, heus, eerlijk waar niet.  Uiteindelijk geeft het jongetje het maar op.  En ja hoor, daar tikt een slurf op zijn schouder.
'O, daar ben je!' roept het lieve jongetje blij.


En dan zien we Schildpad de prent binnenwandelen, hij weet ook een leuk spelletje waar hij heel goed in is...


Het verhaal op zich is al erg grappig maar de waterverfprenten vormen de kers op de taart. Ze zijn sowieso al prachtig sprankelend van kleur, maar vooral de fantasie die gebruikt is om de verstopte olifant weer te geven maakt het zo'n heerlijk boek. Een kind die dit boek voorgelezen krijgt en meezoekt op de prent zal zijn ontdekkingen - daar is de olifant - helemaal geweldig vinden en zeg nou zelf het is toch ook knap als je de olifant kunt vinden die zich vermomt heeft als lamp!
En als toetje krijgen we op de schutbladen ook nog een familiegalerij te zien waar ineens op de achterste bladen de olifant en schildpad nadrukkelijk op aanwezig zijn!


David Barrow is in 2015 bekroond met de Sebastian Walker Award voor de meest veelbelovende kinderboekenillustrator van Groot-Brittannië.
Bekroond met de zilveren penseel 2018


ISBN 9789025766825 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Gottmer | februari 2017
Vertaald door J.H. Gever | Leeftijd 4+

© Dettie, 23 augustus 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Ei! Ei!
De wonderlijke reis van twee eieren en een poppenkast
Harriët van Reek & Geerten Ten Bosch


"Het is mei
Twee eieren liggen wat te mijmeren in de klei,
als er een poppenkast aan komt lopen.
''


Een boek dat met deze zinnen opent, wekt gelijk je nieuwsgierigheid en dat blijft het alle pagina's ook doen.
Zoals de titel al aangeeft is het een verhaal rond twee eieren. Zij gaan met de poppenkast op pad. De poppenkast noemt hen Ei! Ei! en sjokt steeds achter de twee ondernemende eieren aan.


Ei! en Ei! lopen wat af, ze zijn op zoek naar 'artiesten'. De poppenkast, die redelijk hoog is, kan verder kijken dan de eieren en zij kondigt daardoor steeds aan dat er iets te zien is, waarna de eieren het gaan bekijken.


Ooo, zegt het ene ei, ik zie met mijn ei-ogen een HOK!
Er zit iemand in, zie ik, zegt het andere ei.
Wie zit daar in dat kleine HOK?

EIERVRIENDEN, zegt de poppenkast.
WE ROEPEN DE ZAAG.

Waar is de
zaag?
Daar is
de zaag.

Hier
is de
Zaag!


Zingt
  de
    z
     a
      a
       g

         g
          g
           g
               g:


Waar
is het
hok?

Daar
is het
hok!

In het hok zit een varkentje dat wordt bevrijd. En voor het diertje wordt in de poppenkast een Spetter Spat Spikkel Modderspektakel gehouden. Het varkentje doet zelf ook mee.
"Was het fijn, vroegen de eieren. Knor, knor, zei 't varkentje."

Elke keer gaan de eieren opnieuw op pad met de poppenkast achter hen aan. Onder het lopen zingen ze aldoor een gek liedje. Ze lopen steeds net zo lang door tot de poppenkast weer 'artiesten' ziet die misschien mee kunnen spelen. En zo worden er voorstellingen gemaakt rond twee dozen die honger hebben, een vuurspuwende kabouter pannenkoek, een bibberig bang blootnekje, twee citroenen die zich te pletter vervelen en een nieuwsgierige pop die alles wil weten.
Aan het eind van elke voorstelling zijn de artiesten helemaal opgeknapt en blij.


Er zit dus een herhaalsysteem in de opbouw van elke belevenis, waardoor het zomaar een aantal leuke, fantasievolle verhaaltjes met plaatjes zouden kunnen zijn,  zoals wel vaker getoond wordt, ware het niet dat zowel de tekst als de afbeeldingen erg afwijken van het traditionele prentenboek.
Er wordt gespeeld met de letters en prenten. De afbeeldingen bestaan uit kleine prentjes, gemaakt van waterverf en inkt, die op de pagina's samengebracht zijn, waardoor er een soort collages ontstaan maar dan met wit- en tekstruimtes. Dat levert een heel apart effect op.
Soms zijn de afbeeldingen heel druk en zou je een extra paar ogen willen om alles goed te kunnen bekijken. 


De teksten worden ook in verschillende lettertypes afgedrukt en zwieren, bibberen, griezelen, vallen en zwingen mee met het verhaal. Het is even wennen, het is even twijfelen of het je wel of niet aanspreekt, dat komt vooral omdat het zo anders is dan de doorsnee boeken is. Maar als  je nauwkeurig de afbeeldingen bekijkt, en de verhalen voorgelezen krijgt via de geweldige podcast , besef je hoe enorm humoristisch en taalkundig knap alles in elkaar gezet is.
De tekst en afbeeldingen samen zijn bijna zelf een poppenkastvoorstelling! Erg leuk!


Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789050481915 | Hardcover | 46 pagina's | Uitgeverij Philip Elchers | maart 2018
Afmeting 31,8 x 22,7 x 1,1 cm | Leeftijd 5+

© Dettie, 16 augustus 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER