Nieuwe jeugdboekrecensies t/m 5 jaar

Het theater van hiernaast
Sonja Danowski


Op de in reliëf uitgevoerde voorkant van het boek kijken drie kinderen ons glimlachend aan, alle drie hebben ze een handpop op hun hand en die poppen zijn het uitgangspunt van het hele verhaal.


Pablo en en zijn zus Pia spelen namelijk heel graag met die poppen in de tuin. Via de poppen stellen ze allerlei vragen over de dingen die ze zien. Maar die dag is alles anders. Het begint al met de vraagt van Pia via de pop waarom de hommels zo hard zoemen? Maar tot de verbazing van beide kinderen zijn het geen hommels maar is het een kleine helikopter. Waar komt die nou vandaan? Het ding blijkt van Ricky te zijn, de nieuwe buurjongen die nogal chagrijnig is omdat Pia en Pablo hem afleiden. Zij helikopter vliegt daardoor in de boom en is kapot.

Hij ziet vervolgens de pop die Pablo nog bij zich heeft en vraagt:


"Wat heb je daar op je hand?"
"Een kabouter," zegt Pablo.
"Er zijn ook nog andere poppen, we hebben een heel theater." (We zien vervolgens een theater vol prachtige poppen)
Ricky blijft even voor het theater staan. Dan doet hij een stap achteruit en trekt een gezicht. "Pfff, poppen!"
Pablo wordt rood.

Erg aardig is Ricky dus niet en Pablo voelt de minachting van Ricky, bovendien is hij erg onder de indruk van al het moderne speelgoed dat Ricky heeft. Het poppenspelen is vanaf die dag voor Pablo gedaan, hij is voortaan aldoor bij Ricky te vinden. Pia speelt dan maar alleen met de poppen en via haar poppenfiguurtjes geeft ze een verklaring voor Pablo's gedrag.


"Pablo vindt ons niet meer leuk," zegt de tovenaar.
"Hij vindt ons niet meer leuk omdat Ricky ons niet leuk vindt, dat is wat anders," zegt dokter Kamille.


En dat zijn wijze woorden van de 'dokter'.


Wat zo lief is, is dat Pia helemaal niet boos is. Zij is al net zo wijs als dokter Kamille, ondanks dat ze haar broer mist, laat ze Pablo gewoon zijn gang gaan.
Maar dan wordt Ricky ziek en het is weer Pia die een heel liefdevolle 'behandeling' verzint...


Het boek laat op een vriendelijke manier zien wat er gebeurt als je meeloopt zoals Pablo of jezelf blijft zoals Pia. Pablo laat zich gelijk afschrikken door de laatdunkende opmerking van Ricky en speelt voortaan alleen met Ricky's speelgoed. Maar Pia trekt zich er niets van aan en blijft haar poppen trouw waardoor ze uiteindelijk de krachtigste en het verstandigste blijkt. Zelfs de verwende Ricky raakt onder de indruk.


Bij het verhaal staan bijzondere afbeeldingen die knap getekend en schitterend van kleur zijn maar weinig zeggingskracht hebben. De afbeeldingen zijn bijna té mooi. Het zijn meer kleine schilderijtjes maar 'vertellen' geen verhaal. Ze blijven vrij statisch, er zit geen vaart in. Hoe mooi de tekeningen ook zijn, ze sprankelen niet. Verder vind ik ze wat te 'zwaar' voor kinderen van vier jaar. De kinderen op de tekeningen zijn ook beduidend ouder. Het doen en laten van de kinderen en het uiterlijk is me teveel naar volwassen personen neigend.
Maar ik vermoed dat weinig mensen het met me eens zijn. Het is denkelijk puur persoonlijk dat dit boek me niet zo aanspreekt.


Het boek is overigens prachtig verzorgd en de vrij realistische tekeningen zijn indrukwekkend vanwege het kleurgebruik en de flinke afmetingen.
Mijn advies is: bekijk het inkijkexemplaar en oordeel zelf.


ISBN 9789051167320 | Hardcover | 56 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | juni 2019
Afmeting 24 x 31 cm | Nederlandse tekst Joukje Akveld | Leeftijd 4+

© Dettie, 17 oktober 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Stekel in de herfst
Harald Timmer


Dit vrolijke boekje is op een grijze, sombere herfstdag precies wat je nodig hebt. Stekel vindt de herfst namelijk helemaal geweldig. Al die mooi gekleurde blaadjes op de grond, die zijn toch prachtig! Hij zoekt de allermooiste uit die in de tuin te vinden zijn. De mama van Stekel vindt de herfst ook wel fijn, ze roept Stekel, want ze gaat kastanjes zoeken in het bos en papa gaat ook gezellig mee.


In het bos is het helemaal goed te zien dat het herfst is, het regent boomblaadjes! Doordat de blaadjes op de grond gevallen zijn, zie je ook gelijk de mooie spinnenwebben beter, iets waar mama minder blij mee is want zij vindt spinnen heel eng. Natuurlijk zijn er ook veel paddenstoelen in het bos te zien. - Stekel kijkt nog snel of er kaboutertjes in wonen - en dan... moeten ze gauw naar huis want bij de herfst hoort ook storm en regen, maar zelfs dát vindt Stekel heerlijk!


De blijheid en vrolijkheid van Stekel met zijn kleurige stekels werkt aanstekelijk, hij stapt met een opgewekte snoet door de tuin en het bos en vindt alles even leuk en spannend, waardoor je er zelf ook lol in krijgt.


De afbeeldingen zijn sfeervol en in mooie warme (herfst)kleuren weergegeven.
De tekst is in gebroken rijm (abcb) gemaakt en is 'handgeschreven', de letters zijn goed leesbaar. Door de ritmische rijm leest het verhaal heel prettig voor. Wel is een enkele keer een zin duidelijk rijmend gemaakt waardoor de zinsopbouw een beetje vreemd wordt zoals: 'Heel erg goed gaat Stekel zoeken'. Mooi is het niet maar het komt zo weinig voor dat het verder niet storend is, het verhaaltje blijft leuk.


Kortom, een gezellig herfstboekje, en nu... op naar de winter!


ISBN 9789491370236 | Hardcover | 24 pagina's | NUR 273 | Uitgeverij De Pareltuin | juli 2019
Afmeting 20 x 17 cm. | Leeftijd tot ca. 5 jaar

© Dettie, 6 oktober 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Dobber
Mack


Alle eendjes zwemmen in het water, keurig netjes achter elkaar, zoals het hoort, behalve één eendje, Dobber, die zwemt niet maar dobbert!
Dobber vindt dat veel leuker, hij laat zich gewoon met de stroom meevoeren of wegblazen door de wind. Dat is lekker spannend, hij ziet wel waar hij terecht komt.


Loena de vogel en kikker Max vinden het maar niets, 'Het is te gevaarlijk' zeggen ze, 'Zo kom je nergens, helemaal nergens'. Maar Dobber, dobbert heerlijk verder.
Ook Krok de krokodil waarschuwt Dobber maar hij trekt ze er niets van aan. Allemaal onzin wat ze zeggen, denkt hij. En zo laat Dobber zich meedrijven, de wind duwt hem wel een kant op.


Maar dan wordt het ineens toch wel heel anders, het water gaat steeds harder stromen, héél hard stromen zelfs. Dat is best wel eng, en dan... valt hij heel diep naar beneden...! Heeft Dobber nu zijn lesje geleerd? Of toch niet?


De heerlijkheid van het dobberen straalt van de afbeeldingen af. Dobber is zo intens tevreden aan het dobberen dat je er zo naast wil gaan liggen dobberen. Ook is het leuk dat Dobber lekker zijn eigen gang gaat, hij doet wat hij leuk vindt en wil niet doen wat alle anderen al doen. Zo blijft zijn leventje één groot avontuur. Elke dag is anders, elke dag is nieuw. Ook al is het soms een beetje eng, Dobber wil toch echt niets anders.


Een fijn boekje, met aantrekkelijke, eenvoudige, gekleurde afbeeldingen voor de kleine avonturiertjes en go-with-the-flow-ers onder ons.


ISBN 9789044836608 | Hardcover | 27 pagina's | Uitgeverij Clavis | september 2019
Afmeting 26,9 x 25,7 cm | Leeftijd 4+

Dettie, 28 september 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Lewis woont in twee huizen
Kathleen Amant


In de boekjes van Kathleen Amant wordt altijd op klip en klare wijze over een al dan niet lastig onderwerp geschreven. Zoals in de Anna boekjes waarin Anna ziek is,  een groentetuintje krijgt, op het potje leert te gaan, het bejaardenhuis bezoekt, enz.


Deze keer gaat het verhaal echter over Lewis, die zijn mama heel lief vindt en zijn papa is gewoon de allerleukste papa van de hele wereld. Zij zijn op hun beurt ook stapelgek op Lewis. Maar er is wel een probleem. Papa en mama zijn niet meer gek op elkaar! Ze maken steeds maar ruzie en op een dag komen ze op Lewis kamer om te vertellen dat papa en mama niet meer samen in één huis kunnen wonen. Ze gaan in twee huizen wonen.


Lewis is verdrietig. 'Ik wil niet
in twee huizen wonen,' snikt hij.
'Ik wil altijd bij mama blijven.
En ook altijd bij papa.'


Maar dat kan helaas niet. Gelukkig maken ze Lewis wel heel goed duidelijk dat ze alle twee wel heel veel van Lewis houden.


En zo laat Kathleen Amant via haar tekst en mooie heldere afbeeldingen zien wat er daarna allemaal gebeurt. We zien Lewis papa helpen met dozen inpakken en even later mogen we ook de leuke slaapkamer voor Lewis zien in papa's nieuwe huis. Naast dat er dingen zijn veranderd die Lewis niet zo leuk vindt - soms mist hij bijvoorbeeld mama als hij bij papa is en andersom  - zijn er ook leuke nieuwe dingen te beleven. En langzamerhand went Lewis aan de nieuwe situatie. Gelukkig weet hij al die tijd één ding zeker... Papa en mama houden echt heel veel van hem!

Het is een fijn boekje dat goed gebruikt kan worden om een kind uit te leggen wat er eventueel gebeurt na een scheiding. De nadruk ligt vooral op het feit dat het niet de schuld van het kind is, dat de ouders niet gaan scheiden door dingen die het kind gedaan heeft. Er wordt juist heel duidelijk gemaakt dat papa en mama niet meer bij elkaar willen wonen maar hun kind wel graag willen blijven zien. Dit alles wordt heel respectvol, integer en helder gebracht.
Mijn petje af voor de maakster van dit boek! Ze weet dit lastige onderwerp prachtig, invoelend te verbeelden en te verwoorden.

ISBN 9789044836523 | Hardcover met ronde hoeken | 27 pagina's | Uitgeverij Clavis | september 2019
Afmeting 21 x 22 cm | Vanaf 30 maanden

© Dettie, 25 september 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Twinkel wil alles roze
illustraties: Sarah Warburton
tekst: Katharine Holabird


In dit derde boekje over het kleine feetje Twinkel zien we haar in haar roze glinsterglanster huisje dansen en zingen. Ze laat weten dat ze heel erg van de kleur roze houdt.

Bij de deur ligt een brief. Het is een uitnodiging gericht aan Twinkel en haar gevleugelde vriendinnetjes voor het tuinfeest van de Goede Fee. Twinkel is blij, ze wil heel graag de mooie koninklijke rozen zien die de Goede Fee speciaal voor het feest gekweekt heeft en vliegt daarom gauw naar de tuin van de Goede Fee.


De paleistuin is prachtig, maar er zijn wel heel weinig roze rozen te zien, vindt Twinkel en ze is niet voor niets een toverfee... ze zwaait met haar stafje en tovert de rozen roze... denkt ze, maar het lukt niet! Dus maar een andere spreuk proberen. Dát lukt wel! Maar nu is alles roze! De bomen, de heg zelfs de kanariepiet!
Schuldbewust gaat Twinkel naar de Goede Fee, hopelijk is ze niet al te boos...


Opnieuw is het een erg zoet verhaaltje met - letterlijk -  veel glitters. Maar qua inhoud is het wel wat beter dan het boek Twinkel doet een wens.
Het is echt een meisjesboek, met name voor meisjes die dromen van prinsessenjurken en toverstafjes en lieve elfjes en feetjes.
Voor mij persoonlijk is het té snoezig, hoewel de afbeeldingen wel mooi gedetailleerd zijn en de gebruikte kleuren goed combineren met elkaar.
Kortom, een boek met een hoog schattigheidsgehalte voor meisjes die, net als Twinkel, veel van roze houden.


ISBN 9789051167481 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | juni 2019
Formaat 25 x 25 cm | Nederlandse tekst Mariëlla Manfré | leeftijd 4+

© Dettie, 17 september 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Zarah & Zottel Deel 1
Hond in Galop
Jan Birck


Op de eerste pagina van dit boek zien we Zarah haar huis uit vluchten. Mama staat namelijk te boren en het lawaai is vreselijk. Zarah gaat gauw naar het pleintje beneden waar kinderen op hun skateboard rijden.


Jammer genoeg kent Zarah
niemand, want ze woont hier
nog maar een paar dagen.


'Hallo!' zegt Zarah.
'Ik ben Zarah en
ik ben hier nieuw!'


Een jongen remt.
'Ik ben Hubert,' zegt hij.
'En ik woon hier al mijn hele leven'


Een reactie zoals alleen kinderen kunnen geven. Maar Hubert is niet aardig. Hij stuurt Zarah weer naar boven, want hij was er het eerst, 'Basta'.  Hoe komt Zarah nu aan een vriend waarmee ze buiten kan spelen? Mama weet het ook al niet. Maar als Zarah in haar favoriete boek over indianen weet ze het ineens! Ze wil een paard!
Maar mama is er tegen. Een paard past niet in de lift zegt ze. Na een nacht vol paardendromen weet ze de oplossing, een pony past wel in de lift!
Zarah rent gelijk naar de dierenwinkel.


'Ik denk wel dat ik wat voor je heb' zegt de verkoper en even later zien we Zarah in vol galop de winkel uit komen. Ze heeft nu een vriend! Hij heeft best zotte haren voor een pony, denkt Zarah en daarom noemt ze hem Zottel. Kennelijk is Zottel blij met zijn naam want hij kwispelt met zijn staart...
Op het pleintje liggen de kinderen slap van het lachen als Zarah haar pony aan hen voorstelt. En Hubert roept: 'Dat is toch geen pony! Dat beest heeft hondenpoten!' Hondenpoten of niet, Zarah is heel blij met Zottel, maar mama niet echt. Ze heeft geen geld om een hond te kopen. Vanavond zal de hond, eh pony, terug moeten...

Maar dan gebeurt er iets op het pleintje, met Hubert nog wel! En dan is hij heel blij met Zottel, net als alle kinderen. Ze vinden het daarna heel erg jammer dat Zottel weg moet, dat kan toch niet waar zijn?


Al vanaf pagina één ben je verkocht. Je verlangt gelijk naar het volgende deel van deze nieuwe serie. Ik ben in ieder geval alvast gelijk een fan van dit stel!
Het boek zit namelijk vol spitsvondige tekstuele en illustratieve humor, alles klopt, alles vloeit naadloos in elkaar over. Zarah & Zottel veroveren gelijk je hart. De kinderlogica die Zarah en de andere kinderen hebben is geweldig om te lezen. De illustraties zijn aantrekkelijk, gedetailleerd als het nodig is en opener als het om een handeling gaat. Maar het belangrijkste is dat alles zo fantastisch is weergegeven waardoor je Zarahs geweldige fantasie helemaal kunt volgen, tot de prairies van de indianen aan toe. Het lijkt me overigens ook een heerlijk boek om uit voor te lezen.


Mijn advies: Als je een cadeautje voor een kind zoekt, koop dit boek, succes verzekerd!


ISBN 789044836172 | Hardcover | 72 pagina's | Uitgeverij Clavis | juli 2019
Vertaald uit het Duits door Clavis met steun van het Goethe-instituut
Afmeting: 21 x 22 cm | Leeftijd 5+

© Dettie, 6 oktober 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Mia en de asielhond
Lisa Papp


In het vorige boek over Mia hebben we kunnen lezen over de grote betekenis van Bonnie, de bibliotheekhond. Aan haar durfde Mia wel voor te lezen en zo kreeg ze langzamerhand meer zelfvertrouwen en daardoor ging het lezen steeds beter.

In Mia en de asielhond mag Mia, na lang zeuren, een puppy van Bonnie uitzoeken. Maar welke hondje zal ze kiezen? Ze zijn allemaal zo lief. Mevrouw Kessel, het baasje van Bonnie, vertelt ondertussen dat zij in een hondenasiel werkt en als Mia het leuk vindt, dan mag ze wel eens komen kijken. Dat wil Mia wel!
Maar eerst gaat ze naar huis met de kleine Sam, een klein wit, pluizig bolletje wol die nog veel moet leren. Mia is stapelgek op het kleine beestje. Ze geeft hem bakken met liefde.

Die zaterdag mag ze met mevrouw Kessel mee naar het asiel. Mia kijkt haar ogen uit, er zijn zoveel honden en katten maar ook konijntjes en vogeltjes. Mia is er stil van. 's avonds vraagt ze aan mama 'Denk je dat iemand 'ik hou van je' zegt tegen de asielhonden? Want mevrouw Kessel had gezegd dat veel liefde geven belangrijk is voor honden. Nu is mama een beetje stil van die vraag...

De volgende dag brengen ze handdoeken naar het asiel en weer ziet Mia het kleine verdrietige hondje Chippie... Mia vindt het maar zielig. Maar als ze 's avonds Sam voorleest, krijgt ze een gouden idee. Als ze nou eens de asielhonden gaan voorlezen! Ze hangt posters op maar om iedereen op te roepen, maar het wordt geen succes... of toch wel?


Opnieuw een hartverwarmend verhaal met heel sfeervolle afbeeldingen ter ondersteuning van het verhaal. Het is heerlijk om te zien hoe de dieren luisteren naar Mia's verhalen die ze dan maar in haar eentje voorleest. Zelfs de katten luisteren mee.
Door dit verhaal gaan kinderen mogelijk zelf voorlezen aan een dier, daardoor leren ze gelijk allerlei woordjes en ook hoe onze taal in elkaar zit. Maar het allerbelangrijkste is en blijft, dat liefde voor dieren. En Mia heeft gelukkig  heel veel liefde te geven!


Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789051167344 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | juni 2019
Afmeting 25,2 x 28,6 cm | Nederlandse tekst Merel de Vink | Leeftijd 4+

© Dettie, 2 oktober 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Plop & de Peppers
Gert Verhulst e.a.


Plopperdeplop, is er zomaar een voorleesboek mét CD over kabouter Plop en de Peppers.
De Peppers zijn Pol de mol, Pepijn het konijn en Pip de muis, samen vormen zij de Beste Beestenband.


In totaal staan er zes verhalen in dit boek. Elk verhaal is voorzien van veel foto's van kabouter Plop en de Peppers. Bij elk verhaal hoort een liedje dat je kunt beluisteren dankzij de bijgevoegde CD. En nu volgt een waarschuwing... draait de CD niet, want de liedjes zijn zo aanstekelijk dat je daarna de hele dag wel een fragment ervan loopt te zingen.


Het eerste verhaal gaat over opruimen met daarbij natuurlijk het Opruimlied.
Kabouter Plop is namelijk een beetje boos op de Peppers, ze hebben zo'n enorme rommel gemaakt in het appartement waar ze repeteren. Zolang het zo'n rommel blijft, zullen ze niet meer repeteren besluit Kabouter Plop. De Peppers gaan snel aan de slag en even later is alles aan kant. Ze zijn wel heel vlug klaar vindt kabouter Plop, er klopt iets niet... Even later zwaaide de deur naar de gang open en rolde alle rommel weer terug de kamer in.
Kabouter Plop waarschuwt de Peppers, nu krijgen ze vannacht vast het opruimspook op bezoek...
Een leuk verhaaltje, dat niet echt eng is, zoals bij de zachtaardige kabouter Plop nooit iets eng is. Maar de Peppers hebben hun lesje wel geleerd.



Daarna volgen de verhaaltjes Vals spelen, over stiekem vals spelen tijdens een kaartspelletje,  en het verhaaltje Vissen gaat over jaloers zijn. Pol wil namelijk heel graag mee gaan vissen met Plop, Pepijn en Pip, maar denkt dat ze hem niet mee willen hebben... Gelukkig dacht Pol dat helemaal verkeerd.
In het verhaaltje Pepijn de danser, blijkt dat Pepijn flink heeft opgeschept over zijn danskunsten maar als er een feestje komt dan krijgt hij het benauwd. Hij kan namelijk helemaal niet dansen! Maar ook daar weet Plop wel wat op...


De afwas
is mijn favoriete verhaaltje. Plop vindt het maar een bende en belooft een taart te bakken als Pepijn en Pol de afwas doen. Maar zij verzinnen een heel slim plan om niet te hoeven afwassen... Helaas is Plop niet dom en komt erachter, dat wordt geen taart... of toch wel?
Als laatste is het verhaal De verjaardag aan de beurt. De strekking van het verhaal is wel vaker gebruikt en dat is net doen of je een verjaardag bent vergeten. In dit geval de verjaardag van de lieve Pip. Ze denkt écht dat iedereen het vergeten is. Natuurlijk niet! En dan wordt vanzelfsprekend ook een lied bij van Plop en de Peppers!

De inhoud is vrij druk om te zien, maar de verhaaltjes zijn wel leuk en in elk verhaaltje zorgt kabouter Plop voor een heel vriendelijk klein lesje dat alle Peppers moeten leren voor later. De tekst is duidelijk afgedrukt.
Gewoon een lekker boekje.


ISBN 9789462772090 | Hardcover | 56 pagina's | Studio100 | 2016
Afmeting 21 x 26 cm | Leeftijd 3 - 8 jaar

© Dettie, 26 september 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Het Wiebelmannetje deel 4
Het Wiebelmannetje en de boze kabouters
Harald Timmer


Een hele tijd geleden belandde Wiebe in een roze toverwolk en vanaf die tijd wiebelt hij. Dat zou niet eens zo erg zijn als hij maar niet iets aanraakt wat in elkaar kan storten of af kan breken. Maar soms moet dat wel. En zo komt het dat hij steeds in de problemen komt dankzij dat gewiebel. De ene keert rolt de hele wintervoorraad  van de eekhoorn uit de boom en de andere keer breekt hij de eieren van Mevrouw Vogel en moet hij maar zorgen voor de kuikens, want klutskuikens wil mevrouw Vogel niet.
Wiebe is nu op zoek naar de tovenaar die hem weer kan ontwiebelen maar onderweg raakt hij ook deze keer weer in de problemen...


Het klutskuikenkussen dat ervoor zorgt dat zijn Wiebes wiebels niet zo doorwiebelen, is namelijk nat geworden door de regen. Dus zit Wiebe lekker op een boomzwam te wachten tot het kussen droog is. Maar als er een kabouter komt aanrennen vergeet Wiebe het wiebelen tegen te houden en pats, de zwam wiebelt van de boom af. De kabouter is woedend! Wiebe heeft een traptree kapot gewiebeld! Nu kan de kabouter niet meer naar boven om te kijken of die vreselijke heks Grumelda eraan komt.


Wiebe wordt gevangen genomen en moet voor de kabouterkoning verschijnen. Maar ook de oude koning heeft geen enkel begrip voor Wiebes wiebelprobleem.
Maar dan verschijnt Grumelda en blijkt het gewiebel van Wiebe ineens toch wel heel erg handig!


Het is vooral die heerlijke wiebelhumor die de boekjes zo leuk maken. Maar ook de gedetailleerde afbeeldingen zijn erg grappig en een lust voor het oog.
Gelukkig zijn er nog meer boekjes over Wiebe verschenen en die wil ik allemaal lezen...

ISBN 9789491370113 |  Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij de Pareltuin | oktober 2014
Afmeting 26 x 23,5 cm | Leeftijd 4+

© Dettie, 18 september 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Opa en oma Oelewapper op reis met de gouden koets
Illustraties van ivan en ilia
Tekst: Marianne Busser en Ron Schröder



Volgende week is het Prinsjesdag. De Gouden Koets wordt dan weer van stal gehaald. Niet veel mensen zullen dan weten dat er een hele speciale reis mee gemaakt is door Opa en oma Oelewapper en hun kleinkinderen!
Hoe dat allemaal precies zit, dat kan ik natuurlijk niet vertellen. De koning en koningin houden het liefst een heleboel geheim! Maar dingen geheim houden is wel eens een probleem. Vooral als Papa Razzi zijn lange neus weer eens in koninklijke zaken steekt. En je snapt natuurlijk wel dat ook de Koning en de Koningin wel eens ergens heen willen zonder die nieuwsgierige journalisten om hen heen. Maar het verhaal begint met een bel...


Bij Joep en Jetje wordt aan de deur gebeld. De twee kinderen gluren door het raam of ze misschien kunnen zien wie er ’s avonds voor hun deur staat. Het is namelijk al donker!
Oma ziet net als de kinderen een enge man staan, een geheimzinnige figuur in een lange regenjas en met een flaphoed op, en ze zegt meteen:


‘Het is echt een engerd. Ik doe in elk geval niet open.’


Maar de engerd belt opnieuw. En nog een keer. Hij gaat niet weg!
Dan besluit opa toch maar open te doen. Maar hij neemt wel een paraplu mee. En meteen wordt er hard op de deur gebonkt.
'Mag ik binnenkomen?' fluistert de man als opa de deur opendoet. Hij wacht niet op toestemming maar stapt meteen binnen. En trekt dan zijn baard en zijn hoed weg…
Het is een vreemde situatie, want opa en oma Oelewapper kennen de vreemdeling maar al te goed. En Jetje en Joep ook! Maar wat hij bij hen komt doen? Dat is toch wel een eigenaardige zaak.
En helaas voor jullie: het is geheim.
Maar zoals de titel al zegt: er wordt een reis gemaakt met de gouden koets, en Joep en Jetje verzinnen allerlei listen om Papa Razzi dwars te zitten.


Op reis met de gouden koets is een echt Nederlands sprookje. Niet in dichtvorm deze keer, maar een lopend verhaal.
En daar maakt het duo ivan en ilia sprookjesachtige illustraties bij. Hier kun je ander werk zien: https://ivanilia.nl/project-type/prentenboek/


Marianne Busser (1958) en Ron Schröder (1958) hebben al zo ontzettend veel geschreven dat het haast niet mogelijk dat iemand hen nog niet kent, maar voor het geval dat is er de site: www.mariannebusser-ronschroder.info


ISBN 9789048848546 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Moon | augustus 2019
Leeftijd vanaf 5 jaar

© Marjo, 11 september 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER