Nieuwe jeugdboekrecensies t/m 5 jaar

Fritzi en de razende schoen
Catharina Valckx

Al vanaf de eerste bladzijde krijg je een giecheltje in je buik en die stopt niet meer tot je het boekje uit hebt. Het is namelijk een knotsgek verhaal.

Op de cover zie je al dat het verhaal anders dan andere verhalen zal zijn. Je ziet een vrouw met knaloranje haar - Fritzi - in een beetje lijzige kleren, die een piepklein olifantje draagt. Daarnaast staat een heel boze schoen. De schoen is groter dan het olifantje!

In het boek lezen we dat het Olifantje Poet heet en van plan is een lange wandeltocht te gaan maken. Met zijn rugzakje op, stapt hij kordaat over de weg. Fritzi vindt het maar niets. Poet is nog veel te klein om alleen op stap te gaan. Maar ze krijgt wel gelijk de reiskriebels dankzij Poet. Ze wil er ook wel even tussenuit.

Bij Miranda, een slak zonder huis maar wel twee stoelen, hoort ze dat een razende schoen in de buurt rondloopt. En ze heeft het nog niet gezegd of de schoen komt woedend voorbijrazen. Hij heeft zin om te bijten...
Even later zien ze de schoen achter Poet aan zitten. Fritzi belt gauw de politie. Maar de politieagent is ziek dus sturen ze de warme bakker...


En zo gaat dit humoristische verhaal door. De vondsten van Catharina Valckx zijn uniek in zijn soort. Het verhaal zit namelijk vol absurde wendingen zonder af te zakken naar flauwe simpelheid. De warme bakker speelt overigens nog een grote (helden)rol, vooral in het hart van Miranda. En Fritzi heeft nog steeds zin in een snoepreisje, eh broodreisje...

Ook de cartoonachtige afbeeldingen maken het boek zo komisch, de grote slak en het kleine olifantje vormen een grappige tegenstelling. En de laatste pagina vormt het razend leuke, gniffelversterkende sluitstuk. Geheid dat iedereen begint te lachen.
Lezen dit boek!


ISBN 9789025766832 | Hardcover | 40 pagina's | Uitgeverij Gottmer | februari 2017
Afmeting 18,2 x 25,7 cm | Leeftijd tot 6 jaar

© Dettie, 24 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

14 muisjes verhuizen
Kazuo Iwamura


Kazuo Iwamura is een Japanse illustrator die met name in Frankrijk bekend is om zijn serie over de  Familie Muis (Famile Souris). Als je de beeldschone afbeeldingen ziet, kun je je dat ook goed voorstellen.


Op de eerste twee pagina's maken we kennis met de hele muizenfamilie. Dat zijn opa en oma Muis, mama en papa Muis en hun 10 kinderen, die keurig genummerd en van grappige namen voorzien zijn. Natuurlijk heet de oudste Nestor, nummer drie heet Tertia, nummer 5 is Quintus genoemd, nummer acht, je raadt het al heet Octaaf, nummer negen noemen ze Nona en nummer tien? Die heet...Tinus.  De andere muizenkinderen heten gewoon Sjefke, Katja, Silke en Sam. Het is niet voor niets dat de kinderen zo met nadruk genoemd worden maar dat merken we later pas.


Opa en oma, papa en mama en de 10 kinderen vertrekken die dag bepakt en bezakt naar hun nieuwe woning. Het is af en toe nog een hele klim voor de kinderen en voor de zekerheid houden ze elkaar staart maar vast, dan vallen ze ook niet om, hoewel, één muisje valt wel. 'Kun jij zeggen wie dat is?' wordt ons gevraagd.


Het is nog best een spannende en gevaarlijke tocht. Onderweg komen ze de gevaarlijke marter tegen en moeten ze een brede rivier oversteken maar gelukkig komen ze heelhuids aan bij hun nieuwe huis, een prachtige boom mét een raam! Wie zien één muisje naar buiten kijken, wie is dat?


De muisjes maken er een prachtig huis van, ze helpen allemaal mee. Er worden bedden van bamboe getimmerd, een enorme voorraadkamer gemaakt -  en wie snoept er stiekem? - om al het eten in op te slaan en ze hebben zelfs stromend water vlakbij huis dankzij de nieuwe waterleiding! Na al dat harde werker verdient iedereen lekker eten, en dan... naar bed!


Het is jammer van dit fraaie boek dat de tekst zo enorm statisch vertaald is. Het verhaal slaat daardoor helemaal dood, er zit geen enkele vaart in. Het lijkt qua taal zelfs bijna een verslag of een opsomming in plaats van een kinderboek. Bijv.


"Het huis, de brug en de waterleiding zijn gereed.
Dat hebben we allemaal samen gedaan.
Iedereen deed zijn best."


En dat voor kinderen vanaf 3 jaar! Dat had allemaal wel wat vlotter gekund. Misschien de tekst in het vervolg toch door een goede vertaler - die bekend is met kinderboeken - laten bewerken?


Maar, zoals gezegd, de afbeeldingen zijn prachtig, humoristisch en enorm sfeervol. Vooral de muisjes die met hun kleine rugzakjes op naar hun nieuwe woning trekken zijn vertederend. Ook de zorgzame opa en oma die hard meewerken zijn schattig om te zien met hun beetje kromme lijfjes en brilletjes op. Er valt op elke afbeelding enorm veel te zien, je kunt je er uren mee vermaken. Kortom, wat afbeelding betreft is het echt een geweldig boek, nu de tekst nog...


ISBN 9789044829327 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Clavis | maart 2017
Nederlandse tekstbewerking Clavis B.V. | Afmeting 29,8 x 21,5 cm | leeftijd 3+

© Dettie, 20 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Mijn papa is een...
Marieke van Ditshuizen


In dit boek zien we twee kinderen die samen met papa de meest spannende avonturen beleven. Papa is natuurlijk de grote held die alles kan.

Het begint gelijk al goed. In een zesregelig rijmpje lezen we dat het meisje heerlijk aan het vliegen is! Ze maakt duikvluchten en stijgt weer op. Dat is natuurlijk helemaal geweldig. En dat allemaal dankzij papa, want...


De motor bromt terwijl ik juich
Mijn papa is een...


En als we de bladzijde omslaan zien we geen papa die zijn dochtertje steeds de lucht ingooit zoals bij het versje het geval is, maar zien we het meisje en haar kleine broertje in een vliegtuigje rondvliegen tussen de meeuwen, (lucht) ballonnen en zelfs een parachutespringer! De haren van het meisje wapperen in de wind en het jongetje zit juichend achter haar. Wat een feest! Papa is een supervliegtuig!

Even later hebben ze met zijn drieën dikke waterpret in de tuin. Papa is deze keer geen vliegtuig maar een heel groot dier.

'Stampe-stampen door het bos
We trompetteren er op los...

lezen we o.a. in het nieuwe rijmpje. Drie keer raden wat voor dier dat is. Op de volgende bladzijde zien we dat dier, midden in de jungle met allemaal andere grote en kleine dieren zoals de vrolijk gekleurde papegaaien, oranje en zwarte aapjes, een slang, vlinders en in de struiken zien we nog de staart van een tijger! Het oerwoud staat vol bloeiende bomen en struiken. Als dat niet leuk is...  Die papa, hij krijgt het toch allemaal maar voor elkaar!

En zo stappen we van de ene fantasiewereld in de andere. De ene keer 'tovert' papa vanuit zijn grote soeppan een drakenbos met een echte draak en kaboutertjes die wonen in paddenstoelen - rood met witte stippen - en jawel, natuurlijk is er ook een piepkleine ridder een een enorme reus...  De andere keer zwiert papa het meisje in het rond, papa maakt er een heuse draaimolen van zoals op de kermis!
Zelfs van het badderen maakt hij nog een prachtig bezoek aan Afrika, met giraffen, zebra's en een krokodil! Die bijt -voorzichtig - in het broertje zijn bil!

Elke keer zien we de werkelijkheid, de kinderen die samen met papa grote pret hebben, en op de volgende twee pagina's wordt die omgezet in een prachtige fantasievol avontuur. Papa kan het namelijk zo leuk maken dat de kinderen het gewoon geloven, dus zitten ze gewoon op de rug van een krokodil, en zeg nu niet dat het niet zo is!
Heerlijk boek dat je met een brede glimlach dichtslaat.


Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789051165845 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | maart 2017
formaat: 21,5 x 28,7 cm | leeftijd 4+

© Dettie, 7 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Saar in de lente
Pauline Oud


Het is eindelijk lente. De vogels fluiten en de zon schijnt. Oma en Saar kunnen zelfs zonder jas naar oma's moestuin. Oma wijst onderweg naar de kleine prille groene blaadjes die weer aan de bomen zitten. En Saar weet niet wat ze ziet als ze bij oma's moestuin aankomen, allemaal mooie roze bloemen aan de takken van de appelboom! 'Dat is bloesem,' legt oma uit. Even later mag ze ook nog voorzichtig het nestje met jonge vogeltjes bekijken. Wat zijn ze lief.

Saar en oma hebben samen een heerlijke dag. Oma plant zaadjes en Saar plukt bloemen - zoveel ze wil - in de bloemenwei van boer Koos. Maar bij boer Koos is nog veel meer te vinden dan alleen maar bloemen. Overal zijn jonge dieren. Saar ziet een kuikentje uit zijn ei kruipen en er zijn kleine kalfjes en lieve wollige lammetjes, die Saar mag aaien. Onderweg naar huis komen ze ook nog een moedereend met haar kleintjes tegen die vrolijk in de vijver rondkwaken. Wat een feest.

Thuis bij oma pakt Saar gelijk haar knutselspullen, want als je zoveel ziet, krijg je ook veel ideeën. En dan gaan ze lekker brood eten, met de eieren die ze bij boer Koos gekocht hebben, maar wat is dat? Saar heeft wel een heel bijzonder ei!
En dan... is het bedtijd, wat een heerlijke lentedag was dat!

Pauline Oud heeft de gezellige lentedag feestelijk aangepakt. De lente spat vrolijk van de pagina's af. Overal is er een uitbundige, uitbottende natuur te zien. Ook komt er een heel scala aan lentebloemen voorbij zoals, narcissen, ranonkels, anemoontjes enz. Vooral Saars blije hoofd geeft aan dat alles wat ze onderweg ziet helemaal geweldig vindt. En dan mag ze ook nog knutselen van oma, en wij mogen met haar meedoen!
Achterin het boek kun je namelijk precies lezen en zien hoe Saar een kuikeneierdopje en een zacht schaap in elkaar geknutseld heeft. Je hebt er niet veel materiaal voor nodig en het eindresultaat is heel leuk.
Voorin het boek, gelijk op de allereerste pagina, staan enkele vragen die je tijdens het samen lezen kunt beantwoorden.

De tekst bestaat per twee pagina's uit zo'n 6 tot 9 regels en zijn in duidelijke, middelgrote letters afgedrukt. Het hardcoverboekje heeft stevige pagina's en de afbeeldingen zijn levendig gekleurd. Voor kinderen valt er veel op de afbeeldingen te ontdekken en te benoemen.
Kortom, een leuk, gezellig, voorleesboekje over die heerlijke lente!


ISBN 9789044829884 | Hardcover | 29 pagina's | Uitgeverij Clavis | februari 2017
Afmeting 26,8 x 25, 5 cm. | Leeftijd 3+

© Dettie, 21 maart 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altHet kringloop-
winkeltje

Marianne Busser & Ron Schröder


Zevende deel in de winkeltjesserie en zoals de andere winkeltje-boeken geïllustreerd door Ingrid ter Koele. En een leuk extraatje: Op iedere pagina is bovendien een zoekplaatje: er staat een afbeelding van iets dat je kunt zoeken.


Pieterjan heeft een heel leuke winkel. Je kan er voor alles terecht, ook voor het opruimen van je eigen spulletjes die je niet meer hebben wilt. Als ze nog goed bruikbaar zijn neemt Pieterjan ze in zijn winkel op, en dan vindt hij vast weer een nieuwe eigenaar. Op de eerste pagina zie je het al: pannen en paraplu’s, boeken en lampen, niet bepaald dingen die bij elkaar passen.


We zien Koen, die zijn speelgoed opruimt. Voor sommige dingen is hij nu echt te groot vindt hij.
Een ziekenauto, knuffels, boeken en nog meer.


Mama zegt: een kringloopwinkel
geeft altijd zo’n goed gevoel
want van het geld dat er verdiend wordt
gaat een deel naar een goed doel.


Nou, dat is beter dan afgedankte spullen in de container gooien!
Maar soms moet dat toch wel. Op een dag komt er een oudere man spulletjes brengen:


want hij (=Pieterjan) ziet verroeste scharen
een autootje dat knarst
een popje zonder benen
en een spiegel met een barst


Daar kan Pieterjan natuurlijk niets mee. Dat wil niemand hebben. Maar de ziekenauto is heel snel verkocht! Er zijn heel veel mensen blij met de spulletjes van Pieterjan die helemaal niet duur zijn. Zo krijgt Annemieke zomaar een kaboutertje... Maar Pieterjan krijgt toch iets terug.
Er wordt verteld over een heel mooi, nou ja, in ieder geval apart kunstwerk, en Koning Willem-Alexander heeft ook een rol in het verhaal.


Want ook een koning heeft wel dingen
waar hij zelf niet veel mee kan
maar die een ander graag zou vinden
en dat kan… bij Pieterjan


ISBN 9789048836826 | hardcover |32 pagina's | Uitgeverij Moon| maart 2017
Illustraties van Ingrid ten Koele | Leeftijd tot 6 jaar

© Marjo, 20 maart 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altDe reuzenpanda
illustraties: ivan & ilia
tekst: Marianne Busser & Ron Schröder


De panda klimt gewoon de boom in
en hangt daar op zijn gemak
lekker even weg te dromen
of te slapen op een tak

als er maar veel bamboe is
vindt hij dat alles top is
en langzaamaan trekt hij weert verder
als de bamboe op is


Wat zien die beertjes er schattig uit, met hun dikke wollige vacht en grappige oogjes! Maar vergis je niet: reuzenpanda’s zijn groot en gevaarlijk, ook al eten ze alleen maar bamboe. Bamboe heeft namelijk stevige stengels en dan moet je goed kunnen bijten. Dat kunnen ze dus.


Ze eten de hele dag door, en kunnen in gevangenschap wel 125 kilo wegen. In een dierentuin worden ze ook ouder, misschien wel 35 jaar. En omdat het bedreigde dieren zijn heeft China, waar de beren wonen, een programma opgesteld om reuzenpanda’s in dierentuinen te houden. Dan krijgen ze hun kostje iedere dag weer vers voorgeschoteld en kunnen ze al hun aandacht schenken aan de voortplanting. Als je weet dat een vrouwtje maar drie dagen in het jaar bereid is om een potje te vrijen, en ze in het wild ook nog in hun eentje rondscharrelen, dan begrijp je wel dat er nog maar zo weinig panda’s in het wild voorkomen. Ook wordt hun leefgebied steeds kleiner. En zo komt het dat in Ouwehands Dierenpark nu twee reuzenpanda’s wonen: Xing Ya en Wu Wen uit China. Ze worden achterin het boek even persoonlijk voorgesteld.

Met allerlei weetjes vertellen Ron en Marianne in een gezellige rijmvorm over deze zeldzame dieren. Ivan en ilia maken er hun speciale illustraties bij: op een getekende achtergrond plakken ze de plaatjes van de dieren, zodat die haast driedimensionaal lijken. En natuurlijk hebben zij een grapje in het boek gestopt. Op iedere pagina staat iets leuks…
Wat ik erg grappig vind is het verhaal over de pandales. Maar wat dat is, dat moet je zelf maar lezen in dit fraaie leerzame boek.
Aan het einde staat de tekst van een pandaliedje, waarvan je de muziek (van André Pouwer) kunt beluisteren op Youtube.


ISBN 9789048836192 | Hardcover | 184 pagina's | Uitgeverij Moon | januari 2017
Afmeting: 22,8 x 22,7 cm | Leeftijd tot 6 jaar

© Marjo, 21 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Het timmermannetje
illustraties: Kathleen Amant
tekst: Marianne Busser & Ron Schröder


Dit is het timmermannetje
hij timmert elke dag
en vindt het altijd erg fijn
als hij iets maken mag


In de voor de schrijvers zo kenmerkende - rijmende -  stijl wordt met deze tekst het timmermannetje geïntroduceerd. Illustratrice Kathleen Amant maakt hem zichtbaar. Met stoere pet op en echte timmermanoverall aan, zien we de kleine man druk bezig in de timmerkamer van zijn zelfgemaakte huis.
Het timmermannetje heeft alle gereedschap keurig aan haken hangen.


Vandaag gaat hij naar opa, want bij opa is het niet zo netjes.  Opa leest namelijk graag boeken en ze liggen overal, zelfs op de grond. Ons timmermannetje maakt dus gauw een prachtige boekenplank voor opa. Maar dat is nog niet alles, hij timmert ook nog even tussendoor een hok voor opa's nieuwe kippen, een wip voor Tom en Bob en voor oma een bankje bij de vijver.
Het timmermannetje maakt alles! Een boot, een auto een rijplank bij groenteman Jan zodat ook iemand met een rolstoel naar binnen kan, een hek een hondenhok... Jij zegt het, het timmermannetje maakt het.

hij schaaft, hij schuurt - hij vijlt en boort
hij timmert en hij zaagt
hij maakt wat je graag hebben wilt
als je het maar aardig vraagt


En natuurlijk stapt hij na een dag vol getimmer in zijn eigengetimmerde... bed!

Dit kartonboekje zal de allerkleinsten zeker aanspreken. De rijmende tekst is lekker ritmisch dus het leest ook prettig voor. En, de afbeeldingen van Kathleen Amant zijn, met hun aansprekende heldere tinten, zoals altijd een lust voor het (kinder)oog.
Fijn boekje.

Zie ook het inkijkexemplaar

Marianne Busser (1958) en Ron Schröder (1958) hebben samen inmiddels bijna 400 boeken en meer dan 1000 liedjes gemaakt. Daarnaast hebben ze veel geschreven voor onderwijsmethoden, kindertijdschriften, en voor het televisieprogramma Sesamstraat.


ISBN 9789000353064 | Hardcover met ronde hoeken | 16 pagina's | Van Holkema & Warendorf | maart 2017
Afmeting: 17 x 17 cm. | Leeftijd: Tot 5 jaar

© Dettie, 20 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Gonnie & vriendjes gaan slapen
Een voelboekje
Olivier Dunrea


Op de voorkant van het boekje begint het al. We zien Gonnie en al haar vriendjes heerlijk slapen in het stro, lekker warm onder een zacht dekentje.
En dat het dekentje écht zacht is kun je voelen! Je wordt gelijk nieuwsgierig naar de rest van het boekje, wat voor dingen zullen we daar nog meer kunnen voelen?

Het verhaaltje begint bij Ollie, die nog lekker aan het rondwandelen is, terwijl iedereen zich klaar maakt om te gaan slapen.


"Wat ben je aan het doen, Gonnie? vraagt Ollie.
'Ik ga naar bed,' zegt Gonnie.
'Maar eerst nog even een slokje water.'


Nu verwachten jullie vast dat er een beetje water in een bakje te voelen is, dat kan natuurlijk niet, dan wordt het papier drijfnat. Maar, we kunnen wèl voelen hoe spiegelglad dat bakje is, het glimt ons helemaal tegemoet. 
Even later ziet Ollie Gijsje lopen, ze heeft haar mooie blauwe laarsjes nog aan. Zij gaat ook zo naar bed, maar wil eerst nog even haar benen strekken, vertelt ze Ollie. Daarna valt ze achter de boom in slaap, de bast van de boomvoelt ruw aan...
Weltrusten Gijsje, zegt Ollie.


Bo eet nog eerst een paar plakkerige wormen, om even later onder het zachte dekentje in slaap te vallen.
Weltrusten Bo, zegt Ollie.


En zo zegt de lieve Ollie iedereen welterusten. Ook tegen Eddie, die in zijn sprieterige hooiberg in slaap valt.
Eindelijk stapt Ollie in zijn eigen zachte bedje.
Welterusten Ollie.

Je ziet het helemaal voor je, het kleintje al in zijn of haar pyjamaatje onder het dekbed en papa of mama die er gezellig op de rand van het bed het verhaaltje voorleest. Je ziet de kleine vingertjes alles aanraken en aaien want het is natuurlijk reuze spannend dat je van alles kunt voelen, vooral die plakkerige wurmpjes zijn heel apart. Maar ook die gezellige hooiberg met zijn rommelige sprietjes is bijzonder om aan te raken.
Een aan het eind van het verhaaltje nemen de glinstersterretjes - die je ook kunt voelen - het kindje heerlijk naar dromenland.
Welterusten kindje.

De Gonnie-boekjes zijn elke keer weer een schot in de roos. De tekst, de toon, de afbeeldingen, de kleuren, alles klopt en is in evenwicht.
Dat je dit keer de oppervlakte van bepaalde attributen kunt voelen maakt het helemaal geweldig natuurlijk. Prima boekje weer.


ISBN 9789025766801 | Hardcover met ronde hoeken | 18 pagina's | Uitgeverij Gottmer | februari 2017
Vertaald door J.H. Gever | Afmeting 20,4 x 20,4 cm | Leeftijd 2+

© Dettie, 23 maart 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Ik wil een leeuw!
illustraties: Mark Janssen
tekst: Annemarie van der Eem



Als je een huisdier wil en mama is er helemaal op tegen dan moet je hoog inzetten. En dat doet Sjuul dan ook. Hij brult:


'Ik wil een leeuw!
Een leeuw met wapperende manen,
sterke kaken en scherpe klauwen.
Een leeuw om mee te stoeien
en de buurvrouw te laten schrikken.'


En als je op de afbeelding ziet wát voor reusachtige leeuw Sjuul in gedachte heeft dan is het ook wel een echte superleeuw! Daar lijkt een dinosaurus maar een hagedisje bij!

Natuurlijk vindt mama het niet goed, Sjuul mag een wandelende tak, en dat wil hij nou net niet. Maar Sjuul heeft nog wel een voorraadje goede ideeën in zijn hoofd zitten. 'Dan wil ik een nijlpaard!' schreeuwt hij. En het nijlpaard schreeuwt lekker mee als je zijn enorme opengesperde bek ziet. Zo staande op de tong van het dier, lijkt Sjuul er een piepklein dwergje bij. Maar ook dat vindt mama een slecht idee, hij mag een goudvis, maar een nijlpaard? Nee!


Sjuul geeft echter niet op, hij heeft nog veel meer 'huis'dieren in gedachte, ze worden wel steeds kleiner en de dieren die Sjuul van mama eventueel wél mag worden steeds groter! Uiteindelijk vinden ze een oplossing. Mama's bezwaren zijn eindelijk weggevaagd en Sjuul krijgt het dier waar het hem allemaal om begonnen was. En zo zijn ze alle twee tevreden, hoewel... ook bij dat dier had mama eigenlijk iets anders, iets kleiners, iets schattigers voor ogen...

© Mark Janssen


Alle kinderen hebben wel eens om een huisdier gevraagd maar veel hebben helaas een definitief nee van hun ouders te horen gekregen. Debutant Annemarie van der Eem heeft dit gegeven op een erg humoristische wijze opgepakt en het 'gezeur' nog veel groter gemaakt. Het is bijna een ruilhandeltje, Sjuul zet zijn vraagprijs hoog en groot in en mama onderhandelt om 'het bedrag' kleiner te krijgen. Origineel bedacht!


De grote(!), met losse hand geschilderde, kleurige illustraties van Mark Janssen maken het boek nóg aantrekkelijker. Hij verbeeldt afwisselend de fantasierijke gedachten van Sjuul en de werkelijkheid. Zo zien we Sjuul heerlijk rondslingeren aan het piepkleine halsbandje van de grote harige oranje orang-oetang, maar na het veto van mama zit hij bozig in de keuken met de - denkbeeldige - kleine hamster die mama wél goedkeurt. 'Die slaapt bijna altijd, lekker rustig.'  Of we zien Sjuul zielig op de trap zitten omdat hij niet eens een nijlpaard mag! zo flauw.
Ik kan me overigens Sjuuls triestigheid goed voorstellen want dat nijlpaard van Mark Janssen heeft mijn hart helemaal gestolen. Die wil ik ook wel!


Kortom, ik heb genoten van dit boek, wat een fantasie, wat een humor, wat een verhaal! Geweldig! Graag meer van dit.


ISBN 9789047708674 | Hardcover | 32 pagina's | Lemniscaat| februari 2017
Afmeting 25,3 x 34,3 cm | Leeftijd 4+

© Dettie, 20 maart 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Anna maakt ruzie
Kathleen Amant


Anna en haar broertje Lars spelen gezellig vader en moedertje, de pop is hun kind. Lars kookt een lekkere maaltijd op het fornuisje en Anna trekt hun 'kind' schone kleren aan. Maar als Lars de pop eten wil geven is Anna het er niet mee eens. "Ons kindje moet slapen," zegt ze. Dat vindt Lars maar onzin en dan begint het... Lars haalt de pop uit bed en Anna wil dat niet hebben, zij trekt de pop naar zich toe maar Lars laat niet los. Arme pop, er wordt hard aan haar armpjes en beentjes getrokken. Anna wordt zo kwaad op Lars dat ze hem ineens een schop geeft. Dat kan natuurlijk niet.
Lars huilt en Anna huilt van schrik en boosheid mee.


Mama komt maar eens kijken waarom die twee zo'n kabaal maken. 'Gaan jullie eerst maar eens afkoelen,' zegt mama. Lars moet naar de keuken en Anna naar de gang en daar moeten ze een tijdje blijven zitten.Daarna moeten ze sorry tegen elkaar zeggen van mama en dat doen ze. Ze zijn nu niet boos meer en spelen daarna weer lekker samen verder, en nu mag de pop eerst eten en dan slapen...

Elk kind maakt wel eens ruzie, zelfs onze altijd zo vrolijke Anna. Kathleen Amant weet dat 'ruzie maken' op een bedrieglijk eenvoudige manier te behandelen zodat elk kind begrijpt dat wat Anna en haar broertje doen niet zo slim is,  je kunt veel beter gezellig spelen. Door het ingrijpen van mama leren de kleine lezertjes ook dat het goed is om even afstand te nemen, dan is alles gelijk wat minder erg.

Kathleen Amant heeft een heerlijk eenvoudige en optimistische stijl van illustreren. Ondanks dat Anna en Lars ruzie maken word je toch een beetje blij van haar afbeeldingen. Dat komt o.a. door de heldere kleuren die gebruikt worden. Van mij mag Kathleen Amant nog een flinke tijd doorgaan met haar Annaboeken.


ISBN 9789044829839 | Hardcover met ronde hoeken | 27 pagina's | Clavis uitgeverij | maart 2017
Afmeting 22,9 x 21,4 cm | Leeftijd Vanaf 30 mnd

© Dettie, 14 maart 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER