Nieuwe jeugdboekrecensies t/m 5 jaar

Van wie is die auto?
illustraties: Philip Hopman
concept: Joukje Akveld


Het derde boekje alweer in de Van wie is... serie. Deze boekjes zijn volgens een vast concept opgebouwd. In de eerdere boekjes getiteld Van wie is die hoed en Van wie is dat huis zagen we afbeeldingen van allerlei hoeden en huizen met bijvoorbeeld de vraag, van wie is... die toverhoed, of die iglo? Vervolgens kan een kind uit vier figuurtjes kiezen waar dat huis of die hoed bij horen.  De onderwerpen in de boekjes worden bij naam genoemd en zo leert een kind gelijk de verschillende namen van bijvoorbeeld diverse woningen kennen, zoals iglo of kasteel.


Elk deeltje wordt door een bekende illustrator van afbeeldingen voorzien. In dit boekje over auto's kunnen we bijvoorbeeld genieten van de vlotte tekeningen van Philip Hopman.

Het begint gelijk al goed, namelijk met een mooie, grote, statige limousine! Natuurlijk staat de vraag 'Van wie is die limousine?' eronder. We kunnen op de rechterpagina kiezen uit vier personen; een politieagente, een chauffeur in een mooi chauffeurspak, een oude dame en een ambulancebestuurder.
Op de volgende twee pagina's zien we de chauffeur het portier van de limousine openhouden voor de filmster die over een rode loper naar de auto loopt. Daardoor weten we dat de chauffeuse het goede antwoord is.
Daarna zien we een stoere, mooie, rode brandweerwagen... Bij die wagen is het niet zo heel moeilijk om de bestuurder te kiezen.

En zo komt er een hele stoet aan wagens voorbij, maar ook een begrafenisstoet want een begrafenisauto moet ook bestuurd worden natuurlijk.
Maar het allerleukste is dat Hopmans eigen Boer Boris met zijn tractor op de laatste pagina's ook nog voorbij komt! Op die pagina zien we trouwens de figuurtjes uit het boekje nog een keer, maar dan allemaal bij elkaar, weergegeven.


Philip Hopman heeft de opdracht om de diverse auto's en bestuurders weer te geven op een apart manier aangepakt, we zien namelijk de figuurtjes die gekozen moeten worden steeds terugkeren op andere afbeeldingen maar dan als bijfiguren. De oude dame bijvoorbeeld kijkt toe als de politieagente iemand een bon geeft, maar we zien haar ook op de brancard in de ambulance getild worden en later met haar gebroken been - in roze gips - in de rolstoel  naar de kermis gaan. Als het moet kun je daar ook nog een verhaaltje omheen verzinnen.


Kortom, opnieuw een bijzonder deeltje van deze aparte en leerzame serie. Het zou me niets verbazen als deze hele serie een collectors item gaat vormen.


ISBN 9789029766818 | hardcover met ronde hoeken | 32 kartonnen pagina's | Gottmer | mei 2017
Leeftijd 2+

© Dettie, 24 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Broccoli in mijn ijs!
Emily Mackenzie


Als je het boek openslaat zie je als eerste figuurtje een zwart-wit gevlekt hondje met rode laarzen aan en een rode halsdoek om. Hij staat met een knalgeel gietertje een stel bloemen water te geven. We weten dan nog niet dat het hondje Thijs heet en het gietertje heel speciaal is.


Als we verder lezen komen we meer te weten over Thijs. Er is iets aan de hand met Thijs, iets waar wel meer kinderen last van hebben. Thijs lust namelijk geen groente."Waarom kauwen op iets groens dat gekookt is of iets geels dat gestampt is?" vraagt Thijs zich af. Maar het wordt nog erger, Thijs lust ook helemaal geen fruit! En dat is in feite best gek want Thijs zijn hele familie, zoals o.a. mama, papa, opa en oom Ben, zijn bekende groente- en fruitkwekers die al heel veel prijzen hebben gewonnen met hun gekweekte spullen. Ze willen allemaal heel graag dat Thijs, net als zij, ook lekkere appels of die mooie oranje wortels gaat eten want dat is goed voor Thijs. Maar Thijs denkt er niet over. Alle soorten groente en fruit vindt hij vies, héél vies.

De familie wordt een beetje wanhopig, ze stoppen zelfs groente en fruit in het eten van Thijs, helaas helpt dat ook al niet.
Maar dan is opa bijna jarig en de familie bedenkt een plan en ze denken dat die wel gaat lukken. Even lijkt het er ook op dat het inderdaad zo is, vooral als Thijs aan zijn opa belooft voor zijn verjaardag iets te kweken dat zij alle twee lusten.  Ze zullen het dan samen opeten. Opa is helemaal blij, Thijs mag dan wel de gele Top Tovergieter gebruiken die opa gewonnen heeft. Maar Thijs is heel erg slim, slimmer dan allemaal. Maar opa is ook niet dom...

Een aardig verhaaltje maar niet heel spectaculair en ook niet 'verrukkelijk grappig' zoals de cover belooft. Het idee is leuk en Thijs heeft een slim idee maar uiteindelijk loopt het toch af zoals je al verwacht had want het boekje dient natuurlijk om een kind groente en fruit te laten eten. De afbeeldingen zijn eenvoudig maar druk dankzij de tekst erbij. De letters in de tekstblokken wisselen namelijk veel van afmeting waardoor het, met de afbeeldingen erbij, in zijn geheel erg onrustig overkomt. Kortom, op zich geen slecht boek maar het had qua inhoud wel wat spannender gekund en qua uitvoering meer in balans mogen zijn.


ISBN 9789000353798 | Hardcover | 32 pagina's | Van Goor uitgeverij | mei 2017
Vertaald door Annelies Jorna | Leeftijd 4+

© Dettie, 18 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altPapa zegt ja
Clarinde en Filemon Wesselink


De papa van Jara vindt het helemaal niet leuk om zo vaak ‘nee’ te moeten zeggen als Jara hem iets vraagt. Hij besluit er mee te stoppen. Voortaan zegt hij alleen maar ‘ja’.
Nou, denkt zijn slimme dochtertje: als hij altijd ‘ja’ gaat zeggen, kan ik alles vragen wat ik wil. En ze probeert het meteen uit.


Het begint met tweehonderdvijftien koekjes. En natuurlijk vraagt ze ook een huisdier, en speelgoed. En of alle kinderen die ze leuk vindt samen met haar in bad mogen.
En papa zegt steeds ‘ja’…

'Ze wil veel grotere kunstwerken maken.
Hoe leuk zou het zijn om die mooie witte muren te beschilderen?
En de vloer? Die ziet er nu maar saai uit.'

Nu zal papa toch wel 'nee' zeggen?
Niet dus, Jara mag kliederen zoveel als ze wil. Pardon, kunstwerken maken..

Is het nu altijd zo leuk om alles maar te mogen?

Ze heeft gevraagd om giraffes. Maar die kun je niet knuffelen.
Zoveel speelgoed, waar moet ze nu mee spelen?
En al die mensen in bad, dat is ook niet echt zo leuk als ze dacht.

Jara heeft alles al gevraagd. Ze weet niets meer. En als ze alles mag, kan ze nooit meer eens een keertje lekker stout zijn.
Misschien moet papa maar weer eens ‘nee’ zeggen?

Het is wel duidelijk dat Filemon Wesselink ervaring heeft met kinderen. Dit verhaaltje zal kinderen zeker aanspreken.
De tekeningen zijn echt leuk. Kleurrijk, met veel details. Als Jara bijvoorbeeld naar haar tante in Marokko wil (!) staan ze in de rij, waarschijnlijk op het vliegveld. Jara’s bagage is torenhoog opgestapeld, de mensen kijken hun ogen uit. En kinderen die dit boek meelezen ook. Je kan er een leuk ik-zie-wat-jij-niet-zietspelletje van maken.


Het verhaal is serieus, maar de humor spat er van af, vooral bij de tekeningen waarop de huisdieren staan.
Net als De Spin Die Veel Scheetjes Laat is dit boek weer helemaal geslaagd.
Mogen er nog maar veel volgen!


Filemon Wesselink (1979) is presentator en auteur. Clarinde Wesselink (1991) is zijn zus, zij is kunstenares. Ze studeerde in 2014 af aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam.

ISBN 9789048838516 | hardcover |32 pagina's | Uitgeverij Moon| mei 2017
Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 6 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Detectivehond
illustraties: Sara Ogilvie
tekst: Julia Donaldson


Jos heeft een hond die heel bijzonder is. Ze snuffelt namelijk in het rond, op de stoep, in de tuin en op de grond. Ze ruikt precies waar alles is gebleven en vindt zo alles terug wat is verdwenen.  Dat is voor Jos heel fijn, want hij is een sloddervos. Maar de hond vindt gelukkig alles terug...


Het boek in het bed
en de schoen op de plank,
de beer op de grond,
de bal in de wc.
Detectivehond bracht alles weer mee.

Van dinsdag tot en met zondag speurt en snuffelt Detectivehond alles in haar omgeving af maar de maandag is háár dag. Dan is ze niet te houden, maandag is de allerleukste dag van de week en dan ruikt ze de allerlekkerste lucht die ze kent en dat is de geur van... boeken! Detectivehond mag die dag namelijk mee naar school en dan lezen de kinderen haar boeken voor!

Maar deze maandag ruikt het helemaal anders, de lekkere boekengeur is verdwenen, oei, de boeken zijn gestolen! En dan blijkt hoe goed Detectivehond kan speuren.


Snuf, snuf, snuffel! Op een plank lag een pet.
Die had de boekendief hier vast afgezet.

Ze rook aan de pet, bleef geen seconde meer staan
en ging als de wind achter de boekendief aan.

Detectivehond sleurt Jos mee de stad in, en daar achteraan rent een heel lange sliert schoolkinderen mee, het is een geweldig gezicht. Gelukkig is het geen akelige dief en komt - zelfs voor de dief - uiteindelijk alles weer helemaal goed.

Julia Donaldson kennen we van haar grappige Gruffalo boeken en ook dit verhaal wordt met de nodige humor verteld. Het hele verhaal is verder duidelijk een ode aan het -voorlees- boek.

Sara Ogilvie, bekend van o.a. het fantastische Neushoorns eten geen pannenkoeken heeft van Detectivehond een mooie, trotse dameshond gemaakt. Een hond die onder alle omstandigheden haar damesachtigheid bewaart, maar toch heel speels is.

De combinatie van deze twee prominente dames uit kinderboekenland levert een superleuk verhaal op met net zulke superleuke afbeeldingen.
Het is puur genieten!


ISBN 9789047708711 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | 15 april 2017
Afmeting breedte 28,8 x hoogte 25, 8 cm | Vertaald op rijm door Jesse Goossens | Leeftijd 4+

© Dettie, 8 mei 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Baby Beer
Vingerpopboek
Yu-Hsuan Huang


Ach wat schattig! is je eerste gedachte als je dit babyboekje ziet. In het midden van het boekje zit namelijk een gat waaruit een vriendelijk pluchen berenkopje je aankijkt. Het beertje zit met zijn kleine kontje in het gras en heeft het duidelijk naar zijn zin.

Het lieve kopje kun je laten bewegen door je vinger in het pluchen lijfje van het beertje te steken. Het levert een heel grappige effect op.
Zo zien we het beertje lekker rollebollen door het gras en even later klimt hij over een grote boomstam die op de grond ligt, best knap van zo'n klein beertje. Net zo knap als klimmen in een boom op dappere dagen. We zien op de afbeelding dat een eekhoorntje gezellig met hem mee klimt. Samen met twee vogeltjes snoept hij daarna van de bessen en mama leert hem hoe hij zalmen kan vangen. En dan is het kleine beertje wel heel moe en gaat lekker slapen, in zijn warme, knusse hol, met zijn kopje op zijn pootjes.

De korte tekst is in duidelijke, schreefloze letters afgedrukt.
De pagina's van dit boekje zijn van heel stevig, vier millimeter dik, karton waardoor er weinig kapot kan gaan aan het boekje. De afbeeldingen zijn zonnig gekleurd en speels en vrolijk om te zien. Maar het leukste blijft het lieve berensnoetje dat lekker nieuwsgierig in het rond kijkt. Geheid dat dit boekje een groot succes is bij de kleintjes.

Je kunt ook kiezen voor de vingerpopboekjes over Baby Konijn, Baby Tijger of Baby Olifant.


ISBN 9789463330466 | Hardcover met ronde hoeken | 12 pagina's | Uitgeverij Image Books | april 2017
Afmeting 11 x 11 cm | Ned. tekst: Image Books | Leeftijd vanaf ca 18 maanden

© Dettie, 5 mei 2017

Lees de recensies op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altDe reuzenpanda
illustraties: ivan & ilia
tekst: Marianne Busser & Ron Schröder


De panda klimt gewoon de boom in
en hangt daar op zijn gemak
lekker even weg te dromen
of te slapen op een tak

als er maar veel bamboe is
vindt hij dat alles top is
en langzaamaan trekt hij weert verder
als de bamboe op is


Wat zien die beertjes er schattig uit, met hun dikke wollige vacht en grappige oogjes! Maar vergis je niet: reuzenpanda’s zijn groot en gevaarlijk, ook al eten ze alleen maar bamboe. Bamboe heeft namelijk stevige stengels en dan moet je goed kunnen bijten. Dat kunnen ze dus.


Ze eten de hele dag door, en kunnen in gevangenschap wel 125 kilo wegen. In een dierentuin worden ze ook ouder, misschien wel 35 jaar. En omdat het bedreigde dieren zijn heeft China, waar de beren wonen, een programma opgesteld om reuzenpanda’s in dierentuinen te houden. Dan krijgen ze hun kostje iedere dag weer vers voorgeschoteld en kunnen ze al hun aandacht schenken aan de voortplanting. Als je weet dat een vrouwtje maar drie dagen in het jaar bereid is om een potje te vrijen, en ze in het wild ook nog in hun eentje rondscharrelen, dan begrijp je wel dat er nog maar zo weinig panda’s in het wild voorkomen. Ook wordt hun leefgebied steeds kleiner. En zo komt het dat in Ouwehands Dierenpark nu twee reuzenpanda’s wonen: Xing Ya en Wu Wen uit China. Ze worden achterin het boek even persoonlijk voorgesteld.

Met allerlei weetjes vertellen Ron en Marianne in een gezellige rijmvorm over deze zeldzame dieren. Ivan en ilia maken er hun speciale illustraties bij: op een getekende achtergrond plakken ze de plaatjes van de dieren, zodat die haast driedimensionaal lijken. En natuurlijk hebben zij een grapje in het boek gestopt. Op iedere pagina staat iets leuks…
Wat ik erg grappig vind is het verhaal over de pandales. Maar wat dat is, dat moet je zelf maar lezen in dit fraaie leerzame boek.
Aan het einde staat de tekst van een pandaliedje, waarvan je de muziek (van André Pouwer) kunt beluisteren op Youtube.


ISBN 9789048836192 | Hardcover | 184 pagina's | Uitgeverij Moon | januari 2017
Afmeting: 22,8 x 22,7 cm | Leeftijd tot 6 jaar

© Marjo, 21 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Klein vogelboek
Loes Botman

Op de website van Loes Botman staat te lezen:


"Dieren zijn haar passie. De meeste mensen beschouwen de dieren met een grote mate van vanzelfsprekendheid, maar hoe verdraaid eenzaam zouden de mensen zijn zonder dieren om zich heen! In haar tekeningen wil ze de schoonheid van de wereld om ons heen laten zien, en die delen met de mensen."


Die passie voor dieren deelt ze ook in haar boeken o.a. voor de allerkleinsten onder ons. Naast het Klein insectenboek vol afbeeldingen van vlinders, vliegen, kevers etc. en Dierenvrienden met tekeningen van dieren die in en om het huis of boerderij voorkomen is nu dit boekje verschenen.

© Loes Botman

Zoals de titel al weergeeft staan er dit keer alleen vogels in weergegeven die vaak in onze omgeving te zien zijn, zoals de merel, spreeuw, koolmees en pimpelmees, goudvink etc. Maar ook zijn er enkele watervogels op de hardkartonnen pagina's te zien, zoals de zilvermeeuw, meerkoet, wilde eend en knobbelzwaan.

De vogels zijn zeer natuurgetrouw, in kleur, met pastelpotloden en -krijt getekend waardoor je, met dit boekje in de hand, samen met kinderen kunt proberen de vogels te herkennen in bijvoorbeeld eigen tuin of in bos of park.  De kinderen kunnen dan gelijk de naam van het dier leren want bij de afgebeelde vogels wordt hun Nederlandse naam vermeld in duidelijke witte, schreefloze letters.

Een mooie aanwinst voor elke natuurliefhebber die zijn, haar of andermans kinderen wat meer wil meegeven dan een wereld die alleen maar via beeldschermen tot ze komt. 


ISBN 9789060388129 | hardcover met ronde hoeken | 12 hardkartonnen pagina's | Uitgeverij Christofoor | juni 2017
20 x 17 cm | leeftijd ca. 3 +

© Dettie, 24 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altBambi
Felix Statten, bewerkt door Kochka
getekend door Sophie Lebot.


Bambi is bij iedereen bekend. Het verhaal over het jonge hertje dat moet leren op eigen benen te staan, en daarbij in eerste instantie door zijn moeder geholpen wordt. Tot hij groter wordt en zij hem steeds vaker alleen laat. Als hij op een dag angstig om haar roept, duikt er een groot hert voor hem op.

‘Houd op met jammeren,’ gebood hij. ‘Je bent nu groot genoeg om alleen te zijn!’


Vanaf dat moment denkt hij iedere keer als hij een beetje bang wordt aan de Prins, zoals hij hem in gedachten noemt. En de kleine Bambi wordt groot. Zijn moeder laat hem steeds vaker alleen, tot de dag dat de roedel aangevallen wordt door een groep jagers. Ze vluchten. Als de anderen weer bij elkaar komen en zijn moeder er niet bij is, weet Bambi dat hij zijn moeder niet meer terug zal zien.
Na de winter ontdekt Bambi dat hij op de Prins lijkt. Ook hij draagt een gewei, en hij is groot en sterk. Het wordt tijd voor de liefde, maar ook voor eenzaamheid. Want de kleine Bambi is voorbestemd om een solitair hert te worden. Zoals de Prins dat ook was.


Niet Walt Disney is de bedenker en schrijver van dit zo bekende verhaal, maar Felix Salten, een Oostenrijker. Hij schreef het in 1942, geïnspireerd door een tocht in de Alpen. In eerste instantie werd het verhaal verboden in het Duitse Rijk, omdat men het beschouwde als een allegorie op de houding van de Nazi’s ten opzichte van de Joden. Een nogal ver gezocht idee! Het jonge hert leert van zijn moeder hoe hij moet overleven in het grote woud, en dat hij daarbij vooral op moet passen voor de mens. Maar leert niet ieder dier dat de mens niet te vertrouwen is?

Walt Disney heeft het verhaal wat meer geromantiseerd, waarbij de dieren vermenselijkt zijn en er andere dieren toegevoegd zijn, zoals Stampertje. In de bewerking van Kochka is het verhaal meer basaal gebleven. Het gaat alleen om herten. En de jager in zijn donkere rol op de achtergrond. Het is meteen duidelijk dat de toevoeging van een konijn en een stinkdier leuk is, maar niet noodzakelijk.


Sophie Lebot - die eveneens Sneeuwwitje en Hans en Grietje tekende - doet met haar tekeningen een kleine concessie. Zij tekent wèl konijntjes en vogels. Zij dienen als decor, maken geen deel uit van het verhaal. Lieflijk en dus romantisch zijn haar tekeningen ook, in zachte kleuren.
En een extraatje is de mooie poster aan de binnenkant van de papieren omslag. Dat is dezelfde tekening als de voorkant van het boek, tegen een meer uitgewerkte achtergrond.


Het ultieme cadeau! Voor een kind, maar ook voor de volwassen voorlezer. Het verhaal biedt meer details, meer sfeer, zodat je langer bezig bent met voorlezen en het kind meer tijd heeft om te genieten. De Disneybambi wordt geen moment gemist, zo mooi is dit verhaal getekend.


ISBN 9789025113780 | Gebonden met poster aan de binnenzijde van de omslag |32 pagina's | Uitgeverij Holland | mei 2017
Vertaald uit het Frans door Madeline Bodaert Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 13 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Tante Truus trouwt
illustraties: Francien van Lang
tekst: Trenke Riksten-Unsworth & Maria Riksten-Brouwer


"Stel: vrouwen houden echt van vrouwen.
Of mannen zijn dol op elkaar.
En die zouden samen trouwen,
dan is dat helemaal niet raar."

Inderdaad. Daar heb ik niets aan toe te voegen!

                                       Jacques d'Ancona


In dit fraaie boekje vertelt Pien over de bruiloft van haar tante Truus die trouwt met Marjon. In het begin vindt Pien dat een beetje raar want twee vrouwen die gaan trouwen? Ze wist niet dat dat kon! En wat voor kleren trekken ze dan aan? Want een bruidje heeft altijd een mooie jurk aan, maar nu zijn er twee bruidjes... Mama geeft zoveel mogelijk antwoord op de vragen van Pien.
En dan breekt eindelijk de trouwdag aan... Pien vindt het heel spannend.


Wat had ze ernaar uitgezien
om dit trouwfeest te beleven
waar zij het bruidspaar bovendien
de ringen aan mocht geven


Pien krijgt een mooie jurk aan en een kapster maakt prachtige vlechten in Piens haar. En mama maakt Piens ogen een beetje op, vandaag mag dat voor een keertje. En dan gaan ze naar het Stadhuis waar een 'trouwmevrouw' tante Truus en Marjon zal trouwen. De bruidjes zien er prachtig uit maar de trouwmevrouw is wel een beetje vreemd in die rare jurk met een slabbetje ervoor!  Die mevrouw vertelt een heel verhaal over Truus en Marjon. Pien let goed op, want straks moet zij de ringen naar de bruidjes brengen, maar het duurt wel lang. Eindelijk zo ver...


"Pien, wil jij de ringen geven?"
De trouwmevrouw keek haar lief aan
Pien begon nu wat te beven
Zenuwachtig ging ze staan


Gelukkig gaat alles helemaal goed en daarna zijn tante Truus en Marjon echt getrouwd, en dan... is het feest!

Het is knap om dit hele verhaal - waarbij ook nog eens uitgelegd wordt dat een vrouw ook met een vrouw kan trouwen of een man met een man - helemaal in rijmvorm te vertellen.  Daarnaast lezen we van alles over de voorbereidingen rond het huwelijk en hoe op de dag zelf alles verloopt.
Al met al is het een prettig leesbaar, duidelijk en informatief verhalend gedicht geworden met daarbij vrolijke, feestelijke tekeningen van Francien van Lang.


Trenke Riksten-Unsworth is zelf vijf jaar trouwambtenaar geweest dus zij weet heel goed waar ze het over heeft. In het nawoord (niet op rijm) geeft ze nog wat extra informatie, met internetadres, over huwelijken tussen personen van hetzelfde geslacht en meldt ze, net als in het verhaal,  dat in Nederland deze mensen dan ook kinderen mogen adopteren.
Maria Riksten-Brouwer is de schoonmoeder van Trenke, zij lette heel goed op het ritme van het gedicht, vertelt Trenke in een interview waarin ze ook zegt: "Ik wil graag een steentje bijdragen aan de acceptatie van homoseksualiteit. Er zou geen discriminatie van homoseksuelen moeten zijn. Als we beginnen met kinderen met de paplepel in te gieten dat liefde mooi is, of een vrouw nu van een man houdt, of van een vrouw, of een man van een man, dan is dat een goede start."

Kortom, het boek is een aanrader!


ISBN 9789491886775 | Hardcover | 34 pagina's | Uitgeverij Droomvallei | maart 2017
Leeftijd ca. 4-5  jaar

© Dettie, 5 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Het kleurenmonster
Anna Llenas


Beschrijving:
Het kleurenmonster weet niet wat er met hem aan de hand is. Hij is helemaal in de war en voelt van alles door elkaar. Hij voelt zich blij, verdrietig, boos, bang en kalm tegelijk!
Om hem te helpen laat een klein meisje hem met behulp van kleuren zien wat elk gevoel betekent.


Het meisje zegt:
"Je moet de gevoelens uit elkaar halen en
ze allemaal een eigen plek geven. Ik wil je
wel helpen om dat te doen."


Ze heeft een rek met lege potjes staan en die mag het kleurenmonster straks allemaal vullen met een kleur. Maar eerst moet het kleurenmonster leren welke kleur bij welk gevoel hoort. Ze vertelt dat geel de kleur van de blijdschap is en op de afbeeldingen zien we allemaal in vrolijk geel geschilderde vogels, bloemen, blaadjes enz.
Blauw hoort bij verdriet en woede is knalrood.


"Woede is roodgloeiend
en woest als vuur.
Het brandt hevig en is moeilijk te blussen."


Vertelt het meisje onder andere over woede. Zwart is de kleur van de angst maar gelukkig is er ook de kleur groen, die kalmte vertegenwoordigd.

Het meisje geeft alle kleuren/gevoelens een eigen potje en schrijft erbij wat de kleuren betekenen. Zo hebben al die gevoelens nu een eigen plek gekregen, dat is toch veel lekkerder? Maar dan gebeurt er iets... Die kleur kende het meisje nog niet... wat is dat nou? Dus daarom voelde het kleurenmonster zich zo in de war!


Wie het boek De kleur van emoties heeft gelezen zal in dit boek veel daaruit herkennen. De taal in dit boek is anders, meer op een kind gericht. Ondanks dat er enkele delen uit de illustraties van De kleur van emoties  zijn gebruikt, wijken in Het kleurenmonster de afbeeldingen wel af van het eerder genoemde boek. Het grootste verschil is dat er geen pop-ups meer gebruikt worden. Aan een kant wel jammer want de pop-ups waren prachtig maar aan de andere kant wel handiger als je uit het boek wil voorlezen. De afbeeldingen zijn evengoed heel bijzonder zoals je in het inkijkexemplaar kunt zien.


Opnieuw een fraai uitgevoerd boek zoals we van De Vier Windstreken inmiddels gewend zijn.


ISBN 9789051165906 | Hardcover | 48 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | maart 2017

© Dettie, 8 mei 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Fritzi en de razende schoen
Catharina Valckx

Al vanaf de eerste bladzijde krijg je een giecheltje in je buik en die stopt niet meer tot je het boekje uit hebt. Het is namelijk een knotsgek verhaal.

Op de cover zie je al dat het verhaal anders dan andere verhalen zal zijn. Je ziet een vrouw met knaloranje haar - Fritzi - in een beetje lijzige kleren, die een piepklein olifantje draagt. Daarnaast staat een heel boze schoen. De schoen is groter dan het olifantje!

In het boek lezen we dat het Olifantje Poet heet en van plan is een lange wandeltocht te gaan maken. Met zijn rugzakje op, stapt hij kordaat over de weg. Fritzi vindt het maar niets. Poet is nog veel te klein om alleen op stap te gaan. Maar ze krijgt wel gelijk de reiskriebels dankzij Poet. Ze wil er ook wel even tussenuit.

Bij Miranda, een slak zonder huis maar wel twee stoelen, hoort ze dat een razende schoen in de buurt rondloopt. En ze heeft het nog niet gezegd of de schoen komt woedend voorbijrazen. Hij heeft zin om te bijten...
Even later zien ze de schoen achter Poet aan zitten. Fritzi belt gauw de politie. Maar de politieagent is ziek dus sturen ze de warme bakker...


En zo gaat dit humoristische verhaal door. De vondsten van Catharina Valckx zijn uniek in zijn soort. Het verhaal zit namelijk vol absurde wendingen zonder af te zakken naar flauwe simpelheid. De warme bakker speelt overigens nog een grote (helden)rol, vooral in het hart van Miranda. En Fritzi heeft nog steeds zin in een snoepreisje, eh broodreisje...

Ook de cartoonachtige afbeeldingen maken het boek zo komisch, de grote slak en het kleine olifantje vormen een grappige tegenstelling. En de laatste pagina vormt het razend leuke, gniffelversterkende sluitstuk. Geheid dat iedereen begint te lachen.
Lezen dit boek!


ISBN 9789025766832 | Hardcover | 40 pagina's | Uitgeverij Gottmer | februari 2017
Afmeting 18,2 x 25,7 cm | Leeftijd tot 6 jaar

© Dettie, 24 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

14 muisjes verhuizen
Kazuo Iwamura


Kazuo Iwamura is een Japanse illustrator die met name in Frankrijk bekend is om zijn serie over de  Familie Muis (Famile Souris). Als je de beeldschone afbeeldingen ziet, kun je je dat ook goed voorstellen.


Op de eerste twee pagina's maken we kennis met de hele muizenfamilie. Dat zijn opa en oma Muis, mama en papa Muis en hun 10 kinderen, die keurig genummerd en van grappige namen voorzien zijn. Natuurlijk heet de oudste Nestor, nummer drie heet Tertia, nummer 5 is Quintus genoemd, nummer acht, je raadt het al heet Octaaf, nummer negen noemen ze Nona en nummer tien? Die heet...Tinus.  De andere muizenkinderen heten gewoon Sjefke, Katja, Silke en Sam. Het is niet voor niets dat de kinderen zo met nadruk genoemd worden maar dat merken we later pas.


Opa en oma, papa en mama en de 10 kinderen vertrekken die dag bepakt en bezakt naar hun nieuwe woning. Het is af en toe nog een hele klim voor de kinderen en voor de zekerheid houden ze elkaar staart maar vast, dan vallen ze ook niet om, hoewel, één muisje valt wel. 'Kun jij zeggen wie dat is?' wordt ons gevraagd.


Het is nog best een spannende en gevaarlijke tocht. Onderweg komen ze de gevaarlijke marter tegen en moeten ze een brede rivier oversteken maar gelukkig komen ze heelhuids aan bij hun nieuwe huis, een prachtige boom mét een raam! Wie zien één muisje naar buiten kijken, wie is dat?


De muisjes maken er een prachtig huis van, ze helpen allemaal mee. Er worden bedden van bamboe getimmerd, een enorme voorraadkamer gemaakt -  en wie snoept er stiekem? - om al het eten in op te slaan en ze hebben zelfs stromend water vlakbij huis dankzij de nieuwe waterleiding! Na al dat harde werker verdient iedereen lekker eten, en dan... naar bed!


Het is jammer van dit fraaie boek dat de tekst zo enorm statisch vertaald is. Het verhaal slaat daardoor helemaal dood, er zit geen enkele vaart in. Het lijkt qua taal zelfs bijna een verslag of een opsomming in plaats van een kinderboek. Bijv.


"Het huis, de brug en de waterleiding zijn gereed.
Dat hebben we allemaal samen gedaan.
Iedereen deed zijn best."


En dat voor kinderen vanaf 3 jaar! Dat had allemaal wel wat vlotter gekund. Misschien de tekst in het vervolg toch door een goede vertaler - die bekend is met kinderboeken - laten bewerken?


Maar, zoals gezegd, de afbeeldingen zijn prachtig, humoristisch en enorm sfeervol. Vooral de muisjes die met hun kleine rugzakjes op naar hun nieuwe woning trekken zijn vertederend. Ook de zorgzame opa en oma die hard meewerken zijn schattig om te zien met hun beetje kromme lijfjes en brilletjes op. Er valt op elke afbeelding enorm veel te zien, je kunt je er uren mee vermaken. Kortom, wat afbeelding betreft is het echt een geweldig boek, nu de tekst nog...


ISBN 9789044829327 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Clavis | maart 2017
Nederlandse tekstbewerking Clavis B.V. | Afmeting 29,8 x 21,5 cm | leeftijd 3+

© Dettie, 20 april 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER