Nieuwe jeugdboekrecensies t/m 5 jaar

altEen onverwachte vriendschap
serie: Beer & Konijn
Tekst: Julian Gough
Illustraties: Jim Field

Het is winter en Beer slaapt. Maar als er een dief haar hol binnensluipt en haar eten steelt, schiet Beer wakker. ‘Mijn honing! Mijn zalm! En mijn heerlijke kevereitjes!! Foetsie!’
Ze gaat buiten kijken of er nog iets te zien is van de dief. Die is verdwenen, maar verdorie, het is nog winter! Maar Beer is een optimistische Beer, ze ziet over de zonnige kanten van, en ze begint een sneeuwpop te maken. Ze rolt en rolt, en als ze even uitrust hoort ze iets:


‘Dit is het einde van de wereld,’ klonk een sombere stem.
Beer keek om zich heen. ‘Nee hoor, zei ze voorzichtig. ‘Het is een prachtige zonnige dag.’


Van wie die stem is? Beer heeft - toen ze stond uit te rusten - zonder het te weten met de sneeuwbal laten de uitgang van het hol van Konijn geblokkeerd. Het is dus Konijn die moppert. Nou, dat zal hij nog veel meer doen. Waar Beer altijd vrolijk en positief is, is Konijn juist een mopperkont die alles negatief bekijkt. Toch worden de twee dikke vrienden. Of Konijn aan Beer gaat vertellen dat hij de dief was? Tja…
Maar hij helpt haar in ieder geval wel met de sneeuwpop, en ze praten tijdens het werk heel gezellig over allerlei gewichtige zaken: zwaartekracht bijvoorbeeld of hoe je als konijn je broodnodige vitamines binnenkrijgt. Ze filosoferen wat over vriendschap en proberen samen Wolf weg te jagen.


Het is een klein avontuur met veel inhoud. De kleinste dingetjes zijn belangrijk. Het is ontroerend om te lezen hoe deze twee dieren die zo verschillend zijn, elkaar vinden. De toon is licht, humoristisch vaak, dat zal jonge kinderen zeker aanspreken.


Het is het eerste boek uit een nieuwe serie: Beer & Konijn. Logisch dus dat dit boekje gaat over de eerste ontmoeting. Het hele boek is uitgevoerd in zwart-wittinten tegen een sprekende azuurblauwe achtergrond. Beer en Konijn zijn alleen op de omslag bruin van kleur. Als je het boek openslaat is er eerst een plattegrond van het gebied waar de dieren wonen en rondlopen.


Het is een handzaam boekje, de afmetingen zijn 17x190x136 mm, met stevige omslag.
Erg geslaagd!


ISBN 9789020682113 | Hardcover | 112 pagina's | Uitgeverij Kluitman | juli 2017
Vertaald door Merel Leene | Leeftijd vanaf 5 jaar

© Marjo, 20 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altJoke wil spoken
Tekst: Jeroen Schipper
Illustraties: Cindy van de Ven


Joke is een geest. Maar ze vindt het leven als geest maar saai, ze wil spook worden. Dan heeft ze een doek nodig. Die kan ze dan over zich heen gooien en dan zien mensen haar en worden ze bang!
Maar het valt nog niet mee om een leuke doek te vinden. Wit vindt ze niet mooi, en die leuke rood-wit geblokte krijgt ze niet. Ze zweeft, zoals een geest dat kan, van de ene plek naar de andere, en probeert van alles uit, zelfs de tabberd van Sinterklaas!

‘Terug die tabberd,
Of jij krijgt met de roe!
Joke zegt nog zachtjes: boeoeoe!’


Dus ze moet weer op zoek naar wat anders. Ze krijgt een superidee en die kun je vinden op

www.jokewilspoken.nl

Een grappig verhaal, met elementen die voor kinderen bekend zijn. En dat de lezer er bij betrokken raakt is natuurlijk heel inventief.
Soms is de tekst als een rijmpje neergezet, dat leest lekker voor. Maar dat het een soort gedichtje is, is niet altijd het geval. De illustraties, deels getekende, deels collagewerk zijn heel duidelijk; de tekst is in drukletters.
Het is een leuk verhaal om voor te lezen, en als kinderen misschien niet alles begrijpen – een bataljon soldaten, een artistiek kunstwerk - is daar een taak voor de voorlezer weggelegd!


ISBN 9789053415559 | Hardcover | 29 pagina's | Uitgeverij C. de Vries Browers | november 2015
Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 6 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altAAA-WOE! wie maakt dat geluid?
Jonny Lambert


Muis schrikt zich lam als hij een vreselijk geluid hoort in het donkere bos.

Aaa-Woe! Aaa-Woe!

Wat is dat voor geluid? Wie doet dat?

Nu is Muis niet zo bang aangelegd, hij kruipt niet weg in een veilig holletje, maar gaat vragen aan de andere dieren in het bos of zij weten wat er aan de hand is.
Uil, die hoog in de boom zit, zegt: ‘Ik roep altijd oehoe’.
Beer en Eland weten het ook niet, ze denken dat Muis het doet, maar welnee, zegt die.
‘Ik piep en ik knaag, maar zo’n lawaai maak ik echt niet!’

Nog een keer klinkt het akelige geluid, heel hard, want de tekst staat met witte letters op een zwarte ondergrond, heel erg groot over twee pagina’s! Dat moet wel heel hard zijn!
Intussen komen er andere dieren bij, en sommige zijn toch wel bang. Ze maken elkaar nog banger met hun opmerkingen:

‘Het is een monster en hij stopt ons in de oven en dan worden we taart!’

Eend, Gans, Duif, Beer, Eland, Wolfje, Uil en Muis, ze kruipen allemaal in de boom. En dat kan natuurlijk niet goed gaan. Inderdaad gebeurt dat wat je verwacht, en dat is heel leuk uitgebeeld.

Maar…daar klinkt dat geluid weer! Heel dichtbij…


Een heel mooi prentenboek, vooral gericht op kinderen die bang zijn in het donker. Je ziet waar je bang voor kunt zijn en je ziet de angst van de dieren. En hun opluchting!
Het is voor alle kinderen en hun voorlezers een heel mooi boek. De afbeeldingen, allemaal op zwarte ondergrond zijn als van collages, mooi van kleur, met een duidelijke tekst in witte letters.
Er is een leuke clou… die meteen al je angst wegneemt!


ISBN 9789048313082 | hardcover |28 pagina's | Veltman Uitgevers| september 2016
Vertaald uit het Engels door Ellen Hosmar
Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 6 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De griezeltjes
illustraties: Dagmar Stam
tekst: Marianne Busser & Ron Schröder


Mees en Moontje wonen een jaartje bij tante Tivoli omdat hun ouders vanwege hun werk een jaar naar het buitenland moesten. De kinderen hebben het enorm naar hun zin bij die gezellige tante Tivoli.


Maar op een dag gaat de bel. Er staat een lange, dunne vrouw voor de deur, ze heeft een enorme pukkel op haar neus. Net een heks vindt Moontje. De mevrouw heet juffrouw Pin en ze is directrice van kindertehuis Pin & Co. Ze komt de kinderen halen want die mogen niet zomaar bij hun tante logeren. Juffrouw Pin geeft tante een boekje waarin alle regels staan. 


Natuurlijk laat tante de kinderen niet zomaar gaan en als ze in het boekje leest dat zieke kinderen niet naar het kindertehuis mogen in verband met besmettingsgevaar is er al snel een oplossing gevonden. Tante Tivoli pakt haar opmaakspullen en even later hebben de kinderen heel erg last van de blauw-rode pukkeleritus...  Helaas besluit juffrouw Pin daarop om te blijven logeren tot ze beter zijn. Wat nu?


Mees en Moosje hebben gelijk een plan klaar. Ze vertellen juffrouw Pin dat er in de logeerkamer vaak heel griezelige dingen gebeuren. 'Die kamer is een beetje betoverd,' zegt Moosje een beetje geheimzinnig. Juffrouw Pin gelooft daar niet in maar Mees en Moontje zullen er wel voor zorgen dat ze die mening zal veranderen. Wat volgt is een vermakelijk verhaal waarin de kinderen allemaal 'griezelige' dingen bedenken in de hoop dat juffrouw Pin eindelijk weg zal gaan. Maar juffrouw Pin is niet zo makkelijk te verjagen...


Marianne Busser en Ron Schröder
hebben samen inmiddels al bijna 400 boeken en ruim 1000 kinderliedjes geschreven. Daarnaast hebben zij veel geschreven voor onderwijsmethoden, kindertijdschriften en het televisieprogramma Sesamstraat. Dat is natuurlijk al een enorme prestatie, toch blijven hun verhalen altijd sprankelend en fris, zo ook dit boek. Kinderen zullen dit zogenaamde griezelverhaal geweldig vinden want in feite is het gewoon kattenkwaad wat de Mees en Moontje uithalen maar dan onder het mom dat ze het voor 'het goede doel' doen!


Het verhaal is opgedeeld in korte, afgeronde hoofdstukken, dat maakt het boek heel geschikt om voor het slapen gaan uit voor te lezen. De taal is voor de leeftijdsgroep begrijpelijk en de tekst is duidelijk afgedrukt.

Bij het verhaal staan kleurrijke afbeeldingen van Dagmar Stam. Zij illustreerde voor diverse schoolboeken, tijdschriften en kinderboeken (onder andere voor Pinkeltje). Haar illustraties kregen extra aandacht, toen Nannie Kuiper de Gouden Griffel won met haar boek De eend op de pot. Daarna werd ze een veelgevraagd illustratrice.


ISBN 978900356416 | Hardcover | 64 pagina's | Uitgeverij Van Holkema & Warendorf/Unieboek | augustus 2017
Afmeting: 20,7 x 17,3 cm | NUR 272 | Leeftijd ca. 4+

© Dettie, 24 augustus 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Plasman
illustraties: Benjamin Leroy
tekst: Jaap Robben


Mijn buurmeisje komt haar nieuwe Mega Mindypak laten zien. Dat is leuk want in dit boek komen we deze superheldin ook tegen. Dat laat ik natuurlijk gelijk aan haar zien - in het boek heet ze overigens Mega Cindy -. Buurmeisje vindt het gelijk helemaal leuk. We zien op de eerste twee pagina overigens nog meer grote helden zoals Spiderman, Superman, Batman en nog veel meer.

In de rechter benedenhoek van deze afbeelding staat een kleine jongetje met een emmer naast zich, hij staat de vloer te dweilen. Hij heeft een masker op en een zwarte cape om. 'Robin!' wijst buurmeisje enthousiast en ik kan er, tot mijn plezier, nu niet meer onderuit, het boek moet onmiddellijk gelezen worden.


We lezen op de volgende pagina dat het niet Robin maar Plasman is. Dat is niet zo'n superheld, wordt ons verteld. Hij kan alleen heel veel en goed plassen. Hij plast zo een zwembadje vol en kan prachtig recht van grote afstand precies zijn plas in de toiletpot mikken. - De afbeeldingen hiervan zijn erg grappig en ik had dan ook een hoop gegiechel verwacht, maar nee hoor, buurmeisje hoort en ziet het stoïcijns aan. - En dan gaat het alarm in de superheldengymzaal waar Plasman in zijn eentje aan het trainen is.


Het is Beertje!
'Help, help!' roept hij in paniek.
'De Verschrikkelijke Sneeuwman komt eraan.'

'Niet bang zijn! roept Plasman.
'Ik haal Superman,
die kan dat monster
wel verslaan.'


Buurmeisje is blij dat Plasman heel hard naar het huis van Superman rent, maar helaas die is ziek en alle andere helden hebben ook allemaal een heel  bijzondere reden waarom ze Beertje niet kunnen helpen. Ondertussen roept Beertje steeds harder om hulp want de Sneeuwman heeft hem te pakken.
En dan blijkt Plasman toch echt wel een held te zijn. Hij gaat nu zèlf op de Verschrikkelijke Sneeuwman af. 'Laat Beertje los! Nu meteen!' roept hij boos. Helaas grote Sneeuwmannen worden niet zo gauw bang van kleine Plasmannetjes. Sterker nog hij pakt Plasman ook op. Maar gelukkig heeft Plasman zijn geheime wapen...

Buurmeisje luistert ademloos naar dit avontuur, ze vindt het verhaal super, maar extra leuk is de één na laatste afbeelding, ze wijst op de broek van Plasman. 'Hij heeft in zijn broek geplast!' roept ze! Grote pret natuurlijk.
Gelukkig vindt de moeder van Plasman, die niets van zijn heldendaad af weet, het helemaal niet erg.  Ach, een ongelukje kan gebeuren zegt ze.

Zelf had ik ook grote pret om de fantasie in het verhaal, je moet het maar bij elkaar verzinnen en ook de afbeeldingen zijn erg komisch. Na de geweldige humoristische boekjes zoals De Zuurtjes en Suzie Ruzie heeft het duo Leroy & Robben opnieuw met veel succes toegeslagen in kinderboekenland. Graag meer van dit.

- De volgende dag stond buurmeisje voor de deur met haar zusje en een buurjongetje, of ik Plasman wilde voorlezen -


ISBN 9789025767471 | Hardcover | 40 pagina's | Uitgeverij Gottmer | juni 2017
Leeftijd 4+

© Dettie, 29 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Nog even mijn haartjes wassen
Jörg Mühle


Mühle (Frankfurt 1973) is o.a. bekend vanwege zijn hardkartonnen boekje Nur noch kurz die Ohren kraulen? (Nog even achter mijn oortjes kriebelen) waarvan in Duitsland 60.000 exemplaren verkocht zijn en dat in zes talen vertaald is. Niet zo verwonderlijk als je de aparte aanpak van Mühle bekijkt. Zowel in Nog even achter mijn oortjes kriebelen als dit boekje, wordt namelijk aan de kinderen gevraagd om Klein Konijn te helpen met zijn activiteiten, die deze keer bestaan uit het 'badderritueel' dat als volgt begint:


Vandaag gaat Klein Konijn in bad.
Zijn badje is al vol.


Roep hem maar gauw!


En ja hoor, Klein Konijn heeft het gehoord, op de volgende pagina's zien we hem al in bad zitten. Doe jij wat shampoo op zijn hoofd? wordt ons daarna gevraagd. En zo mogen we Klein Konijn verder helpen met zijn haartjes wassen, haartjes uitspoelen, hem lekker droog wrijven met een grote handdoek en dan moeten zijn haren natuurlijk ook nog droog... maar o jee, de föhn is stuk! Wat nu?
De oplossing is erg grappig om te zien en voor kinderen ook heel leuk om te doen ...


Het eerste boekje over Klein Konijn was bij mijn buurkinderen een groot succes, vooral het mee kunnen helpen vonden ze geweldig. Keer op keer moest er uit dàt boekje voorgelezen worden, vertelden hun ouders. Dit boekje is minstens zo aantrekkelijk, misschien zelfs nog leuker dan deel 1.


De heldergekleurde afbeeldingen bewijzen dat overdaad in een tekening niet altijd beter is. In dit boekje is het juist de eenvoud waar de kracht in schuilt. En nu maar hopen dat Klein Konijn een lang en druk leven heeft zodat wij nog jaren van hem en zijn bezigheden kunnen genieten!


ISBN 9789025765835 | Hardcover met ronde hoeken | 22 pagina's | Uitgeverij Gottmer |  juni 2016
Vertaling: J.H. Gever | Leeftijd 2+

© Dettie, 25 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Fred is druk
illustraties: Anne Schneider
tekst: Janna de Lathouder

Onder water woont inktvis Fred. We zien hem zwemmen. Hij is prachtig wit met mooie gekleurde vlekken op zijn tentakels. En dan fling, flang, plung, plang, flong, plong begint er ineens iets borrelen in zijn buik. Het zijn net stuiterballen, die alle kanten op willen. Als Fred dat voelt, wil hij nog maar één ding, en dat is... spelen!


Maar van de zaagvissen mag dat niet. Fred is veel te wild. Dus probeert Fred die stuiterballen in zijn lijf tegen te houden, hij legt zelfs zijn tentakels in de knoop, maar het helpt niet, Fred barst bijna uit elkaar zo graag wil hij spelen en dan... kan hij het niet meer tegenhouden. Fling, flang, plung, plang, flong, plong de stuiterballen schieten zijn lijf uit. Fred is helemaal blij. Eindelijk kan hij spelen.


Maar de andere waterbewoners vinden het maar niets, zo'n vrolijke, drukke inktvis. We zien de zeepaardjes verschrikt weg zwemmen. Arme Fred, hij krijgt vreselijk op zijn kop van de zaagvissen. Ze hebben er nu helemaal genoeg van, Fred moet weg...! En daar gaat hij, van schrik is hij helemaal wit geworden. Fred zwemt maar wat rond in zijn eentje. Hij moet stiekem een beetje huilen, maar dat is niet erg, er is toch niemand die het ziet.


Opeens ziet hij een schelp in het zand liggen en klopt er maar eens op. Er is niemand thuis dus roffelt Fred even lekker verder, maar dan... hap! Heeft Scott, die in de schelp woont, Freds tentakel te pakken. Dat is niet leuk, maar Scott moest wel, hij heeft namelijk een stuiterbal in zijn lijf, vertelt hij... Fred weet niet wat hij hoort en kan zijn geluk niet op. Eindelijk nòg iemand met zo'n kriebelende stuiterbal in zijn lijf. Daarna is het een feest van herkenning voor die twee. Maar hoe nu verder?
Samen bedenken ze een geweldig plan en zo komt uiteindelijk alles toch nog goed.

Dit is het derde boek dat ik lees van Janna de Lathouder & Anne Schneider. Het eerste boek ging over slordig zijn, het tweede over een beetje stuntelig zijn en dit derde boek gaat over een beetje druk zijn. Het is ze opnieuw gelukt om dit aparte gedrag op een heel aantrekkelijke en positieve manier te bespreken. Fred en Scott zijn gewoon een beetje drukker dan de andere zeedieren maar ze zijn evengoed heel erg gezellig om mee te spelen, zolang ze hun gang maar mogen gaan en niet tegengehouden worden want dan gaat het juist mis want als ze dan eindelijk los kunnen gaan dan zijn ze dubbel zo druk.


Om stuiterballen als metafoor voor het gedrag van wat drukkere kinderen te gebruiken is goed bedacht. Elk kind kan zich daar iets bij voorstellen. Het lijkt me leuk om samen met kinderen dat stuiterbalgedrag te bespreken of na te spelen. Maar het hoeft natuurlijk niet, het verhaal is ook uitstekend en pakkend genoeg om gewoon zomaar voor te lezen. Kortom, een positief boek voor grote en kleine, drukke en rustige kleine dametjes en heertjes vanaf 5 jaar.


ISBN 9789044830354 | Hardcover | 27 pagina's | Uitgeverij Clavis | mei 2017
Formaat: 298 x 216 x 9 mm | leeftijd 5+

© Dettie, 21 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Luuk en Lotje
Het is zomer!
Ruth Wielockx


In dit laatste boekje uit de seizoenenserie rond Luuk en Lotje is het zomaar een heerlijke zomerse dag. De tweeling Luuk en Lotje gaan lekker in de tuin spelen. Eerst smeren ze zich in met zonnebrandcrème, 'Hé dit lijkt op tandpasta!' vindt Luuk. Hij doet zijn pet op en Lotje heeft al een mooie roze zomerhoed opgezet.

Ze hebben een geweldige dag. We zien ze heerlijk schommelen terwijl papa de was ophangt. Daarna spelen ze fijn in de zandbak. Luuk bouwt een stoer kasteel en Lotje maakt zandkoekjes. Beer en Pop zijn er ook bij en we zien de slak lekker koel in het emmertje zitten. En dan heeft mama een superidee. Ze laat het zwembadje vollopen en even later is Luuk heerlijk aan het 'zwemmen'. Lotje doet wat anders met water, ze helpt mama met de planten water geven met haar eigen kleine gieter. Ze bouwen ook nog een tentje en hebben het heel gezellig daar en dan heeft mama ook nog eens een fijne verrassing voor ze. Wat een heerlijke zomerse dag!

Boeken van Ruth Wielockx stralen altijd vrolijkheid uit, of ze nu over vervoermiddelen, ridders, prinsen en prinsessen of iets anders gaan. In dit boekje heeft ze opnieuw een opgewekte sfeer weten te scheppen. Het geheel straalt een knusheid uit zonder oudbollig te zijn.  Je hoort de tweeling bijna kletsen met elkaar en voelt de zon haast op je huid schijnen. De heldere kleuren dragen ook erg bij aan het overbrengen van die prettige stemming op die stralende, warme, speelse zomerdag.
Kortom, een fijn, zonnig vakantieboekje.


ISBN 9789044829532 | Hardcover met ronde hoeken | 21 pagina's | Uitgeverij Clavis |
Afmeting: 22,8 x 21,4  cm | Leeftijd vanaf 30 mnd.


ISBN 9789044829532 | Hardcover met ronde hoeken | 21 pagina's | Uitgeverij Clavis |
Afmeting: 22,8 x 21,4  cm | Leeftijd vanaf 30 mnd. 

© Dettie, 15 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altHet circusvarkentje en andere vrolijke voorleesversjes over dieren
Illustraties van Dagmar Stam
tekst: Marianne Busser & Ron Schröder



‘Het varkentje staat naast een kist vol met kleren
hij mag zich verkleden en dat doet hij graag
hij gaat voor de spiegel vrolijk proberen
of hij een clowntje kan worden vandaag.


Dus zoekt hij een broek en een das en een jasje
en trekt al die kleren dan een voor een aan
dan maakt hij zijn neus rood en mama zegt lachend:
ik zou meteen naar het circus toe gaan!’


Kleine verhaaltjes, in rijm natuurlijk, over dieren die herkenbaar zijn als kleine mensjes. Ze beleven de dingen die kinderen kennen. Dit verhaal over het varkentje gaat over doen alsof je iemand anders bent. Er is een verhaaltje over een konijn dat graag met gereedschappen bezig is, en een over een nijlpaard dat eigenwijs dacht dat wandelen wel op blote voeten kon (Niet dus).


En er is een verhaaltje dat verteld wordt als een vervolgverhaaltje, in ditzelfde boekje komt het een paar keer terug. Dat gaat over Piepertje en Piepertje heeft een mooi potje. Mooi rood en groen. Maar waarvoor dient dat ding? Hij vraagt het aan de andere dieren, en die hebben allerlei ideeën, maar nee, het is steeds niet goed.


Herkenning, humor, kort en krachtig op één pagina, gewoon heel erg leuk. Mens en dier staan bij het schrijversechtpaar op dezelfde hoogte, en dat is waarschijnlijk hetgeen deze verhaaltjes altijd zo leuk maakt voor jonge kinderen. Plus dat rijm altijd aanspreekt en natuurlijk die mooie tekeningen erbij!


De versjes verschenen eerder in "Zo varen de scheepjes voorbij', "Klap eens in je handjes' en "Twee handjes in de lucht'. Het boekje heeft een kleine vierkante vorm met een gewatteerd omslag. Dagmar Stam maakte voor dit boekje lieve tekeningen in heldere kleuren, zoals ik ze graag zie: herkenbare, schattige dieren, die doen alsof ze mens zijn.

Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789000353538 | Zachtcover | 32 pagina's | Holkema & Warendorf | juni 2017
Afmeting 18,8 x 18,7 cm. | Leeftijd 4+

© Marjo, 10 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altKlein monster Motta
Yvonne Jagtenberg


Hier ver vandaan – gelukkig maar! – woont een monsterfamilie: de Motta’s: Papamonster, Mamamonster, en de zes monsterlijke broers, allemaal wilde woeste, harige monsters. Ze gedragen zich ook zoals je dat van een monster verwacht: ze grommen en brommen en laten elkaar schrikken. Ze zijn vreselijk eng!


En daar hoort Klein Monster Motta bij. Maar hij is echt nog klein. Hij wil net zijn als zijn broers, en doet vreselijk zijn best. Maar zijn gegrom en gebrom klinkt erg lief, en zijn kleine tandjes maken ook al geen indruk. Zijn broers vinden hem schattig en aaien hem over zijn bolletje. Nou, dat is wel het laatste wat Motta wil!
Wat hij ook probeert, niemand is bang voor hem. Hij wordt er verdrietig van, maar ook boos! En hij loopt weg, het bos in. Maar helaas, ook de dieren die in het bos wonen zijn niet bang. Ze zijn nieuwsgierig. Maar dan schrikt Motta zelf: wat is dat enge ding daar? Ook de dieren zijn weg. Ze zijn zich allemaal wild geschrokken van dat ding.
Als hij ontdekt wat het is, krijgt Motta een superidee!


Persoonlijk vind ik de tekeningen van de monsters niet zo leuk, maar het zijn wel tekeningen zoals een kind die zou maken. Ze zien er ook uit als potloodtekeningen en het is wel heel knap om met zulke tekeningen en nog wat – oneerbiedig gezegd – knip- en plakwerk de emoties van de monsters en de dieren over te brengen.
Op de binnenflappen staat de familie afgebeeld, en op de achterste flap staan er namen bij. Als je het kind aan wie je voorleest rechts laat zitten, dan is dit handig, Als je dit boek voorleest kan het kind daar kijken wie wie is. Ik zou er geen andere reden voor kunnen verzinnen.


ISBN 9789047620341 | Hardcover | 26 pagina's | Uitgeverij Rubenstein | november 2015
Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 6 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Lekker nooit niet bang!
illustraties: Dagmar Stam
tekst: Vivian den Hollander


Pien gaat verhuizen en daarom brengt ze die ochtend haar hamster Zoef naar Lisa, die zal hem tijdelijk verzorgen. Lisa gaat gauw naar school om het grote nieuws over Zoef te melden. Haar vriendje Jimmy vindt het alvast superleuk maar om het aan de juf te vertellen lukt niet want juf Sara komt binnen met de verkleedmand. Ze gaan Roodkapje spelen en Jimmy is de stoere boze Wolf, hij is voor niets en niemand bang! Grrrr.


Maar 's middags, bij Lisa thuis, is hij niet meer zo stoer, en helemaal niet meer als Zoef onder zijn trui kruipt. Hij vindt die kleine pootjes maar griezeleng.  Lisa is veel stoerder, ze geeft geen kik als ze even later bij de dokter een prik krijgt. Maar 's avonds als ze in bed ligt, hoort ze een raar geluid. Er zal toch geen monster onder haar bed liggen...

Een lief en knap geconstrueerd verhaaltje over (lekker nooit niet) bang zijn. Het grappige is dat alle kinderen in dit verhaaltje een heel dappere én een angstige kant hebben. Voor het een zijn ze bang en bij het andere stappen ze er stoer op af. Het zijn net grote mensen!


Het verhaal is opgedeeld in korte (voorlees)bare hoofdstukjes en in duidelijke letters afgedrukt. Bij de tekst staan op elke pagina gezellige, kleurige afbeeldingen van de bekende Dagmar Stam. Als geen ander weet ze de kindersfeer en -gevoelens in haar kleurige tekeningen te treffen.


Een leuk boekje uit de serie Lisa & Jimmy dat goed past bij het thema griezelen van de Kinderboekenweek 2017.

Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789000354139 | Hardcover |  Van Holkema & Warendorf | augustus 2017
Leeftijd 3+

Dettie, 3 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Driehoek
tekst: Mac Barnett
Illustraties: Jon Klassen


Illustrator Jon Klassen is in Nederland vooral bekend om zijn prentenboektrilogie over hoeden, waarvoor hij twee Zilveren Paletten won. Met een minimaal aantal figuurtjes weet hij in deze boeken op een subtiele manier een hele wereld vol sfeer te creëren. De kracht in de hoedenserie zit hem vooral in de uitdrukking van de ogen. Ook in deze nieuwe prentenboektrilogie over vormen, borduurt Jon Klassen verder op deze werkwijze.


Op diezelfde minimalistische manier toont hij ons het verhaal van Driehoek, die in een driehoekig huis woont met een driehoekige deur. Aan de muur een schilderij van... een driehoek. Driehoek gaat op een dag op pad om een gemeen grapje uit te halen met zijn vriend Vierkant. Onderweg passeert hij o.a. 'vormen zonder naam'. Zijn ogen geven de looprichting aan. Eindelijk is hij bij het vierkante huis van Vierkant aangekomen.


'Nu, zei Driehoek, 'ga ik mijn gemene grapje uithalen.'


En dat gebeurt ook. Vierkant schrikt en is bang maar weet gelijk wat hem te doen staat. Waar een Driehoek een gemeen grapje kan uithalen kan een Vierkant dat ook...


Mijn verwachtingen waren na het prachtige boek We hebben een hoed hooggespannen en de cover van Driehoek beloofde dezelfde sfeer als het hoedenboek. Die verwachting werd niet waargemaakt, en het boek stelde me aanvankelijk na een eerste snelle lezing zelfs een beetje teleur. De kracht van het subtiele, het  schitterende ogenspel en de gecentreerdheid van de prenten ontbrak naar mijn gevoel. Maar al voorlezend begon het geheel veel meer te leven, dan zie je de humor in het verhaal en besef je pas goed het knappe spel van de tekst en de prenten.

In dit boek voert eenvoud de boventoon en is het verhaal zelf ongecompliceerd maar er zit wel vaart in verder passen de illustraties ongekend goed bij de tekst.  Kortom, het geheel is een knap staaltje vakmanschap, mijn petje af voor beide heren.


Mac Barnett en Jon Klassen
zijn zeer succesvolle prentenboekenmakers. Samen wonnen ze al twee keer de Amerikaanse Caldecott Medal voor het mooiste prentenboek van het jaar.


ISBN 9789025767464 | Hardcover met ronde hoeken | 48 pagina's | Uitgeverij Gottmer | juli 2017
Leeftijd 3+

© Dettie, 19 augustus 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Ssst! De tijger slaapt
Britta Teckentrup


'Wil jij een boekje voorlezen?' vraagt mijn buurmeisje met haar liefste stemmetje. Dan smelt je natuurlijk gelijk weg. Bovendien komt het goed uit want ik heb net dit kinderboek ontvangen en ik ben benieuwd wat zij ervan vindt. Zij is immers de doelgroep.
We zijn buiten en ze komt gezellig bij me op het bistrotafeltje zitten, haar geliefde plekje. Knietjes tegen m'n schouder, handje op mijn arm. Ik ben benieuwd, voorlezen moet vaak snel gaan, want er is naast zo'n boek nog zovéél interessants te ontdekken in de grote kinderwereld.


De eerste pagina vindt ze al helemaal leuk, we zien een grote tijger die dwars over de weg ligt te slapen en allemaal dierenkopjes die om de rand van de pagina naar de tijger kijken. Ze hebben mooie glimmende ballonnen bij zich. De tijger ligt erg in de weg, maar de kikker, de vos, de schildpad, de muis en de ooievaar willen hem niet wakker maken. Wat nu?


De kikker is gelukkig heel slim, die pakt een ballon en zweeft over de tijger heen. Gelukt!
Maar hoe kunnen we ervoor zorgen dat de tijger blijft slapen. "Laten we over haar neus aaien. Dat werk altijd." staat er in het boek.
Dus aai ik braaf over de neus van de tijger op de afbeelding. Mijn buurmeisje denkt daar anders over. Ze kijkt me aan met zo'n blik van 'Je denkt toch niet dat ik dat ga doen ... ' 
Dat ik de vos help door heel hard te blazen om de ballon in de lucht te houden, zoals in het boek gevraagd wordt, vindt ze heel grappig, maar ze doet toch echt niet mee ...


Wat ze wel heel spannend vindt, is dat de tijger op gegeven moment één oog open doet. 'Oh' schrikt ze, 'hij wordt wakker!' Maar meehelpen om over zijn buik te aaien en het boek heen en weer wiegen om hem weer in slaap te krijgen gaat haar te ver.
Uiteindelijk wordt de tijger toch wakker en lezen we waarom de tijger niet wakker gemaakt mocht worden, dat is best verrassend, en dàt kan mijn buurmeisje ook erg waarderen.


'Zo!' roep ik 'Het verhaaltje is uit!' en klap het boek dicht.
'Nòg een keer!' roept ze, en braaf lees ik het nog een keer voor. Ze roept nu al van tevoren dat ik straks moet blazen en ze doet mee! We hebben dikke pret. Daarna moet het boek nòg een keer gelezen worden! Dat is al heel wat voor haar doen. En dan, grote verrassing,  kriebelt ze wèl over de buik van de tijger en wiegen we het boek heen en weer, en zingen we een slaapliedje ... 
En zo heeft Britta Teckentrup uiteindelijk het hart van mijn lieve, eigenwijze buurmeisje toch weten te veroveren! Geweldig!


ISBN 9789025765460 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Gottmer | juni 2017
Verkozen tot Prentenboek van het jaar 2018. | Afmeting 27,8 x 23,8c m | Vertaald door J.H. Gever | Leeftijd 3+

© Dettie, 27 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Wie is een piraat?
Een dieren zoekboek
illustraties: Kathrin Wessel
tekst: Anne-Kristin zur Brügge



Soezen op de bank of tevreden spinnen?
Nee! Daar zal Murat nooit aan beginnen.
Met een lap op zijn oog
houdt hij de piratenvlag hoog!

Welke kat heet Murat?


Dit is een van de gedichtjes uit Wie is een piraat? Op de afbeelding, verspreid over twee pagina's,  zien we heel veel katten in een huiskamer. Een grijze kat hangt in de gordijnen, een zwarte drinkt een kopje thee, een witte heeft zich verstopt onder het kleed, een rode gestreepte ligt uit te buiken in de pizzadoos, een gevlekte kat speelt met een bol wol en weer een andere hangt in de lamp én er is één kat met een lapje voor zijn oog en een piratenvlag in zijn poot. Dát moet Murat zijn!
- Het grappige is overigens dat er geen schedel met twee gekruiste botten op die piratenvlag staat maar twee visgraten in X-vorm! -


Net als bij de kattenpagina moeten we bij de overige zes afbeeldingen ook een dier zoeken, de ene keer zien we allemaal paarden, die windjes laten, rondrennen, van een appel snoepen etc. De andere keer zien we een heleboel beren of zwierige, zwaaiende, zwevende kwallen. Soms gaat het speuren vrij snel maar soms is het nog best lastig, vooral als de weergegeven dieren erg op elkaar lijken zoals bij de flamingo's.


Op elke afbeelding staan circa 25-30 dieren weergegeven. Elk dier dat gezocht moet worden heeft speciale kleding aan of kan iets wat de andere dieren niet kunnen en op de allerlaatste afbeeldingen zien we heel veel verschillende dieren die allemaal  iets bijzonders kunnen. Zoals de  koe die vrolijk op zijn rolschaatsen voorbijkomt of een inktvis die lekker aan het kokkerellen is - al die 'armen' zijn dan best wel handig! - of  een konijn die gitaar staat de spelen enz.
Wat kunnen we daarvan leren? Wat is de moraal van het verhaal? Dat staat in het boek...


Het is ook superfijn als je jezelf kunt zijn!


Kortom, het is ook superfijn dat er van die leuke boekjes als dit zijn! De afbeeldingen op de hardkartonnen pagina's zijn heel levendig en kleurrijk. En de speuropdrachten zijn niet al te makkelijk voor de bestemde leeftijdsgroep en de gedichtjes zijn een beetje hoogdravend van taal maar wel te begrijpen en duidelijk leesbaar afgedrukt. Hopelijk volgen er meer van dit soort zoekboekjes. Mijn kleine buurmeisjes hebben tenminste genoten. Ze deden lekker mee met de speurtocht en raakten niet verveeld.


Anne-Kristin zur Brügge studeerde Duitse Literatuur en Culturele Wetenschappen en werkt als redacteur bij een kinderboekenuitgeverij.
Kathrin Wessel studeerde Communicatiedesign in Hannover. Ze was betrokken bij de productie van Astrid Lindgrens bekroonde tekenfilm Tomte Tummetott and the Fox.


ISBN 9789000355662 | Hardcover met ronde hoeken | 14 pagina's | Uitgeverij Van Goor | 4 juli 2017
Leeftijd 3+

© Dettie, 22 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Van top tot teen met Fien en Milo
Pauline Oud


Pauline Oud laat in dit boekje Konijntje Fien en Muis Milo allerlei kleine opdrachtjes doen zodat ze hun eigen lichaam leren kennen.

We beginnen met... hun blote buik. We zien Fien en Milo in hun onderbroekjes staan.
Wat zit daar in het midden van hun buik? Wordt gevraagd. En zie je hun voeten? En wat zit er helemaal bovenaan?

Ah, het is hun hoofd, lezen we als we de bladzijde omgeslagen hebben. Daarmee kunnen ze heel goed nadenken... en wij ook! Dat is wel handig want dan kunnen we ook nadenken over de plaatjes van hoofddeksels die we te zien krijgen zoals een warme muts, een pet, een hoed en... een kroon!
Daaruit kunnen we een antwoord kiezen nadat we de vragen hebben gelezen. Bijvoorbeeld "Wat zet Fien op haar hoofd als ze jarig is?"

Maar nu Milo heeft wel een pet op maar zijn buikje is nog bloot net als die van Fien. We moeten maar eens kleren voor hun uit gaan zoeken... En aan hun voeten moeten natuurlijk sokken en schoenen...  Maar eerst mogen we onze voeten laten zien en dan zoeken we een stel kousen en schoenen voor Fien en Milo bij elkaar.
En wat doe we eigenlijk met onze benen? Kunnen we daarmee rennen? En met onze voeten,  kunnen we daarmee stampen?
En wat doe we met onze billen? En waarom hebben we ogen, oren en een neus? Wat kunnen we daarmee doen? En wat doen we met onze mond?

Op al deze vragen - en veel meer -  komt een antwoord, en daarbij krijgen we ook steeds een opdrachtje, we moeten bijvoorbeeld op de afbeeldingen kiezen wat lekker ruikt of heel erg stinkt. Ook kunnen we aanwijzen welke dieren harde geluiden maken en welke zachte.


Kortom, op een heel speelse manier leren we van alles over ons eigen lijf. Achterin het boek staat nog een leuk versje. Misschien is het slim om dat uit ons hoofd te leren want daarin wordt alles wat we in dit boekje geleerd hebben nog eens herhaald.


Natuurlijk zijn de afbeeldingen erbij weer helemaal prima, Pauline Oud verstaat namelijk de kunst steeds op een bedrieglijk eenvoudige manier precies de kern weer te geven. Kinderen zullen onmiddellijk begrijpen waar het om gaat.


Zie ook de hele Fien en Milo serie

(Jammer dat er geen inkijkexemplaar en geen goede afbeelding van de cover te vinden is want deze is in werkelijkheid sprankelend hemelsblauw van kleur)


ISBN 9789044830699 | Hardcover met ronde hoeken | 29 pagina's | Uitgeverij Clavis | juli 2017
Afmeting 22,7 x 21,4 cm | Leeftijd 2+

© Dettie, 15 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER