Nieuwe jeugdboekrecensies t/m 5 jaar

Sara Snufje
illustraties: Sara Ogilvie
tekst: Pip Jones


Sara Snufje is een heel vindingrijk meisje. Ze vindt de meest bijzondere dingen uit, zoals de Theeweldig een machine die geweldig goed thee kon inschenken, maar helaas gaat er steeds was mis. De ene keer schiet er een schroefje los de andere keer slaat een machine op hol...


Sara kon er niet tegen als iets mislukte.
Ze werd dan woedend en schreeuwde en maakte veel drukte.

Ze riep dan: 'Ik kan het niet
Ik hou er mee op!'
En gaf haar uitvinding
een keiharde schop!


Maar opa ziet dat anders, je hebt het tenminste wel bedacht en geprobeerd zegt hij dan. Gewoon doorgaan. Maar dat weet Sara wel... Ze wil gewoon iets maken dat werkt!

En dan breekt de dag aan waarop alles verandert. Die dag valt er namelijk een kraai uit de lucht, het arme dier is gewond. Hij kan nooit meer vliegen zegt de dierenarts even later. Maar dan kent hij Sara nog niet! Sara verzint van alles om de kraai op te vrolijken maar ja een vogel moet vliegen, dat snapt Sara ook wel. Maar de kraai blijft somber, hij mist zijn vliegvriendjes enorm. Sara wil hem zo graag helpen maar weet niet hoe. Gelukkig is opa er ook nog.


'Sara'  zei grootvader. ' Je kunt vast iets verzinnen.
Hier is je gereedschap. Ga maar beginnen.'


En zo gebeurde het. Sara studeerde, Sara schroefde, boorde en timmerde. Ze verzon het ene stel vleugels na het andere... Maar niets werkte goed, totdat Sara iets geweldigs had bedacht... Zou het nu eindelijk lukken?

Naast het grappige verhaal en de fraaie rijmende tekst vinden we in dit boek ook erg aansprekende afbeeldingen. Sara Snufje zit écht vol goede ideeën en Sara Ogilvie weet dit erg leuk in beeld om te zetten. Vooral haar machines en vleugelideeën zijn héél bijzonder om te zien!


ISBN 9789047709817 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | juli 2017
Afmeting 26,8 x 26,8 cm | Vertaald door Jesse Goossens | Leeftijd 4+

Dettie, 21 oktober 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Het Grote Blauwe Monster
illustraties: Emma de Woot
tekst: Lucille Dubisy


Het boek begint al spannend, Suzie wordt achterna gezeten door het Grote Blauwe Monster. Gelukkig is Suzie niet zo gauw bang maar het monster is wel héél erg groot dus vlucht ze toch maar weg... Het is wel jammer dat ze geen monstertaal verstaat want dan had ze niet zo weg hoeven te sprinten. Vervolgens zien we via een flashback wat er nou eigenlijk gebeurd is.


We gaan terug naar de ochtend, Suzie is net uit bed en ontdekt dat haar kat Max weg is. De afbeelding toont ons dat ze overal aan het zoeken is, maar nergens is Max te vinden. Op dezelfde pagina, onder de afbeelding van de zoekende Suzie, zien we het Grote Blauwe Monster, hij stapt net de deur uit met een mandje in zijn poot om paddenstoelen te gaan zoeken in het bos.  Zijn kop is stoer en bijna vierkant en zijn wollige blauwe lijf ziet eruit als zacht en warm. Hij heeft wel veel tanden...


Op de volgende pagina's kunnen we in de bovenste afbeeldingen het verhaal van de zoekend Suzie volgen en op de onderste de avonturen van het Grote Blauwe Monster. Suzie zoekt en zoekt naar Max en vraagt o.a. aan de tuinman, de schilder, de muziekleraar, de jongen met de hond en de mevrouw met de vele poezen of zij haar lieve kat gezien hebben, Maar helaas, niemand kan haar helpen.


Parallel aan dit verhaal lopen de avonturen van het Grote Blauwe Monster die aanvankelijk lekker paddenstoelen aan het plukken is, er staan er veel in het bos. Maar dan hoort hij een gek geluid... wat is dat nou? Wat is dat voor raar, rood, wollig bontje in die boom? Is het een eekhoorn? Of wat anders? Het Grote Blauwe Monster gaat eens op onderzoek uit en probeert het diertje  te pakken maar dat lukt niet, wat nu? Tegen zijn gewoonte in gaat hij naar het dorp om meer te weten komen. Daar ziet hij posters van Max hangen. Dat is precies wat hij in de boom zag! Hij ontdekt dat Suzie dat rode harige bolletje heel graag terug wil. Maar hoe kan hij Suzie nu duidelijk maken dat hij Max gevonden heeft want iedereen is bang voor hem! Dat wordt nog spannend!


Het is voor het eerst dat ik een boek in PDF lees en dat is een vreemde ervaring. Je ziet de afmeting van het boek niet, je ruikt de inkt niet en hoort het papier niet knisperen als je naar de volgende pagina gaat. Ik weet gelijk weer waarom ik geen e-reader wil. Maar natuurlijk krijg je wel een goede indruk van de inhoud van het boek en die is superleuk. De afbeeldingen zijn vrij gedetailleerd en stralen iets gezelligs uit. In het bos huppen bijvoorbeeld de konijntjes lekker in het rond, zien we muisjes rondscharrelen en de vogels en in de kleine knusse winkels zien we alles mooi gepresenteerd in de schappen liggen.


"Een aandoenlijk prentenboek over vooroordelen en het accepteren van elkaars verschillen." staat bij de beschrijving van dit boek te lezen en dat klopt helemaal.
Kortom, een erg leuk (voorlees)boek "voor dappere donderstenen van 4 jaar en ouder".

ISBN 9789044831399 | Hardcover | 27 pagina's | Uitgeverij Clavis | september 2017
Afmeting 32,4 x 24,3 cm | leeftijd 4+

Dettie, 12 oktober 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER!

 

altHerrie in het hol
serie: Beer & Konijn
Tekst: Julian Gough
Illustraties: Jim Field


En hier is het tweede deel uit de serie 'Beer & Konijn'.
In het eerste boekje (Een Onverwachte Vriendschap) hebben we kunnen lezen hoe Beer en Konijn elkaar hebben leren kennen.
Op het laatst waren ze zulke goede vrienden dat Konijn bij Beer in diens hol ging logeren.


Maar als hij wakker wordt van een hels kabaal en vaneen fel licht, weet Konijn nog niet zo zeker of hij er goed aan gedaan heeft om te verhuizen. Het lawaai blijkt namelijk van Beer afkomstig te zijn: ze snurkt vreselijk! En het licht? Dat is de voorbode van de lente, want als Konijn buiten gaat kijken ziet hij dat de sneeuwpoppen weg zijn en dat de wereld niet meer wit is.
Maar dat vindt hij wel fijn. Hij krijgt meteen zin om zijn eigen hol schoon te gaan maken.
Daar wacht hem een schok: toen hij niet thuis was heeft iemand anders er zijn intrek genomen!
Eruit! Zegt Konijn en zijn humeur is meteen weer omgeslagen.


Hij moppert wat af… en doet dat nog meer als hij in het bos een wazige vlek ziet en lawaai hoort. Nog meer lawaai! Daar moet hij iets aan doen!
Intussen is Beer wakker, en zij geniet ook van de lente. Maar zij vindt de bron van het lawaai juist prettig. Het is een aanwinst voor het bos!

‘Maar Schildpad is juist heel stil en sloom’, zei Beer.
‘Ja! En daar word ik gek van!’
Daar dacht Beer even over na.
‘Dus je wordt gek van dingen die lawaaiig en blij zijn?‘
'Ja!’
'En je wordt gek van dingen die stil en sloom zijn?’
‘Ja! Ja!‘ zei Konijn.
Daar dacht Beer nog wat langer over na.
‘Maar… het enige dat die dingen met elkaar gemeen hebben…’ zei ze terwijl ze op haar kop krabde,’…dat ben jij.’

Arm Konijn, hij snapt er niets van. Wat bedoelt Beer nu? Hij kan er toch niets aan doen dat een ander dier sloom is, of lawaai maakt?


Nog meer dan het eerste verhaaltje is dit een verhaal met een filosofische insteek, over accepteren dat anders zijn misschien ook wel hele leuke kanten heeft! Als het de bedoeling is dat een kind deze boodschap begrijpt dan is het wel nodig dat er over gesproken wordt, maar het is sowieso opnieuw een leuk humoristisch verhaal. Leuk om voor te lezen, voor oudere kinderen leuk om zelf te lezen. De tekeningen zijn opnieuw prachtig, en de ingetogen sfeer van het zwart-wit met als enige accent het groen, doen het fantastisch!


ISBN 9789020682120 | Hardcover | 112 pagina's | Uitgeverij Kluitman | juli 2017
Vertaald door Merel Leene | Leeftijd 5+

© Marjo, 4 oktober 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altEen onverwachte vriendschap
serie: Beer & Konijn
Tekst: Julian Gough
Illustraties: Jim Field

Het is winter en Beer slaapt. Maar als er een dief haar hol binnensluipt en haar eten steelt, schiet Beer wakker. ‘Mijn honing! Mijn zalm! En mijn heerlijke kevereitjes!! Foetsie!’
Ze gaat buiten kijken of er nog iets te zien is van de dief. Die is verdwenen, maar verdorie, het is nog winter! Maar Beer is een optimistische Beer, ze ziet over de zonnige kanten van, en ze begint een sneeuwpop te maken. Ze rolt en rolt, en als ze even uitrust hoort ze iets:


‘Dit is het einde van de wereld,’ klonk een sombere stem.
Beer keek om zich heen. ‘Nee hoor, zei ze voorzichtig. ‘Het is een prachtige zonnige dag.’


Van wie die stem is? Beer heeft - toen ze stond uit te rusten - zonder het te weten met de sneeuwbal laten de uitgang van het hol van Konijn geblokkeerd. Het is dus Konijn die moppert. Nou, dat zal hij nog veel meer doen. Waar Beer altijd vrolijk en positief is, is Konijn juist een mopperkont die alles negatief bekijkt. Toch worden de twee dikke vrienden. Of Konijn aan Beer gaat vertellen dat hij de dief was? Tja…
Maar hij helpt haar in ieder geval wel met de sneeuwpop, en ze praten tijdens het werk heel gezellig over allerlei gewichtige zaken: zwaartekracht bijvoorbeeld of hoe je als konijn je broodnodige vitamines binnenkrijgt. Ze filosoferen wat over vriendschap en proberen samen Wolf weg te jagen.


Het is een klein avontuur met veel inhoud. De kleinste dingetjes zijn belangrijk. Het is ontroerend om te lezen hoe deze twee dieren die zo verschillend zijn, elkaar vinden. De toon is licht, humoristisch vaak, dat zal jonge kinderen zeker aanspreken.


Het is het eerste boek uit een nieuwe serie: Beer & Konijn. Logisch dus dat dit boekje gaat over de eerste ontmoeting. Het hele boek is uitgevoerd in zwart-wittinten tegen een sprekende azuurblauwe achtergrond. Beer en Konijn zijn alleen op de omslag bruin van kleur. Als je het boek openslaat is er eerst een plattegrond van het gebied waar de dieren wonen en rondlopen.


Het is een handzaam boekje, de afmetingen zijn 17x190x136 mm, met stevige omslag.
Erg geslaagd!


ISBN 9789020682113 | Hardcover | 112 pagina's | Uitgeverij Kluitman | juli 2017
Vertaald door Merel Leene | Leeftijd vanaf 5 jaar

© Marjo, 20 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altJoke wil spoken
Tekst: Jeroen Schipper
Illustraties: Cindy van de Ven


Joke is een geest. Maar ze vindt het leven als geest maar saai, ze wil spook worden. Dan heeft ze een doek nodig. Die kan ze dan over zich heen gooien en dan zien mensen haar en worden ze bang!
Maar het valt nog niet mee om een leuke doek te vinden. Wit vindt ze niet mooi, en die leuke rood-wit geblokte krijgt ze niet. Ze zweeft, zoals een geest dat kan, van de ene plek naar de andere, en probeert van alles uit, zelfs de tabberd van Sinterklaas!

‘Terug die tabberd,
Of jij krijgt met de roe!
Joke zegt nog zachtjes: boeoeoe!’


Dus ze moet weer op zoek naar wat anders. Ze krijgt een superidee en die kun je vinden op

www.jokewilspoken.nl

Een grappig verhaal, met elementen die voor kinderen bekend zijn. En dat de lezer er bij betrokken raakt is natuurlijk heel inventief.
Soms is de tekst als een rijmpje neergezet, dat leest lekker voor. Maar dat het een soort gedichtje is, is niet altijd het geval. De illustraties, deels getekende, deels collagewerk zijn heel duidelijk; de tekst is in drukletters.
Het is een leuk verhaal om voor te lezen, en als kinderen misschien niet alles begrijpen – een bataljon soldaten, een artistiek kunstwerk - is daar een taak voor de voorlezer weggelegd!


ISBN 9789053415559 | Hardcover | 29 pagina's | Uitgeverij C. de Vries Browers | november 2015
Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 6 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altAAA-WOE! wie maakt dat geluid?
Jonny Lambert


Muis schrikt zich lam als hij een vreselijk geluid hoort in het donkere bos.

Aaa-Woe! Aaa-Woe!

Wat is dat voor geluid? Wie doet dat?

Nu is Muis niet zo bang aangelegd, hij kruipt niet weg in een veilig holletje, maar gaat vragen aan de andere dieren in het bos of zij weten wat er aan de hand is.
Uil, die hoog in de boom zit, zegt: ‘Ik roep altijd oehoe’.
Beer en Eland weten het ook niet, ze denken dat Muis het doet, maar welnee, zegt die.
‘Ik piep en ik knaag, maar zo’n lawaai maak ik echt niet!’

Nog een keer klinkt het akelige geluid, heel hard, want de tekst staat met witte letters op een zwarte ondergrond, heel erg groot over twee pagina’s! Dat moet wel heel hard zijn!
Intussen komen er andere dieren bij, en sommige zijn toch wel bang. Ze maken elkaar nog banger met hun opmerkingen:

‘Het is een monster en hij stopt ons in de oven en dan worden we taart!’

Eend, Gans, Duif, Beer, Eland, Wolfje, Uil en Muis, ze kruipen allemaal in de boom. En dat kan natuurlijk niet goed gaan. Inderdaad gebeurt dat wat je verwacht, en dat is heel leuk uitgebeeld.

Maar…daar klinkt dat geluid weer! Heel dichtbij…


Een heel mooi prentenboek, vooral gericht op kinderen die bang zijn in het donker. Je ziet waar je bang voor kunt zijn en je ziet de angst van de dieren. En hun opluchting!
Het is voor alle kinderen en hun voorlezers een heel mooi boek. De afbeeldingen, allemaal op zwarte ondergrond zijn als van collages, mooi van kleur, met een duidelijke tekst in witte letters.
Er is een leuke clou… die meteen al je angst wegneemt!


ISBN 9789048313082 | hardcover |28 pagina's | Veltman Uitgevers| september 2016
Vertaald uit het Engels door Ellen Hosmar
Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 6 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Het Allesmag-hotel
Aron Dijkstra


Tijmen en Emma zijn het helemaal zat, ze mogen niets van papa. Alles moet schoon, rustig en stil zijn. Zo gauw ze geluid maken of rommel of lekker aan het spelen zijn, dan brult papa; 'HET IS HIER GEEN HOTEL!' Aldoor krijgen ze ruzie...


Op een ochtend kunnen de kinderen het niet meer aan. 
‘HIER MAG OOK NOOIT WAT!’  krijst Tijmen.
‘Dat is helemaal niet waar!’ brult papa. 
‘Liegbeest!’ gilt Emma.
‘Genoeg!’ schreeuwt papa.


Papa stampt de achterdeur uit en Tijmen en Emma rennen boos de voordeur uit. Stomme papa met zijn 'Het is hier geen hotel!'. Maar wacht eens... de kinderen krijgen een idee. Dan maken ze toch gewoon van hun huis een hotel! En ja hoor, even later hangt er een groot bord buiten. Het alles mag hotel staat daarop te lezen en even later stroomt het hotel al vol. We zien een imker met zijn bijenkorf, een aapje slingert in de lamp, een giraf steekt zijn lange nek uit. We zien zelfs leeuwen en voor de deur staat een astronaut. In het tuinhuisje groeien ineens allemaal vleesetende planten en Tijmen en Emma? Zij gillen het uit van plezier! Ze vinden het geweldig.


Als papa eindelijk thuiskomt valt hij bijna flauw. Wat een troep, wat een lawaai! Maar papa is slim, hij huurt gewoon zijn eigen kamer en wil een lekker ontbijtje... De volgende dag komen er nog vele meer mensen, want zo'n hotel waarin alles mag is helemaal leuk natuurlijk. Maar vinden Tijmen en Emma het ook nog zo leuk?


Een verhaal als dit zal kinderen zeker aanspreken, want roept niet ieder kind wel eens dat ze niets mogen van die slome papa en mama? En de uitspraak 'Het is hier geen hotel' zullen veel kinderen ook regelmatig gehoord hebben. In het boek wordt die uitroep natuurlijk helemaal uitvergroot en in het extreme getrokken. Het is erg grappig om te zien wie er allemaal op het hotel af komen. Het is een bont gezelschap. Maar kinderen leren gelijk dat alles mogen ook niet alles is.

Het enige minpuntje is de uitroep van papa die uiteindelijk de gasten wegjaagt. Ook dan roept hij 'Het is hier geen hotel!' maar dat is het op dat moment juist wel! Verder is het, mede dankzij de vlotte taal, een erg leuk voorleesboek waarbij de illustraties de tekst ondersteunen. Kinderen zullen van dit grappige, kleurige boek absoluut genieten.


ISBN  9789044831474 | Hardcover | 24 pagina's | Uitgeverij Clavis | september 2017
Leeftijd vanaf 5 jaar

© Dettie, 14 oktober 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

hspace="15"André het astronautje terug naar de aarde
André Kuipers


André het astronautje heeft samen met zijn vriendinnetje Valentina, de muis Astromuis en hond Laika een onvergetelijke reis door de ruimte gemaakt. Wat hebben ze genoten van hun bezoekje aan Mars! De marsmannetjes bleken reuze vriendelijk en de vier avonturiers zullen hun nieuwe vrienden dan ook nooit meer vergeten. Toch is het fijn om weer terug naar de aarde te gaan. Zo kijkt muis enorm uit naar een weerzien met opa en heeft Valentina de geur van bloemen en het vrolijke getjilpt van vogels erg gemist.


De aarde is al in zicht maar de raket gaat nog veel te hard! Eerst moet het genoeg afremmen om veilig op de aarde te kunnen landen. Tot die tijd kunnen André en zijn reisgenoten genieten van een spectaculair uitzicht op de aarde.


“Onze planeet lijkt net een blauwe knikker die licht geeft.”


Met behulp van een telescoop ontdekken André en zijn vrienden vulkanen en rivieren en prachtige blauwe koraaleilanden. Op de delen van de aarde waar het nacht is zien ze heel veel lichtjes. Ze kunnen precies zien waar steden en snelwegen zijn. Wat wonen er eigenlijk veel mensen op aarde!


Valentina geniet van het moois dat ze ziet maar er zijn ook dingen waar ze een beetje verdrietig van wordt. Vanuit de ruimte is goed te zien dat er hele stukken oerwoud zijn verdwenen. Ook ontgaat het haar niet dat er op steeds meer plekken vruchtbare grond in de zee spoelt. Sommige gebieden zijn vanuit de ruimte niet goed te zien. Dat komt omdat de lucht daar flink vervuild is.


“Denken mensen soms dat de aarde een blokje kaas is dat ze kunnen opknabbelen tot er niets meer over is?”, vraagt Astromuis.


André begrijpt heel goed wat muis bedoelt. Hij legt zijn vrienden uit dat de mensen beter voor de aarde moeten gaan zorgen. Iedereen moet voortaan het advies van wetenschappers die onderzoek doen naar de gezondheid van de aarde opvolgen. En dan is het eindelijk tijd voor de landing. De raket komt in het water terecht en André en zijn vrienden worden door een groepje vissers naar buiten gehesen. Maar wat is dat… er zijn verstekelingen aan boord!


In André het astronautje terug naar de aarde deelt astronaut André Kuipers zijn liefde voor de ruimte én voor de aarde met de jonge lezers. Met behulp van vrolijke en kleurrijke illustraties, gemaakt door Natascha Stenvert, en een grappig verhaal legt hij uit dat wij mensen beter voor onze planeet moeten zorgen. De verstekelingen zijn nog nooit op aarde geweest en kijken hun ogen uit. Op zo’n mooie planeet kun je maar beter heel zuinig zijn!


Dit derde deel in de reeks over André het astronautje is een leuk en educatief voorleesboek. Door de vrolijke sfeer en de grappige gebeurtenissen is het serieuze gedeelte van het verhaal niet te zwaar. Voor de korte teksten is een groot lettertype gebruikt wat kinderen die al kunnen lezen uitnodigt mee te lezen of het boek zelfstandig te lezen. Iets moeilijkere woorden, zoals “satelliet” en “telescoop” worden met heldere illustraties verduidelijkt.


Velen van ons hebben inmiddels wel door dat het niet al te best met de conditie van de aarde is gesteld. Het is dan ook belangrijk dat we wereldwijd actie ondernemen. Alleen als iedereen bereid is mee te werken kunnen we de toekomst van de aarde veiligstellen. André het astronautje terug naar de aarde draagt op een leuke en ongedwongen manier bij aan het creëren van deze bewustwording. Jong geleerd is oud gedaan!


ISBN 9789059567870 | hardcover| 24 pagina's | Fontaine Uitgevers | augustus 2017
Geschikt voor kinderen van 2 tot 5 jaar
Met illustraties van Natascha Stenvert

© Annemarie, 6 oktober 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altZoë zie je niet
Fiona Woodcock


Zoë speelt graag met haar vrienden, Katie, Freddie en Lizzie, en het liefst doet ze dan verstoppertje. Als je weet wat de speciale gave is van dit meisje, snap je wel waarom dat haar favoriete spel is! Ze wint altijd, want ze kan zich ontzettend goed verstoppen. Ze kan namelijk verdwijnen in de achtergrond. Als ze op een bank met een bloemenopdruk zit, zie je alleen haar hoofd. Als ze in een veld met zonnebloemen is, is ze zelf net een zonnebloem.


Op haar verjaardag ontdekt ze dat het eigenlijk voor haar vrienden helemaal niet zo leuk is dat ze haar nooit kunnen vinden. Natuurlijk doen ze verstoppertje: Zoë is jarig en mag het zeggen. Maar als de vrienden haar na een tijdje nog steeds niet gevonden hebben, geven ze het op, en gaan ze lekker ijsjes eten.


En daar staat Zoë. Tussen de ballonnen. Als een ballon. Zo is haar verjaardag helemaal niet leuk! Daar moet ze iets op verzinnen. En dat doet ze dan ook, want behalve heel goed in camoufleren, is Zoë ook een slim meisje…


Dit is op de eerste plaats een zoekboek. Want natuurlijk moeten ook de jonge lezer zoeken waar Zoë uithangt. Maar het is ook een levensles: want het is toch wel prettig om ook anderen aan kans te geven hun talenten te laten zien. Want misschien kunnen je vrienden ook wel heel bijzondere dingen die jij zelf niet kan!


Een fleurig boek met een sprekende titel, leuk om samen met een kind te bekijken en voor te lezen.


ISBN 9789044830330 | Hardcover| 32 pagina's | Uitgeverij Clavis | juli 2017
Leeftijd 4+

© Marjo, 27 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altHet circusvarkentje en andere vrolijke voorleesversjes over dieren
Illustraties van Dagmar Stam
tekst: Marianne Busser & Ron Schröder



‘Het varkentje staat naast een kist vol met kleren
hij mag zich verkleden en dat doet hij graag
hij gaat voor de spiegel vrolijk proberen
of hij een clowntje kan worden vandaag.


Dus zoekt hij een broek en een das en een jasje
en trekt al die kleren dan een voor een aan
dan maakt hij zijn neus rood en mama zegt lachend:
ik zou meteen naar het circus toe gaan!’


Kleine verhaaltjes, in rijm natuurlijk, over dieren die herkenbaar zijn als kleine mensjes. Ze beleven de dingen die kinderen kennen. Dit verhaal over het varkentje gaat over doen alsof je iemand anders bent. Er is een verhaaltje over een konijn dat graag met gereedschappen bezig is, en een over een nijlpaard dat eigenwijs dacht dat wandelen wel op blote voeten kon (Niet dus).


En er is een verhaaltje dat verteld wordt als een vervolgverhaaltje, in ditzelfde boekje komt het een paar keer terug. Dat gaat over Piepertje en Piepertje heeft een mooi potje. Mooi rood en groen. Maar waarvoor dient dat ding? Hij vraagt het aan de andere dieren, en die hebben allerlei ideeën, maar nee, het is steeds niet goed.


Herkenning, humor, kort en krachtig op één pagina, gewoon heel erg leuk. Mens en dier staan bij het schrijversechtpaar op dezelfde hoogte, en dat is waarschijnlijk hetgeen deze verhaaltjes altijd zo leuk maakt voor jonge kinderen. Plus dat rijm altijd aanspreekt en natuurlijk die mooie tekeningen erbij!


De versjes verschenen eerder in "Zo varen de scheepjes voorbij', "Klap eens in je handjes' en "Twee handjes in de lucht'. Het boekje heeft een kleine vierkante vorm met een gewatteerd omslag. Dagmar Stam maakte voor dit boekje lieve tekeningen in heldere kleuren, zoals ik ze graag zie: herkenbare, schattige dieren, die doen alsof ze mens zijn.

Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789000353538 | Zachtcover | 32 pagina's | Holkema & Warendorf | juni 2017
Afmeting 18,8 x 18,7 cm. | Leeftijd 4+

© Marjo, 10 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altKlein monster Motta
Yvonne Jagtenberg


Hier ver vandaan – gelukkig maar! – woont een monsterfamilie: de Motta’s: Papamonster, Mamamonster, en de zes monsterlijke broers, allemaal wilde woeste, harige monsters. Ze gedragen zich ook zoals je dat van een monster verwacht: ze grommen en brommen en laten elkaar schrikken. Ze zijn vreselijk eng!


En daar hoort Klein Monster Motta bij. Maar hij is echt nog klein. Hij wil net zijn als zijn broers, en doet vreselijk zijn best. Maar zijn gegrom en gebrom klinkt erg lief, en zijn kleine tandjes maken ook al geen indruk. Zijn broers vinden hem schattig en aaien hem over zijn bolletje. Nou, dat is wel het laatste wat Motta wil!
Wat hij ook probeert, niemand is bang voor hem. Hij wordt er verdrietig van, maar ook boos! En hij loopt weg, het bos in. Maar helaas, ook de dieren die in het bos wonen zijn niet bang. Ze zijn nieuwsgierig. Maar dan schrikt Motta zelf: wat is dat enge ding daar? Ook de dieren zijn weg. Ze zijn zich allemaal wild geschrokken van dat ding.
Als hij ontdekt wat het is, krijgt Motta een superidee!


Persoonlijk vind ik de tekeningen van de monsters niet zo leuk, maar het zijn wel tekeningen zoals een kind die zou maken. Ze zien er ook uit als potloodtekeningen en het is wel heel knap om met zulke tekeningen en nog wat – oneerbiedig gezegd – knip- en plakwerk de emoties van de monsters en de dieren over te brengen.
Op de binnenflappen staat de familie afgebeeld, en op de achterste flap staan er namen bij. Als je het kind aan wie je voorleest rechts laat zitten, dan is dit handig, Als je dit boek voorleest kan het kind daar kijken wie wie is. Ik zou er geen andere reden voor kunnen verzinnen.


ISBN 9789047620341 | Hardcover | 26 pagina's | Uitgeverij Rubenstein | november 2015
Leeftijd vanaf 4 jaar

© Marjo, 6 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Lekker nooit niet bang!
illustraties: Dagmar Stam
tekst: Vivian den Hollander


Pien gaat verhuizen en daarom brengt ze die ochtend haar hamster Zoef naar Lisa, die zal hem tijdelijk verzorgen. Lisa gaat gauw naar school om het grote nieuws over Zoef te melden. Haar vriendje Jimmy vindt het alvast superleuk maar om het aan de juf te vertellen lukt niet want juf Sara komt binnen met de verkleedmand. Ze gaan Roodkapje spelen en Jimmy is de stoere boze Wolf, hij is voor niets en niemand bang! Grrrr.


Maar 's middags, bij Lisa thuis, is hij niet meer zo stoer, en helemaal niet meer als Zoef onder zijn trui kruipt. Hij vindt die kleine pootjes maar griezeleng.  Lisa is veel stoerder, ze geeft geen kik als ze even later bij de dokter een prik krijgt. Maar 's avonds als ze in bed ligt, hoort ze een raar geluid. Er zal toch geen monster onder haar bed liggen...

Een lief en knap geconstrueerd verhaaltje over (lekker nooit niet) bang zijn. Het grappige is dat alle kinderen in dit verhaaltje een heel dappere én een angstige kant hebben. Voor het een zijn ze bang en bij het andere stappen ze er stoer op af. Het zijn net grote mensen!


Het verhaal is opgedeeld in korte (voorlees)bare hoofdstukjes en in duidelijke letters afgedrukt. Bij de tekst staan op elke pagina gezellige, kleurige afbeeldingen van de bekende Dagmar Stam. Als geen ander weet ze de kindersfeer en -gevoelens in haar kleurige tekeningen te treffen.


Een leuk boekje uit de serie Lisa & Jimmy dat goed past bij het thema griezelen van de Kinderboekenweek 2017.

Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789000354139 | Hardcover |  Van Holkema & Warendorf | augustus 2017
Leeftijd 3+

Dettie, 3 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER