Nieuwe jeugdboekrecensies 10+

Tien vragen aan mijn vader
Evelien Feltzer


Op haar twaalfde verjaardag ontvangt Lou een kaart van haar vader. Niet zo heel bijzonder misschien, ware het niet dat ze hem nog nooit gezien heeft! Haar twee moeders hadden hem namelijk gekozen als donorvader. Bij de kaart zit ook een vliegticket naar Spanje, want daar woont vader Duncan nu.


Natuurlijk is de verrassing compleet en Lou is heel blij dat ze hem nu eindelijk eens kan zien en leren kennen. Ze heeft al heel wat gefantaseerd over hem, hoe zou hij eruit zien? Lijkt ze op hem? En nog veel meer. Maar nu het er echt van komt heeft ze tien vragen opgeschreven waar ze antwoord op wil hebben.
Lou's  twee moeders reizen met haar mee, wat Lou wel fijn vindt, want het is ook best spannend allemaal.


Wat vader Duncan niet weet is dat zijn uitnodiging precies op het juiste moment komt. Zijn dochter heeft namelijk iets gedaan op school waarvoor ze al flink gestraft is. Maar het meest erge is dat haar klasgenoten niet meer met haar om willen gaan. Ze heeft door haar daad gelijk geen vriendinnen meer.  En nu kan ze even een tijdje ontsnappen aan die akelige blikken en die vervelende sfeer. Ze gaat naar Tarifa!


Vader Duncan is een vlotte vent die helemaal gek van kitesurfen is. Hij heeft over de hele wereld wel op zijn surfplank gestaan. Maar nu zijn zijn wilde haren een beetje weg en heeft hij zich gevestigd in Tarifa waar hij een sappenbar runt. Er is gelukkig onmiddellijk een klik tussen Duncan en Lou en langzamerhand leren ze elkaar beter kennen, wat voor Lou heel prettig is, hoewel ze ook nog haar vragen heeft.


Haar vader is echter ook voor iets anders zijn bar begonnen in Tarifa en dat is vanwege Blanca de moeder van Bruno die in de sappenbar werkt. Tenminste dat denkt Lou als ze ziet hoe de twee naar elkaar kijken... Ze snapt haar vader wel, Blanca is ook leuk net als haar zoon...


Evelien Feltzer heeft met dit boek een heerlijk coming of age verhaal geleverd. Lou leert in deze vakantie dat niet alles is wat het lijkt. Ze heeft mooie gesprekken met haar vader die in feite, net als Lou, ook een stukje volwassener wordt door haar bezoek. Daarnaast ontdekt ze dat haar daad op school niet op zichzelf staat. Ze leert dat iedereen fouten maakt, dat iedereen doet dingen die soms niet zo goed zijn, ook haar vader, ook Bruno,  maar je kunt altijd opnieuw beginnen, misschien wel mèt Bruno, of toch niet?

Heel fijn, luchtig, zomers boek met een prettig serieus ondertoontje.


ISBN 9789000365777 | hardcover met kaartje van Zuid-Spanje | 156 pagina's | Uitgeverij Van Holkema & Warendorf | juni 2019
Leeftijd 10-12 jaar

© Dettie, 18 juli 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Achtervolging Ren voor je leven
Linwood Barclay

Het Instituut is een bedrijf dat onder het mom van onderzoek naar medicijnen hele andere dingen onderzoekt en daarbij niet bepaald ethisch te werk gaat. Met mensen die daar tegen protesteren, gaan ze niet zachtzinnig om. Dat ontdekt een van de hoofdpersonen, de twaalfjarige Jeffrey, vol ongeloof. Maar hij zal aan den lijve ondervinden dat het Instituut nergens voor terugdeinst.


Dat gebeurt al snel na de ontmoeting met een hond die erg lijkt op de hond die hij zelf ooit had. Maar deze hond Chipper genaamd, is wel heel erg bijzonder. Hij is een proefdier uit Het Instituut, waar ze bij honden technologische snufjes inplanteren: Chipper kan verschillende talen verstaan, hij kan lezen, en heeft een logisch verstand. Hij is voorzien van een GPS-systeem , en kan foto’s en video’s maken met zijn ogen.
Maar Chipper heeft ook een mankement, volgens Het Instituut dan: hij volgt graag zijn instinct. Als hij een rat of een konijn ruikt, wil hij er niet alleen achteraan, hij vergeet dan alles en doet dat ook!


Als Jeff Chipper ontmoet - deze ontmoeting is absoluut niet toevallig! - woont de jongen bij zijn tante. Zijn ouders zijn omgekomen bij een vliegtuigongeluk, er was alleen maar deze oplossing: naar zijn tante. Zij runt een visserskamp, en zet de jongen flink aan het werk: hij moet de hutten en de boten die gehuurd kunnen worden schoonhouden, en het vuilnis wegbrengen naar de stort. Hij mag nog helemaal geen auto rijden, maar moet het toch ‘omdat hij het kan’, zegt tante.
Als hij bij de vuilstort een meisje ontmoet lijkt zijn leven iets minder saai te worden. Emily is van zijn leeftijd, een slimme wilde meid, die ook blij is dat Jeff er is.
Samen helpen ze Chipper, al beseffen ze nauwelijks hoe gevaarlijk het is om de hond in de buurt te hebben. Want er zijn mannen op zoek naar de verblijfplaats van Chipper, gevaarlijke mannen met een duidelijke opdracht…


Een bijzonder verhaal, dat de lezer al vanaf de proloog het boek intrekt:


‘Op het moment dat de Witjas de kamer vol kooien binnenkwam, wist de gevangene al wat hij van plan was. De Witjas ging hem vermoorden.’


Deze eerste zin roept meteen een aantal vragen op, en als het dan ook nog even duurt voor je als lezer door hebt wie de spreker is, is je aandacht al gegrepen en wil je verder lezen.   Het is lekker spannend, en zit vol verrassingen. Lekker vlot geschreven, met behapbare hoofdstukken waar steeds een hondje boven staat. Met humor ook.


‘Iedereen achteruit!’
Het was meneer Groen, de Hut 8 de hele zomer huurde. Hij had een rode brandblusser. Niet zo’n grote als je wel eens op school zag, maar groot genoeg. Het stel deed een paar stappen achteruit toen meneer Groen de blusser omhooghield, ermee op de uit de hand gelopen barbecue richtte en die met een luid VROESJ onder een laag schuim spoot.
De vlammen waren meteen verdwenen.
Jeff stond op. De vrouw begon tegen meneer Groen te schreeuwen: ‘U hebt allemaal chemicaliën op onze hotdogs gespoten!’
Daar werd Jeff heel boos om. Voordat meneer Groen iets kon zeggen, riep hij woest: ‘Jullie hebben die boom bijna in de fik gezet! Zijn jullie gestoord of zo? Wie zet er nou een barbecue onder een boom?’


Chipper is een hond met mogelijkheden, waar de schrijver goed gebruik van maakt. Hij is gewoon een hond die graag op eekhoorntjes jaagt maar zit vol aparte technologische snufjes die hem wel heel erg bijzonder maken! En gelukkig heeft Emily best veel verstand van computerdingetjes!
De combinatie Jeff/Emily werkt erg prettig. Zou er nog iets romantisch opbloeien tussen deze twee kinderen? Dat zullen we moeten afwachten, maar er komt een vervolg, dus het zou zo maar kunnen!
Dat vervolg moet er wel komen, omdat het verhaal niet afgerond is. Overigens hebben schrijver en uitgever besloten achter in het boek alvast een voorproefje te zetten van dat vervolg. Hebben we iets om naar uit te kijken! Het vervolg, Ontsnapping, verschijnt voorjaar 2020.


Linwood Barclay (Connecticut, 1955) heeft al meer dan twintig boeken op zijn naam staan, vooral thrillers. Achtervolging is zijn eerste jeugdboek.


ISBN 9789000365791 | hardcover | 256 pagina's | Uitgeverij Holkema & van Warendorf | maart  2019
Vertaald uit het Engels door Barbara Lampe | Leeftijd vanaf 11 jaar.

© Marjo, 10 juni 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Alice in Wonderland
illustraties Rebecca Dautremer
tekst Lewis Carroll bewerkt door Ed Franck


Alice in Wonderland, het verhaal van Lewis Caroll is bijna bij iedereen bekend. Wie het boek niet gelezen heeft kent het verhaal vast wel in de vorm van een (teken)film, die in vele variaties is verschenen met als meest bekende uitvoering de disneyfilm.


Het is het verhaal over Alice, een meisje dat achter een Wit Konijn,  met een horloge in zijn vestzak, aanholt. Het Konijn heeft enorme haast. Als hij een konijnenhol in duikt, springt ze hem achterna en valt eindeloos diep totdat ze eindelijk op een berg blaadjes belandt. Het Konijn holt een tunnel in en Alice holt hem achterna.
Hiermee start het meest wonderlijke avontuur wat een meisje beleven kan.


Alice komt uit in een zaal met deuren, waar ze een sleuteltje en een drankje vindt. Ze drinkt dat op en krimpt totdat ze door het kleine deurtje kan die naar een schitterende tuin leidt. Maar helaas doet ze een aantal beetje domme dingen waardoor dat niet lukt. Ze groeit en ze krimpt steeds, en ontmoet allerlei dieren zoals de Muis, de Dodo, een Papegaai, een Krab, een Ekster etc. waar ze o.a. een race mee doet.
Later, als ze weer eens heel klein is komt ze bij een vrij filosofische  Rups die haar helpt met krimpen en groeien. Maar nu groeit alleen haar nek van kort naar lang in plaats van haar hele lijf!


Als alles weer goed is,en ze het groeien en krimpen een beetje in de hand heeft, arriveert ze in de keuken van het huis van de Hertogin, die overigens ruzie heeft met de kokkin. Het is een heel spektakel en kabaal en ook daar verandert weer iets, de baby van de hertogin wordt langzamerhand een varkentje! Wonderland doet zijn naam eer aan.


En zo beleeft Alice de meest wonderlijke avonturen, ze ontmoet de glimlachende Kat, de Hoedenmaker en de Maartse Haas. Maar uiteindelijk belandt ze eindelijk in de tuin waar ze in eerste instantie zo graag naartoe wilde. Tot haar verbazing zijn de tuinmannen 'levende' speelkaarten, ze is belandt in de tuin van de Hartenkoning en -koningin! Ze moet een spelletje croquet spelen, de ballen zijn Egels, de hamers zijn Flamingo's en beide soorten zijn levend! Zoiets heeft Alice natuurlijk nog nooit meegemaakt.  Ze luistert even later naar het droevige verhaal van de Nepschildpad en vertelt vervolgens haar verhaal aan hem. Al gauw luisteren alle dieren van Wonderland naar Alice's bijzondere avonturen die ze beleeft heeft in hun land. Maar dan is het opeens tijd voor het proces. Hartenboer is in de boeien geslagen en nu komt er een rechtszaak die al even chaotisch verloopt als alle voorgaande gebeurtenissen. Alice blijft overigens bij alles wat haar overkomt wonderbaarlijk rustig en helder van geest...


Plots is dat Alice opnieuw in een andere wereld en dan blijkt dat ze haar surrealistische verhaal niet in Wonderland beleeft heeft maar in Dromenland!


Persoonlijk was ik van het verhaal over Alice in Wonderland, nooit erg gecharmeerd, het was te druk en er gebeurde teveel en eigenlijk ook helemaal niets.  De originele zwart-wit tekeningen van John Tenniel vond ik eveneens niet aantrekkelijk, eerder afstotend. Als kind vond ik het boek en de tekeningen zelfs een beetje eng.


Maar dit boek met zijn prachtige, deels zwart-wit deels warmgekleurde, fantasievolle illustraties van Rebecca Dautremer heeft niets angstaanjagends meer. Deze prachtige dromerige afbeeldingen maken het verhaal gelijk een stuk aantrekkelijker. En dan heb ik het nog niet eens over de bewerkte tekst door Ed Franck. Dankzij hem is het een veel toegankelijker, vlot leesbaar boek geworden. Nu is Alice niet meer dat keurige, beetje stijve meisje maar een menselijk, bijna tastbaar, kind van deze tijd dat een heel bijzonder avontuur beleeft. Het is een enorme sprong voorwaarts. Het verhaal blijft natuurlijk druk en chaotisch maar door het te moderniseren in taal en beeld is het veel toegankelijker geworden. Prima gedaan! Het is nu een echt kinderboek in plaats van een semi-volwassen verhaal.


Rébecca Dautremer is een bekende Franse illustratrice. In Frankrijk kreeg ze reeds verschillende bekroningen voor haar werk. Haar werk spreekt mij zeer aan. Haar afbeeldingen in het boek Yeti waren voor mij Kunst met een grote K. en ook nu weet ze weer iets heel bijzonders te maken van Alice en haar Wonderlanders.
Zie ook haar website.


ISBN 9789059088894 | Paperback met flappen en ronde hoeken | 223 pagina's | Uitgeverij Davidsfonds infodok |
1e Nederlandstalige druk in deze uitvoering 2011 | gelezen editie herdruk 2018 | Afmeting 20 x 15 cm | Vanaf ca. 11 jaar

© Dettie, 26 mei 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De gezondste opa van Europa
Erna Sassen & Willem Cortvriendt


Opa John heeft een nieuwe hobby. Zijn biljartvriend Erik heeft hem een varken aangesmeerd. Een Mangalitza varken oftewel een wolvarken. Opa kan er een prijs meer winnen, had Erik gezegd. Maar over hóe je dat moet doen had hij nog niets verteld. Dat doet hij pas als hij een hok komt maken: Katharina, zoals het varken genoemd wordt, krijgt een heel kleine plek tussen steigerbuizen en ze moet gewoon op de harde tegels liggen. ‘Ach joh, die varkens voelen niks!’ zegt Erik. Zo moet het, vertelt hij. En hij is vroeger varkensboer geweest, dus dan weet hij het toch wel?


Maar iedereen vindt het zielig. Dus zegt oma dat Katharina in het schuurtje moet, met stro op de grond! En opa moet maar eens opzoeken wat je allemaal moet doen voor hobbyvarkens. Maar dat doet opa niet want het zal niet zo zijn dat er in hobbyboeken staat dat varkens lekker dik moeten worden, zoals Erik beweert. Een vet varken kan een prijs winnen, zei hij. En dus haalt opa restanten brood en gebak bij de bakker. Maar daar eet hij zelf ook van!


‘Katharina woont nu vier weken bij ons en ze weegt al twee keer zoveel als in het begin,’ zegt opa John trots tegen Maaike.
’Goh..’
Dat is best veel, twee keer zoveel als vier weken geleden.
‘En jij, opa?’ Vraagt Maaike. ‘Weeg jij ook twee keer zoveel als vier weken geleden?’


Want ja, opa is zelf ook nogal dik. ‘Ik ben zevenenzestig hoor! Dan mag je best een beetje mollig zijn!’ Maar Maaike heeft van haar ouders geleerd dat water beter is dan cola, en ze drinkt ook geen sap, daar zit veel suiker in.
Het is niet Maaike die de omslag veroorzaakt, en niet de dokter die zegt dat opa te zwaar is, maar oma. Want oma fietst en tennist en dat doet ze in het gezelschap van Nico. Opa is jaloers op Nico, en hij vindt hem maar een vervelende vent, zeker als hij vertelt dat huisdieren ook beter gezond kunnen eten. En als oma dan ook nog aankondigt dat ze een weekend gaat roeien met Nico, wordt opa zelfs verdrietig. Maar ja, is het niet zijn eigen schuld? Hij kan immers ook werken aan zijn conditie, en zelf met oma meegaan?
Als Maaike voorstelt om met de avondvierdaagse mee te doen, moet opa eerst trainen. En dat lijkt te werken. Want als opa Katharina mee uit wandelen neemt, is het heel gezellig onderweg: de mensen vinden het leuk, opa en zijn varken!


Een eenvoudig verhaal met een belangrijke boodschap: gezond eten is goed voor een mens. Voor kinderen als Maaike, maar ook voor ouderen als opa John.
Er staan extra stukjes informatie in de tekst, bijvoorbeeld over suikers in vruchten of welke vitamines er in bepaalde groentes zitten. Ook recepten vind je in dit boek, van de gezonde gerechten die Maaike kookt als oma weg is. En achterin nog wat tips over gezond leven, voor mens en dier.
Een verhaal als dit is een hele leuke manier om kinderen te laten weten dat het beter is om op te letten wat je eet.


William Cortvriendt is medicus en schrijver van bestsellers over gezond leven en eten.


Erna Sassen (Beverwijk, 26 april 1961) is een Nederlands actrice, kinderboekenschrijfster, theatermaakster en voormalig radiopresentatrice.. In 2018 werd het boek Er is geen vorm waarin ik pas bekroond met de Gouden Lijst, een prijs voor jeugdliteratuur.


ISBN 9789492798381 | hardcover |143 pagina's | Uitgeverij Water | maart 2019
Illustraties van Geert Gratama | Leeftijd vanaf 10 jaar

© Marjo, 20 mei 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Het gouden shirt
Gerard van Gemert


In het boek 'De witte stip' hebben we al kennis gemaakt met Onesmus Malandi, de jongen die in een dorpje in Kenia woont en ervan droomt naar Engeland te gaan om mee te kunnen doen aan de  Premier League. Tijdens een wedstrijd van de plaatselijke voetbalschool tegen jonge dorpsbewoners valt het spel van Onesmus op en wordt hij op genoemde school aangenomen. In het boek De rode bal blijkt dat de directeur van de plaatselijke voetbalschool niet blij met Onesmus is, hij voetbalt veel te goed! En dat kan niet, want dan is de kans groot dat zijn eigen zoon niet uitgekozen wordt door de scouts die regelmatig komen speuren naar niet talent.


In deel drie, Het gouden shirt, is de droom van Onesmus uitgekomen, hij is aangekomen in Engeland en moet in één week tijd bij de bekende Londense voetbalclub Tottenham Hotspur bewijzen dat hij inderdaad een toptalent is. Zo niet, dan gaat hij linea recta terug naar Kenia.

Zoals in alle boeken van Gerard van Gemert is er een treiterkop die de hoofdpersoon flink dwars kan zitten. Dit keer is het Dean die de afkomst van Onesmus op een heel provocerende en arrogante manier neerhaalt.


'Ga je nou zeggen dat we niet door je benen mogen spelen?'Philip was opgestaan en naar Dean toe gelopen. 'Misschien is deze jongen wel gewoon beter dan jij.'
Dean draaide zich baar Philip. 'Wie? Hij? Zo'n Afrikaantje die alleen nog maar op blote voeten op een zandveldje heeft gespeeld?' Dean lachte overdreven hard. 'Lata me niet lachen, Philip. Hij is gewend om met kokosnoten te voetballen. Zo iemand kun je toch niet serieus nemen?'


Helaas voor Dean moet hij Onesmus wél serieus nemen, hij is gewoon een steengoede voetballer. Maar Dean heeft nog een andere, zeer bedreigende, troef achter de hand en die zal Onesmus heel serieus moeten nemen wil hij in Engeland kunnen blijven. Dean blijkt echter onder invloed van de voetbalscout te staan die met zijn bende heel akelige praktijken op na houdt. Onesmus probeert overeind te blijven en houdt zich steeds de wijze, bedachtzame lessen van zijn vader voor ogen.
Het wordt nog héél spannend. En dan rest ons nog de vraag... Mag Onesmus na die week de jeugdopleiding bij Tottenham Hotspur blijven volgen of moet hij naar huis?

Doorheen het verhaal lezen we in flashback over het leven van Onesmus in Kenia, met name over het voorval dat zijn zusje gevallen was en naar het ziekenhuis moest, waar het gezin in feite helemaal geen geld voor had. Dát verhaal begon ook heel spannend maar de afloop valt uiteindelijk helemaal weg dankzij de avonturen in Londen. Dat is jammer want dat gedeelte verwijst o.a. naar het mooie werk van circle4life waar Gerard van Gemert ambassadeur is. Het zou mooi zijn als over de gang van zaken rond een arm gezin of dorp in Kenia - en de relatief eenvoudige en bijzondere vormen van verstrekte hulpverlening - ook een mooie serie zou verschijnen van de hand van Van Gemert. Wie weet is de/een uitgever daar wel geïnteresseerd in.


ISBN 9789044834017 | Hardcover | 152 pagina's | Uitgeverij Clavis | januari 2019
Met zwart-wit afbeeldingen van Mark Janssen

© Dettie, 7 mei 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Krachtig ontwaken
Deel 1 - Heksenzielen
Maja Vermeulen


Olivia groeit vrijwel moederloos op. Wat er precies gebeurde op die dag dat zij, zeven jaar oud, onder het bed geduwd werd, waarna haar moeder verdween, weet ze eigenlijk niet. Maar ze heeft nog steeds nachtmerries over die dag. Ze weet dat nog niet, maar die dromen zullen verdwijnen als ze zeventien wordt, want op die dag vertelt haar vader haar dat ze een heks is, een waterheks, net als haar moeder. En helaas is ook zij daarom in gevaar. Er wordt op haar gejaagd.


Olivia en haar vader zijn na de verdwijning van haar moeder verhuisd naar een huisje op het landgoed van de familie Rijckaert, die hun naam eer aan doet, ze zijn een rijke familie. Hun zoon Leonard – Nerd - is een superintelligente jongen, die op school veel werd gepest. Zijn ouders besloten hem thuis les te geven, en Olivia mocht daar bij aansluiten. Ze trekken altijd samen op. Ook nu haar krachten zijn ontwaakt, en ze gaat oefenen. Van haar vader krijgt ze een kist met spullen van haar moeder, waar ook een dagboek in zit. Natuurlijk vertelt ze haar vriend alles.


‘Ga je nog proberen om te toveren of niet? Ik zou het graag willen zien!’
‘Oké, wat moet ik doen? Het moet te maken hebben met de aggregatietoestanden van water.’
Nerd denkt even na en zegt: ‘Tover gewoon water uit de waterput naar mijn handen.’
Leonard vormt een kommetje met zijn handen.
‘Doe maar, ik ben klaar,’ zegt hij overtuigd.
Maar ik ben nog niet klaar. Mijn moeder heeft geschreven dat ik me gewoon moest concentreren op wat ik wil dat er gebeurt.
Ik ga met gekruiste benen zitten en ontspan mijn lichaam. Met mijn ogen dicht kan ik mij beter focussen. Ik voel de bol in mijn hanger een aangename warmte uitstralen, terwijl ik mijn magie probeer op te roepen.
Leonard springt geschrokken op en schreeuwt: ‘Er vallen druppels op mijn hoofd! Heb jij dit gedaan?’


Het duurt niet lang of Olivia beheerst het water als een echte heks, ook al is de arme Nerd in het begin nogal eens de dupe als het fout gaat.
Maar ze heeft nog meer talenten, die ze heel enthousiast uitprobeert. Ze kan namelijk ook tijdreizen. Zo belanden Olivia en Nerd in het jaar 1757, een tijd waarin eveneens op heksen gejaagd werd. Maar waarom ze specifiek in deze tijd zijn aangekomen, dat weten ze niet. Heeft Olivia’s moeder daar iets mee te maken? En wie is degene die op hen jaagt? En waarom?


Een rechttoe rechtaan verhaal over magische krachten. Afgezien van het feit dat er soms moeilijke – en Vlaamse – woorden gebruikt worden, is de schrijfstijl eenvoudig en toegankelijk. Het verhaal  loopt vlot en gladjes, misschien gaat het allemaal te makkelijk, maar dat zal de jonge lezer niet storen. Die zal wel op bepaalde antwoorden moet wachten omdat dit het eerste deel is van een trilogie.


Maja Vermeulen (1984) is lerares op een basisschool, en altijd erg geïnteresseerd geweest in magische verschijnselen en wezens. Dit boek is haar debuut.


ISBN 9789462420977 | Paperback | 160 pagina's | Uitgeverij Kramat Junior | april 2019
Leeftijd vanaf 12 jaar

© Marjo, 15 juli 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Ik mis me
Boek bij de film Nous Trois
Wally De Doncker


Sommige mensen hebben van nature een filosofische inslag en als kind zijnde uit zich dat al. Helaas bezit ik dat gen niet en kan dan ook met opperste ver- en bewondering kijken en lezen hoe filosofische gedachtes zich ontvouwen. Niets is gek, alle gedachtes zijn er gewoon en gaan alle kanten op om zo tot een eventueel diepere kern te komen of naar bepaalde essenties in ons bestaan te leiden. Het denken zelf, is nagenoeg het belangrijkste. De vraagstelling, een gedachte, een stelling, wordt van alle kanten bekeken en beredeneerd, een oplossing moeten vinden is vaak niet aan de orde, het gaat puur om het beschouwen en filosoferen.


Dit boek voor jongeren vanaf ca. 9 - 10 jaar is ook filosofisch georiënteerd. Het uitgangspunt is 'de gedachte dat elk mens de wereld om zich heen verandert, alleen al door er te zijn'.  Voorafgaand aan het verhaal kunnen we eerst de prachtige film Nous Trois bekijken waarvoor de QR-code en wachtwoord in het boek is afgedrukt, maar ook de url naar de film is weergegeven.


Het duurde vijftien jaar om de tekstloze film te realiseren, de meisjes die we in de film zien werden namelijk vanaf hun derde tot hun achttien jaar begeleid in hun zoektocht in de dans.  'Het werd een intense weg waarbij Ik mis me - dat verscheen in 2001 - een rode draad werd door de jaren heen', vertelt de maakster Anne-Lore Baeckland ons. De meisjes zijn gefilmd toen ze 6, 12 en 18 jaar waren. Het resultaat s die 15 jaar meer dan waard.


De drie meisjes dansen hun leven, hun groei. Erg mooi is de scène met de deuren die zich voor hen openen en sluiten. Maar ook het geblinddoekte meisje dat letterlijk leert om de volwassen mens (ouders) los te laten en zelfstandig leert rond te kijken is fantastisch weergegeven. De bijna wilde, 'vechtende' dans tussen nagenoeg stilstaande mensen is eveneens indrukwekkend, het geeft aan hoe moeilijk en eenzaam iemands leven kan zijn, zelfs tussen menselijk gezelschap in. We zien de worsteling, het zich afzetten tegen de maatschappij, het vallen en opstaan, maar vooral het doorgaan.
Ook de schitterende omgeving waarin gedanst wordt speelt een grote rol in de film. Het bijna volwassen meisje dat zich gewillig mee laat voeren door de glooiing en constructie van een heuvelachtig landschap dat we eerst uiteen hebben zien knallen, voelt aan als overgeven aan de stroom van het leven en die beelden maken je bijna blij. Erg mooi gedaan.
De film is gemaakt in 2018 en duurt ca. 30 minuten.


Deze herdruk van het boek Ik mis me  is voorzien van beelden uit de film. Film en boek vormen zo een erg prettige combinatie. De film maakt dat je al in een filosofische stemming komt waardoor de teksten uit het boek beter binnenkomen, meer voor je gaan leven en makkelijker te interpreteren vallen en vice versa want de tekst in het boek roept nieuwsgierigheid op en laat je, net als de film, eveneens nadenken over het bestaan.

Het motto van het boek bestaat uit de beroemde regels van William Shakespeare: Zijn of niet te zijn. Daar gaat het om. De korte teksten uit dit boek draaien eveneens om deze twee regels. Er worden namelijk,  in korte teksten van enkele regels, gedachtes geuit, bijvoorbeeld 'Als ik niet geboren was, dan was mama er misschien wel.  [...] Ze zou mijn mama niet zijn. Ook haar vriendin zou haar vriendin niet zijn. 'Ze is mijn vriendin omdat ik er ben.'
En zo denkt degene door over hoe het zou zijn als zij niet op deze planeet rondliep. Hoe het huis zou zijn zonder haar, was papa dan wel papa, en haar broer? Was hij dan wel een broer? En zou het huis holler klinken, als zij er niet was? Uiteindelijk maken deze gedachten haar een beetje weemoedig. Het is allemaal wel heel kaal zonder haar...'Mama, ik mis me als ik zo denk. Ik mis me heel erg...'

Het is natuurlijk interessant en spannend om te bedenken dat zonder jou mensen mogelijk een heel ander leven hadden, dat dankzij jou de wereld en hun wereld anders is, dat jij dara je eigen unieke steentje aan bijgedragen hebt.. Een mooi gegeven om op voort te borduren met vrienden, vriendinnen, ouders, klasgenoten...
Zowel de film als het boek zijn erg mooi, indringend en intrigerend. Grote, grote aanrader.


ISBN 9789059089648 | Hardcover | NURcode 274 | Davidsfonds Infodok | februari 2019
Leeftijd ca. 10 jaar

© Dettie, 29 mei 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De gezondste opa van Europa
illustraties: Geert Gratama
tekst: Erna Sassen & Willem Cortvriendt


Opa John, heeft een varkentje gekocht. Het is een Mangalitzavarken ook wel Wolvarken genoemd vanwege zijn krullerige vacht, en daar kun je prijzen mee winnen! Dat wil opa wel want dan komt hij ook eens in de krant. Waarom opa dat zo graag wilt daar komen we later achter. Maar eerst moet er een hok komen voor Katharina Azalia, zoals het varken heet. 


En daarmee komen we gelijk bij de kern van het boek zoals later zal blijken. Erik, de biljartvriend van opa John, maakt een piepklein hokje voor Katharina, gewoon op de kale stoeptegels... Opa John vindt dat wel zielig, maar ja, als Erik het zegt... oma Guusje is echter héél boos:


'Dat is toch geen varkenshok?! Hier kan ik nog niet eens mijn boodschappenkarretje in stallen! En waar is het stro?'
'Erik zegt dat het zo moet. En hij is vroeger varkensboer geweest dus hij zal het wel het beste weten...' zegt opa John een beetje beschaamd. 'Hoe kleiner het hok is, hoe eerder de prijs, zegt Erik. En stro is volgens hem helemaal niet nodig...'


Gelukkig pikt oma dit niet. Opa moet maar aan de slag en voor een écht hok zorgen... En dat gebeurt ook. Samen met buurmeisje Maaike koopt opa ook stro bij de boer zodat het varken, pardon Katharina, lekker warm en zacht ligt. En Katharina moet ook eten hebben natuurlijk, gelukkig lust ze alles en opa ook...!! De 'oude' gebakjes die opa van de bakker meekrijgt eet hij lekker zelf op, Katharina mag het brood hebben. Katharina groeit goed maar opa ook! Oma en Maaike maken zich zorgen, opa is al zo dik en loopt daardoor al zo slecht, als hij zo doorgaat wordt het alleen maar erger.


Oma zelf is heel slank maar zij beweegt heel veel, net als buurman Nico. Oma Guurtje gaat dan ook vaak met buurman Nico op pad, de ene keer naar yoga, de andere keer gaan ze samen fietsen of hardlopen. Het zint opa maar niets... 'Die aansteller. Met zijn gewichten en z'n zonnebank en z'n... spieren!' moppert hij. Maar hij wil niet afvallen of bewegen en niemand hoeft te wagen daarover te beginnen... Stiekem is opa best wel een beetje jaloers op Nico...
Maar Maaike en oma willen dat opa John weer gezellig mee kan doen met alles, maar hoe krijgen ze hem zo ver dat hij gezonder gaat eten en meer bewegen? En dan blijkt de droom van opa om in de krant te komen een heel goede aanleiding! Zelfs Katharina en de knappe, gespierde, sportieve buurman Nico dragen hun steentje bij...


William Cortvriendt is medicus en schrijver van boeken over gezond leven en eten. Zijn invloed is ook duidelijk te merken in dit boek. Op een speelse en vlotte manier wordt -  mede dankzij de vlotte pen van kinderboekenschrijfster Erna Sassen - aan kinderen duidelijk gemaakt dat gezonder eten zowel voor mens als dier veel beter is. Bij het het verhaal staan ook steeds allerlei tips of informatie over eten. Kok Prins van den Bergh heeft ook eens lekkere recepten voor het boek geleverd, mét (tot mijn verbazing) o.a. slagroom en roomboter (om in te bakken), maar ook bananen, een beetje lekkere honing én gezonde zelfgemaakte chocolademelk! Prins van den Bergh (1984) is kok en haar specialisatie en grote passie is ‘voeding als medicijn’. Zo is Prins ervaren en vaste kok van de stichting Voeding Leeft voor de Keer- Diabetes2-Om groepsprogramma’s.


Achterin het boek staan nog zeven tips om gezonder te eten en meer te bewegen, zoals:


Tip 4: Als je veel van je opa en oma houdt, ga ze vaak opzoeken en neem ze mee naar het bos, het strand of de duinen. Zet een speurtocht voor ze uit, of ga klootschieten, jeu de boulen of frisbeeën. Fietsen vinden ze ook heerlijk!


Geert Gratama heeft bij het verhaal humoristische, vlotte, gekleurde afbeeldingen gemaakt waardoor het verhaal nog meer gaat leven.


Al met al een gezellig en tussen neus en lippen door, informatief verhaal waarin op een niet belerende manier gepleit wordt voor een gezondere omgeving én leefwijze voor mens en dier. Erg leuk gedaan.


ISBN 9789492798381 | Hardcover | 143 pagina's | Uitgeverij Lucht | maart 2019
Illustraties van Geert Gratama | Leeftijd vanaf 10 jaar

© Dettie, 21 mei 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Het mysterieuze horloge van Walker & Dawn
(of hoe je met drie dollar rijk kunt worden)
Davide Morosinotto


In Louisiana (VS) bestaat voor een groot deel uit de bayou, een groot verraderlijk moerasgebied waar krokodillen leven en waar in de tijd dat dit boek speelt de mensen een armoedig bestaan hadden.
Voor Joju (=Julie) is het leven nog moeilijker: ze heeft een broertje met een zwarte huid. Dat betekende dat hun moeder een ‘slet en een sloerie’ was, vond men. Maar Joju is dol op haar kleine broertje, Tit (= Petit) dat niet praat, maar daarom nog niet dom is, al denken mensen dat wel.
Eddie Krekel is de zoon van een dokter. Hij is een sjamaan, zegt hij, en of je dat gelooft of niet, hij voelt de dingen vaak wel juist aan.
En dan is er Te Trois, die met zijn moeder en drie broers in een hut woont. Zijn moeder bladert graag door de catalogus, de Catalogus van Mister Walker & Miss Dawn, een boekwerk van tweeduizend pagina’s waarin je de meest uiteenlopende artikelen kon vinden.



‘De Catalogus stond vol met knopen, verbandmiddelen, hamers en landbouwgereedschappen. Rijtuigen, Paardrijzadels. Sieraden en horloges, hoeden en kleren, damesschoenen. Geweren, Vishengels. Medicijnen. Bokshandschoenen. Bouwpakketten om zelf een huis te bouwen. Je kon het zo gek niet bedenken of het stond in de Catalogus, keurig netjes met een fraaie inkttekening, een omschrijving van een paar regels en natuurlijk de prijs.’


Als de vier vrienden bij het vissen een blikje ophoog halen waar drie dollar in zit, beginnen ze te dromen. Wat zullen ze kopen? Toffees? Een biggetje en er dan mee fokken?
Als Joju voorstelt iets uit de Catalogus te bestellen vinden ze dat allemaal goed. En als Te Trois oppert om die revolver te bestellen, duurt het niet lang of ook daar stemt iedereen mee in. Het bestellen is wat lastiger, ze moeten de postbode onderscheppen, want ze mogen thuis natuurlijk niets weten. Met wat heisa lukt dat en vol spanning maken ze het pakje open. Maar…daar zit geen revolver in. Het is een horloge! Een mooi oud horloge, maar het is kapot.


En dan komt er een vreemdeling naar het dorp. Een man die zegt dat ze bij het postorderbedrijf hebben ontdekt dat er een fout is gemaakt. Hij komt het goed maken en biedt vijftig dollar voor het horloge. Joju vertrouwt het niet en ze heeft gelijk. Als hij de kinderen in het moeras achtervolgt komt de man in drijfzand terecht, en iemand die dat niet kent komt daar niet meer uit. Als de kinderen hem later vinden is hij al dood. Ze doorzoeken zijn zakken en vinden behalve een revolver en wat geld ook een brief waarin een beloning van vierduizend dollar uitgeloofd wordt voor degene die het horloge brengt.


Vierduizend dollar! Dat is zoveel geld dat de kinderen er nauwelijks over na hoeven te denken. Ze gaan naar Chicago, naar het postorderbedrijf! Het wordt een groot avontuur, waarin ze mensen tegenkomen die hen helpen, maar ook slechteriken; waarin ze een bootreis maken over de Mississippi, en voor het eerst in een grote stad komen. Waar ze hun ogen uitkijken natuurlijk. En dan volgt er nog een clandestiene treinreis.
Natuurlijk gaat niet alles goed, maar het zijn vindingrijke kinderen, die behalve dat ze het nodige geluk hebben ook best slim zijn. En dan wordt ook de rol van de kleine Tit duidelijk, die dan misschien niet veel zegt, maar reuze slim is.
Op de achtergrond speelt een moordzaak, Miss Dawn is vermoord, maar onlangs haar moordenaar ook. De kinderen hebben geen besef van het verband met hun avontuur. Dat komt later pas.


Het verhaal speelt begin 20e eeuw. In een groot deel van Amerika worden zwarten gediscrimineerd. Het gebeurt diverse keren dat mensen Tit compleet negeren, alsof hij er niet is. Daarnaast is er iets met Julie aan de hand, maar dat is alleen voor de goede verstaander duidelijk, er is geen uitleg. Er is alleen die blauwe plek -  niet de eerste, vertelt Te Trois – en haar verzuchting dat ze absoluut niet terug naar huis wil.


Het verhaal wordt in vier delen verteld, ieder kind een stuk. In een voorafje van de vertalers wordt duidelijk gemaakt in wat voor tijd het verhaal speelt.
Het is een historisch verhaal dat goed weergeeft hoe de wereld aan het veranderen was met de komst van treinverkeer en de telefoon. De sfeer van Zuidelijk Amerika in die tijd wordt goed neergezet, met de tegenstelling tussen blank en zwart, maar ook het verschil tussen mannen en vrouwen, waarbij de laatsten er bekaaid van afkomen.
Maar het is ook een detectiveverhaal, met in de hoofdrol vier sympathieke kinderen. Er is een vleugje romantiek, maar vooral veel spanning. En een nawoord zodat je weet hoe met het hen afgelopen is.
Bovendien zijn er de vele tekeningen, die pagina’s uit de Catalogus weergeven, kaarten of krantenartikelen.
Een boek waar lezers van zullen genieten!


ISBN 9789059246003  | hardcover | 416 pagina's | Uitgeverij Fantoom | december 2018
Vertaald uit het Italiaans door Manon Smits en Pieter van der Drift | Leeftijd vanaf 10 jaar

© Marjo, 8 mei 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Alles komt goed, altijd
illustraties: Charlotte Peys
tekst: Kathleen Vereecken


Rosa was altijd zo ernstig. En wij wilden alleen maar spelen. Lachen om alles wat ernstig was. Zo ging dat soms in mijn hoofd. Ernstige dingen deden me lachen.


Vluchten leek veiliger dan blijven. Dus kwamen ze naar ons. Naar die ene kleine strook België die nog niet bezet was door de Duitsers. Het veiligste hoekje van de wereld.
Natuurlijk kwamen ze naar ons. Ik zou ook naar ons gekomen zijn. Het stelde me gerust. Zolang ze bleven komen, wisten we dat het hier goed was.


'Het komt goed,' zei mijn moeder. Ik wist niet goed of ze het tegen een voorbij sjokkende vrouw of tegen ons zei. Misschien zei ze het gewoon tegen zichzelf.


We gingen naar school, maar niemand wist hoe lang nog. [...]
Het was alsof de meester vond dat het geen zin meer had. Want misschien was alles binnenkort wel anders.


'De hemel was grijs die dag. Maar toen de avond viel, kleurde de horizon oranje. Clara veerde op met grote ogen en wees. 'Zo mooi!'
'Hoe kan dat?' vroeg ik. [...] 'Er is niet eens zon.'[...]
'Het is geen zon,' zei Rosa. 'Het is oorlog.'


Een deel van de marcherende soldaten zong, maar het was geen blij gezang. Het was zingen en stappen, drie keer. En weer zingen en stappen. Het klonk of ze de oorlog al gewonnen hadden.


Het knalde buiten, ik trok mijn hoofd in als een schildpad.


Wanneer we een hoge viool horden, die steeds luider dezelfde noot speelde, hielde we onze adem in. Dan was het wachten op een ontploffing. We herademden telkens wanneer we merkten dat de ontploffing niet voor ons bedoeld was.


Dit zijn zomaar enkele citaten uit dit indrukwekkende jeugdboek waarin het verhaal verteld wordt door Alice.  In haar eigen, wijze kinderwoorden vertelt ze wat er gebeurt en wat voor impact het begin en het verloop van de Eerste Wereldoorlog heeft op haar en hun gezin dat bestaat uit vader, moeder, Oscar van 17, de ernstige zus Rosa, Alice zelf en het kleine zusje Clara. Alice observeert en registreert maar niet àlles, want sommige dingen wil ze gewoon liever niet zien en weten.
Het hele verhaal geeft weer hoe een gezin ontwricht wordt door een oorlog en vooral hoe een jong meisje zoiets ervaart. Ze weet wel wat er aan de hand is maar kan het niet bevatten, zoals een oorlog ook niet te bevatten valt. Ze wil eigenlijk steeds horen dat alles goed komt, altijd. Maar dát kunnen vader en moeder niet meer beloven.


Het is vooral de taal die Alice gebruikt dat zo'n indruk maakt. Bijna elke bladzijde lees je met kippenvel op je armen omdat het vreselijke zo eerlijk verteld wordt. We lezen over hun vluchtpoging en hoe hard ze moeten lachen om de grappenmaker in de schuilkelder. Hoe kleine Clara in al haar onschuld mensen weet op te vrolijken door overal een liedje over te maken. Hoe hard de oorlog erin hakt en hoe enorm geknokt wordt door iedereen van het gezin om geestelijk en mentaal overeind te blijven. Hoe de oorlog zijn tol eist...
Soms lees je het boek met een glimlach, soms met een brok in je keel. Het verhaal neemt je mee in een achtbaan aan indrukken en gevoelens.

Het is zeer terecht dat dit boek De Woutertje Pieterse Prijs heeft gewonnen. Het is in alle opzichten, zowel qua taal als inhoud als grijs-witte afbeeldingen, een schitterend boek dat eigenlijk elk kind (en volwassene)  gelezen moet hebben.


Ik ben niet ongelukkig. En soms ben ik blij, zonder meer blij. Misschien betekent het toch dat alles goed gekomen is. Bijna ongeveer.
Dat is veel.


ISBN 9789401455282 | Hardcover | 171 pagina's | Uitgeverij Lannoo | september 2018
Leeftijd 10-12 jaar

© Dettie, 15 april 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER