Nieuwe jeugdboekrecensies 15+

Infinity son
Feniksbloed deel 1

Adam Silvera


Deze contemporary fantasy voor young adults speelt zich af in New York.
De tweelingbroers Brighton en Emil zijn erg verknocht aan elkaar, meer nog sinds hun vader overleden is. Hun achttiende verjaardag komt eraan, en vooral Brighton hoopt dat zijn geheime kracht zich dan zal openbaren. Emil gelooft er eigenlijk niet zo in:


‘Ik ben er klaar mee om me op Halloween te verkleden als zo’n heldhaftige Spreukwachter, en ik ben er klaar mee om sterrelingen en fabelwezens in ijzeren kooien hun bovennatuurlijke krachten op elkaar te zien botvieren. Ik ben er klaar mee, helemaal klaar.’


Dit is de eerste alinea en meteen zijn er onbeantwoorde vragen: Spreukwachters? Sterrelingen?
Dan vertelt Emil over de vlog van zijn broer, die zo graag beroemd wil worden met zijn filmpjes over de sterrelingen van New York. Emil vindt het best om in New York te blijven, terwijl zijn broer uitkijkt naar de filmstudie die hij in een andere stad gaat doen.


Emil is homoseksueel, iets waar hij open over kan zijn gelukkig, maar hij is niet zo tevreden over zichzelf. Een licht minderwaardigheidscomplex heeft hij wel. Brighton heeft daar geen last van. Die is overigens niet homoseksueel.
De vooravond van hun verjaardag brengen ze door op een buurtfeest, terwijl de Gekroonde Dromer langzaam helderder wordt aan de hemel. Die Dromer is een sterrenbeeld dat eens in de zevenenzestig jaar verschijnt en die de krachten van de sterrelingen versterkt.
Het is een belangrijke gebeurtenis, dat zullen de broers snel ontdekken.


Maar eerst: wat zijn Spreukwachters en sterrelingen eigenlijk?
Adam Silvera verwacht dat zijn lezers dat zelf uitzoeken, het wordt niet duidelijk uitgelegd. Je moet het zelf opmaken terwijl je doorleest. Zoals je merkt bij de beschrijving – zonder uitleg - van de volgende gebeurtenis:


Het is bijna twaalf uur als er sterrelingen opduiken. Eentje zweeft, een ander lijkt in brand te staan. Ze zitten een meisje achterna.
Emil wil zich uit de voeten maken, maar Brighton is nog aan het filmen. Hij herkent de sterrelingen, hij is immers fan van hen. Het zijn Adam en Maribelle, die met hun magie van Spreukwachters de wereld willen redden. Op dit moment zitten zij een schim achterna. Blijkbaar zijn schimmen er de oorzaak van dat fabelwezens uitsterven, omdat zij hun bloed willen om er zelf krachten aan te ontlenen. De Spreukwachters proberen dat te voorkomen.


Op die avond raken de broers verzeild in het gevecht tussen schimmen en Spreukwachters, hetgeen vooral voor Emil onverwachte gevolgen heeft. Hij ontdekt tot zijn schrik onvermoede talenten. Hoewel Brighton dat helemaal niet prettig vindt - hij krijgt niets! - blijft hij zijn broer wel door dik en dun steunen. Of is het omdat hij, als hij in Emils buurt blijft, bijzondere voorvallen kan filmen?


Er volgt een avontuur dat te maken heeft met de geboorte van een nieuwe feniks en een schim die al krachten heeft maar uit is op meer. Op de achtergrond speelt een senatorverkiezing, die zomaar verkeerd kan aflopen en de slechteriken in de kaart kan spelen. Er zijn personages die een soort verstoppertje spelen met zichzelf en hun omgeving, hetgeen voor verrassende situaties zorgt.


En verder is het gewoon spannend! Superspannend! En niet alleen dat: tussen de broers speelt van alles, en de homoseksualiteit van Emil biedt ook mogelijkheden. Hij vormt om en om met Brighton het vertelperspectief, terwijl ook anderen af en toe hun zegje mogen doen.
Al begrijp je in het begin helemaal niet wat er allemaal aan de hand is, je leest door, want schrijven kan Adam Silvera absoluut. En zo ontdek je vanzelf in wat voor wereld dit verhaal speelt, en wil je alleen maar meer. Gelukkig is het het eerste deel van een trilogie!


ISBN 9789044834611 | hardcover | 343 pagina's | Uitgeverij Clavis | juni 2020
Vertaald uit het Engels door Lies  Lavrijsen en Tine Poesen

© Marjo, 27 november 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De boom met de bittere bladeren
Ruth Erica


In dit boek maken we kennis met de zeventienjarige Rwandeze Maridadi Mukamuhoza en de Nederlandse studente Puck die in Rwanda is om de Batwa's (ook bekend als Twa of Pygmeeën) te bestuderen. In het verhaal zijn de Batwa's voornamelijk pottenbakkers.
Puck heeft gevraagd of Maridadi wil tolken bij de gesprekken die ze voert met deze mensen.


Maridadi wilde zelf ook studeren, sociologie, maar de beurs is afgewezen, onbegrijpelijk gezien haar hoge cijfers, maar waar. Zou het zijn omdat ze een hutu is? Deze veronderstelling mag ze niet hardop uitspreken. Sinds de oorlog afgelopen is, bestaan er geen hutu's of tutsi's meer. Alle bewoners worden nu Rwandezen genoemd, maar onderhuids broeit er nog veel. In het boek lezen we hoe de verhoudingen nu liggen.


De tutsi's worden nu De Overlevenden genoemd. De hutu's zijn de daders. De enorme genocide, waarbij heel grote aantallen tutsi's zijn gedood, wordt aangeduid als De Gebeurtenis. Maar eigenlijk is het sowieso niet slim om over de oorlog te praten.
Hoewel Puck bewonderenswaardig veel weet over de Batwa's - ook een woord dat niet meer gebruikt wordt, ze heten nu Porwa's ofwel pottenbakkers van Rwanda - weet ze niet dat er zulke strenge regels zijn wat betreft het bij naam en toenaam noemen van alles. Maridadi probeert het de spontane Puck steeds opnieuw duidelijk te maken. -


Maridadi zelf heeft haar moeder verloren tijdens de oorlog, aan cholera is haar verteld. Maridadi was toentertijd drie en herinnert zich haar moeder nauwelijks meer. Ze woont nu bij Rosa, een achternicht. Haar vader is hertrouwt en leeft nu in de hoofdstad Kigali.


Voor de intelligente Maridadi is Puck een geschenk uit de hemel. Ze werkt op de markt en zag de toekomst verre van rooskleurig in. Maar nu met Puck leeft ze weer. Helemaal als Puck haar ook voor een weekend meevraagt naar Goma in Congo. Maar het vreemde is dat Maridadi  bij het zien van een groot hotel ineens beelden voor zich ziet en wel allemaal tenten, ze ziet een vluchtelingenkamp en hoort haar vader zeggen 'We zijn hier met zijn tweeën gekomen.' En dat kan helemaal niet want haar moeder was er ook bij! Dit visioen blijkt later de start van Maridadi's zoektocht naar de waarheid.


Eenmaal thuis vertelt ze Rosa over haar ervaringen. En ze kloppen! Maridadi was écht in dat vluchtelingenkamp. Rosa zat daar ook. Ze waren gevlucht voor de rebellen die de hutu's wilden vermoorden uit wraak voor de moorden op de tutsi's. Maar als Maridadi vraagt naar haar moeder, zwijgt Rosa. Dat moet ze maar aan haar opa en oma vragen... En dat doet ze.


De vragen die Maridadi heeft, hebben een sneeuwbaleffect. Het is verbijsterend te lezen wat er allemaal gebeurd is met de hutu's en tutsi's en wat voor effect alles heeft gehad op de inwoners van Rwanda. De ene vraag is nog niet beantwoord of er rijzen nieuwe vragen op. De geschiedenis is complex en heftig. Gelukkig kan Maridadi veel van haar verwarrende gevoelens bij Puck kwijt, ook al is zij weer terug naar Nederland.


Maridadi is soms letterlijk beroerd van alles wat ze te zien en te horen krijgt en langzamerhand komt ze de onthutsende waarheid omtrent de dood van haar moeder te weten. Maar die openbaringen maken wel voor de hele familie de weg vrij om eindelijk schoon schip te maken. Al het gevraag en alle speurtochten van Maridadi luchten uiteindelijk iedere betrokkene enorm op.


Het is een heftig en confronterend verhaal, maar niet zo heftig dat je het vol walging opzij legt. Integendeel. Ruth Erica heeft subliem De Gebeurtenis en de gevolgen daarvan door het verhaal heen geweven. Daardoor wordt het niet loodzwaar maar je krijgt wel goed inzicht in wat er allemaal gebeurd is. Een boek waar je na het lezen even stil van bent. Erg indrukwekkend.


ISBN 9789047711995 | Hardcover | 256 pagina's met landkaartje | Lemniscaat | augustus 2020
Leeftijd 15+

© Dettie, 16 september 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De samenspraak van de vogels
Deel 5/De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine
Ransom Riggs


Al vanaf de eerste zin zit je midden in het verhaal. Zonder inleiding of herhalingen is het ten ene male onmogelijk om dit boek te begrijpen zonder de eerdere delen gelezen te hebben. Laten we daarom proberen een beetje aan te geven waar deze serie over gaat:


Jacob Portman is een Bijzonder Kind. Samen met andere Bijzondere Kinderen staat hij al enkele jaren onder de hoede van mevrouw Peregrine. Zij is een van de ymbrynes: die kunnen zich transformeren tot een vogel en zij kunnen ‘lussen’ maken, een soort parallelle tijd, die bestaat naast het heden, dat wij kennen.
In die lussen verouderen mensen niet, er vinden steeds opnieuw dezelfde gebeurtenissen plaats. De Bijzonderen kunnen via een lus in andere tijden en op andere plaatsen komen. Zo is Jacob met zijn vrienden in Amerika gekomen. Hun standplaats is eigenlijk Londen, maar hun lus daar, Devil’s Acre, is bij het laatste avontuur ingestort.


Zijn vrienden zijn Emma, op wie hij een tijdje verliefd was; Bronwyn, Hugh, Olive, Millars, Horace, Enoch en Claire, die allemaal een bijzondere kracht hebben. Millar bijvoorbeeld is onzichtbaar en Hugh bespeelt bijen, ook in zwermen.
Jacobs bijzonderheid is dat hij hulsels kan opsporen en onder controle kan houden. Hulsels zijn ooit Bijzonderen geweest met kwade bedoelingen. Nu hebben ze alleen maar een onstoffelijke vorm, maar ook al zie je ze niet, ze zijn levensgevaarlijk. Zij zijn er op uit om de wereld te veroveren, en kunnen door het ‘eten’ van Bijzondere Kinderen machtiger worden. Hulsels worden dan schepsels, worden zichtbaar en lijken op mensen. Een schepsel kan door een lus, een hulsel niet.


In dit nieuwe avontuur krijgen de nu zeventienjarige Jacob en zijn vrienden te maken met sterker geworden tegenstanders. Het lijkt wel of de ultieme vertegenwoordiger van het kwaad, Caul, op het punt van ontsnappen staat uit zijn gevangenis, de Bibliotheek der Zielen.
Er is een profetie – enigszins cryptisch, omdat niet iedereen het mag begrijpen: er zijn zeven onderdelen waar de vijand op uit is om de wereld in zijn macht te kunnen krijgen. En ze hebben er al een aantal! Kunnen Jacob en mevrouw Peregrine hen nog stoppen?
Hebben ze Caul onderschat?


‘Wat als ik het niet kan?’ zei ik. ‘Ik heb nog nooit op deze manier een hulsel opgespoord.‘
‘Wat jij kunt is nog beter. Jij voelt ze aan.’


In dezelfde profetie stond dat Noor Pradesh een van de sleutels is om hen tegen te werken. Voor haar zijn ze naar Amerika gekomen, en daar is de maatschappij heel anders dan ze gewend zijn: er zijn rivaliserende bendes die er op uit zijn een oorlog te beginnen! En Noor is in handen van zo’n bende.
Als ze er in slagen haar te bevrijden, hoopt ze dat ze haar zullen helpen haar moeder terug te vinden.


Het verhaal bestaat niet alleen uit het bestrijden van het kwaad, want tot Jacobs verbazing wordt hij opnieuw verliefd. Hij wil Noor dus graag helpen. En Hugh is ook nog op zoek naar Fiona. De anderen denken dat zij dood is, maar hij wil dat niet geloven.


Dit vijfde deel is erg spannend en af en toe erg eng. Het leest als een trein omdat Riggs heel luchtig schrijft over eigenlijk heel akelige dingen. Maar: er is helemaal geen echte ontknoping! Een zesde deel zal moeten volgen.
Ook in dit deel staan foto’s van de Bijzonderen, met achterin een verantwoording. Sommige foto’s zijn nog in originele staat, andere zijn digitaal bewerkt.


Ransom Riggs (1979, Maryland studeerde Engelse literatuur en film. In 2011 schreef hij het eerste fantasieboek Miss Peregrine's Home for Peculiar Children.


ISBN 9789044838350 | hardcover | 360 pagina's | Uitgeverij Clavis | juli 2020
Vertaald uit het Engels door Tine Poesen | Leeftijd vanaf 15 jaar.

© Marjo, 10 juli 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Niemandsland
Angelo Vergeer

‘Voor mij was alles in één klap veranderd. Ik stond in de berm, aan de grond genageld, happend naar adem als een vis op het droge, terwijl mijn hart op hol sloeg.’

Waarom gaat Jimmy midden op de weg liggen? Simon is verbijsterd. Hij ziet hoe de jongen overreden wordt, eerst door een taxi, die gewoon doorrijdt. En dan nog een keer, dit keer door een stationcar, die ook al doorreed. Alsof er niets gebeurd was.
Ook al kent hij de ander pas een week, zijn leven is inmiddels onlosmakelijk met hem verbonden.
Jimmy zat achterop bij Simon op zijn brommer, maar stapte ineens af toen die even stilstond, en liep de weg op. In het ziekenhuis vreest men het ergste. En dan zegt de arts dat ze alcohol hebben aangetroffen in Jimmy’s bloed en dat er een pistool in zijn binnenzak zat.
Hoe zat het ook al weer? Hoe kwam Jimmy in Simons leven? Wat was er in vredesnaam allemaal gebeurd?

Dat verhaal gaat de vijftienjarige Simon vertellen. Het begint met zijn vader die bij de politie werkt. Hij nam een week eerder een jongen mee naar huis die bij Simon op de kamer moest slapen. Die knul, Jimmy dus, was met een vreemd verhaal op het bureau verschenen: hij wilde zijn ouders aanklagen wegens kidnapping van een minderjarige. Simons moeder protesteert flink: een zwarte in huis! Ze moet er niet aan denken! Wat haalt hij zich in het hoofd!
Maar zijn vader schuift al haar bezwaren opzij. Hij wil dat Simon probeert er achter te komen wat er met de jongen aan de hand is.
Jimmy was mishandeld en had een vreemd verhaal, gebaseerd op het feit dat hij blank beweerde te zijn.

‘Maar de gast die nu in de keuken tegenover mijn gillende moeder stond, bleek een zwarte jongen met een hoekig gezicht. Zwart, zeg ik je. Laat daar geen misverstand over bestaan. Wat wel meteen opviel, was zijn lichtgekleurde haar. Het leek wel blond. ‘


In de loop van de tijd dat Simon met Jimmy optrekt twijfelt hij regelmatig. Is die jongen nou zwart, of toch blank? Maar al snel is dat helemaal niet belangrijk meer. Terwijl ze samen Zuid- Afrika doorkruisen, op zoek naar de waarheid, op zoek naar Jimmy’s familie, groeit de vriendschap, zelfs al blijft Jimmy een raadsel. Simon wordt heen en weer geslingerd tussen medelijden en twijfel.
Klopt Jimmy’s verhaal wel?

Hun avonturen zijn verbijsterend, je denkt regelmatig: kan dit? Maar ze bevinden zich in Zuid-Afrika, het land van de Apartheid. Het verhaal is gebaseerd op ware gebeurtenissen, de schrijver moet zich verdiept hebben in de cultuur van dat land, wij hier in het kille Noorden kennen die wereld niet.
De kern van het verhaal is natuurlijk het niet te ontkennen verschil tussen blank en zwart waarbij het dilemma van Jimmy er juist uit bestaat dat hij niet weet wat hij is. Of wie hij is. De oplossing is niet zo moeilijk te raden, maar de jongens hebben tot het einde geen idee.
Constant is er de spanning: waar gaat dit naar toe? Hoe loopt het af met Jimmy?

Deze roadmovie op een brommer is spannend, er is veel actie, maar niet alleen maar. Het is een gevoelige roman - een coming of ageverhaal - eentje die beklijft en de lezer veel leert over Zuid-Afrika en vanzelf ook over racisme.
Er worden veel Afrikaanse woorden gebruikt, hetgeen niet stoort maar juist extra sfeer aan het verhaal geven.

Angelo Vergeer (Den Haag), ooit journalist, is nu schrijver en metrobestuurder.

ISBN  9789044835977 | hardcover | 279 pagina's | Uitgeverij Clavis | januari 2020
Leeftijd vanaf 15 jaar

© Marjo, 1 juli 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Anna K
Jenny Lee


In 1877 verscheen Tolstoys roman over Anna Karenina. Het boek kreeg behoorlijke kritiek: het werd een ‘romantisch niemendalletje over het rijke leven’ genoemd. Jenny Lee las het boek de eerste keer toen ze vijftien was, en herlas daarna nog meerdere keren. Veel later besloot ze er een YA-versie van te maken. Wie het oorspronkelijk werk kent, zal merken dat Jenny Lee een heel eigen draai aan het oorspronkelijke verhaal geeft, maar Anna en Graaf Vronsky blijven als potentieel liefdespaar in beeld.
Het dramatische aspect blijft ook overeind.


In de roman Anna K. is Anna al vanaf haar vroege jeugd min of meer verbonden met Alexander. Iedereen, ook zijzelf, verwacht dat zij zullen trouwen. Maar Anna is pas zeventien, zij is een serieuze studente, en houdt zich aan de regels.
Tot zij de dan zestienjarige Vronsky ontmoet. Hij staat bekend om zijn losse gedrag, ook met meisjes. En hij heeft juist moeite met regeltjes. Toch slaat de vonk over, tot ergernis van hun ouders, die hun best doen de twee uit elkaar te houden.
Ook volgen we de relaties van de Steven, de broer van Anna, en diens vriend en bijlesleraar Dustin.


Net als in het boek van Tolstoj speelt ook dit verhaal in de hogere klasse, waar geld regeert. Maar dat houdt niet in dat alle betrokkenen zo braaf zijn, dan had Jenny Lee ook geen vijfhonderd pagina’s vol kunnen maken. Het zijn normale mensen die verliefd worden, ontrouw zijn, elkaar wantrouwen en bedriegen, of zonder pretenties van elkaar houden. Alleen strooien zij met geld. Er zijn extravagante feesten, en daar horen drugs en drank bij, niet altijd met goede afloop.


De personages zijn allemaal nog zo jong, tussen 16 en 18 jaar oud, en ze leven alsof alles nu geleefd moet worden, omdat het later niet meer kan!
Er zijn velerlei verwikkelingen. Als het de goede kant in dreigt te gaan, gebeurt er weer een ongeluk zodat alles weer op scherp komt te staan.
Het is dus een echte chicklit, zoals Tolstoys  boek in die tijd ook genoemd werd!  
Met net als in het oorspronkelijke boek een beetje maatschappijkritiek, zoals hypocriete ouders, en keuzes die gemaakt moeten worden waarbij eerst de feiten goed op een rijtje gezet moeten worden.


Het is niet echt een moderne ‘bewerking’, het is een complete hervertelling. Dezelfde personages, maar hun levens aangepast aan de huidige maatschappij. Wat er gebeurt komt om en nabij op hetzelfde neer, maar niet helemaal.
Voorkennis van Tolstoys boek is niet nodig, je leest een compleet nieuwe meidenroman, met alles wat daar in hoort: drugs, seks, depressie en wat je nog meer kan verzinnen. Veel dus.


Er is een namenlijst voorin- hetgeen echt handig is - en een noot van de auteur achteraf, over hoe ze er toe kwam dit boek te schrijven.


ISBN 9789048848720 | paperback | 496 pagina's | Uitgeverij Moon | april 2020
Vertaald uit het Engels door Anne Elshof | Leeftijd vanaf 15 jaar

© Marjo, 25 mei 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Dit is ons verhaal
Ashley Elston


In de hoogste klas van een openbare highschool in een klein stadje in Louisiana kent iedereen elkaar. Ook de vier jongemannen die op een dag schouder aan schouder de school inlopen.


Iedereen weet dat ze geschorst zijn op de particuliere school waar ze op zaten.
Iedereen weet dat ze eigenlijk met z’n vijven waren.
Iedereen weet dat een van deze vier de vijfde vermoord heeft.


Maar niemand weet wat er die ochtend in River Point gebeurd is, behalve de moordenaar. Wat algemeen bekend is:
De vijf jongens, Shep, Logan, Henry, John Michael en Grant gingen de ochtend na een wilde feestpartij jagen op het terrein van John Michaels familie, zoals ze zo vaak deden. Ze hoorden een schot, renden naar de plek, en zagen Grant op de grond liggen. Dood. Vermoord met de Remington, die ze allemaal hadden vastgehouden. Maar op eentje na weten ze niet wie er het dodelijke schot mee heeft gelost. De jongens zwijgen, ze houden vast aan één verhaal: ‘Dit is ons verhaal…’


Hun invloedrijke vaders weten dat de officier van justitie zal doen wat zij willen, en ze willen de zaak zo snel mogelijk de wereld uit, zonder een veroordeling.
De officier geeft de zaak aan zijn assistent.


En daar ontmoeten we Kate, de ik-verteller. Zij zit in hetzelfde jaar als de jongens, en had nog niet lang voor zijn dood een soort relatie gekregen met Grant. Het was alleen nog maar een chatcontact, maar het klikte en ze zouden elkaar snel ontmoeten. Tot ze hem zag lopen met een ander.
Boos liet ze hem weten dat ze niet naar het feest zou komen. En nu is hij dood.


Omdat Kate een bijbaantje heeft bij de assistent-officier van justitie zit ze boven op de zaak. Ze weet meer dan anderen. Bovendien is zij fervent fotograaf en wordt ze nogal eens naar activiteiten gestuurd om daar foto’s te maken. Dat ze dan ook foto’s maakt van mensen op plaatsen waar ze eigenlijk niets te zoeken heeft, weet alleen haar vriendin Reagan, die ook op het bureau van justitie werkt.
Laverend tussen school en werk doet Kate haar best uit te zoeken wat er gebeurd is. Als ze ontdekt dat mensen niet altijd zijn wie ze lijken te zijn, staat haar eigen leven ook op zijn kop. Alles is anders.


Intussen weet de lezer door de korte stukjes tussen het verhaal van Kate door dat degene die het geweer vasthield toen Grant stierf, ook niet gek is. Hij heeft Kate in de gaten en ze vormt een bedreiging. Maar we hebben geen idee wie de onbekende schrijver is. Een van de jongens? Of toch nog een buitenstaander? Alles kan.
Dit boeiende verhaal heeft maar één nadeel: er komen heel veel namen in voor, het duurt even voor je weet waar iedereen thuishoort. Maar dan zit je al zo in het verhaal dat je gespannen verder leest.


Het gevaar voor Kate groeit, en dan is ze ook nog verwikkeld in een romantische relatie met een van hen. Is dat nu wel verstandig? De enige die een beetje weet wat ze allemaal uitspookt is haar vriendin, maar die kan zeggen wat ze wil. Kate luistert niet, zoals dat nu eenmaal gebeurt als de liefde in het spel is. Maar de dader ziet wat ze doet, en is vast van plan haar de mond te snoeren.
De spanning stijgt.
En de ontknoping is absoluut zeer verrassend.


Een heerlijk boek! Het maakt nieuwsgierig naar andere boeken van Ashley Elston.

Ashley Elston studeerde Liberal Arts aan de Louisiana State University. Voordat ze zich toelegde op het schrijven, werkte ze als bruiloftsfotograaf. Ashley woont in Louisiana met haar man en drie zoons.


ISBN 9789000373444 | Paperback | 320 pagina's | Uitgeverij van Goor | juli 2020

© Marjo, 23 september 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De dader
Antonia Michaelis


‘Terrorisme, aanslagen, religieus geweld, religieus extremisme, islam, Islamitische Staat (IS), young adult, vertaling, Duits, actualiteit, vriendschap.’


Even een paar trefwoorden die dit boek meekrijgt. Als je Antonia Michaelis een beetje kent en deze woorden leest, dan weet je dat het een heftig verhaal gaat worden.


Het begint met drie kleuters in een Berlijnse wijk die in hetzelfde flatgebouw wonen. Ook al verliezen ze elkaar soms uit het oog, hun verbond is voor het leven. Een onevenwichtige vriendschap die door het meisje Margarete enigszins stabiel wordt gehouden. Van haar eigen leven komen we als lezer niet veel te weten, alleen haar relatie tot de jongens wordt uit de doeken gedaan, deels door haar zelf.


Alain woont in een stabiel gezin, zijn ouders zijn maatschappelijk betrokken en geven hun zoon de ruimte die hij nodig heeft. Cliff daarentegen is een probleemkind. Hij woont bij zijn vader, die een alcoholprobleem heeft. De moeder, van Turkse afkomst, wil een eigen leven opbouwen, ze wil zich losmaken van haar cultuur en volledig westers worden. Dat kan niet bij haar gezin vindt ze.
Cliff heeft veel te lijden van deze situatie. Een kind van vier wil zijn moeder en zij wil hem niet. Zijn vader doet zijn best, maar kan het niet aan, de jongen heeft geregeld woedeaanvallen. Alain en zijn ouders horen het geschreeuw en lawaai vaak.


‘Maar hij zag ook iets vreemds in het schuurtje. Het oude tapijt en enkele plastic zakken lagen in een hoek. Ook de onopgeblazen luchtbedden zag hij daar liggen, samen met een heleboel andere spullen, onder andere picknickdekens met gaten erin. Iemand had die dingen in die hoek opgestapeld. Vroeger hadden ze op het lange, brede rek en in dozen en kisten gelegen.
Plots zag Alain dat er in die hoek onder de gestapelde spullen nog iets lag. Of iemand, eigenlijk. Hij zag een hoofd. Een gezicht…Hij schrok en deinsde achteruit. Dat was griezelig.
Maar zijn nieuwsgierigheid kreeg de bovenhand en hij keek nog een keer. Nu herkende hij het gezicht. Het was dat van Cliff. Hij had zijn gezicht in het schuurtje gelegd en zijn ogen gesloten…’


De vriendschap begint als Alain op kerstavond naar het schuurtje gaat achter de flat en daar Cliff vindt: de jongen is nauwelijks aangekleed, zit al een hele poos opgesloten. Door je vader? vragen ze. Maar dat ontkent hij.  Alain weet, in ieder geval later, dat hij wel degelijk mishandeld werd door zijn vader.


De jongens delen een talent voor tekenen, al erkent Alain dat Cliff beter is. Terwijl Alain een gedegen scholing doorloopt gaat het met Cliff stukken minder. Hij is zwijgzaam, wat de anderen te weten komen, is meestal afgeluisterd van de volwassenen.
Cliff sluit zich aan bij een extreemrechtse groepering, maar vindt er toch geen rust. Dan vindt hij de islam, en verdwijnt een dik jaar naar het buitenland. Australië zegt hij, maar later ontdekt Alain dat hij bij de IS was.
Als hij terugkomt, gaat hij zijn vrienden uit de weg. Alain accepteert dat niet, en tot zijn schrik komt hij er achter waar Cliff mee bezig is. Of probeert hij juist te voorkomen dat anderen dat plan voor ‘de dag van het bloed’ uitvoeren?


Antonia Michaelis laat een mogelijkheid zien van hoe een jongere er toe komt zich aan te sluiten bij de IS. Misschien wat stereotiep, maar zo denken we wel: er moet een achterliggende reden zijn waarom een jongere afdwaalt. Een ‘normaal’ kind doet dit niet toch?


Even terug naar de trefwoorden. Er staat vriendschap. Het is iets meer, meer een latente homofiele relatie tussen de jongens, en een driehoeksverhouding met Margarete. Het speelt zeker een rol.
Het verhaal is uitgesponnen, veel details, maar juist daardoor krijg je een beter inzicht in de jongens. Zij zijn allebei vertellers, zo ook Margarete - zij heeft een kleiner aandeel - en het is best lastig om te weten wie er aan het woord is. Op een gegeven moment herken je de manier van ‘praten’ wel.


Het is een indrukwekkend verhaal. Prachtig geschreven, en actueel (laatst nog in de krant dat Frankrijk ruim 8000 personen in de gaten houdt!)


ISBN 9789044834079 | Hardcover | 446 pagina's | Uitgeverij Clavis | maart 2019
Vertaald uit het Duits door Roger Vanbrabant | Leeftijd vanaf 15 jaar

© Marjo, 1 september 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

The Good Girls
deel 2 The Perfectionists
Sara Shepard

Het voorafgaande: Mackenzie, Ava, Caitlin, Julie en Parker, leerlingen op Beacon High, worden in de les van meneer Granger bij elkaar gezet om een film te bespreken: And then there were none, over gerechtigheid, straf en moord. Na een tijdje wordt het gesprek persoonlijker, en noemen ze allemaal iemand waarvan ze het niet zo erg zouden vinden als die persoon er niet meer zou zijn. Ze bedenken er een toepasselijke straf bij. Ook blijken ze een gemeenschappelijke vijand te hebben, Nolan Hotchkiss, een jongen die behalve erg rijk ook erg populair is, maar dat op een verkeerde manier gebruikt. Als de meiden besluiten om de jongen een poets te bakken op zijn eigen feest, loopt dat helemaal verkeerd af.
Nolan is dood.


Omdat ze meneer Granger verdenken, gaan ze op zoek naar bewijs. Dom, heel dom, want nu denkt de politie dat ze niet alleen Nolan, maar ook Granger vermoord hebben. Want ook hij wordt vermoord, kort nadat zij zijn huis verlaten hebben.
In dit vervolgdeel valt er tot hun verbijstering een derde slachtoffer, en is dat iemand die zij ook genoemd hebben…


‘Toch vind ik het heel vervelend dat die namen op dat blocnotevel staan. Twee van de vijf mensen die we hebben genoemd zijn…nou ja, je weet wel.’ Ze keek weg.
‘Niemand kan ons daar mee in verband brengen, ’zei Mac snel. Ze moest het hardop zeggen, alsof ze het wilde bezweren. ‘Die theorie is gewoon idioot. Niemand wil de mensen die wij hebben genoemd iets aandoen. Het slaat nergens op. Er is niemand die ons haat… of de mensen die we hebben genoemd.’


Maar wie zit hier dan achter? Verbijsterd ziet Ava hoe haar vriendje wordt gearresteerd. De politie moet het mis hebben, Alex is toch geen moordenaar! Hij vangt zelfs vliegen die hem irriteren om ze vervolgens buiten te zetten!


Terwijl er meerdere moorden opgelost moeten worden, zijn er ook nog de persoonlijke perikelen. Ze hebben allemaal moeite om de ware te vinden. En dan is er ook nog school en de voorbereidingen op een vervolgopleiding. Voor een deel speelt het verhaal zich daar af, maar er wordt ook heel veel heen en weer gereden tussen de verschillende woningen. Hun levens zijn heel verschillend, waardoor het verhaal boeiend blijft. Naast natuurlijk het mysterie dat opgelost moet worden, en dat een heel bijzondere ontknoping krijgt.


The Good Girls is het tweede en laatste deel van de serie van Sara Shepard, beginnend met The Perfectionists. Je kunt de boeken dan ook niet apart lezen, want in The Perfectionists staat een hoop waardevolle informatie en kom je veel te weten over de vijf meiden die een rol spelen in beide boeken.


Sara Shepard (8 april 1977) is een Amerikaanse auteur. Ze schreef onder meer de jeugdboekenserie Pretty Little Liars.


ISBN 9789048848744 | Paperback | 256 pagina’s | Uitgeverij Moon | juni 2020
Vertaald door Carla Hazewindus | Leeftijd vanaf 15 jaar

© Marjo, 4 juli 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

The Perfectionists
Sara Shepard


Een groot deel van de jongeren voor wie dit boek geschreven is, is vast bekend met de serie Pretty Little Liars, een Amerikaanse tienerdrama/mysterie-televisieserie. Die serie is losjes gebaseerd op de gelijknamige boekenreeks – zestien delen maar liefst! - van Sara Shepard. Daarin worden vijf vriendinnen in het fictieve stadje Rosewood gevolgd.


Ken je die serie, hetzij van televisie, hetzij als boek, dan heb je vast uitgekeken naar de nieuwe serie: The Perfectionists (de titel is niet vertaald) waarin opnieuw vijf meiden de hoofdrol spelen. Ze zijn niet echt vriendinnen maar ontdekken dat ze een gemeenschappelijke vijand hebben: Nolan Hotchkiss.


Op de school waar zij zitten, Beacon High, is Nolan heer en meester. Hij heeft rijke ouders en ziet er goed uit. Dat heeft hem in de loop van de jaren een enorme macht gebracht die hij misbruikt. Hij doet wat hij wil, stapt daarbij genadeloos op tere zielen. Hij lijkt populair, maar wordt in feite door velen gehaat. Maar niemand durft niets tegen hem te ondernemen. Tot de meisjes Mackenzie, Ava, Caitlin, Julie en Parker hun gemeenschappelijke afkeer van de jongen omzetten in daden. Het was alleen helemaal niet de bedoeling dat hij dood zou gaan! Als de politie hen verdenkt van moord, zijn ze verbijsterd.
Als zij het niet gedaan hebben wie dan wel?


'Iedereen beweert dat het door de oxy kwam. Als dat zo is, dan heeft iemand anders hem nog meer drugs gegeven nadat wij zijn weggegaan. Denken jullie niet?'
'Een heleboel mensen hadden een bloedhekel aan hem,' fluisterde Mac en ze wierp onzeker een blik op de volle parkeerplaats.
Toen kwam Parker met een afschuwelijke gedachte. 'Denken jullie dat iemand ons erin probeert te luizen?'


Alle meisjes hebben een eigen verhaal, hun achtergrond is heel verschillend: bij een enkeling zelfs reden om het maar liever geheim te houden.
Maar geheimen hebben op een school waar jaloezie en wedijver de hoofdtoon spelen, dat gaat niet echt lukken. Ook zijn er vriendjes, geheime verliefdheden, en zoals dat meestal gaat is de liefde ook een bron van verwarring, hetgeen voor romantische situaties leidt - of juist het tegendeel.


Samen gaan de meiden op zoek naar de echte dader, maar vergeten even dat je niet zomaar iemand mag beschuldigen, en ook bewijzen gelden alleen maar als de politie ze vindt. Als lezer puzzel je lekker mee, en word je regelmatig op het verkeerde been gezet.
Een medeleerling? Een leraar? Een psycholoog? Of is er nog iemand anders die Nolan uit de weg wilde hebben en de meisjes graag de schuld wil geven?


Drama, romantiek, geheimen, moord, alles wat je wil in een lekker boek zit hierin. Het boek leest lekker vlot, er zijn pittige dialogen en geen overbodige uitweidingen, maar als je het dicht slaat wil je eigenlijk onmiddellijk verder met het volgende deel. Het is te hopen dat de antwoorden die je hebben wil niet op zich laten wachten tot een eventueel zestiende deel!


Sara Shepard (8 april 1977) is een Amerikaanse auteur. Ze schreef onder meer de jeugdboekenserie Pretty Little Liars.


ISBN 9789048858231 | Paperback | 256 pagina’s | Uitgeverij Moon | juni 2020
Vertaald door Carla Hazewindus | Leeftijd vanaf 15 jaar

© Marjo, 8 juni 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Niemand houdt van November
Antonia Michaelis


‘Een deel van haar had gedacht dat ze er op haar verjaardag weer zouden zijn. Met een cadeautje. Ze waren nu een week weg. Ze wist niet wat er gebeurd was. Ze had geslapen.’

Zes jaar is Amber geworden, en ze is alleen, zonder te weten waar haar ouders zijn. Waarom komen ze niet naar huis, waarom komt niemand haar halen? Maar als ze niet komen, besluit ze, dan gaat zij ook weg. Ze neemt de kat mee.
Als ze gevonden wordt door vreemden en haar ouders melden zich niet, volgt een tocht langs pleeggezinnen en tehuizen. Ze noemt zichzelf November, ook al wil niemand geloven dat ze zo heet. Op haar identiteitsbewijs staat immers Amber. Amber Lark.


En dan is ze zeventien en ze loopt weg van haar laatste verblijfplaats. Niet dat ze weet wat ze nu moet doen, maar ze redt zich wel. Denkt ze. In ieder geval heeft ze de kat nog, en het lijkt wel of die met haar praat. Hij zal haar wel helpen, want ze wil haar ouders vinden. Er is een aanwijzing, iets waar ze mee kan beginnen: een luciferdoosje met de naam van een bar er op.


Ze vindt de bar, en de kroegbaas heeft medelijden met haar en neemt haar in dienst. De man noemt zich Katja. Hij lijkt net zo’n verloren ziel als zij is, maar ze weet niet of ze hem kan vertrouwen. Toch blijft ze, ze heeft geen keus. In de bar kruipt ze in de huid van Lucy. Maar Lucy is niet echt een fatsoenlijk meisje, en Katja vindt het maar niets dat ze zich zo gedraagt. Eigenlijk zou ze zelf ook liever November zijn, en vrienden worden met die jongen die ze af en toe ziet. Maar hij verdwijnt steeds.


En dan krijgt ze ook nog dreigbrieven.


‘NOVEMBER! IK WEET WAAR JE BENT. IK HOU JE IN DE GATEN.
JE MAAKT JE BELACHELIJK MET JE ZOEKTOCHT NAAR EEN WAARHEID DIE JE NOOIT ZULT BEGRIJPEN.’


Amber, November of Lucy, drie namen, drie andere meisjes. Ze wisselt heel makkelijk tussen deze personen, en terwijl ze haar ouders blijft zoeken, lopen niet alleen heden en verleden door elkaar, maar lijkt ze ook nog van alles te verzinnen.


Naarmate je vordert in het verhaal wordt alles evenwel steeds duidelijker, en tegelijk steeds spannender. Daarnaast is er ontroering, het is niet niks wat het meisje meemaakt.


Het verhaal kent verschillende verrassende wendingen, er zijn steeds nieuwe stukjes, die tenslotte als een mooie puzzel in elkaar passen. Dan doe je het boek met een diepe zucht dicht… Doordat het dus geen chronologisch verhaal is en je niet altijd weet wat waar is en wat niet, is het zelfs voor geoefende lezers een uitdaging. Maar wel een die je absoluut aan moet gaan, het is zeker de moeite waard.


Het is behalve een zoektocht naar haar ouders, naar haar verleden ook een coming of age-verhaal. Na een enigszins moeizaam begin wil je alleen nog maar weten wat er met Amber gebeurd is, wie die jongen is, en wie Katja is. Dat blijft ook voor November lang onduidelijk en omdat zij het hoofdpersonage is wordt de lezer meegezogen in die onzekerheid. Als lezer twijfel je ook, zoals deze vrouw op een bepaald moment reageert:


‘De vrouw knikte langzaam. Toen legde ze een hand op Ambers schouder. ‘Arm meisje,’ zei ze. ‘Veel geluk’
Ze floot naar haar honden.
Amber wilde boos worden, want blijkbaar dacht de vrouw dat ze niet normaal was. Die vrouw wist helemaal niets. Amber wilde haar dat zeggen, ze wilde tegen de bank schoppen. Maar ze streelde alleen maar de kat op haar schouders.’


Antonia Michaelis is geboren in Duitsland, maar heeft in India gewoond waar ze lesgaf. In 2017 verscheen in Nederland haar Young Adult roman De sprookjesverteller.

ISBN 9789044836967 | Hardcover | 468 pagina's | Uitgeverij Clavis | maart 2020
Vertaald uit het Duits door Roger Vanbrabant | Leeftijd vanaf 15 jaar

© Marjo, 14 mei 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER