Nieuwe jeugdboekrecensies 15+

altEen schitterende chaos
Claire Christian


De zeventienjarige Ava komt tot het besef dat haar boosheid misschien wel meer uit teleurstelling voorkomt dan ze dacht. Wat blijft er immers over van een vriendschap als je beste vriendin niet eens haar diepste gevoelens met je deelt? Kelly was toch haar best friend? Hoe kan het dan dat ze zomaar ineens zelfmoord gepleegd heeft? Of was het dan misschien toch niet haar bedoeling? Ava weet geen raad met haar gevoelens, ze ergert zich aan iedereen die ‘het allemaal zo erg vindt’, tot haar gedrag op de herdenkingsbijeenkomst er toe leidt dat ze van school gestuurd wordt. 
De enige die haar lijkt te begrijpen is de oudere broer van Kelly, maar hun samenzijn helpt niet echt.


Haar nieuwe school is er een waar alleen maar kinderen op zitten die problematische achtergrond hebben. Dat blijkt een verademing. Net als haar bijbaantje bij Magic Kebab. Daar kan ze zich enigszins afreageren, haar baas vindt het prima.
Als die baas haar vraagt een nieuwe jongen de weg te wijzen, is dat haar kennismaking met Gideon, die omdat hij op dezelfde school zit, Ava wel kent en ook weet van Kelly. Ava daarentegen kende hem niet, niet zo vreemd als je de achttienjarige Gideon nader leert kennen: Hij is een introverte verlegen jongen, die bij wijze van experiment geen gebruik maakt van internet en mobieltje. Hij verzamelt lp’s, en zit het liefst op zijn eigen kamer. Hij heeft twee moeders en een zus die ver weg in het buitenland is. Hij gaat al jaren naar een therapeut en die heeft hem aangeraden een baantje te zoeken, om te leren onder de mensen te komen.


Het is geen verrassing: Ava en Gideon raken bevriend. Op de een of ander manier klikt het tussen het getergde meisje en de onzekere jongen, maar het is een vriendschap die ups en downs kent en veel tijd nodig heeft. Dat heeft de lezer evenwel genoeg, en zo geniet je van een psychologische Young Adult, dat best af en toe een traantje kan doen wegpinken, maar ook vol humor zit.
Ava en Gideon vertellen om en om in de ik-persoon hun ervaringen, en aangezien beide jongeren een behoorlijke bagage hebben, komt er ook veel aan de orde: rouwverwerking, zelfdoding, Borderline en automutilatie. Maar ook de normale puberale onzekerheid, ten aanzien van seksualiteit en intimiteit.


Dit is het debuut van Claire Christian, een Australische toneelschrijfster. Dat laatste merk je duidelijk door de hoeveelheid dialogen, waardoor het boek makkelijk wegleest. Dat ze de hoofdpersonen brieven aan elkaar laat schrijven is goed gevonden, en ze heeft een goed inzicht in de innerlijke roerselen van tieners, maar helaas lijkt ze haar jonge lezers te onderschatten op dat gebied: het lijkt nogal eens op een ongecensureerd en dus zeurderig dagboek.
Origineel is het verhaal ook niet, maar dat maakt weinig uit. Er is iedere zoveel jaar een nieuwe lichting Young Adults.


ISBN 9789047710233 | Paperback | 264 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | februari 2018
Vertaald uit het Engels door Lydia Meeder | Leeftijd vanaf 15 jaar

© Marjo, 17 mei 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altFataal spel
Chinouk Thijssen


‘Onze band is altijd erg sterk geweest. Het gebeurt niet altijd, maar als er iets aan de hand is voelen we elkaars pijn. En ik weet meestal wel wat mijn zusje denkt en wil.’


De zussen Carmen en Jessie worden vaak aangezien voor een tweeling, maar al zijn ze zeer hecht, Carmen is toch echt twee jaar ouder. Ze hebben samen de grootste lol, ook op dat feest waar ze zich nu bevinden. Maar die avond gebeurt er iets vreselijks: als Carmen even weg is, valt Jessie van de trap, en iemand zegt gezien te hebben dat ze geduwd is. Ze belandt in het ziekenhuis, maar nauwelijks vierentwintig uur later is ze verdwenen. Carmen heeft het gedroomd: Er zat een zak om haar hoofd, waar een gaatje in zat dat net groot genoeg was om niet in het duister te zitten. 


Het zal niet bij deze droom blijven. Steeds vaker en steeds duidelijker voelt ze de onmacht van haar zus en haar angst. Doordat zij en Jessie tweelingzielen hebben, kijkt Carmen als het ware door de ogen van haar zus, maar ze ziet net niet genoeg om te weten waar ze haar moeten zoeken. Carmen studeert en woont bij haar vrienden Chris en Tahnee. Zij helpen haar zoveel als ze kunnen, maar Chris moet voor een stage naar Amerika en Tahnee heeft een net nieuwe relatie. Om haar ouders te steunen gaat Carmen weer bij hen thuis wonen. 


Ook al was snel duidelijk dat de ontvoerders de verkeerde zus te pakken hadden, Jessie wordt niet vrij gelaten. Carmen krijgt briefjes. Dreigend, raadselachtig, en met beloftes dat ze haar zus terug zal zien als ze doet wat haar opgedragen wordt. Het lijkt de bedoeling dat ze haar zus zoekt, en ze doet haar best. Ze moet het ook wel zelf doen, want haar verhaal dat zij ervaringen deelt met haar zus, wordt door de politie en ook door haar ouders niet geloofd. Helaas zijn de aanwijzingen op de briefjes vaak onduidelijk, en hetgeen ze meekrijgt in dromen en visioenen, maakt haar ook niet veel wijzer.
Wie is de ontvoerder? En waarom moest zij ontvoerd worden?
Zal ze haar zus op tijd terugvinden?

Chinouk Thijssen is bij haar doelgroep bekend als vlogger. Ze plaatst twee keer per week een video op haar populaire BookTube-kanaal. Een video over boeken met als doel jongeren aan het lezen te krijgen en degene die al lezen nog enthousiaster te maken. Natuurlijk moest er ook van eigen hand een boek komen voor deze doelgroep, en haar eerste Young Adultthriller toont aan dat ze ook in de praktijk kan brengen wat zij predikt. Zij voelt heel goed aan wat jongeren spannend vinden, haar schrijfstijl sluit daar helemaal bij aan: een spannend avontuur met een paranormaal tintje, daar smullen ze van. Je wordt meteen het verhaal in getrokken, en je blijft tot het einde toe nieuwsgierig naar het waarom van de ontvoering. Bovendien weet Chinouk Thijssen dat ze haar lezers niet hoeft te ontzien! Niet dat het verhaal constant doorspekt is met gruwelijke details, maar als dat nodig is, schuwt ze die realiteit niet. Zo blijft het verhaal geloofwaardig, tot de verrassende ontknoping waaraan zij gelukkig geen zoetsappige draai gegeven heeft.


Chinouk Thijssen is auteur maar werkt ook als freelance tekstredacteur voor verschillende uitgeverijen en geeft online cursussen teksten corrigeren. Ook spreekt ze op scholen en in boekhandels en schrijft ze columns voor Zakenmeisje.nl. Als auteur heeft ze inmiddels meerdere boeken op haar naam staan.
Mooie cover ook.


ISBN 9789044830910 | Hardcover | 197 pagina's | Clavis | april 2018

© Marjo, 1 mei 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altVlam en as
Deel 3 Fire Sermon
Francesca Haig


Het verhaal speelt in een toekomst waar je toch wel heel veel in kunt herkennen van de wereld waarin we zelf leven. Helaas, want oorlog voert de boventoon in deze trilogie.


Er is een strijd gaande tussen de Alfa’s en de Omega’s, die de helften van tweelingen zijn. De Alfa’s zijn vanwege de fysieke kracht die zij bij de geboorte meekregen altijd de sterksten geweest. Zij spelen de baas over hun wederhelften, die veelal met een handicap geboren worden. Maar er is een probleem waar de Alfa’s mee zitten: als de ene helft van de tweeling iets overkomt, al is het maar iets wat een blauwe plek veroorzaakt: de andere helft voelt dat ook. Het gevolg is dat de Alfa’s die vervelende, in de weg zittende wederhelften niet zomaar kunnen elimineren: zij zouden zichzelf vermoorden. Daar hebben ze iets op gevonden: de Omega’s werden gelokt en opgesloten in reservoirs, waar ze met minimale middelen in leven werden gehouden, veilig voor de buitenwereld.


Hoofdpersoon Cass heeft lang kunnen verbergen dat zij een Omega was. Zij is niet lichamelijk gehandicapt, maar zij is een Ziener, ze heeft visioenen. Zach, haar Alfawederhelft, is er nog kwaad om, hij heeft zich, zegt hij, nooit ten volle kunnen ontwikkelen. Hij zit in de Raad bij de Omega’s, maar heeft in Cass een geduchte tegenstander. Geen van hen kan winnen natuurlijk. Zach is dan nu wel verstoten door de Raad en wordt gevangen gehouden door de Omega’s, maar hij blijft gevaarlijk.


Dit is een probleem dat moet worden opgelost. Maar voor het voortbestaan van een wereld waarin ook Omega’s een goed leven kunnen leiden, moet er strijd gevoerd worden: de Alfa’s hebben vernomen dat er een wereld is waar geen tweelingen geboren worden! Zij willen die wereld vernietigen, en zij beschikken over bommen. In dit derde afsluitende deel wordt de strijd beschreven van de Omega’s tegen de Alfa's, maar vooral ook hoe Cass een oplossing zoekt voor het probleem Zach.


Het is een harde, heftige strijd, waarbij veel doden vallen, ook onder de bekende personages. Zo is oorlog in het echt ook natuurlijk. Francesca Haig spiegelt de lezer in haar trilogie geen sprookje voor. Het is voor veel wereldburgers een bittere waarheid, dat er mensen zijn die vinden dat zij alle macht mogen hebben. Mensen die zich niets aantrekken van de gewone mens. Het enige lichtpuntje is het kleine verhaal dat zich onder al deze strijd afspeelt: een verhaal over vriendschap en vertrouwen.

ISBN 9789400504790 | Paperback | 352 pagina's | Bruna | januari 2018
Vertaald uit het Engels door William Oostendorp en Joost van der Meer | Leeftijd vanaf 15 jaar

© Marjo, 21 april 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altDante
Deel twee uit de serie Slaves
Miriam Borgermans


In deel twee is het nog steeds het jaar 2558, en er is weinig veranderd in de wereld, die we kunnen kennen uit het eerste deel. Degenen die het voor het zeggen hebben zijn de Genoten, die elkaars concurrenten zijn. Zij vormen een minderheid, maar wel een minderheid die aan alle touwtjes trekt, want zij die niet tot de Genoten horen, zij die niet vrij zijn, zijn slaven. Als slaaf kan je het treffen met een goede Meester, maar als je pech hebt tref je een machtswellusteling. Sowieso heb je geen rechten als slaaf.
Het kan nog erger: als je geen meester hebt, ben je genoodzaakt je eigen kostje bij elkaar te scharrelen op de enorme vuilnisbelten, dan ben je een trasherslaaf. Minder dan niets.


Dante is een slaaf. Hij komt terug op aarde na twee jaar puin ruimen in de ruimte. Dit is heel bijzonder, iemand die weggestuurd is op een missie als deze wordt niet geacht terug te keren. Het was bedoeld als straf. Nu weet Dante niet meer precies wat hij dan heeft gedaan, zijn geheugen is verdwenen. Heel af en toe komen er flarden terug, en hij heeft akelige dromen.
Hem is beloofd, dat weet hij dan weer wel, dat hij na het vervullen van zijn opdracht, toestemming zou krijgen om als vrije trasher ‘een beetje te scharrelen’. Hij heeft vrienden in dat wereldje van deze outcasts: Lemon, Snow en Herbie.


Helaas krijgt hij zijn vrijheid niet (en hier komen de herinneringen aan het eerste deel weer langzaam terug): Het Bastion, de hoge heren, vinden het zo bijzonder dat hij terug is, dat hij de moord op Ghassan Aboud mag onderzoeken. Deze Genoot is degene die Raven gekocht had, maar werd vermoord. Dante moet uitzoeken of zij terecht beschuldigd is van de moord.


Maar de Genoten zijn niet te vertrouwen, en het wordt moeilijk voor Dante en zijn vrienden. Zelfs al wordt Dante gepromoveerd zodat hij meer rechten, en dus meer kennis heeft, is het erg lastig om te weten wie wel en wie absoluut niet te vertrouwen is.
Diverse keren moet hij moeilijke beslissingen nemen. Hij heeft veel vijanden, maar welke daarvan heeft het echt op zijn leven gemunt? En waarom?


Op het moment dat Dante de opdracht krijgt, komen er steeds meer personages terug uit het eerste deel. Vriend en vijand, al is dat dus niet altijd zeker. De wereld is niet zoals wij hem kennen. Er zijn robots, en de technologie is zeer geavanceerd, bijvoorbeeld op het gebied van transport van materiaal en mensen. Uitvindingen worden gebruikt waarvoor ze dienen, maar net zo goed misbruikt. Camera’s zijn er overal en afluisterapparatuur, om over menselijke spionnen maar niet te spreken.


Maar Dante is onze held, en dus lukt hem heel veel. Tussen de hoofdstukken door lezen we stukjes tekst die van zijn - misschien wel grootste - vijand zijn. Pas later wordt daar meer over uitgelegd, waardoor je in de eerste delen van dit boek niet goed weet waar je aan toe bent.


Miriam Borgermans weet je echter helemaal in het verhaal te trekken, je wil het boek niet meer wegleggen. Even er in komen, dus, vooral als je verwacht dat het verhaal na deel een vervolgd zou gaan worden. De invalshoek is nu een totaal andere, maar de sfeer is gelijk.
Was Raven in het eerste deel de verteller, dus hoofdpersoon, nu is ze slechts op de achtergrond aanwezig en wordt ze alleen aangeduid met haar slavennaam. Toch is zij wel belangrijk, en zal ze zeker in een volgend deel weer op duiken.
Of we Dante terug zullen zien? Dat is een heel goede vraag…


Miriam Borgermans (1965 Vught) groeide op in België. En heeft intussen al heel wat jeugdboeken, voor verschillende leeftijden, op haar naam staan.


ISBN 9789044831214 |hardcover | 510 pagina's | Clavis| september 2017
Leeftijd 15+

© Marjo, 17 maart 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altVlucht
De Weerling: Deel 1
Christopher C. Petersen

De zestienjarige Levi woont in Crest waar zijn tante Carmen en oom Daniël al langer wonen, maar waar Levi pas net gearriveerd is met zijn moeder, broertje en zusje. Hun vader is al tien jaar weg, of hij nog leeft weten ze niet. Bij een maaltijd vertelt zijn tante dat Crest een leuk vissersdorp is, maar dat hij wel op moet passen: op de markt houden zich de laatste tijd zakkenrollers op. Daar zit een verhaal achter, zegt Daniël, en hij vertelt over de geschiedenis van Esmyla, het land waar ze wonen. Er zijn vijf provincies ieder geleid door een van de vijf broers, die vanwege de praktijken van een vrouw een gevecht aangingen, waarbij sprake was van geheimzinnige lichtflitsen en andere magische verschijnselen. Sindsdien werken de provincies niet meer samen.
Dat was maar een vreemd verhaal vond Levi. Maar, zegt zijn oom:


‘Niet alles is wat het lijkt, Levi. Simpelweg omdat jij iets nog nooit heb zien gebeuren, wil nog niet zeggen dat het niet kan.’


En zo zal blijken…


Levi ontmoet Andreas op de markt, een blinde jongen die desondanks razend snel blijkt te kunnen te vluchten als hij en Levi achterna gezeten worden. Zij ontsnappen echter niet, en de wereld waar ze dan in terecht komen is er inderdaad een vol magische elementen: de wereld van de weerlingen. Ze bevinden zich in een kamp met allemaal zestienjarigen, die allemaal de gave hebben zich te kunnen veranderen in een dier: ze zijn weerlingen. In het kamp zullen ze leren omgaan met de metamorfose, die ze tot in de puntjes moeten leren beheersen. Een aantal van hen zal ingezet worden bij de bewakingsdienst, de rest gaat zich inzetten voor de natuur.


‘Het doel is het bewoonbaar houden van de wereld.’


Levi en zijn nieuwe vriend Andreas raken bevriend met Alice. Het drietal raakt betrokken bij de onrust in het land, waarbij de rol van de weerlingen net iets anders blijkt te liggen als het uitgangspunt was. Er zijn mensen belust op macht, en natuurlijk mensen die proberen te voorkomen dat het lang beheerst zal worden door enkele personen.


Magische elementen, de strijd tussen goed en kwaad, en een trilogie. Het zijn kenmerkende ingrediënten voor een succesvolle serie. Er zijn nog vragen genoeg open voor de volgende delen, want wie of wat zijn die lichtjes die op een bepaald moment Levi te hulp schieten? Welke taak ligt er voor het in het verschiet? En komt het op romantisch gebied ook allemaal in orde?Zal Levi zijn moeder nog terugzien? En leeft zijn vader nog?


Vlucht is het eerste deel van de Weerlingtrilogie. Het is het debuut van Christopher C. Petersen.


ISBN 9789078437413| paperback | 360 pagina's | Uitgeverij Macc | augustus 2017|  leeftijd 15+

© Marjo, 31 januari 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altHazelwoud
Melissa Albert


‘We hadden aan weerszijden van een scheidslijn naar elkaar staan kijken. Toen had ik iets beseft wat zo simpel was, maar alles veranderde. De wereld was gekanteld zodat zij en ik weer naast elkaar stonden. Je had ons, en je had de wereld.‘


De zeventienjarige Alice wist tot voor kort niet beter dan dat zij en haar moeder steeds weer van de ene plek naar de andere gingen vanwege het ongeluk dat hen achtervolgde. Leuk was het niet, steeds weer een andere school, een andere omgeving, maar zij en Ella vormden een eenheid. Dat maakte veel goed.


Als er een brief komt met het bericht dat Ella’s moeder is overleden, lijkt alles te veranderen. Ella trouwt met Harold, en lijkt op een vaste plek te willen blijven. Maar er is absoluut geen sprake van een zeker bestaan, van eindelijk niet meer hoeven te vertrekken. Het wordt allemaal erger dan het ooit was!


Althea Proserpine, Alice’s grootmoeder is de schrijfster van een bijzonder sprookjesboek met bovennatuurlijke verhalen (à la Lovecraft), dat nergens meer te krijgen is. ‘Sprookjes uit het Achterland’ heet het. De schrijfster woonde op landgoed Hazelwoud, maar Alice heeft haar oma nooit ontmoet.


Ze begrijpt dan ook niet wat er allemaal gebeurt: Ella wordt ontvoerd, Harold bedreigt haar met een pistool. Er ligt een briefje: BLIJF WEG UIT HET HAZELWOUD.
Finch, een klasgenoot van Alice blijkt een enorme Achterland-fan. Hij is superrijk, heel slim en… hij kent de sprookjes van Althea van buiten! Het feit dat Alice de kleindochter is van Althea maakt hem blind voor haar vaak norse en botte gedrag.
Dus gaan Alice en Finch op zoek. Naar Ella, maar ook naar het Achterland. Een griezelige ontmoeting maakt duidelijk dat hun leven voorgoed veranderd is.


‘Dat was…Dat was onmogelijk,’ zei ik hees.
Finch pupillen leken wel ontploft, zo groot. Hij zag eruit als een junkie.
‘Dàt was het Achterland.(-)’
Ik kon niets zeggen. Dit was mijn eerste werkelijke glimp van het Achterland, het eerste bewijs voor mij dat er iets verschrikkelijk echts achter Althea’s rare verhalen stak. Het zou me moeten duizelen.
Alleen bleef ik maar denken dat het misschien toch niet de eerste glimp was. Mijn leven lang had ik gedacht dat we werden achtervolgd door het ongeluk, in de vorm van slecht weer, rampen, goddelijke ingrepen en eigenaardige menselijke achterbaksheid. Maar misschien werden we al die tijd wel achtervolgd door het Achterland.’


Ze blijkt niet voor niets de naam Alice te dragen, en de vreemde figuren die haar pad in het vervolg kruisen beziet ze nu met heel andere ogen. Ella is ook al niet wie ze dacht dat ze was.


Het avontuur dat zich ontvouwt sleept je mee naar een bijzondere wereld dat het Achterland heet. Een wereld die je nauwelijks kunt begrijpen, maar die je fascineert, zodat je ademloos doorleest.


Melissa Albert heeft behalve een prettige schrijfstijl een bijzondere fantasie, waar ze de lezer langzaam mee laat kennismaken.
Het begint vrij rustig met twee jonge mensen, die nooit een fijne jeugd hebben gekend. Als ze beseffen dat hetgeen er gebeurt toch niet zo verklaarbaar is en absoluut niet op toeval berust, gaan ze op zoek. Het verhaal van Alice komt daarbij beter uit de verf, maar ze blijken uiteindelijk allebei op zoek naar geluk, waarvan ze denken dat het zich op dezelfde plek bevindt.
De setting is heel bijzonder. De Alice die we kennen uit Alice in Wonderland heeft overeenkomsten met onze Alice, maar zij beleeft vergeleken met het verhaal over het Achterland een zoetsappig avontuur.
Het Achterland is de wereld waar verhalen verzonnen worden, waar personages in hun verhaal leven. En als je die wereld in contact brengt met de reële wereld, gebeuren er in duizelingwekkende vaart vreemde dingen, die in dit geval heel gevaarlijk en soms best gruwelijk kunnen zijn.

Omdat het gaat over verhalen zijn er veel verwijzingen naar boeken en schrijvers.
Wie weet wordt Melissa Albert ook ooit genoemd of geciteerd! Dit debuut smaakt absoluut naar meer!

ISBN 9789048838967 | hardcover | 336 pagina's | Moon| januari 2018| Vanaf 15 jaar.
Vertaald uit het Engels door Merel Leene

© Marjo, 13 mei 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altNiets om het lijf
Kaat de Kock


De vijftienjarige Marie vindt dat haar ouders haar te veel op haar nek zitten, ze is intussen oud genoeg om zelf uit te maken wat ze doet. Tegelijk is ze onzeker over haar plaats in de wereld. Kortom, Marie is een normale puber.


Ze is verliefd op de gitarist van een plaatselijke band en kan haar geluk niet op als deze Adam om haar telefoonnummer blijkt te hebben gevraagd! Hij is vier jaar ouder, dus ze snapt wel dat hij graag meer met haar zou doen dan zoenen, maar daar is ze nog helemaal niet aan toe. Maar hoe moet dat nu, als Adam er blijk van geeft ook andere meisjes leuk te vinden? Misschien krijgt hij bij hen wel meer voor elkaar. Haar onzekerheid wordt nog groter als een van die concurrentes haar toesnauwt:


‘Als jij denkt dat Adam een klein, dik kindje verkiest boven een vrouw als ik, dan is dat leuk voor jou.
Maar Adam heeft me dit weekend nog proberen te kussen en ik ben degene die hèm heeft afgewezen.’

‘Noemde ze me nu echt dik?’


Dezelfde avond heeft haar moeder het over aan de lijn doen. Dat ze daarmee helemaal niet op Marie doelde, dringt niet door. Vanaf dat moment beginnen de problemen: Marie lijnt. Ze eet steeds minder, tot het haar omgeving op begint te vallen dat ze er wel erg slecht uitziet. Maar nee, zegt Marie: ‘Ik ben dik’.
Als ze ook nog ontdekt dat ze het fijn vindt zichzelf te straffen – na bijvoorbeeld een ruzie met haar moeder – door zichzelf te snijden, is helemaal het hek van de dam. Kan ze deze situatie nog terug draaien?

Een hard boek waarin heel duidelijk wordt omschreven hoe een heel normale jonge vrouw er toe komt zichzelf zo uit te hongeren. Een boek voor tieners - vooral meisjes - die kampen met onzekerheid, maar ook voor hun ouders en verzorgers, die misschien met dit verhaal meer begrip op kunnen brengen. Het maakt duidelijk hoe goed bedoelde opmerkingen soms helemaal verkeerd kunnen vallen.

Kaat De Kock
(1975) is een Vlaamse Young-Adultschrijfster. Zij schrijft helder en duidelijk over onderwerpen die de jeugd bezig houden. Huiselijk geweld en verboden relaties waren eerder onderwerpen van haar Young Adultboeken.  Deze, die vooral over anorexia handelt, is helaas ook een actueel onderwerp waar aandacht aan besteed moet worden.
De omslag is ook heel beeldend.

ISBN 9789044832419| Hardcover | 147 pagina's | Uitgeverij Clavis | januari 2018
Leeftijd vanaf 15 jaar

© Marjo, 21 april 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altDe slapende prins
De dochter van de zondeneter deel 2
Melinda Salisbury


De Slapende Prins is het tweede boek van een fantasytrilogie voor jongeren.
Hij is de hoofdpersoon in de proloog, waarin hij op pad is met zijn leger en zijn golems, om het kasteel van Lormere te veroveren. Langzaam verovert hij iedere stad in Lormere, in zijn streven het land weer samen te voegen met Tregellië. Dat gaat niet zonder slag of stoot, maar als de inwoners eenmaal zullen weten dat hij na de strijd er voor zal zorgen dat iedereen het in zijn rijk goed zal hebben, zullen ze wel begrijpen dat dit het offer waard was. Dat denkt hij in zijn hoogmoed, en zucht naar macht.


‘Verbrand al het eten, dan zullen de mensen verhongeren, verzwakken en zich tegen de ander keren. Vernietig de tempel en hun volgelingen en mensen kunnen nergens heen. Er is geen heilige plaats meer, geen liefdadigheid. Geen hoop. Vooral in een land als Lormere.’


Natuurlijk begrijpen de inwoners van Lormere dat helemaal niet. Ze willen met rust gelaten worden. Veilig leven en werken in een rustig land zonder oorlog. Nu trekken stromen vluchtelingen het land uit, maar er ontstaat ook protest.


Wie is die Slapende Prins eigenlijk?
In deel een ging het verhaal over Twylla, de dochter van de zondeneter, die zou moeten trouwen met koning Merek van Lormere. Eigenlijk is ze verliefd op die nieuwe wachter, Lief, en ze wordt verscheurd door plicht en verlangen. De Slapende Prins wil haar in handen krijgen - al is onduidelijk waarom precies - en ze moet vluchten.


In dit tweede boek duurt het heel lang voor Twylla in het verhaal opduikt. De hoofdpersoon hier is Errin, de zus van Lief. Toen het nog vrede was studeerde zij voor apotheker, maar ze werd nooit beëdigd.
Ze woont samen met haar moeder die een vreemde ziekte heeft. Als de Slapende Prins eist dat alle inwoners het land verlaten, wil Errin dat niet. Het mag niet uitkomen dat haar moeder deze vreemde ziekte heeft, en ze probeert onder te duiken. Silas helpt haar, vooral door haar drankjes te kopen, zodat ze voor zichzelf en haar moeder kan zorgen, maar eigenlijk weet ze niet zo goed wie Silas is. Hij heeft altijd een kap over zijn hoofd, en komt en gaat op geheimzinnige wijze.
Zo komt het dat Errin eigenlijk haar eigen boontjes moet zien te doppen, en ze ontdekt geheimen, die gevaarlijk zijn voor haar en haar moeder. En voor Silas.


Op het moment dat je begint te begrijpen wat het verband met het eerste deel is, wordt het geheel erg spannend. Er moet gevochten worden tegen het leger van de prins, en die golems zijn vrijwel onoverwinbaar. De romantiek verloopt niet zo vlotjes, want je zou denken dat Errin en Silas net zo voor elkaar bestemd zijn als in het eerste deel Twylla en Lief. Misschien komt dat goed in het derde deel, maar voorlopig ziet het daar niet naar uit.
De Slapende Prins doet zijn naam absoluut geen eer aan: hij is machtig en slim.


Ook deel twee leest als een trein, zelfs al weet je in het begin niet waarom we hier lezen over een heel andere hoofdpersoon. Wees gerust: alles zal op zijn plek vallen, maar natuurlijk is het verhaal daar niet mee gedaan: er komt nog een derde deel!


ISBN 9789044829983 | hardcover |383 pagina's | Uitgeverij Clavis | november 2017
Vertaald uit het Engels door Margot van Hummel | Leeftijd vanaf 15 jaar

© Marjo, 2 april 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altSpiegel
Cara Delevingne
co-auteur Rowan Coleman


Als hun leraar, meneer Smith, de klas gaat verdelen in groepjes jongeren die met elkaar een band moeten vormen, is Red, de ik-verteller, redelijk verbijsterd over diens keuze. Red wordt op school als een loser beschouwd, terwijl Rose een zeer populaire jongedame is. Ook Leo en Naomi hebben nog nooit contact gezocht met Red. Toch zijn het deze vier - Red, Leo, Rose en Naomi – die de band Mirror, Mirror worden. Ze blijken niet alleen een machtige klik te hebben, ze hebben ook veel succes. Zelfs buiten school. En niet alleen in de muziek, ze worden vrienden.


Alle vier zijn ze zestien, en alle vier zijn ze op een eigen manier buitenbeentjes. Door hun uiterlijk, hun gedrag, hun afkomst of een mix daarvan horen ze er niet echt bij. Maar Mirror, Mirror brengt daar verandering in. Red is de drummer, Rose zingt, Leo speelt gitaar en Naomi basgitaar. Naomi en Red schrijven de teksten en vaak ook de muziek. Deze samenwerking, en hun succes lijkt een enorme verandering teweeg te brengen in hun leven. Tot Naomi verdwijnt.

Als zij zwaar toegetakeld uit de Theems wordt gehaald, denkt de politie aan zelfmoord. Maar haar vrienden geloven dat niet. En terwijl Naomi in coma ligt, proberen de anderen er achter te komen waar zij de dagen voor haar verdwijning mee bezig was. Ze komen er al snel achter dat Naomi geheimen had.


Geheimen zijn er volop in het boek, er is er eentje waar de lezer door verrast wordt, terwijl de personages er zeker van op de hoogte zullen zijn. Red is de verteller, en dat houdt ook in dat niet alles wat de anderen meemaken en denken bekend is. Er is zo volop ruimte om allerlei dingen langzaam te onthullen, en de spanning op te voeren. Vooral wat Leo en Rose betreft is het verhaal erg spannend. Voor Red is het vooral een coming of age-verhaal.


Het zijn bijzondere jongelui, deze vier bandleden, en hun verhaal is aangrijpend en spannend en zit heel goed in elkaar. Er wordt gewisseld tussen de avonturen van de drie jongelui, gezien vanuit Red, hun bezoekjes aan Naomi, en flashbacks die duidelijk maken hoe het allemaal zo gekomen is.
Het zijn jongeren, ze worden volop geconfronteerd met hun seksualiteit, met drugs en drank, met alle verleidingen van de grote wereld waar zij weerstand aan zouden moeten bieden. Dat lukt in meer of mindere mate, en dat heeft voorspelbare maar ook onverwachte gevolgen.


‘Want weet je, ik vind het leuk wie ik in de wereld ben, de persoon die je op social media ziet. Ik lijk te weten wat ik doe, wat ik wil, waar ik heen ga. Die versie van mij is perfect, ziet er altijd goed uit, lijkt altijd relaxed. Als ik de drumstokjes in mijn handen heb, werkt ieder deeltje van mij zoals het hoort. Elk spiertje, elke reflex, elke hartslag, elke hersencel. Dat spiegelbeeld van mezelf, dat achter glanzende scherm leeft, is degene die de vind-ik-leuks krijgt, de hartjes en de privéberichten. Schuine glimlachjes van meisjes die denken dat ze me misschien, ook al hadden ze dat vroeger nooit gedacht, toch wel meer dan leuk zouden kunnen vinden. Want al ben ik klein en mager, màn, wat kan ik goed drummen. Die versie van mij is best sexy.’


Red is niet altijd zo zeker van zichzelf als in dit stuk tekst. Een spiegel van zichzelf, dat is Red. Dat is Naomi, en ook Leo en Rose kunnen er wat van. Maar zijn we niet allemaal twee personen; de ene die we zelf kennen, en die andere die we laten zien aan de buitenwereld?


Cara Delevingne (1992) is een Brits model, actrice, zangeres en schrijfster. Ze tekende bij Storm Model Management na het verlaten van school in 2009.
Ze schreef dit boek samen met Rowan Coleman die meerdere romans op haar naam heeft staan.

ISBN 9789402700299 | paperback | 352 pagina's | HarperCollins| november 2017
Vertaald uit het Engels door Erica Disco | Leeftijd 15+

© Marjo, 2 maart 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

alt(On)volmaakt
Luigi Ballerini


Drie jongeren, Hera V, Maat V en Adon V (over die V later meer) ontmoeten elkaar op het vliegveld. Alle drie hebben zij een bericht gekregen van de organisatie van de Grote Talentenshow. Zij zijn uitverkoren om mee te doen aan de finale. Hera stond juist op het punt om voor de metro te springen toen zij het bericht kreeg. Maat hoorde een donderpreek van zijn vader aan, omdat die zijn achten en negens niet goed genoeg vond. En Adon genoot zojuist nog na van een zeer bevredigende rugbywedstrijd, in de wetenschap dat sport niet hoog aangeschreven staat bij het Systeem.

Op het vliegveld krijgen ze te horen dat de vlucht gecanceld is. Ze moeten met de bus. Vooral Hera V gaat flink tekeer. Zij gedraagt zich als een verwend nest, met haar rijke ouders, ze is arrogant en bozig, maar net als de andere twee kandidaten heeft zij een geheim. Maat V heeft last van faalangst omdat hetgeen hij doet nooit goed genoeg is, maar dat is niet zijn geheim.
En Adon V, een mooie jongen (check de naam!) heeft een intolerantie voor lactose, maar hoewel niemand dat mag weten, is ook dit niet zijn geheim. Adon V is ook vriendelijk en sociaal.

De V… dat staat voor Volmaakt. Vlekkeloos. In de maatschappij die beschreven wordt is men ruim zeventig jaar bezig een Volmaakte maatschappij te scheppen. Het DNA van de V’s is geperfectioneerd, zodat er geen gebreken of ziekten kunnen voorkomen en hun levensverwachting is maar liefst honderdelf jaar. Ook staat hun toekomstverwachting er in geschreven: of ze een partner vinden, wat hun beroep zal zijn, op welke leeftijd ze waaraan sterven. Omdat zij uit een kweekbuis komen hebben zij geen navel, en bovendien hebben ze een streepjescode in hun nek.
De Onvolmaakten daarentegen hebben wel een navel hebben, want ze zijn geboren uit een vrouw. En in hun nekken staat hun naam in het rood. Er wordt op hen neergekeken, en de mindere baantjes zijn voor hen, dan hoeven de Volmaakten hun handen niet vuil te maken.


De Grote Talentenshow is er behalve ter lering en vermaak ook om de meest Volmaakte onder de jongeren te vinden. Er zijn meer kandidaten dan deze drie jongeren, maar daar wordt nauwelijks over gesproken. Nadat zij de andere teams verslagen hebben, zal er nog een onderlinge strijd volgen om de enige echte Winnaar te bepalen.
De spanning zit niet zozeer in de competitie als wel in de geheimen die zij coûte que coûte verborgen willen houden, en in het feit dat een maatschappij als deze natuurlijk tegenstanders heeft: het Verzet, met aanhangers bij zowel de Onvolmaakten als de Volmaakten.


Deze dystopische Young Adult met nogal wat overeenkomsten met The Hungergames, lijkt onze huidige maatschappij te beschrijven waar ook die tweedeling is en waar de wetenschap zo graag die volmaakte mens wil creëren. Luigi Ballerini schetst de onrechtvaardigheid van zo’n maatschappij.
Op de voorgrond staan de drie jongeren, met hun eigen talenten, die zij pas kunnen ontplooien als ze elkaar durven vertrouwen. Durven ze dat: zich bloot geven en de consequenties aanvaarden? Als je als lezer vooral daarin geïnteresseerd bent, en niet in de wedstrijd zelf dan is het niet erg dat de opdrachten een piece of cake zijn voor onze helden.


Een maatschappijkritische spannende roman over een toekomst die hopelijk geen kans van slagen heeft.


Luigi Ballerini
(Sarzana, 1963) is arts en psychoanalyticus en richt zich voornamelijk op kinderen. Hij heeft meerdere boeken geschreven, voor volwassenen en voor jongeren. Net als in Mijn naam is Nul, het eerdere YA-boek dat bij Clavis verscheen, is dit boek een spannend verhaal, maar zit er wel degelijk een boodschap in.


ISBN 9789044830309 | Hardcover | 310 pagina's | Clavis | augustus 2017
Vertaald uit het Italiaans door Veerle Willems | Leeftijd vanaf 15 jaar

© Marjo, 4 januari 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER