Nieuwe jeugdboekrecensies 15+

altDe vergiftigde gave
Melinda Salisbury


Hoewel de zeventienjarige Twylla niet van koninklijke bloede is, woont ze toch als een prinses in het kasteel, waar de koningin de scepter zwaait. De koning is een aardige man, en de prins ook, maar die ziet Twylla niet zo vaak. Wie ze wel de hele dag ziet zijn twee wachters, ze wordt continu bewaakt.


Want Twylla is bijzonder! Ze is de incarnatie van Daunen, dochter van de goden Dæg en Næht. En zij heeft een extra gave: als mensen haar alleen maar aanraken, sterven zij een gruwelijke dood. Daarvoor moet zij regelmatig dageraadschade drinken.
De enigen die haar kunnen aanraken zijn het koninklijk paar en hun zoon. Zij is dan ook naar het paleis gehaald om te trouwen met Merek, de prins, om later te heersen over Lormere, hun rijk.


Eigenlijk is ze een gevangene, en dat is des te erger omdat het haar eigen keuze was. Ze had ook bij haar ouders en zusje kunnen blijven, in buurland Tregellië. Haar moeder is een zondeneter: door bepaalde gerechten te eten bij een overlijden worden de zonden van de overledenen weggenomen. Zij is zo rond als een tonnetje door al dat eten, maar toch had het gezin het niet best. Als Twylla mee zou gaan, zou de koningin de achterblijvers geld sturen. Twylla hoort nooit iets van hen, ze kan alleen maar hopen dat het goed gaat met ze.


Alles verandert op de dag dat een van haar twee wachters vervangen wordt door een nieuwe krijger: Lief, eveneens afkomstig uit Tregellië. Hij is niet bang van haar, en dat is zo bijzonder dat er een vriendschap ontstaat tussen de twee. Maar ongeveer in dezelfde tijd komt ook prins Merek terug van waar hij ook was, en hij begint haar voor te bereiden op hun huwelijk.  Wil ze dat wel? Trouwen met de prins en een rijk leventje leiden? Of kiest ze liever een vrij maar arm bestaan met Lief?


Terwijl ze de eerste stappen op het gebied van de liefde zet, lijkt ook haar verstand te rijpen. Ze ziet duidelijker wat er aan de hand is in het paleis. Alleen voor Lief is ze blind. Want hij deugt toch echt niet als wachter met zijn aanmoedigingen om meer vrijheid te verkrijgen.


Dit is het meeslepende eerste boek van een historische fantasytrilogie waarin thema’s als religie, democratie en vriendschap een plaats krijgen. Het leest als een trein door de romantiek en spanningsboog die het verhaal dragen. Als hier een trilogie moet ontstaan dan ben ik benieuwd: het verhaal lijkt namelijk afgerond. 
De omslag is erg mooi gemaakt: het geeft precies de hoofdpersoon met haar gave weer.

ISBN 9789044828740 | Hardcover | 350 pagina's | Uitgeverij Clavis | maart 2017
Vertaald uit het Engels door Margot van Hummel | Leeftijd vanaf 15 jaar

© Marjo, 6 oktober 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Chemie
Kaat De Kock


Meneer Vandervelde is 26 en is dankzij zijn knappe uiterlijk vooral bij de meiden in Emma's klas zeer geliefd. Hij is een hottie en dat terwijl hij Chemie geeft! Emma (17) verheugt zich dan ook op de klassenreis naar Griekenland want Vandervelde gaat mee!


Emma is vlak voor deze reis gedumpt door haar vriendje Benno en ze baalt er goed van ondanks dat ze wist dat hij niet de ware was maar ze konden wel heerlijk vrijen. Benno was al de vierde die haar dumpte in vijf maanden tijd. Waar dat nou aan ligt? Ze heeft geen idee. 'Ze willen zich nog niet binden of 'er zijn nog zoveel andere meisjes...' kreeg ze onder andere van hen te horen. Gelukkig kan ze altijd haar hart uitstorten bij Mia, haar beste vriendin.


Emma heeft hard gespaard voor de klassenreis en kan niet wachten tot het zover is. En als ze eerlijk is lijkt het haar eigenlijk wel heel leuk om met meneer Vandervelde te flirten. Natuurlijk weet ze wel dat het nooit wat kan worden. Een leraar zal nooit wat met een leerling beginnen. Hij zou wel gek zijn, zijn baan en carrière op het spel te zetten voor een schoolmeisje, denkt ze, maar erover dromen kan geen kwaad, toch?
En dan laat klasgenote 'Slettie' tijdens de reis aan Vandervelde overduidelijk blijken dat ze hem wel erg leuk vindt. Vervolgens begint er iets te borrelen van binnen bij Emma. Vandervelde zal zijn keus op háár laten vallen besluit ze en op niemand anders... Het lijkt wel of hij haar ook wel ziet zitten, hij kijkt haar steeds aan en danste met haar op het schoolfeest... het zal toch niet dat... Is er echt chemie tussen hen? Of verbeeldt ze zich dat maar?


En zo begint Emma's strijd om Vandervelde, diep in haar binnenste voelt het niet goed, hij is negen jaar ouder en bovendien haar leraar! Maar wat als hij haar écht leuk vindt? Emma droomt van romantische ontmoetingen, van stiekeme vrijpartijtjes, van etentjes bij kaarslicht. De waarheid verloopt echter heel anders en voor Emma er erg in heeft is ze verwikkeld in een situatie waarvan ze zich afvraagt hoe dit in vredesnaam zo heeft kunnen lopen... En dan blijkt hoe belangrijk zo'n goede en bijzondere vriendin als Mia is.


'Voor veel jongeren herkenbaar' staat op de flaptekst te lezen. Hopelijk verwijst dat naar het verliefd worden op een leraar en niet naar wat er gebeurt in Emma's leven. Het verhaal wordt door Emma zelf, in de ik vorm, verteld. Het is natuurlijk een smeuïg onderwerp maar het is geen spannend verhaal in die zin dat je niet met ingehouden adem de bladzijden omslaat, maar het is allemaal wel geloofwaardig en behoorlijk realistisch weergegeven. (Het boek is gebaseerd op een waargebeurd verhaal) Kaat de Kock weet goed weer te geven wat het 'aanbidden' van een leraar zo spannend maakt. Maar ook wat het eventuele gevolg van dat flirtgedrag kan zijn.
Kortom, een prettig leesbaar, vlot geschreven boek voor jongeren vanaf 15+


ISBN 9789044830507 | Hardcover | 134 pagina's | Uitgeverij Clavis | juli 2017
Young Adult 15+

© Dettie 27 augustus 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altRaven
Deel 1 van de serie Slaves
Miriam Borgermans

In een – gelukkig – futuristische maatschappij, 2558, is slavernij aan de orde van de dag. De heersers zijn de Genoten, mensen met veel macht die hun onderdanen kunnen maken en breken. Er heerst nogal wat rivaliteit onder hen en ze schuwen het geweld niet. ’Het aantal psychopaten onder hen is zeer hoog.’
Degenen die op een Delicatus Slavenschool zijn ondergebracht zijn hun toekomst niet zeker, maar ze zijn toch al beter af dan de trasherslaven, die minder dan niets zijn. Uitschot. Gebruiksvoorwerpen. De leerlingen van de school worden verkocht op veilingen die regelmatig gehouden worden, en natuurlijk moeten ze zoveel mogelijk opbrengen. Maar hun lot kan vreselijk zijn.


Raven, onze hoofdpersoon, was ooit een trasher, maar werd vanwege haar schoonheid opgemerkt en in de school opgenomen. Maar ze heeft helemaal geen zin om te leren hoe ze zich het beste kan voordoen. Ze wil vrij zijn! Maar ze is een Delicatus en ‘Delicatusslaven zijn kunstwerken!’ En het kan zijn dat ze zo behandeld worden. Maar het kan ook zijn dat zij worden mishandeld. Het loopt meestal niet goed met hen af.


Als het de beurt is van Raven om verkocht te worden, wil Genoot Ghassan Aboud haar hebben. Raven prijst zich gelukkig: hij staat bekend als een redelijk zachtzinnige man. Maar het loopt allemaal anders: Ghassan wordt vermoord en Raven beschuldigd.
Opnieuw is zij een trasher, maar nu een die zich buiten de Stad in leven moeten zien te houden. De stad is omgeven door een hoge muur van prikkeldraad. Ondoordringbaar. Er zijn geen bewakers, geen torens, alleen ‘in elkaar gerolde kluwens waarvan de pinnen het laatste zonlicht weerkaatsen.’

Binnen de stad heeft zij mensen die aan haar kant staan. Er is de eunuchslaaf Castro, en de zoon van de eigenares van de school, Seamus, die zijn zinnen heeft gezet op Raven. Zij wil hem niet, maar dat interesseert hem niet. Ook nu zij zich buiten de stad in de bushbush moet zien te redden zijn deze twee mannen met haar bezig.


Intussen volgen we Raven bij haar avonturen. Ze ontmoet andere uitgestotenen, jongeren die ieder een eigen manier gevonden hebben om te overleven. Ook Raven zoekt haar weg, en vindt daarbij jaloezie en haat op haar pad, maar ook vriendschap en liefde. En niet te vergeten zandvlooien, wespen en honger…

Het verhaal is duidelijk het begin van een serie. Er blijven veel vragen onbeantwoord en het is ook maar de vraag of zij van Seamus af is. Tussen de hoofdstukken door volgen we deze jonge man in hele korte stukjes tekst, die evenwel heel duidelijk en veelzeggend zijn. Boven de hoofdstukken staan spreuken en citaten.
Het is een spannend verhaal, dat leest als een trein. Misschien wel wat voorspelbaar, dus ik ben benieuwd waar Raven in deel twee mee te maken krijgt!


Miriam Borgermans (1965 Vught ) groeide op in België. Eigenlijk van plan een heel andere richting in te slaan studeerde zij bosbouw, is zij jeugdboeken gaan schrijven.​​


ISBN 9789044828689| hardcover | 487 pagina's | Clavis | september 2016
Leeftijd vanaf 15 jaar.

© Marjo, 3 augustus 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

hspace="15"Hof van vleugels en verwoesting
Deel 3 van Hof van doorns en rozen
Sarah J. Maas


Nu Feyre de waarheid kent, verafschuwt ze de man op wie ze eens zo verliefd was. Tamlin is niet langer haar prins op het witte paard. Ook zijn rijk, het Lentehof, kan haar niet langer bekoren. Eindelijk weet Feyre waar ze thuishoort. Ze is de Edelvrouwe van het Nachthof en de metgezel van Rhysand. Hoewel iedereen denkt dat Rhysand een monster is, weet Feyre nu dat zijn barse houding een toneelstuk is om zijn volk te beschermen. Ze houdt met heel haar hart van hem.


Toch is Feyre teruggekeerd naar de Lentehof. Naar Tamlin. Hoewel zijn nabijheid haar met afschuw vervult, glimlacht ze keer op keer liefjes naar hem. Ook Feyre speelt nu toneel. Ze heeft geen keus. Tamlin is een verrader. Hij heult met de koning van Hybern die op het punt staat heel Prythian op te eisen. Als de koning van Hybern krijgt wat hij wil, is het gedaan met alle hoven en zal het leed van de bevolking niet te overzien zijn. Vluchten is geen optie, dus zit er niets anders op dan te vechten. Feyre is bereid om samen met Rhysand en hun trouwe vrienden tot het uiterste te gaan om het Nachthof te redden. Daarom is ze teruggekeerd naar Tamlin. Alleen iemand die regelmatig in zijn nabijheid verkeert kan mogelijk zijn plannen achterhalen.


Hoewel Feyre walgt van Tamlin vindt ze het nog veel moeilijker de hogepriesteres Ianthe terug te zien. Ianthe, die beweerde haar vriendin te zijn, heeft Feyres zussen Nesta en Elain aan de koning van Hybern uitgeleverd. Het is Ianthes schuld dat Nesta en Elain niet langer menselijk zijn. Steeds als Feyre het minzame glimlachje op Ianthes gezicht ziet, moet ze zichzelf bedwingen haar niet aan stukken te scheuren. Ze zou Ianthe zonder al te veel moeite kunnen doden maar niemand mag weten dat ze zo sterk is. Alleen haar vrienden van de Nachthof kennen haar ware identiteit. Alleen zij weten dat er een enorme kracht in haar ranke lichaam huist.


Feyre is niet enkel een spion, ze fungeert ook als stoorzender. Uiterst vakkundig zaait ze tweestrijd op de Lentehof. Ze speelt Tamlin en zijn beste vriend Lucien tegen elkaar uit en stookt de bevolking tegen hun leider op. Feyre schaamt zich geen moment voor haar gedrag. Als ze erin slaagt de Lentehof ten val te brengen, verliest Hybern immers een bondgenoot. Hoewel Feyre haar uiterste best doet haar kracht verborgen te houden, valt ze door de mand wanneer ze Ianthe betrapt op het martelen van Lucien. Wanneer ze Ianthe eindelijk laat boeten voor haar daden, blijken er meer mensen toneelgespeeld te hebben. Feyre slaat samen met Lucien, die haar vriend en vijand tegelijk is, op de vlucht. Afgezanten van Hybern zijn er echter in geslaagd haar ongemerkt te vergiftigen en haar krachten nemen razendsnel af.


Hof van vleugels en verwoesting is het derde en laatste deel van de Hof van doorns en rozen-reeks. Er is een oorlog op komst en Feyre en Rhysand hebben bondgenoten nodig. Het leger van de Nachthof kan het onmogelijk alleen tegen de enorme legermacht van Hybern opnemen. De Edelheren van de andere hoven zullen partij moeten kiezen. Gaan ze samen met Rhysand en Feyre de strijd tegen Hybern aan of zullen ze besluiten met de vijand te heulen? Rhysands slechte reputatie doet de onderhandelingen geen goed. De andere Edelheren weigeren te geloven dat Rhysand in werkelijkheid over een goed karakter beschikt. Rhysand heeft ze te lang in de waan gelaten een slechterik te zijn. Ook andere onderlinge strubbelingen beletten de Edelheren een verbond aan te gaan. De dreiging neemt toe en de situatie wordt steeds uitzichtlozer.


In Hof van vleugels en verwoesting leert de jonge Feyre dat niemand, op de koning van Hybern na misschien, per definitie goed of slecht is. Een betrouwbaar gezicht staat niet garant voor een betrouwbaar karakter en slechteriken zijn misschien niet zo slecht als ze denkt. Feyre moet leren de mensen in haar omgeving te doorzien en dat is niet eenvoudig. Schrijfster Sarah J. Maas laat de lezer tijdens het lezen van deze spannende en romantische fantasyreeks inzien dat verschillen er zijn om geaccepteerd en overbrugd te worden. De Hof van doorns en rozen-reeks vormt voor jongeren – én minder jongeren - dan ook een uitstekende kennismaking met het fantasygenre.


ISBN 9789000349869 | paperback | 614 pagina's | Uitgeverij Unieboek - Het Spectrum (Van Goor) | mei 2017
Vertaald door Gerdien Beelen en Valerie Janssen
Vanaf 15 jaar

© Annemarie, 30 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altHalve helden
Karen Dierickx


Het boek bestaat uit twee delen. Deel een speelt in de herfst van 1918.


In een dorp vlak bij Antwerpen heeft de bijna zestienjarige Margrietje Gaublomme niet veel hoop op een prettige toekomst. Het is nog steeds oorlog, haar vader is weggevoerd, en haar broer Wannes is vrijwillig naar Duitsland gegaan. Met zijn vertrek is iets schimmigs aan de hand, voelt ze. Het was de dag nadat buurmeisje Bettina dood in de vijver gevonden werd. En omdat hij zich gemeld heeft als vrijwilliger, is haar moeder ontslagen bij de commiteit, en wordt het gezin met de nek aangekeken. Margriet piekert hier over, maar ze kan er niets mee.


Ze piekert ook over haar grote wens: studeren, iets wat nooit zal kunnen, Ze hebben immers geen geld en een meisje als zij, dat kan kantklosster worden zoals haar moeder. Er zijn wel mensen die haar vertellen dat het wèl kan, maar daar heeft ze niet veel vertrouwen in. Dus verloopt haar leventje gezapig. Overdag werken in een wasserij in Antwerpen, thuis moeder helpen en met haar jongere zusje bezig zijn.


En dan breekt de dag aan dat ze jarig is, zestien jaar. Maar niemand heeft er erg in: de oorlog is voorbij! De Duitsers pakken hun boeltje, en de wereld zou weer normaal kunnen worden. Maar er is nog de afwezigheid van de mannen, en de Spaanse griep eist nog vele slachtoffers.


Het wordt 1919, het dorp krabbelt op. De teruggekeerde mannen nemen hun werk weer op zover dat gaat. Niet alleen zijn er veel mannen die nooit terugkomen, van degenen die er wel zijn zijn de meesten getraumatiseerd.  Ook de vader van Margriet komt terug, duidelijk aangeslagen. Zou Wannes ook thuis komen? Maar wil moeder dat wel? Die is zo kwaad op haar zoon, die het leven van het hele gezin heeft verwoest.


Het is een verhaal over het thuisfront. Hoe de gewone burger de oorlog beleefde. Gezien door de ogen van een opgroeiend meisje, die weinig heil zag voor de toekomst, maar misschien nu toch nieuwe kansen ziet. En zo lezen we dat ook een oorlog goede kanten heeft. Zelfs van de Eerste Wereldoorlog, de Grote Oorlog, de ergste van alle oorlogen, zijn goede dingen gekomen. Daar ligt de nadruk op in dit boek, niet op de oorlog zelf.  Er zijn natuurlijk ook genoeg boeken die dat wel behandelen.


Halve helden ‘Het verhaal van halve helden, van mensen die een deel van zichzelf kwijt zijn in een wereld vol scherven en schimmen’. Als de mannen terugkomen en onthaald worden als helden, bedenkt Margriet dat halve helden, zichzelf geen helden vinden. Zij werden gedwongen, konden zelf geen keuzes maken, en zitten nu met de vreselijke herinneringen. En de mensen dan die het thuisfront gaande hielden? De smokkelaars? Zijn zijn ook geen helden?


Het blijkt niet uit te maken dat ik het voorafgaande deel 'De Grote Verliezer' (2014) niet gelezen heb, hoewel ik dat boek ook wil lezen en volgorde aanhouden prettiger geweest was. En eigenlijk wil ik een derde deel, want er zijn bepaalde ontwikkelingen in dat meisje die daarom vragen.


Karen Dierickx (°1975, Beveren) studeerde voor licentiaat vertaler Nederlands-Engels-Spaans, en volgde ze een Aanvullende Studie in de Internationale Politiek.


ISBN 9789461315328 | Hardcover | 352 pagina's | Van Halewijck | november 2016
Leeftijd vanaf 15 jaar

© Marjo, 2 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Al het moois is niet verloren
Danielle Younge-Ullman


Ingrid baalt en niet zomaar een klein beetje, nee, ze baalt enorm! Omdat ze haar moeder beloofd heeft drie weken naar een natuurkamp te gaan zit ze nu met stinkende kleren, in de blubber met een stel jongeren die een erg problematisch leven hebben geleid. En dat allemaal omdat ze zo graag de zangopleiding wil volgen op die exclusieve zangschool in Londen.


Haar moeder was ooit een beroemde operazangeres maar door eigen onachtzaamheid verloor ze haar stem. Weg carrière, weg toekomst, weg roem. Ingrids ooit zo stralende, glamoureuze moeder verandert in een in het leven teleurgestelde grijze muis. Daarom wilde ze ook nooit dat haar dochter in haar voetsporen zou treden. Elke vorm van zangonderwijs voor Ingrid werd afgewezen omdat ze niet wilde dat haar dochter dezelfde trauma's als zij zou moeten doorstaan. Maar Ingrid voelt en weet dat haar toekomst wèl in de muziek, met name de zang, ligt en heeft stiekem auditie gedaan voor de school in Londen die maar drie nieuwe leerlingen per jaar aanneemt. Tot haar eigen verrassing is ze aangenomen!


Om voor de laatste keer haar afkeuring te laten voelen stuurde moeder Margot- Sophia haar dochter naar het natuurkamp om haar te confronteren met de letterlijke en figuurlijke hindernissen die je in het leven kunt tegenkomen. Misschien dat Ingrid daarna toch voor een ander leven kiest...


Op de folder van het kamp stonden leuke houten hutjes met een comfortabel bed en een badkamer. Maar die folder strookt enorm met de werkelijkheid... Ingrid moet namelijk drie weken met haar groep door de wildernis sjouwen, ze slapen in een tentje en de badkamer...? Dat is de rivier en een flinke regenbui vormt de douche. Haar groepsgenoten zijn jongeren die o.a. verslaafd zijn (geweest) ex- gevangenen, weglopers, gezondheidsfreaks enz. Niets gezellig en romantisch om een kampvuur zitten met een gitaar en liedjes zingen, integendeel, het is ploeteren, sjouwen en letterlijk en figuurlijk op je bek gaan... In o.a. brieven aan haar moeder vertelt Ingrid hoe ze het kamp ervaart, enerzijds is ze heel boos, anderzijds nieuwsgierig naar wat komt.


Als je nu een verhaal verwacht over een verwend meisje dat zit te nukken tegen haar moeder dan heb je het mis. Ingrid heeft zich voorgenomen dat ze zeker door zal gaan, dat heeft ze beloofd en ze zal het doen ook! Maar waar Ingrid meer moeite mee heeft zijn de twee begeleiders, die elke avond een kringgesprek willen en de groep confronteren met hun gedrag en ware gevoelens. Daar heeft Ingrid geen zin in, daar is ze niet aan toe, dat kan ze nog helemaal niet. Maar dat wordt niet door iedereen in de groep geaccepteerd.


Stapje voor stapje ontdekken we de ware reden waarom Ingrid naar het kamp is gestuurd. Langzamerhand laat Ingrid haar zorgvuldig opgebouwde schild vallen en leren we haar leven en karakter werkelijk kennen. Het leven met haar moeder leek zo glamoureus, maar was dat het ook? Wat heeft die roem moeder en dochter gekost? We lezen over de belangrijke man die in Ingrids leven komt, de man die haar steun en toeverlaat wordt. Maar ook over Ingrids grote liefde die flinke aardverschuivingen en grote teleurstellingen in Ingrids leven bracht.


Het kamp, de vermoeidheid en de vele gesprekken maken Ingrid kwetsbaar, maar ze komt niet over haar eigen hoge drempel heen om over alles wat in haar binnenste gist en borrelt te bespreken. Gelukkig zijn er een aantal personen zoals Tavik die met veel geduld Ingrid verder helpen. Maar de confrontatie met zichzelf is evengoed heel zwaar en moeilijk.


In dit mooie, zorgvuldig opgebouwde verhaal wordt naar een climax toegewerkt. Elke keer verwacht je de ontknoping, denk je nu komen we het te weten wat Ingrid zo zwaar vindt om te vertellen, maar telkens weer wordt die verwachting niet ingelost. Ingrid weet zich op een slimme manier steeds onder de confrontatie uit te werken. Maar uiteindelijk komt die er wel en is zelfs nog volkomen onverwacht. Wat ze vertelt komt als een klap in je gezicht die je niet aan zag komen. Maar de hele puzzel die Ingrid probeerde op te lossen en al haar geworstel krijgen daardoor wel een plek. Onmiddellijk snap je daarna haar handelingen en afweer. En dit alles wordt prachtig verwoord.
Kortom, een fantastisch mooie young adult roman.


ISBN 9789000353705 | Paperback | 319 pagina's | Uitgeverij Unieboek/Spectrum | juni 2017
Vertaald door Fanneke Cnossen | Leeftijd 15+

© Dettie, 26 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altDoodverklaard
Inge Verbruggen


Vrienden zijn belangrijk. Misschien wel het belangrijkst in je leven.
Maar wat als degenen die je als je beste vrienden beschouwt jou laten vallen, de een na de ander?
Wat als iemand je dan ook nog dood verklaart? Als je nergens meer controle over hebt?

Het overkomt de zeventienjarige Isa Mendonck. Als ze op een dag zichzelf googlet, ziet ze een overlijdensbericht. Van zichzelf! Ze schrikt enorm natuurlijk, maar denkt nog aan een slechte grap. Ze vraagt haar vrienden wie dat gedaan heeft. Ze trekt al heel lang op met dezelfde lui: haar beste vriendin is Josie, en en zij hebben vriendschap gesloten met Liz, Joaquim, Lander en Maarten.
Maar zij zeggen dat ze van niets weten, en als ze het die avond niet terug kunnen vinden op internet geloven ze niet dat Isa het echt gezien heeft. Ze heeft zeker een akelige droom gehad…

Maar Isa is bang. Je eigen doodsbericht op internet vinden, dat is niet zomaar iets natuurlijk. En het blijkt maar het begin. Iemand is er op uit haar de grond in te boren. Haar zo bang te maken dat ze niet eens de straat op durft, zeker niet als ze maar net op tijd kan wegspringen voor een auto die aan komt razen. Maar het ergste is toch wel dat haar vrienden haar niet geloven. Ze verzint het, of ze heeft het zelf gedaan, zeggen ze. Als ze proberen te ontdekken wat er met haar computer aan de hand is, blijkt namelijk dat ze zelf dat bericht verstuurd moet hebben. Maar Isa weet dat het niet zo is!
En haar nieuwe vriendje, Siebe, die ze nog maart een week kent? Ze heeft hem niets verteld, bang dat hij haar angsten ook als onzin afdoet.

Het wordt nog erger: iemand jat haar huissleutels, en ook haar telefoon doet het niet meer zoals dat moet.

Alleen Lander die verliefd op haar is (hij is niet de enige overigens, en dat klinkt toch wel een beetje ongeloofwaardig) wil nog helpen. En Maarten, maar die heeft verkering met Josie, heikele kwestie, zeker als Josie zich steeds meer afkeert.

Wie kan ze nog vertrouwen? Wie wil er nog met om gaan?

Superspannend verhaal over een stalker, die heel erg ver gaat. Over de moderne media waar je – dat blijkt maar weer – voorzichtig mee om moet gaan. Het verhaal wordt vanuit Isa verteld, waardoor je al haar twijfels, haar onzekerheid, haar angst mee beleeft.
Dit boek leg je niet weg voor je het uit hebt, en dus moet ik zeggen dat deze eerste jeugdthriller van de Vlaamse auteur Inge Verbruggen (1974) supergeslaagd is!


ISBN 9789462420649 | Hardcover | 286 pagina's | Uitgeverij Kramat | april 2017
Leeftijd vanaf 15 jaar

© Marjo, 30 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

hspace="15"54 minuten
Marieke Nijkamp


Zoals altijd neemt de directeur van Opportunity High de tijd voor de toespraak waarmee ze elk nieuw trimester inluidt. Voor een aantal leerlingen is het de laatste keer dat ze naar de inmiddels vertrouwde woorden luisteren. Jarenlang vormde Opportunity een deel van hun leven maar binnenkort zullen ze hun vleugels uitslaan. Autumn kan niet wachten. Sinds haar moeder twee jaar geleden plotseling is overleden, is de plek die ze eens haar thuis noemde veranderd in een plek die ze zo snel mogelijk wil ontvluchten. Ze wil danseres worden, of beter gezegd: ze ís een danseres. Zelfs de liefde die ze voor haar beste vriendin Sylv, met wie ze stiekem een liefdesrelatie heeft, voelt is niet zo intens als haar liefde voor dansen.


Sylv heeft een nauwe band met haar familie en ze zorgt vol toewijding voor haar zieke moeder. Ze houdt van Autumn en ze gunt haar geliefde vriendin met heel haar hart een gelukkiger leven. Toch doet het naderende vertrek haar verdriet. Zal hun relatie de afstand wel overleven? Sylv weet dat ze Autumn zonder morren moet laten gaan maar loslaten is moeilijk.


Na de toespraak stromen de leerlingen naar de uitgangen van de aula maar het rumoer neemt niet af. Sylv let er nauwelijks op. Autumn praat over haar moeder, iets wat ze nauwelijks doet en Sylv koestert het moment. Het geroezemoes slaat om in gemopper en de inmiddels onrustige leerlingen beginnen te dringen. Toch blijft de aula afgeladen vol. Ineens slaat de stemming om. Onrust maakt plaats voor gespannenheid. De deuren van de aula zitten op slot. Zelfs de nooduitgang is vergrendeld. Waarom? Wat is er aan de hand?


De bel gaat. Een nieuwe lesdag is begonnen. De leerlingen in de aula zijn nu ronduit zenuwachtig. Haalt iemand soms een flauwe grap uit? Dan gaat een van de deuren open. Alle ogen richten zich op de tiener die de ruimte binnenloopt. De grijns op zijn gezicht heeft iets onheilspellends. Hij heft zijn arm en dan ziet ook Sylv wat hij vasthoudt. Een wapen. De jongen richt het pistool op de schooldirecteur en haalt de trekker over.


Tomás, die samen met zijn vriend Fareed stiekem in het kantoor van het schoolhoofd rondhangt, herkent het geluid meteen. De harde knallen die door het schoolgebouw dreunen zijn schoten. In de gangen is het griezelig stil. De twee vrienden beseffen dat hun medeleerlingen en leraren als ratten in de val zitten. Ook Claire die op het sportterrein aan het trainen is, weet meteen dat het om schoten gaat. Samen met haar beste vriend Chris probeert ze de school binnen te komen. Haar broertje is binnen! De deuren zijn echter aan de binnenkant vergrendeld. Opportunity High is in een gevangenis veranderd. Een gevangenis waar een doorgedraaide schutter de scepter zwaait.


Een jaar lang stond This is Where it Ends - de oorspronkelijke titel van dit boek - in de New York Times-bestsellerlijst. Er werden meer dan 100.000 exemplaren verkocht. Een hele prestatie voor een Amerikaanse schrijver. Maar wacht eens even: Marieke Nijkamp is helemaal geen Amerikaanse! Ze komt uit het Overijsselse Hengelo waar ze als ambtenaar bij de regio Twente werkt. De liefhebster van young-adultboeken koos ervoor haar debuut in het Amerikaans-Engels te schrijven omdat ze dol is op Amerikaanse boeken, theaterproducties en films. Het is een stijl die gewoonweg bij haar hoort.


54 minuten is invoelend en aangrijpend geschreven. De schutter heet Tyler. Hij is de broer van Autumn. Na een aantal vervelende gebeurtenissen heeft hij Opportunity High verlaten waarna hij langzaam is overmand door wraakgevoelens. Van de tienerjongen die Tyler eens was, is niets meer over. De jongen die keer op keer de trekker van zijn pistool overhaalt is een monster. Zelfs Autumn is niet langer veilig voor de jongen die haar meer dan eens heeft getroost wanneer hun vader te veel gedronken had.


Marieke Nijkamp beschrijft heel raak de impact die een schietpartij op een school heeft. Niet alleen het welzijn van de leerlingen en leraren maar dat van de complete gemeenschap wordt door de vreselijke gebeurtenis ontwricht. 54 minuten lang zaait Tyler dood en verderf. 54 minuten lang is niemand in de aula zijn of haar leven zeker en kan de buitenwereld alleen maar radeloos afwachten. Marieke Nijkamp maakt indruk met dit knap geschreven debuut. In januari 2018 verschijnt Voor ik je loslaat, haar volgende boek. Zal het haar lukken de kracht en intensiteit van haar debuut te evenaren? Als het haar nogmaals lukt, ben ik een zielstevreden lezer!


ISBN 9789402751529 | Ebook| 177 pagina's | HarperCollins Young Adult | september 2016
Vanaf 15 jaar

© Annemarie, 9 augustus 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

hspace="15"The hate u give
Angie Thomas


De zestienjarige Starr Carter heeft vaak het gevoel dat ze twee verschillende levens leidt. Ze woont in een armoedige buurt waar enkel mensen met een donkere huidskleur wonen. Veel mensen noemen het een “achterbuurt” of zelfs een “getto”. Er wordt drugs gedeald en bendes maken de straat onveilig. Door de dreunende muziek die ’s avonds de muren doet trillen klinken regelmatig schoten door. Het is geen prettige buurt maar het is wel de plek waar Starrs dierbaren wonen. Het is haar thuis.


De meeste andere kinderen op de school waar Starr overdag naartoe gaat, kunnen zich geen voorstelling van Starrs leven maken. Ze zijn vrijwel allemaal blank en wonen in dure huizen in buurten met mooie tuinen en spelende kinderen op straat. Zij kennen schietpartijen alleen van televisie. Zij hebben geen ouders die hun kinderen al op jonge leeftijd uitleggen wat ze moeten doen wanneer ze door de politie staande worden gehouden. Starrs ouders hopen vurig op een betere toekomst voor hun kinderen. Daarom hebben ze Starr en haar twee broers naar de dure school in de veilige wijk gestuurd, ook al kunnen ze dat nauwelijks betalen. Op deze school is Starr een aangepaste versie van zichzelf want echt zichzelf zijn durft ze er niet. Met haar huidskleur valt ze er al genoeg uit de toon, vindt ze zelf.


Op een feestje loopt ze haar goede vriend Khalil tegen het lijf. Hoewel ze elkaar al een tijdje niet hebben gezien, is de sfeer meteen als vanouds. Starr en Khalil zijn samen opgegroeid en hoeven elkaar niet dagelijks te zien om voor altijd vrienden te zijn. Wanneer Starr Khalils nieuwe schoenen bewondert, klinken er plotseling schoten. Khalil grijpt Starrs hand stevig vast en loodst haar mopperend naar zijn auto. Waarom breekt er toch altijd ruzie op feestjes uit? Onderweg naar huis wisselen ze hun gekibbel af met grapjes. Even hebben ze het over hun vriendinnetje Natasha, die werd neergeschoten toen ze alle drie nog maar tien jaar oud waren.


Het geluid van een sirene doorbreekt de gezellige cocon waarin ze zich bevinden. Nu zien ze ook het zwaailicht. Khalil zet zijn auto stil en tot Starrs schrik vraagt hij de agent waarom deze hem aangehouden heeft. Khalil zou beter moeten weten. Starr heeft geleerd altijd te doen wat de politie vraagt, geen tegenvragen te stellen en zo stil mogelijk te blijven staan. Dat is wel zo veilig. De agent reageert geïrriteerd en fouilleert Khalil ruw. Daarna sommeert hij Khalil te blijven staan terwijl hij zelf terug naar de politieauto loopt. Khalil blijft echter niet staan. Hij maakt zich zorgen om Starr en opent het portier. Op het moment dat hij vriendelijk “Gaat-ie, Starr?” zegt, belandt de eerste kogel in zijn rug. Er volgen er nog twee. Starr gilt het uit, springt uit de auto en rent naar haar vriend toe. Khalil is dood. En dan wordt Starr ineens zelf onder schot gehouden. Intens geschokt moet ze met haar handen omhoog blijven staan tot er versterking is gearriveerd.


De dood van Khalil slaat in als een bom. De politie heeft een ongewapende tiener gedood. Wéér. Starr is intens verdrietig maar ook bang. Bang voor de politie. Starr durft niemand te vertellen dat ze bij de schietpartij was. Op school moet ze vreselijke verhalen over Khalil aanhoren. Hij zou een drugsdealer zijn geweest en het er zelf naar gemaakt hebben. De politieman die Khalil heeft neergeschoten wordt door sommige media zelfs als slachtoffer neergezet. De spanning in de wijk waar Starr woont neemt toe. De bewoners willen gerechtigheid. Starr wil dat ook maar de angst verlamt haar. Durft ze het aan de ware toedracht te vertellen, ondanks de dreiging die vanuit verschillende hoeken op haar loert?


The hate u give is een echte eyeopener. De titel verwijst naar een uitspraak van de rapper Tupac. Thug Life, de titel van een van zijn albums, stond volgens hem voor The Hate U Give Little Infants Fucks Everybody. En dat is precies waar dit boek over gaat. Jongeren in wijken als die van Starr groeien op in onveiligheid en armoede. Ze krijgen niet dezelfde kansen als de rijke blanke jongen in nabijgelegen wijken. Vaak sluiten de arme jongeren zich uiteindelijk bij bendes aan en/of gaan ze drugs dealen. Niet omdat ze dat willen, maar omdat alle andere kansen op geld en voedsel hen ontnomen worden. Ze worden door de maatschappij in een bepaalde hoek gedwongen, waarna ze door diezelfde maatschappij worden veroordeeld omdat ze zich in die hoek bevinden. Is dat niet vreselijk krom?


Met haar debuut The hate u give maakt schrijfster Angie Thomas, met een schrijfstijl die jongeren zal aanspreken, duidelijk hoe verkeerd de maatschappij in elkaar steekt. Hoe kan het dat huidskleur en afkomst nog altijd bepalen welke kansen mensen in het leven zullen krijgen? Natuurlijk zijn er uitzonderingen maar over hen gaat dit boek niet. Het gaat om de grote groep mensen die door de rest van de maatschappij grotendeels wordt genegeerd of benadeeld. Hoewel dit verhaal zich in Amerika afspeelt, zijn er in Nederland vergelijkbare situaties. In dit aangrijpende verhaal leert Starr ons dat wij er samen voor kunnen zorgen dat er een einde aan deze ongelijkheid komt en dat maakt haar tot een heldin van deze tijd!


ISBN  9789048837175 | paperback | 363 pagina's | Moon | mei 2017
Vertaald door Jasper Mutsaers
Vanaf 15 jaar

© Annemarie, 31 juli 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Sterker dan jij
Kaat De Cock


De zestienjarige Lara (ik-verteller) begrijpt het niet, waarom hoort ze niets meer van Jasper? Gelukkig is haar hartsvriendin Eefje er, zoals altijd, waarbij ze kan uithuilen en opnieuw beginnen. Eefje weet Lara altijd weer aan het lachen te krijgen


'[...] 'geloof me: voor je het weet vind jij een man die jouw liefde waard is en die je overstelpt met aandacht en gedichten en chocolaatjes en juwelen en schatiige puppy's ... en ... en ... eenhoorns! floept ze eruit.'
Ik lach door mijn tranen heen.
'Yeah, right,' zeg ik.


Dat Eefje zo snel gelijk zal krijgen, hadden ze alle twee niet verwacht. Vier maanden later is Lara stapelverliefd op Kobe. Zelfs haar moeder vindt Kobe leuk. Gelukkig kan Eefje het ook goed met hem vinden. Maar als ze een avondje uit zijn waarschuwt een beeldschoon meisje Lara. 'Pas op met hem,' zegt ze. Het blijkt de ex van Kobe te zijn. Volgens Kobe wil ze niet accepteren dat het over en uit is met hem.


Maar al snel leert Lara wel degelijk een vreemde, akelige kant van Kobe kennen. Als ze vertelt dat hij niet de eerste is met wie ze het bed deelt, wordt hij razend en behandelt haar alsof ze een stuk vuil is. Een paar dagen later geeft hij vol spijt een prachtig cadeau.
Maar als ze danst met haar beste vriend, sleept hij haar mee naar buiten en blijkt hij zelfs zeer bedreigend. Vriendin Eefje vindt het griezelig en adviseert Lara te breken met Kobe, maar Lara is stapelgek op hem. Bovendien heeft hij ook een erg lieve kant, ze wordt door hem als een prinses behandelt, hij weet precies wat ze mooi vindt en koopt het voor haar, hij heeft zelfs een supergave verrassing voor haar bedacht ...


Langzamerhand wordt Kobe's invloed steeds groter. Op een listige manier zorgt hij ervoor dat Lara steeds meer tijd aan hem alleen besteed. En als ze al eens een keertje met bijvoorbeeld Eefje afspreekt dan zorgt hij ervoor dat hij er zelf ook bij is, want wie zegt dat ze met haar vriendin afgesproken heeft... Die ene keer had ze toch ook gelogen?  Lara's wereldje wordt steeds kleiner, alles draait om Kobe. Hij is stapelgek op haar verzekert hij haar keer op keer, hij wil haar niet kwijt en Lara gelooft hem maar al te graag. Haar verliefdheid op Kobe is sterker dan de realiteit en die is dat hij steeds vaker zijn woedeaanvallen op haar afreageert. En nog steeds blijft Lara voor hem kiezen, ook als ze met blauwe plekken rondloopt, want eigenlijk had ze het wel verdient...  Lara ogen gaan pas open als het bijna te laat is!


Op zich is het een goed boek als het dient om meiden te waarschuwen tegen mensen als Kobe. De jongen manipuleert alles zodanig dat het lijkt alsof zijn agressieve gedrag allemaal Lara's eigen schuld is. In het verhaal komt ook duidelijk naar voren dat dergelijk gedrag onacceptabel is. Niemand hoort zo behandeld te worden. 
Het verhaal zelf is qua opbouw en stijl wat minder. Het chronologische verloop en de nadruk op het gedrag van Kobe maakt het verhaal wat vlak en voorspelbaar. Je verwachten wel een volgend incident maar je zit niet vol spanning mee te leven, je wordt niet het verhaal in gesleept, er blijft afstand. De focus van de schrijfster is mogelijk wat teveel gericht op het benadrukken van het zeer ongewenst gedrag van Kobe waardoor het verhaal eromheen en het gewone dagelijkse leven, wat voortkabbelt.


Toch denk ik dat jongeren het boek, dat geschreven is in hun - licht Vlaamse - taal, wél de moeite van het lezen waard vinden. Het verhaal laat iemand namelijk wel nadenken over ongewenst gedrag en het trekken van grenzen. De boodschap is duidelijk... Tot hier en niet verder.
En dàt kan niet vaak genoeg gezegd worden.


ISBN 9789044829747 | Hardcover | 160 pagina's | Uitgeverij Clavis | mei 2017
leeftijd 15+

Dettie, 25 juli 2107

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De lovebus
Een fatale nacht waarin verlangen naar liefde leidt tot moord

Tjibbe Veldkamp


1976, Vrijdag 6 februari 17.30 uur


J.J. reed door het besneeuwde Groninger land. Hij had één handschoen aan het stuur van zijn Kaptein Mobylette. Met zijn andere handschoen drukte hij zijn cowboyhoed op zijn helm. De Mobylette was een damesbrommer en die hoed op de helm was vast een bezopen gezicht, maar dat interesseerde hem allemaal weinig. Hij was de chauffeur van de lovebus. Dan maakt het niet uit waar je op reed of hoe je eruitzag.


Met deze openingszinnen is de toon gezet. Het hele verhaal draait om deze lovebus, die elk weekend op een onopvallende plek geparkeerd wordt. De lovebus is "Een plek waar je samen kunt zijn met je geliefde." zegt J.J. maar in feite is het een plek voor stiekeme seks.
Mensen kunnen deze lovebus per half uur huren om een potje te vrijen. J.J. (19) int de huur en noteert de namen van de mensen die er gebruik van willen maken. Dankzij dit werk heeft J.J. een bepaalde status verkregen waar hij trots op is.

Maar dat weekend begint alles al anders dan anders. Een jong meisje, Cathelijn, wacht J.J (Jaap-Jan) op, hij schat haar een jaar of zestien. Ze wil alles weten over de lovebus. In haar naïviteit dacht ze dat het een hippiebus was vol zingende, vrolijke hippies... Maar ze begrijpt al snel waar de bus werkelijk voor dient. Ze wil vervolgens weten 'of seks mensen bij elkaar brengt...'


"Ik wil graag een keer samen zijn in de lovebus", zei ze.
Later begreep hij dat hij toen naast haar had moeten gaan zitten. Dat hij een arm om haar schouder had moeten leggen. En dat hij haar had moeten kussen.
Dat deed hij allemaal niet. In plaats daarvan zei hij: 'Een halfuur is dertig gulden.'
'Ik wil een uur.'


Ze boekt de bus voor de volgende avond. En die boeking is de start van een aantal gebeurtenissen die eindigen in een dubbele moord, en één zwaargewonde evenals acht personen met lichte verwondingen.


Het hele verhaal speelt zich verder af rond vier personen - én de lovebus - . Cathelijn is die zaterdagavond, de 7e februari, vast van plan iemand te vinden die met haar naar de bus wil. Ze stapt Bar-dancing Boerema binnen, betaalt J.J. en hoort van hem waar de bus staat. Ze weet niet dat ze een gevoelige snaar bij de jongen heeft geraakt. Hij kan de hele avond zijn draai niet meer vinden.

Het is een avond zoals elke uitgaansavond is. De schrijver geeft de sfeer in een bar-dancing vol jongeren met een lijf vol rondgierende hormonen uitstekend weer. Het is die broeierige sfeer. Het is kijken en bekeken worden. Het is vol verwachting op pad gaan en kijken of er wat te scoren valt.  Sommige jongens willen meisjes scoren, anderen willen drank scoren, veel drank. De boerse Tammo wil beide. En uitgerekend op hem laat de dromerige Cathelijn haar oog vallen en vraagt hem onverbloemd of hij met haar mee wil naar de lovebus.
Tammo weet niet wat hem overkomt! Denkt aan een flauwe grap, maar 'het atheneummeisje' zoals Tammo Cathelijn in gedachte noemt, is bloedserieus. Ze gaan op pad... en de piepjonge Mina én J.J. zien hen met lede ogen vertrekken.
Maar de bus is nog bezet en Tammo heeft zin, heel veel zin... en geduld is niet zijn sterkste kant.


Wie mocht denken dat het verhaal uitmondt in een thriller heeft het mis. Ondanks de titel is het veel meer een psychologische roman wat we te lezen krijgen. Tjibbe Veldkamp heeft namelijk heel knap de vier personages een eigen stem gegeven. We volgen hen wisselend verder het verhaal in. Daardoor weten we wat hen die avond drijft. De een zoekt geborgenheid, de ander zekerheid of liefde, of... pure platte seks. Via deze vier wordt ook het beklemmende leven in het dorp, met enkele voor een dorp zo unieke bewoners, weergegeven. En deze personages en deze setting, zich afspelend in de jaren zeventig zorgen voor een onomkeerbare serie gebeurtenissen die je niet aan ziet komen en uitmonden in een tragedie. Zenuwslopend is het verhaal zeker niet maar het is wel een verhaal dat dankzij Veldkamps knappe constructie en vlotte, soms humoristische, schrijfstijl van het begin tot het verrassende eind blijft boeien. Graag meer van dit!


ISBN 9789045120591 | Paperback | 174 pagina's | Uitgeverij Querido kinderboeken | januari 2017

© Dettie, 28 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altOp mijn schouders
Jennifer Niven

‘Ik ben niet gemeen, maar ik ga wel iets gemeens doen. Je zult me er vast om haten, en je bent denk ik niet de enige, maar toch ga ik het doen.’


Dit is de aanhef van een brief waarin een van de hoofdpersonen uitlegt wat hij is. Hij heeft een aandoening die hem anders maakt, iets wat niemand aan hem ziet, maar waar hij wel heel veel last van heeft. Hij heeft prosoagnosie, het moeilijke woord voor gezichtsblindheid. Dat betekent dat hij geen gezichten kan herkennen.


Stel het je voor: je bent gewoon thuis, iemand komt de kamer in, en je ziet niet wie het is. Niet alleen vrienden en kennissen, maar ook familieleden, degenen die je het best zou moeten herkennen, zijn volkomen vreemden voor je. Ook zijn eigen gezicht in de spiegel herkent hij niet. Dat is nog vervelender als mensen hun uiterlijke kenmerken, zoals haardracht, gaan veranderen. Jack, zo heet deze jongen, heeft een eigen manier gevonden om het op te lossen:


Knik naar iedereen, en glimlach.
Wees charmant en verdomd grappig
Wees de gangmaker van ieder feest, maar drink absoluut geen alcohol.


Allicht gaat het weleens fout, maar Jack is er goed in geworden mensen te herkennen aan hun manier van lopen en hun stem natuurlijk.

De andere hoofdpersoon is Libby Strout:


‘Waarschijnlijk ken je me wel. Je hebt vast het filmpje gezien waarin ik uit mijn eigen huis word bevrijd. Bij de laatste telling hadden 6.345.981 mensen het bekeken, dus de kans is groot dat jij een van hen bent. Drie jaar geleden was ik de dikste tiener van Amerika. Op mijn zwaarst woog ik 297 kilo.’


Als Libby naar een nieuwe school gaat, weet ze van tevoren dat ze bekeken zal worden. Maar ze is sterk genoeg, denkt ze. Dat zal ze moeten bewijzen als ze Jack ontmoet. Twee kwetsbare tieners, met de nodige problemen, die elkaar leren kennen en waarderen na de nodige strubbelingen, dat zijn de elementen van een liefdesroman waar jongeren van zullen smullen.


Libby mag de ik-vorm voor haar rekening nemen, Jack is in een hij-perspectief. Om en om zijn ze aan het woord en vertellen ze een ontroerend, maar misschien ook wat onwaarschijnlijk verhaal. Maar dat laatste maakt niet uit, Jennifer Niven heeft een vlotte pen, en is heel goed in vlotte dialogen.
Ze schrijft over het ware leven, over vooroordelen, en veroordelen. En over acceptatie en vriendschap. Zij wil graag tieners die met zichzelf in de knoop zitten een hart onder de riem steken. Zoals ze het jongere broertje van Jack laat zeggen: 'ik wil mezelf zijn'


De Amerikaanse Jenniver Niven (1968, Charlotte (VS) is de schrijfster van het succesvolle Waar het licht is, dat reeds verfilmd is.


ISBN 9789048836154 | paperback |368 pagina's | Uitgeverij Moon| april 2017
Leeftijd vanaf 15 jaar

© Marjo, 23 juni 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER