Nieuwe jeugdboekrecensies 6+

altSiem Subliem en het ei van Jannes
Landgoed Pierewaai : Deel 1
illustraties:  Katrien Holland
tekst: Tosca Menten


Arend en Pientje Wrongel hebben allebei een fantastisch reukvermogen: al op een kilometer afstand ruiken zij een windje van een mug. Zij zijn dan ook eigenaren van een zeer succesvolle parfumfabriek, ‘Hemelse Neuzen’, maar er is een probleem. Ze hebben geen opvolger! Dan is er maar één logische oplossing: ze moeten een kind.


Dat kind is - je raadt het al - Siem. Dezelfde Siem die de hoofdpersoon is van deze nieuwe serie. Maar in dit eerste verhaal moet hij de naam Subliem nog verdienen. En wat voor verhaal! Want zijn arme ouders constateren dat hun opvolger helemaal niet kan ruiken! Hoe moet hij dan directeur worden? Ze proberen van alles...


Wat zij niet hadden kunnen voorzien is dat Siem het eigenlijk niet zo ziet zitten om directeur te worden van Hemelse Neuzen. Dat kan toch niet als je niets ruikt, zegt hij! Eigenlijk vindt hij het aan de overkant van de straat veel leuker. Daar ligt Landgoed Pierewaai en meneer en mevrouw Pierewaai beheren een struisvogelfarm, tot grote ergernis van Siems ouders, want dat riekt natuurlijk. En dan wordt Siem negen jaar:

‘Hier loopt je cadeautje,’ lachte opa. ‘Hij heeft veren, een lange nek en de mooiste ogen van de wereld. Zoek er maar een uit, voor je verjaardag.’ ‘Wat? Mag ik een eigen struisvogeltje?’ riep Siem ongelovig.’


Als opa en oma, want zo moet Siem hen noemen, hem een kleine struisvogel geven, is het hek van de dam. En ze willen ook graag dat hij directeur wordt van de struisvogelfarm! Je kan je voorstellen dat dit voor een heleboel problemen gaat zorgen. En of dat allemaal in orde komt? Misschien dat de uitvinder in het verhaal kan helpen?


Tosca Menten schrijft grappige kinderboeken. Er zijn goede en foute typetjes, maar voor iedereen kun je begrip opbrengen, en vaak zijn de karakters goed herkenbaar.  Een hele leuke vondst zijn de hoofdstukken nul: de pagina’s zijn blauw, en er wordt duidelijk aangegeven dat dit inleidende hoofdstukken zijn met informatie die nu eenmaal nodig is om het verhaal te kunnen begrijpen. Maar ze zijn net zo goed als de rest van het boek geschreven in een prettige stijl, met veel dialogen, en humor.


Siem Subliem is de hoofdpersoon van de nieuwe serie over Landgoed Pierewaai, en ik denk zomaar dat deze serie net zo populair wordt als Dummie de Mummie!
De tekeningen zijn passend blauwgekleurd. Ze passen precies bij het verhaal: grappig dus. Vooral dat struisvogeltje met zijn treffende opmerkingen na ieder hoofdstuk!


Tosca Menten (1961) volgde de Kunstacademie in Amsterdam en werd lerares tekenen en kunstgeschiedenis. Tot ze besloot iets leuks te gaan doen: schrijven!


ISBN 9789000351688| Hardcover |192 pagina's | Uitgeverij Van Goor | november 2016
Leeftijd 6+

© Marjo, 9 januari 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altOp stap met De Roskam
Vivian den Hollander


Extra veel leesplezier voor de kinderen die er van houden om over paarden te lezen: één boek, maar drie verhalen: Naar buiten!, Pony in nood en Slapen in een stal.


In alle drie de verhaaltjes is Paulien de hoofdpersoon. Zij krijgt paardrijles in manege De Roskam. Nou ja, ze rijdt nog op een pony, er is geen leeftijdsaanduiding, maar ze is nog een kind. Maar in het eerste verhaal vindt de leraar, Kees, dat ze al heel goed rijden. Tijd voor een buitenrit, vindt hij. Zal dat wel goed gaan? Niet alleen voor de kinderen, ook voor de pony’s is het erg spannend. Dat blijkt wel als ze een straatweg moeten oversteken. Er kan een heleboel fout gaan…


In Pony in nood ziet Paulien een klein paard in de wei staan dat meteen haar aandacht trekt. Het dier ziet er helemaal niet goed uit, zo mager en zijn vacht is dof. Al brengt ze het paardje in de dagen erna wortels en brood, het gaat duidelijk steeds slechter met hem. Daar moet een dierenarts naar kijken. Maar wie is dan de eigenaar van dat paard? En waarom zorgt die er niet voor?


Verhaal nummer drie is een verhaal over een ponykamp. Zoals dat vaak gaat op zo’n kamp wordt er een spookverhaal verteld. En daarna gaan ze slapen. Ja, daar komt weinig van terecht! Zeker als ze dan ook nog vreemde geluiden horen! En de volgende nacht een speurtocht, dat is ook nogal eng.
Lekker spannend verhaal!!


De boeken zijn geschreven voor kinderen die al goed kunnen lezen, meestal is dat aan het eind van groep 4. E4 niveau dus. Vivian den Hollander heeft al heel wat boeken geschreven over de pony’s van de Roskam en Paulien. En op verschillende niveaus. Ze weet heel goed hoe ze haar woorden en zinnen moet kiezen. Er staan wel wat moeilijke woorden in, die vrijwel allemaal te maken hebben met paarden (drachtig, stijgbeugels), maar omdat deze boeken toch vooral ook gelezen worden door kinderen die van pony’s en paarden houden, zal dat geen grote problemen geven.


ISBN 9789000354085 | hardcover |96 pagina's | van Holkema & Warendorf| november 2017
Geïllustreerd door Saskia Halfmouw | Leeftijd vanaf 7 jaar

© Marjo, 7 januari 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Onze vakantie
Blexbolex


"Blexbolex doorliep de kunstacademie met de intentie een schilder te worden. Uiteindelijk ontdekte hij andere talenten en verliet hij de academie als zeefdrukkunstenaar. Vandaag werkt hij als illustrator en striptekenaar. Zijn werk is geïnspireerd door vintage design: hij mixt oude afdrukmethoden met nieuwe technieken en komt zo tot nieuwe, verrassende interpretaties. Als grafisch genie ontving hij  de prestigieuze prijs Best Book Design of the World 2009 (het mooiste boek van de wereld) van de jury op de Leipziger Buchmesse voor zijn  boek Allemaal mensen.
Voor het boek Seizoenen werd hij in Nederland bekroond met het Gouden Penseel."


In Onze vakantie gebruikt Blexbolex (pseudoniem van Bernard Granger) opnieuw zijn speciale illustratietechnieken wat heel bijzondere afbeeldingen oplevert. Het boek is net als Allemaal mensen tekstloos en ik vraag me af of dat een goede beslissing is geweest. Het verhaal wat Blexbolex neerzet is namelijk niet zo makkelijk en op vele manieren interpreteerbaar.


We zien een meisje dat met veel plezier in een prachtige tuin aan een meer aan het spelen is. Ze wordt geroepen door haar opa en er verschijnt een klok in beeld.
Al gauw zien we dat ze langs de spoorlijn naar een station, genaamd Stramine, lopen. De klok tikt door... Op het station wacht een olifantje met kapiteinspet op zijn kop en een tas met golfclubs op zijn rug. Het meisje is er niet blij mee. Ze wil niet dat de aandacht van haar opa ook naar het olifantje gaat. Tijdens het eten is ze boos dat het olifantje aan tafel zit en morst met eten en drinken. Kortom, het meisje is razend jaloers.


Het olifantje is vriendelijk en probeert te spelen met het meisje, maar zij kijkt stuurs. Ze kan niet uitstaan dat het olifantje plezier maakt met opa. Ze pakt zijn bal af, giet water over zijn kop met de gieter maar wordt razend als hij haar vervolgens nat spuit. Ze slaat hem zelfs. Waarop het dier wegloopt... Hij heeft er genoeg van.

Vervolgens zien we opa zoeken naar het olifantje en op de afbeeldingen zien we het meisje ineengedoken zitten omdat ze bang is dat haar opa iets overkomt. Gelukkig gebeurt dat niet.


Tot zover is het verhaal goed te volgen maar daarna wordt het een mysterieus geheel. Opa neemt ze mee naar een soort kermis, we zien een jongetje maar wie hij is en wat hij betekent is mij niet duidelijk. Je kunt er alle kanten mee op. Uiteindelijk trekt het meisje dankzij haar jaloersheid aan het kortste eind. Tenminste dat maak ik er uit op. Maar zoals gezegd, echt duidelijk is het me niet. Er is op gegeven moment brand, of is het een vreugdevuur? Geen idee. En zo zijn er meer dingen in het laatste deel van het boek dat ik niet begrijp.


Voor mij is het boek dus te abstract, te interpreteerbaar. Maar dat wil niet zeggen dat het niet mooi is. De afbeeldingen zijn stuk voor stuk kleine kunstwerkjes in prachtige kleuren. En wie weet wat kinderen voor prachtige verhalen in de afbeeldingen zien... Dàt zal de grote verrassing zijn bij het bekijken van dit boek.


ISBN 9789044831252 | Hardcover | 120 pagina's | Uitgeverij Clavis | november 2017
Leeftijd 6+

© Dettie, 31 december 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altAnnabelleke
illustraties: Monique van Hout
tekst: Miriam Borgermans



Het boek ziet er alvast erg mooi uit. Mooie sprekende kleuren, die uitstekend blijken te passen bij de verhalen, zelfs aanvullend zijn.


Maar de verhalen, tjee, die Annabelleke! Ik heb meelij met de ouders! Zij is een ontzettend stout kind. Origineel, zegt haar vader, die vindt dat je alles moet doen om een kind blij te laten zijn. Maar als je dit boek leest heb je daar wel je bedenkingen bij. Is dit de opvoeding van vandaag de dag? Het wordt namelijk een eigentijds boek genoemd. Gelukkig weet ik beter!

'Toch was Annabelleke als baby’tje lief.
Baby’tjes kunnen niet stout zijn.
Maar baby’tjes groeien.
Hun hersentjes groeien.
Hun scherpe nageltjes groeien.
Ze ballen hun handen tot vuistjes en op een dag…
knijpen ze in je neus!
Zo ging het ook bij Annabelleke.
Annabelleke werd elke dat een beetje meer
brutaal
ondeugend
ongehoorzaam
steeds meer, tot...
Annebelleke HET ALLERSTOUTSTE KINDJE VAN DE HELE WERELD
was geworden.'

Met angst en vrees ziet de familie het meisje en haar ouders op bezoek komen. En ze ervaren iedere keer weer dat hoe ze ook proberen hun dierbare spulletjes veilig te stellen, Annabelleke ze toch iedere keer weer weet te vinden. Dat gaat niet eens expres. Ze heeft gewoon een neus voor de dingen die het stoutst zijn.
En berg je maar als ze iets in haar hoofd heeft gehaald. Ze kan me toch schreeuwen en krijsen, pagina's vol WEEEH!!!


Het is niet eens vreemd dat haar ouders haar steeds haar zin geven (Maar wel zeer onverstandig). De kinderen uit haar klas vinden haar eigenlijk wel leuk: zo gebeurt er nog eens iets! Alleen Diederik, de braafste jongen van de klas, vindt haar verschrikkelijk. En de juffen zijn het met hem eens. Maar ja, ook Annabelleke moet naar school. Naar juf Emma die de ouders vraagt te komen omdat de punten van hun dochter zo laag zijn. Maar Annabelleke heeft de '2' die ze kreeg prachtig versierd, er een mooie zon van gemaakt,en de ouders snappen er niks van: zo'n laag punt voor zo'n prachtige tekening! Wat een domme juf!


Annabelleke is zo ontzettend stout, zo vreselijk stout, dat je het meisje griezelig vindt. Je durft niet in haar buurt te komen. Maar misschien, heel misschien hoeven we nu (na het laatste verhaal in dit boek) niet meer bang te zijn…


Miriam Borgermans (Vught, 1965) is een Vlaamse schrijfster, van zowel verhalen voor volwassenen als Young Adults. En superleuke kinderboeken.
De samenwerking met Monique van den Hout (http://www.moniquevandenhout.nl ) is heel goed gekozen. Het is een boek geworden om van te genieten. Mooi vormgegeven. Ik vraag me wel af: zouden de kinderen die dit lezen door Annabelleke geïnspireerd raken?
Ze zullen het in ieder geval heerlijke verhalen vinden, dat weet ik zeker!


ISBN 9789044827828 | Hardcover | 144 pagina's | Uitgeverij Clavis | september 2017
Om voor te lezen vanaf 5 jaar, om zelf te lezen vanaf 7 jaar.

© Marjo, 7 december 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Ik ben de baas
illustraties: Alex de Wolf
tekst: Arend van Dam


Jacoba woont in een kasteel. Haar vader, Willem, is een ridder en haar moeder is een  gravin. Ze heeft geen broers of zusjes en dat vindt ze niet leuk want daardoor heeft ze niemand om mee te spelen. Van haar ouders mag ze niet met de jongens van het dorp omgaan en die houden juist van die spannende zwaardgevechten met elkaar! 

Als Jacoba vijf jaar is, vertelt haar vader dat hij een prins voor haar gevonden heeft. Prins Jan van Frankrijk. Later zal ze met hem trouwen. Daar is Jacoba helemaal niet blij mee! Dat vindt ze helemaal niets! Toch moet het zegt haar vader. Gelukkig is de prins heel aardig en tien jaar later trouwen ze en zijn ze in Frankrijk zelfs erg gelukkig met elkaar. Maar helaas Jan wordt ziek en gaat dood. Jacoba is heel verdrietig en gaat weer terug naar haar ouders. Maar als ze aankomt is haar vader ook stervende. En zo komt het dat Jacoba even later een vrouw zonder man maar met een groot stuk land en een kasteel is.


Jacoba, inmiddels gravin van Holland en Zeeland beleeft nog veel meer. Ze trouwt opnieuw, weer met een Jan, maar het kasteel en het land blijft van mij zegt Jacoba, ik ben daarover de baas!  Jacoba is strijdlustig en knokt letterlijk om haar land en kasteel te kunnen behouden. Maar tijden veranderen en dappere ridders tellen niet meer zo mee. Jacoba gaat zware tijden tegemoet... toch wil ze nog steeds de baas zijn en haar kasteel hebben...


Maar land heeft ze niet meer.
En ook geen kasteel.
En ook geen man.
Alleen een kist.
Een kist met een jurk.
En een vogel in een kooi.


Ik heb altijd pech, denkt Jacoba. Maar of dat waar is?


Opnieuw een prettig en leerzaam deeltje op AVI M4 niveau uit de serie Zelf lezen over lang geleden... Deze keer over Jacoba van Beieren. De zinnen zijn kort maar wel goed geconstrueerd. Het is geen kinderachtig verhaal geworden. Op de gekleurde afbeeldingen kun je zien dat Jacoba zich niet in een hoekje laat drukken. Ze is duidelijk de baas en dat maakt het verhaal des te leuker. Hopelijk volgen nog veel van deze deeltjes. Ze zijn een plezier om te lezen.

ISBN 9789000354658 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Holkema & Warendorf | september 2017

© Dettie, 11 november 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altHarrie den Haon van den Haajkaantseboan
tekst: Erik van Os
Illustraties: Marieke Koenen



Harrie den Haon van de Haajkaantsebaon
heej ooveral nen heekel aon:
smèèrreges assie op moet staon,
saoves nòr zenen iepert gaon,
wè heetie daor nen heekel aon!


Wie dit kan lezen en begrijpen moet wel een Tilburger van geboorte zijn. Dit is namelijk het echte Tilburgse dialect.
Niet alleen de taal, ook de tekeningen in het boek zijn voor en Tilburger heel herkenbaar. Overal vind je die typische Tilburgse gebouwen: bijvoorbeeld het kroepoekdak van het station, de kerk op de Heuvel, het paleis, het kerkhof aan de Bredaseweg, alles komt voorbij.


De achtjarige Harrie wil niets, nee, hij heeft overal een hekel aan. Een joch dat meer tegendraads is, heb je nog nooit gezien! Zelfs de Tilburgse kermis is niet goed genoeg voor hem!
Dit humoristische stripverhaal is een uitgave van de Tilburgse uitgeverij Zwijsen en de Stichting Tilburgse Taol. De tekeningen zijn grappig en kleurig, de tekst een uitdaging! Het boek wordt begeleid door een online animatiefilm met de gezongen versie van Harrie den Haon van de Haajkaantsebaon.


http://www.tilburgsetaol.nl/harrie

ISBN 9789048733507 | hardcover| 32 pagina's | Uitgeverij Zwijsen | september 2017
Leeftijd vanaf 8 jaar

© Marjo, 27 september 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altHet grimmige bos
Een griezelig goed voorleesboek
illustraties: Jenny Bakker
tekst: Li Lefébure


Als de herfst duidelijk zichtbaar is in het bos, geniet Papegaai. De kleuren zijn zo mooi, de herfst ruikt heerlijk en er is een fraaie lichtval door de bomen waar de bladeren langzaam naar de grond dwarrelen. Dat het de voorbode is voor de winter - met kou en minder te eten – vindt hij ook helemaal niet erg:
Als zijn vriend Raaf zegt:


‘Er is niets moois aan de winter. Aan ijzige kou. Ik kan het missen als verenpijn. De zon die op de bladeren schijnt, dat is pas mooi.’ Raaf hupte op zijn tak.
Papegaai moest lachen. ‘Het is ook niet de kou die mooi is, Raaf. Maar kijk nu eens naar het gekleurde bladerdek. Dat is toch schitterend! En dan sneeuw…Ik vind het prachtig als er een dik pak sneeuw in het bos ligt. Het lijkt dan net of de bomen een magisch laagje hebben dat licht geeft. Als de zon er op een bepaalde manier op schijnt, lijkt het zelfs blauw. En dan de pootafdrukken. Ik vind het altijd grappig om te raden van wie de afdrukken zijn. Maar ook geluiden vind ik mooi als er sneeuw ligt. Die klinken zo anders. Gedempter. Ik vind het bos dan zo vredig.’


Toch lijkt het Papegaai ook wel leuk om met zijn vriend naar Spanje gaan. Hij stemt dus toe. Maar... er blijken nog problemen te zijn in het bos, en zoals Papegaai zegt: als dat niet opgelost is, kan hij niet rustig overwinteren in Spanje!
Het begint met de wintervoorraad van Eekhoorn, die is gestolen! Dan wordt Bosmuis achtervolgd, het leek er op dat het Das was. Maar Opa Das ontkent: waarom zou hij Bosmuis achtervolgen? In de winter eet hij geen vlees…
De wijze Uil zal een nacht waken. De volgende morgen vertelt hij dat er niets bijzonders gebeurd is. Blijf rustig, zegt hij. Als er een vreemdeling in het bos is, komen ze daar vanzelf achter.
Raaf en Papegaai dachten al naar Spanje te kunnen, maar Kleine Vos verdwijnt bij het verstoppertje spelen.
Wat is er toch allemaal aan de hand in hun anders zo vreedzame bos?


Dit leuke verhaal zit boordevol informatie, die op een onnadrukkelijke manier verwerkt is. Je leert vanzelf, over de herfst, de winter en het bios met zijn inwoners.
De verhoudingen tussen de dieren is als die tussen mensen. Steeds rijzen er verdenkingen, die dan weer ontzenuwd moeten worden.
Een vreemdeling die de boel op stelten zet, hoe ga je daar mee om?


De serie voorleesboeken over Papegaai en Raaf omvat 'De reis van Raaf en Papegaai', 'Expeditie regenwoud'; Naar de verre vlakte’ en ‘Naar het dak van de wereld’. Achterin het boek staan de reizen van Raaf en Papegaai aangegeven op een wereldkaart. Het zijn stuk voor stuk heerlijke boeken!


Misschien is deze wat minder avontuurlijk dan de eerdere boeken, maar herkenbaarheid is ook aantrekkelijk. Het zijn korte hoofdstukken en de zeer fraai levensechte tekeningen van Jenny Bakker zijn een genot om naar te kijken. Voorlezen lijkt me reuze leuk, je kan dan ook meteen de dingen uitleggen die voor de jongere kinderen nog wat moeilijk zijn. Bij het voorlezen kan je een duidelijke stem laten horen: de manier van praten van Uil is namelijk best wel plechtig, en Kleine Vos heeft ook een eigen stem.
Zelf lezen is prima natuurlijk, maar dan wel voor wat oudere kinderen.


Li Lefébure (1970, Rocourt, België) heeft Frans en Russisch gestudeerd maar schrijven is véél leuker vindt ze. Dat moet ze dan maar blijven doen!


ISBN 9789044830293| Hardcover | 97 pagina's | Clavis | september 2017
Geïllustreerd door Jenny Bakker | Leeftijd 6+

© Marjo, 9 januari 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altVlucht uit het spullenparadijs
Martine Glaser


De tweeling Spiros en Stavros is nog niet zo lang in Nederland. Ze zijn met hun ouders bij oom Kostas, die een restaurant heeft, ingetrokken. Nou ja, ingetrokken, ze mogen in de loods wonen tot ze een eigen woning hebben. Hun vader die in Griekenland een belangrijke en sterke politieman was heeft een zware teleurstelling moeten verwerken: ze willen hem niet hebben bij de Nederlandse politie. Hij moet eerst de taal maar leren, zeggen ze. Dat vond hij zo erg dat hij op een bank is gaan liggen en de hele dag niets uitvoert. Hun moeder werkt de hele dag, na haar werk overdag bij oude mensen gaat ze ’s avonds nog in het restaurant aan de slag. De jongens gaan naar school, en kennen de taal al heel goed.


De verteller van het verhaal is Spiros, beter bekend als Einstein. Want zo is zijn moeder hem gaan noemen omdat hij zo slim is. Dat blijkt wel: in zijn verhaal haalt hij gedichten aan van Leo Vroman en hij maakt duidelijk dat zijn wijsheid komt uit bladen en boeken die gaan over psychiatrie voor welzijnswerkers of richtlijnen in de bejaardenzorg. Einstein is behalve verstandig ook veel voorzichtiger dan zijn doldrieste broer, die op alle voorstellen reageert met ‘yes’ en daarom Yes heet.
Het grootste probleem is natuurlijk hun depressieve vader, maar daarnaast hebben ze nog eenoom: oom Pana, die sinds drie jaar in Nederland is. Oom Pana verzamelt… Nou ja, zou je zeggen, postzegels verzamelen, of misschien beeldjes van Griekse helden, dat hindert toch niet?


Maar oom Pana verzamelt spullen. Om naar Griekenland te sturen zegt hij, want in Nederland gooien ze spullen weg die nog heel goed zijn! Maar ja, hij stuurt niets op, hij blijft maar stapelen. En dat doet hij in de loods… Er is geen ruimte meer om te zitten, de bedden zijn zo hoog opgestapeld dat ze er niet meer in kunnen gaan liggen, en steeds komt oom met nog meer spullen aandragen. Als hij op een dag te maken krijgt met Joop Sloop loopt alles uit de hand…


Einstein en Yes proberen ieder op een eigen manier om te gaan met de situatie. Einstein door te lezen, soms zijn teksten zeer toepasselijk, en er staat ook nuttige informatie in de boeken, die overigens ook door oom Pana worden meegebracht. Yes bedenkt intussen de meest fantastische plannetjes.


Het is een verhaal over hoe het vluchtelingen (in dit geval economische) vergaat in Nederland. Martine Glaser heeft er een humoristisch verhaal van gemaakt, het spannende avontuur zal jongens en meisjes aanspreken. Einstein en Yes zijn herkenbare personages, en het avontuur dat zij meemaken is spannend. De achtergrond is bijzonder, heel handig wordt de problematiek van vluchtelingen vertaald naar de spullen in de loods:


‘U moet het echt terugbrengen naar waar het vandaan komt, oom Pana. Kom zelf maar kijken, er is geen plaats meer, echt niet.’


Martine Glaser stopte in 2007 als directeur van een woningcorporatie, en ging kinderboeken schrijven. De sociale problematiek die zij in haar loopbaan tegenkwam vertaalt zij voor kinderen op een speelse maar niettemin duidelijke manier.


ISBN 9789044831238 | hardcover | 182 pagina's | Clavis | oktober 2017
Geïllustreerd door Wilma van den Bosch | Leeftijd vanaf 8 jaar

© Marjo, 7 januari 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De wagen van Spijker
illustraties: Alex de Wolf
tekst: Arend van Dam


Ook dit AVI E4 deeltje uit de serie Zelf lezen over Lang geleden... zit, zoals we inmiddels gewend zijn, weer vol informatie over een historisch figuur. Deze keer zijn het er zelfs twee en wel de gebroeders Hendrik en Jacob Spijker.

De inspiratie voor hun latere werk, het ontwerpen van auto's, deden ze op bij de werkplaats van hun vader. Die was namelijk smid en naast het plaatsen van hoefijzers voor de paarden maakte hij ook wagens en koetsen. Later deden de jongens hetzelfde. Ze hadden het erg druk en bouwden zelfs een grotere werkplaats, ofwel een fabriek.

Maar op een dag zien ze iets heel bijzonders, er rijdt een soort kar door de straat, maar dan zonder paard! Dat is dus de eerste keer dat ze een auto zien. En ze weten gelijk dat daar hun toekomst ligt... Maar eerst mogen ze nog een prachtige gouden koets maken, een koets die nu nog bekend is en nog steeds gebruikt wordt door de huidige koning en koningin. Daarmee verdienen ze zoveel geld dat ze een auto kunnen kopen! maar daar gaan ze niet in rijden... nee ze halen hem uit elkaar zodat ze zien hoe hij gemaakt is. Ze gebruiken de auto als voorbeeld voor hun eigen ontwerp...


'Als het lukt, gaan we auto's verkopen.'
'Hoe noemen we de auto dan?'
'Spyker,' zegt Jacob'.
'Spyker met een ij zonder puntjes.
Dat staat mooi.'


En zo begint de autocarrière van de gebroeders Spijker. Later beleven ze nog een heleboel met hun beroemde wagens en ook dat kunnen we in dit boekje lezen.


Het blijft leuk om op deze eenvoudige manier toch heel veel te weten te komen over het leven en werk van deze broers. De afbeeldingen zijn daarbij onmisbaar, deze maken van het verhaal een geheel.  Ik hoop dat het duo De Wolf & Van Dam nog lange tijd doorgaan met hun geweldige boekjes. Je zou ze eigenlijk moeten verzamelen.


Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 989000354672 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Van Holkema & Warendorf | september 2017

© Dettie, 23 december 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altDe steen van Eileen
Siggi & de Vikingen 2
Illustraties: Eliane Gerrits
Tekst: Elisabeth Mollema


Aan het einde van het eerste deel ‘De vloek van Freya’, hebben de Vikingen het eiland verlaten waar ze al eeuwenlang vast zaten vanwege de vloek van Freya. Ze hebben goede hoop om ergens te komen waar het beter is. Want dat heeft tante Brunhilde voorspeld. Alleen komt ook nu haar voorspelling niet uit...


Ze komen in een storm terecht en spoelen aan op een eiland waar een vreemd geluid klinkt en waar schapen lopen. De volwassenen, sommigen gewond, sturen de kinderen weg om uit te zoeken wat dat voor geluid is. Ulli, Knut, Brit en Siggi hebben alleen maar wat blauwe plekken, alleen Siggi is tot zijn grote verdriet zijn talisman kwijt. Ze vinden het prima om op pad te gaan. Maar het is geen prettig eiland waar ze zijn. Er zijn veel mistflarden die het zicht belemmeren, en soms soppen ze door het moeras. En dat geluid!!! Het dringt door merg en been, zo akelig! Waar het vandaan komt, zien ze al snel, en ze ontdekken ook dat het geen onbewoond eiland is. Een jongen benadert hen, met de talisman van Siggi! Dat is dan meteen een vriend voor het leven! Hij stelt zich voor als Mac.


Dan weet de lezer al wel dat de Vikingen geland zijn op een Schots eiland. Ze leren hun gewoonten kennen: whisky, haggis, de Spelen. Allemaal prima, maar de Vikingen willen hier niet blijven. Alleen, behalve dat hun schepen kapot zijn, nemen de Schotten ook Britt en Ulli gevangen!


Tot hun eigen ellende spoelen Slungel en Sip, die na het vertrek van de Vikingen ook van wal zijn gestoken, op hetzelfde eiland aan. Ze dachten zij vrij te zijn, maar binnen de kortste keren zijn ze weer slaaf! Ze beginnen te denken dat ze Romeinen zijn, maar dat kan niet, zeggen de Schotten en de Vikingen: de Romeinen zijn allang verleden tijd!


Zullen Ulli en Brit bevrijd worden? En komen de Vikingen hier ooit weg?


Net als in het eerste deel wordt er af en toe informatie verstopt in het verhaal, in dit geval vooral over de Schotten. En ook in dit deel zijn er veel cartoonachtige tekeningen en is het lettertype groot en duidelijk. Aan de binnenkant van de omslag staat een kaart getekend van het eiland, met de Clans er op aangegeven.
Met weer veel actie en veel humor is dit een prima vervolg op het eerste deel


!ISBN 9789048840687 | Hardcover | 336 pagina's | Moon | september 2016
Leeftijd vanaf 9 jaar

© Marjo, 23 november 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altBallerinadroom
Illustraties van Ella Okstad
Michaëla en Elaine De Prince


Michaëla DePrince (geboren in 1995 als Mabinty Bangura) is balletdanseres. Toen ze opgroeide in Siërra Leone, had niemand een idee dat ze dit zou kunnen bereiken. Ze was een arm weesmeisje, zonder enig idee van haar afkomst, laat staan haar toekomst. Bovendien leed ze aan vitiligo, een ziekte waardoor ze op haar huis pigmentvlekken heeft. Daarom werd ze gepest en uitgescholden voor duivelskind.


Tussen 1991 en 2002 woedde in Sierra Leone een burgeroorlog, hetgeen een zegen bleek voor het meisje. Het weeshuis werd gebombardeerd en de kinderen kwamen in een vluchtelingenkamp terecht. Daar zagen Elaine en Charles DePrince uit New Jersey haar. Mabinty en Mia een vriendinnetje werden geadopteerd en meegenomen naar Amerika. Haar nieuwe moeder ontdekte waar Mabinty, nu Michaëla, van droomde en gaf haar een kans: ze mocht op balletles. Door heel hard aan haar talent te werken overwon ze de grenzen van het stereotiepe schoonheidsbeeld in de balletwereld. Inmiddels is zij tweede soliste bij Het Nationale Ballet.  Als kinderen haar vragen ‘Hoe kan ik mijn droom waarmaken?’ zegt ze:


‘Het maakt niet uit wat je droom is. Of je nu dokter wilt worden, of leraar, schrijver of ballerina. Elke droom begint met de eerste stap. En daarna moet je hard werken en elke dag oefenen. Als je nooit opgeeft, kan op een dag ook jouw droom werkelijkheid worden.’


Met haar adoptiemoeder, Elaine DePrince, schreef Michaëla eerder een boek voor volwassenen. Nu hebben zij ook een versie kinderen gemaakt. Het boek heeft een duidelijke bladspiegel, en de moeilijke termen die te maken hebben met ballet worden uitgelegd. Ella Okstad maakte de leuke tekeningen erbij.


Wie bekend is in de balletwereld weet wel wie Michaela DePrince is. Ik had geen idee, maar ben na het lezen van dit boekje onmiddellijk op zoek gegaan naar meer informatie. Het is een succesverhaal, een verhaal dat aangeeft dat het zeer zeker kan lonen als je voor je droom gaat.


Hier vind je haar levensverhaal.


ISBN 9789025113896 | hardcover |64 pagina's | Uitgeverij Holland| september 2016
Vertaald uit het Engels door Marieke Hoogland | Leeftijd vanaf 8 jaar

© Marjo, 18 oktober 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER