Nieuwe jeugdboekrecensies 6+

Mo en Tijger gaan op reis
Elisabeth Mollema


Mo snapt het niet zo goed. Waarom duurt het zo lang voor ze vertrekken? Mama is druk met dit, papa met dat, maar hij is allang klaar! Zijn broertje Sem ook, en Tijger denkt nergens over na. Ze gaan naar opa, die in de duinen woont, en papa wil het liefst met die oude bus gaan.


Omdat mama niet klaar is moet Mo op Sem passen en die is nogal ondeugend. Iedere keer moet Mo maar weer zien dat hij het in orde maakt!  Als ze papa nergens kunnen vinden mag Tijger gaan speuren. Wie het eerdere deel heeft gelezen weet dat hij een speurhond is. Kan hij papa vinden?

Het tweede deel heet ‘Pech!’. Je snapt het al: dat van die oude bus was niet zo’n goed idee.
Mo maakt zich zorgen: komen ze nu wel tijd bij opa? Niet dus, ze moeten blijven slapen in een hotel. 


Deel 3 is Dief in het hotel, ook weer een veelzeggende titel.
In het hotel gebeurt weer iets dat een kluif naar Tijgers bek is: hij moet een dief opsporen!
De volgende dag vertrekken ze. Maar de bus is niet zo goed gemaakt. Het is gewoon met touwtjes aan elkaar gebonden!
En dus gaat het weer mis


Deel 4 heet ‘Kaatje Kip’
En opnieuw staan ze met pech langs de weg. De taxi bellen. Maar die komt maar niet. Papa gaat naar de boerderij die ze in de verte zien, en daar woont Kaatje Kip, een hele lieve vrouw. En een knappe vrouw ook: zij maakt de bus vast om mee te slepen! En zij heeft een oude auto staan die ze mogen lenen. Hè, hè, eindelijk naar opa!


Deel 5 heet ‘opa’. Hoe klein het autootje ook is, hij brengt hen veilig tot het huisje van opa. Maar waar is opa dan? Niet in het huis, niet in de tuin. De jongens moeten wachten terwijl hun ouders naar de buren gaan. En dan horen ze Tijger blaffen. Heeft hij een spoor naar opa gevonden?


Dit boek is speciaal geschreven voor kinderen die net hebben leren lezen. Het eerste verhaal is op E3-niveau, dat is eind groep 3. Dan volgt M4 en E4 (midden en eind groep 4) en de twee laatste verhalen zijn op M5 niveau, dat is dus midden groep 5. De spanning wordt met ieder verhaal groter.


Maar het is maar de vraag of een kind dat (misschien opnieuw) kennis maakt met Mo en Tijger kan wachten tot hij of zij zelf in staat is om alle verhalen te lezen. Het verhaal in zijn geheel is namelijk best spannend. Je wil toch weten of ze ooit nog bij opa komen!


Dat wordt ofwel voorlezen, ofwel veel moeite doen. In het eerste verhaal is het lettertype groter en zijn de zinnen heel  kort. Daarna wordt het lettertype kleiner en de zinnen langer met steeds moeilijker woorden erin. We zien mama aan de telefoon. Mo en Sem kijken sip, maar Tijger kijkt vrolijk om naar de jongens. Mama zegt dat ook dat de jongens de hond maar moeten gaan uitlaten…


‘Mama kijkt op de klok.
Ik hoop dat hij snel komt.
Want we moeten nu weleens gaan.’
Haar mobiel gaat.
O nee, denkt Mo.
Nu gaat ze vast weer heel lang praten.’


Elisabeth Mollema (1949) heeft al meer dan 70 kinderboeken geschreven, waarvan veel eerste leesboekjes en series over o.a. Olivia Engel, en Siggi & de Vikingen.


ISBN 9789048847853  | hardcover | 172 pagina's | Uitgeverij Moon | april 2019
Tekeningen van Gertie Jacquet | Leeftijd vanaf 6 jaar

© Marjo, 11 mei 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Kasper 1
Kasper wordt een kip
Sam Copeland


Het eerste deel van een nieuwe driedelige serie over Kasper, een heel gewoon jongetje met een beetje meer, want Kasper verandert af en toe in een dier. Wanneer dat gebeurt weet hij niet en wat voor dier hij wordt is ook onbekend.

De eerste keer weet hij niet wat hem overkomt..


Hij voelt een soort trilling bij zijn oog. [...]  Zijn oog had weleens vaker getrild, als hij moe was, maar dit was anders. Het voelde alsof iemand hem in een stopcontact had gestopt. Zijn andere oog deed ook mee en zijn beide ogen knipperden en trilden nu.
Er schoot een gevoel door zijn lichaam, alsof hij door een elektriciteitsdraad werd geperst, alsof hij elektriciteit was. Zijn hele lijf GONSDE en knetterde. Het gegons en geknetter werd sterker, tot het leek alsof hij in brand stond, maar dan in een eindeloze buis van golvend en samengebald vuur.
Zijn huid voelde heel raar. Tintelend. Hij keek naar zijn arm en zag tot zijn grote schrik dat er overal haren uit zijn vel staken. En vreemd genoeg werd de kamer ook groter. Maar nee, besefte Kasper, de kamer werd niet groter - hij was aan het krimpen!


Tot zijn grote schrik is hij na een portie zelfstudie tot de ontdekking gekomen dat hij in een spin veranderd is! En zijn kat Voorzitter Miauw is gek op spinnen! Gelukkig heeft Spin/Kasper ook de eigenschappen van een spin... Zo plotseling als hij ene spin is geworden, zo onverwacht is hij ook weer gewoon Kasper, in zijn eigen vertrouwde jongenslijf.


Als hij het voorval aan zijn vrienden Samir, Hogan en Flora vertelt geloven ze hem gelukkig. En de slimme Flora probeert te achterhalen hoe het kon gebeuren. Zij denkt aanvankelijk dat het komt omdat Kasper bij zijn zieke broer in het ziekenhuis is geweest, misschien is hij wel in een naald met raar spul gaan zitten...
Natuurlijk gelooft niemand daarin en het is ook niet waar.


Maar hoe komt het dan wel? want het blijft niet bij die ene keer. Kasper verandert nog een paar keer in een dier, wat soms hilarische taferelen oplevert, vooral de keer dat hij in een neushoorn veranderde. Kasper houdt zijn hart vast, straks gebeurt het ook tijdens de schoolmusical waarin Kasper ook een rol heeft.  De veranderingen gebeuren altijd als Kasper alleen is, er is echter één jongen op school die het heeft zien gebeuren... Het is ook nog eens de aartsvijand van Kasper die ook meedoet aan de musical!
Maar Flora staat niet voor niets bekend als slim, zij zal en moet de oorzaak van de verandering zien te achterhalen...


In dit knotsgekke verhaal staan veel tussenstukjes, tekeningen (van Sarah Horne) en toelichtingen over Kasper en wat hij allemaal bedenkt en noteert enz. Ook de schrijver zelf bemoeit zich af en toe met het verhaal en geeft zijn commentaar op gebeurtenissen. Doorheen het verhaal loopt ook het lieve verhaal over SuperMove de zieke broer van Kasper, waar hij zich flink zorgen over maakt. Kasper wil zijn ouders zo weinig mogelijk tot last zijn omdat ze het al zo moeilijk hebben maar dat wordt knap moeilijk als je op de gekste momenten in een of ander dier verandert... Maar waar is nou die kip?


Achterin het boek lezen we dat de schrijver Sam Copeland uit Manchester komt en nu in Londen woont met twee stinkende katten, drie stinkende kinderen en één best lekker ruikende vrouw. Hij is kippenfluisteraar en reist de hele wereld over met zijn unieke talent om wilde kippen te temmen. Kasper wordt een kip is zijn eerste boek. Hij heeft gedreigd er nog meer te schrijven.


ISBN 9789025769161 | Hardcover | 264 pagina's | Uitgeverij Gottmer | februari 2019
Vertaald door Maria Postema | Leeftijd ca. 8+

© Dettie, 28 april 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Dikke Vik en Vieze Lies lachen om de liefde
illustraties: Eva van Aalst
tekst: Sunna Borghuis


Dikke Vik en Vieze Lies trekken dagelijks met elkaar op. Ze voelen zich  heel erg op hun gemak als ze bij elkaar zijn. 'Vik vindt nooit iets gek van mij. Daarom zijn we ook vrienden,' vertelt Lies (de ik-verteller) ons. Ze houden alle twee ook helemaal niet van flauwekul en daarom vieren ze geen Valentijnsdag. Toch laat Vik op Valentijnsdag een hart van chocola aan Lies zien.


'Het is toch niet voor Valentijn, hè? voeg ik. We hadden juist de dag ervoor nog gezegd dat we daar niet aan deden. Omdat je dan op iemand op wie je verliefd bent een cadeautje geeft. Wat een onzin. Ik krijg elke dag kauwgom van Vik en we zijn niet verliefd.'


'Natuurlijk is het geen Valentijnscadeau,' verzekert Vik, het lag gewoon bij hem op de mat. Hij dacht dat het van Lies kwam. Ze lachen erom en eten samen lekker elk een helft op en dat was Valentijnsdag, tenminste, dat dachten ze...

Eenmaal op school zit Merel te pronken met haar cadeautjes. 'Merel is het mooiste meisje van de klas en alle jongens zijn verliefd op haar. Behalve Vik geloof ik.' meldt Lies ons. Maar toch schrikt ze als ze kauwgom tussen de cadeautjes van Merel ziet liggen. Zou Vik dan toch op Merel zijn? Maar gelukkig is het andere kauwgom...  En nog is het Valentijn'gedoe' niet over want ook de juf besteed er aandacht aan. Van Lies hoeft dat allemaal niet zo. Het is veel interessanter dat er kermis in het dorp is, misschien dat de tot nu toe onbekende vader van Lies daar werkt! Want dat hij op de kermis werkt is het enige dat ze van hem weet.


Maar de anders zo trouwe Vik heeft tòch andere dingen aan zijn hoofd... Tot de stomme verbazing van Lies kiest hij de mooie Merel als hulpje uit als hij op school het aquarium mag schoonmaken. Dat heeft Lies nog nooit meegemaakt. Tot haar grote schrik ontdekt ze ook nog dat Vik ineens andere kauwgom gebruikt, dezelfde als Merel had gekregen! Een klein jaloers angeltje steekt in haar hart.


Helaas, ook ná Valentijnsdag is Vik druk met Merel, hij gaat zelfs mee naar haar huis! Lies heeft het er maar moeilijk mee, ze mist haar vriendje met wie ze altijd alles deelt en Merel is wel mooi, maar ook saai... Toch draagt Lies haar hart wel op de goede plek, ze gunt het Vik ook. En als ze naar de kermis gaat en een jongen uit haar klas tegenkomt blijkt hij ook erg leuk. Maar kan hij net zo goed mee helpen zoeken naar haar vader als Vik? Haar moeder heeft wel vertelt hoe hij eruit ziet en wat zijn voornaam is, maar veel meer weet ze niet. Vik zou vast goede ideeën hebben gehad...


Opnieuw een heerlijk boek over dit leuke tweetal. Ze zijn heel goede vrienden met een klein beetje meer. Ze hebben dat speciale wat heel goede vrienden hebben. Het is aandoenlijk om te lezen hoe hard Lies haar best doet om over haar licht jaloerse gevoelens heen te komen.
Daarnaast is het gewoon een heel gezellig, vrolijk verhaal dat heel vlot en makkelijk wegleest. Eva van Aalst heeft er ook nog eens erg grappige, kleurige afbeeldingen bij gemaakt waardoor het boek nóg leuker wordt.


Dit is, het zelfstandig te lezen, deel 3 van de serie over Dikke Vik en Vieze Lies. Hopelijk verschijnt er gauw weer een nieuw deeltje over dit leuke stel. Het is puur genieten.


ISBN 9789025770457 | Hardcover | 112 pagina's | Uitgeverij Gottmer | januari 2019

© Dettie, 10 april 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Feline en de bijzondere ontmoeting
Antje Szillat


Als Feline met haar ouders verhuist naar De Klavervierhoeve, een oud huis met een enorme verwilderde tuin, dan staat ze niet echt te springen van blijdschap. In het huis is het overal een grote bende en daarbuiten ook. Wat moet ze daar! Ze wil terug naar hun oude, frisse, goed georganiseerde huis, maar dat zit er niet in.


'Het was allemaal de schuld van die brief. Nee, eigenlijk was het de schuld van oom Gert, de oom van papa. Als die niet op het belachelijke idee was gekomen om zijn dierenartspraktijk met alles wat daarbij hoorde, zomaar aan haar vader te geven, dan had ze hier nu niet gestaan. Dan had ze nu niet gedacht: het ziet er hier net zo uit als de wenkbrauwen van oom Gert... woest, onverzorgd en een beetje eng.'


Maar als ze eerlijk is, dan is het wel superleuk om op de bovenverdieping haar eigen kamer te mogen uitzoeken. Ze kiest uit de vele ruimtes de slaapkamer met het uitzicht op de tuin want die trekt aan haar als een magneet. Ze voelt dat ze er gelijk naartoe moet. Wat ze niet weet, is dat Paolo uit Panama in de tuin zit te wachten op haar. Paolo is ... een heel bijzondere kat! Hij is heel oud en heel groot, zijn vacht is oranje met donkere vlekjes én Paolo kan praten! Niemand anders hoort hem, alleen Feline. Paolo is helemaal weg van de leuke Feline, hij belooft dat hij haar altijd en overal zal beschermen. Als dat maar lukt, want Baltazar is er ook nog...


Het hele gezin is uiteindelijk heel blij met de verhuizing maar er moet nog wel erg veel schoongemaakt en opgeruimd worden voordat papa met zijn werk kan beginnen. Ze besluiten dat de praktijkruimte als eerste aan de beurt komt want er moet natuurlijk ook geld in het laatje komen. Jammer genoeg is die tijd hun niet gegund want gelijk staat er al een erg chagrijnige boer voor de deur. Een van zijn dieren is ziek en papa moet hem nú! onmiddellijk! helpen.
Het hele gezin beseft dat als deze man niet tevreden is, hij negatieve praatjes over de dierenarts zal rondstrooien en dan kunnen ze de praktijk gelijk wel sluiten... Wat moeten ze doen? Weet Paolo misschien iets?


Het verhaal is hartverwarmend en natuurlijk is zo'n vleugje magie ook nooit weg. Het geeft het boek net dat beetje extra. Paolo is een wijze kat, die veel mensen én dieren doorziet. Daardoor kan hij Feline helpen als dat nodig is en zij is maar wat blij met die hulp.


Het is een knus verhaal over gezellige mensen én een grootse, goedige kat!
In mei verschijnt het tweede vertaalde verhaal over Feline, getiteld Feline en de kermispony, ik kijk er nu al naar uit!


ISBN 9789051166859 | Hardcover | 111 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken| oktober 2018 | leeftijd 8+
Met zwart-wit illustraties van Angela Glökler | Nederlandse tekst Hedi de Zanger

© Dettie, 2 april 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Kidsweek Moppenboek 6
Nog meer leuke moppen en raadsels uit kidsweek


Kidsweek
is een weekkrant voor kinderen van 7 t/m 12 jaar. Elke donderdag staat de krant boordevol nieuws uit binnen- en buitenland. Bovendien staan in Kidsweek ook sport- en dierennieuws, weetjes, puzzels,  prijsvragen én moppen...

De moppen in dit boekje zijn een verzameling van veel van de moppen die in Kidsweek gestaan hebben. Het zijn moppen - voor en soms door kinderen gemaakt - die wekelijks worden opgestuurd naar Kidsweek. Als je er een tijdje in zit te lezen word je er enorm melig van. Enkele moppen zijn heel kort, en flauw en grappig tegelijk zoals:


Welke vrucht is altijd vrolijk?
Antwoord: Een aardblij


Welke Europeaan gebruikt veel deodorant?
Antwoord: Een Zweed!


Wie kent de wereld en zegt miauw?
Antwoord: Een katlas!


Maar er staan ook langere mopjes in, meer een soort verhaaltjes met een verrassend én grappig eind...


'Jan! Je hebt maar liefst 25 fouten in je taalles!
En weet je wat nou zo gek is? Jouw buurman heeft
precies dezelfde fouten! Hoe zou dat nou
kunnen?' vraagt de juf.
Antwoord Jan: 'Ik denk omdat we dezelfde juf hebben!


De meester vertelt in de klas hoe een lammetje
wordt geboren. 'Eerst komen de voorpootjes.
Dan het kopje en dan het lijfje. En dan de
achterpootjes en het staartje.'
Vraagt een van de leerlingen: 'En wie zet dat
dan weer in elkaar?


Maartje komt te laat op school en zegt: 'Sorry
ik heb me verslapen.'
De juf vraag: 'Heb je geen wekker?'
Maartje: 'Jawel, maar het is een wekker met
dierengeluiden en vandaag waren de vissen
aan de beurt.'

En zo staat het hele boekje vol met grappige 'raadseltjes', moppen en mopjes. Sommige mopjes zijn getekend in het zwart wit en soms is er tussen de mopjes in een tekening geplaatst. Leuk boekje om een saaie, regenachtige middag op te vrolijken of om gewoon even heerlijk de slappe lach te krijgen...


Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789000361052 | Gebonden | 111 pagina's | Uitgeverij Van Holkema en Warendorf | november 2018
Afmeting 13,8 x 10,2 cm | Leeftijd 8+

© Dettie, 21 maart 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Clara het krantenmeisje
Deel 2 van de trilogie Clara
Pieter Feller en Tiny Fisscher


In het eerste deel van deze trilogie, die speelt in het tweede decennium van de vorige eeuw, hebben we Clara, 12 jaar oud, leren kennen als een meisje dat weet wat ze wil. Ze wil namelijk ontdekkingsreiziger worden!
Ze is van school gegaan toen haar vader overleed, ze denkt dat het beter is als ze haar moeder kan helpen door een extra centje te verdienen.


Nadat ze een journalist heeft ontmoet  - die haar informatie over Alexine Tinne, de eerste vrouwelijke ontdekkingsreiziger, geeft - komt Clara op het idee om kranten te gaan verkopen. Omdat ze bepaald niet op haar mondje gevallen is krijgt ze het voor elkaar: ze is het eerste krantenmeisje ooit!
Clara droomt er nog steeds van om ontdekkingsreiziger te worden, maar ze heeft nu ook een alternatief: misschien is journalist ook wel heel leuk! Want ze beleeft van alles.


Haar standplaats is het Centraal Station in Amsterdam, waar ze woont, en het gaat prima met de krantenverkoop! Voor een deel komt dat natuurlijk wel omdat de mensen het bijzonder vinden, dat ze een krant kopen bij een meisje, maar ook omdat ze enthousiasme uitstraalt. Al snel krijgt ze een krantenwijk, en bezorgt ze aan huis. Hoewel ze blijft twijfelen of ze niet beter op school was gebleven, leert ze op deze manier bijzondere mensen kennen.


Een nadeel van niet op school zitten is dat haar ooit beste vriend Koos nu een ander vriendinnetje heeft, en Clara duidelijk niet meer ziet staan. Wat maakt het uit, al snel merkt ze dat er meer leuke jongens zijn, met name Sjaak, die bestellingen rondbrengt met een bakfiets. Hij blijkt een onverwachte hulp te zijn, als er bij Clara thuis vervelende dingen gebeuren. Zo heeft Sjaaks oma bijvoorbeeld een fiets staan die ze toch niet gebruikt…


Clara leidt een ander leven dan de kinderen van tegenwoordig, en toch is ze een heel herkenbaar personage. In de jaren voor de Eerste Wereldoorlog waren er geen communicatiemiddelen zoals nu, en auto’s waren er nog maar net. Maar al is de omgeving anders, een kind is een kind, en Clara is een slim en sterk meisje met verbeeldingskracht en doorzettingsvermogen, waardoor ze oplossingen voor problemen vindt waar een ander niet op zou komen.


Wat zal er in het derde deel allemaal gebeuren?
Dat zou het laatste deel zijn, maar waarom niet doorgaan met de belevenissen van dit bijzondere meisje? Behalve dat het een mooi verhaal is, dat kinderen laat zien dat je veel kunt bereiken als je maar echt wil, geeft het een tijdsbeeld dat laat zien dat het in andere tijden – nog maar nauwelijks honderd jaar geleden, ook prima leven was. Anders, ja, maar daar is niets mis mee.


Pieter Feller (1952, Hoorn) schreef vele kinderboeken waaronder de succesvolle serie Kolletje.
Tiny Fisscher (1958, Castricum) schreef boeken voor kinderen, waar onder de bewerking van Alleen op de wereld, en voor volwassenen.
En net als bij het eerste deel maakte Natascha Blum-Stenvert een prachtige en passende omslag.


ISBN 9789492844446 | hardcover | 260 pagina's | Uitgeverij De Droomvallei | maart 2019
Illustraties van Natascha Blum-Stenvert | Leeftijd vanaf 9 jaar.

© Marjo, 2 mei 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De kattenboot
illustraties: S.K.Y. van der Wel
tekst: Hieke van der Werff


Vera loopt met haar vriendin op straat.
'Waar woont die mevrouw van de poezen?'vraagt Lizzy
'Op een woonboot verderop in de gracht.'


Dit is het begin van het verhaal over twee heel jonge meiden die de poezen van de poezenboot gaan verzorgen.


Eigenlijk begon alles met een misverstand, de meisjes dachten dat ze voor vijf poezen moesten zorgen maar het zijn er vijfentwintig! De katten mogen vrij rondlopen op de boot zodat ze lekker kunnen rennen en klimmen.
De ene week mogen de poezen met een gele halsband bovendeks en de volgende week de poezen met de rode  band.  De vader van Vera moet maar helpen met de kattenbakken zegt Katja, de mevrouw van de poezenboot. Maar ook papa denkt dat het maar om vijf poezen gaat, dus zeggen Vera en Lizzy maar niet dat het er veel meer zijn.


De mevrouw vertrekt naar haar zieke moeder en nu staan de meisjes er alleen voor. Het is veel moeilijker dan ze dachten! De ene poes moet druppeltjes hebben, de andere poes is heel bang en even later zijn er twee poezen verdwenen! wat nu? Papa moet toch maar ingeschakeld worden.


Papa is er niet blij mee, vooral omdat alles anders loopt dan hij wil. Maar uiteindelijk loopt het wel heel goed af zowel voor papa, Vera en Lizzy, Katja én de poezen heel goed af.


Op zich is het idee prima, maar het verhaal is wel érg onwaarschijnlijk. Een mevrouw met vijfentwintig poezen die de verzorging overlaat aan meisjes van een jaar of zes-zeven... en dan ook nog een briefje neerlegt dat een kat druppeltjes moet omdat een poes ziekjes is... Het is niet voor te stellen dan iemand die zo gek op katten is, dat doet. Dat gedoe met ene week de poezen met rode halsbandjes en de andere week die met de gele halsbandjes lijkt me eveneens sterk.
Ook de uiteindelijke afloop is vergezocht maar geeft wel goed weer dat, ondanks goede bedoelingen van mensen, dingen soms niet zo goed voor dieren kunnen zijn. Het is natuurlijk wel heel leuk dat de mevrouw van de poezenboot Katja heet en dat ze steeds kattenoortjes op haar hoofd heeft.


Fantasie gebruiken in een boek is altijd leuk, maar de fantasie moet wel zo beschreven worden dat het zomaar echt zou kunnen en dat gebeurt in dit verhaal niet.
Mogelijk dat kinderen dat niet echt opvalt maar ik kan me zo voorstellen dat ook zij hun vraagtekens zetten.
De tekst is in duidelijke letters afgedrukt en is ook geschikt voor kinderen met dyslexie. De gekleurde afbeeldingen zijn passend bij de tekst. Vooral de katten zijn schattig en soms grappig weergegeven. 
Kortom, een boekje met plussen en minnen.

Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789051166873 | Hardcover | 48 pagina's | Uitgeverij De Vier Windstreken | maart 2019
formaat: 15,0 x 21,5 cm | Leeftijd AVI E 4 (ca. 7 jaar) Een boekje uit de Hoera, ik kan lezen! serie.

© Dettie, 22 april 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Bijbel voor kinderen
Marianne Busser en Ron Schröder
 

Met medewerking van predikant Pieter van Winden, die ook een kort voorwoord schreef, heeft het echtpaar Busser & Schröder een boek samengesteld met de verhalen van zowel het Oude als het Nieuwe Testament. Het is een verantwoorde compilatie geworden. De hele Bijbel omzetten is nogal veel, en voor de doelgroep zou het misschien ook te veel worden. Uit het Oude Testament zijn 51 verhalen opgenomen en uit het Nieuwe Testament 41. Veel namen en opsommingen zijn – gelukkig - achterwege gebleven en de taal is aangepast:


‘Heel lang geleden was het overal donker. Ergens in dat pikkedonker lag de aarde. Verder was allen God in het heelal. Maar God vond het niet prettig om alleen te zijn.’


Na dit begin volgen de verhalen over de schepping en over Adam en Eva, die ongehoorzaam waren en uit het paradijs verdreven werden. Ons voorland, want zo komt het dat het leven van de mens niet van een leien dakje gaat. Arme Eva, ze krijgt ook hier de schuld!  Maar zo houden de schrijvers zich aan de originele versie, zoals ze dat in alle verhalen doen.


De kern van de meeste verhalen zijn de slechte eigenschappen die een mens kan laten zien, maar gelukkig is er altijd ruimte voor spijt en berouw. De boodschap is dus: je kan je leven beteren.  Met de zin ‘God wil altijd opnieuw beginnen’ wordt het Oude Testament afgesloten en gaan we over naar het Nieuwe, het verhaal van Jezus, zijn geboorte, zijn lijden en sterven. Dat begint als een Eftelingsprookje:


‘Heel lang geleden, in een land hier ver vandaan, woonden eens twee mensen die heel veel van elkaar hielden. Ze heetten Jozef en Maria.’


Jezus is een bijzondere jongen, die zijn ouders af en toe danig in de war brengt. Dat blijft hij doen, later met zijn twaalf leerlingen, want hij doet wonderen, dingen die niet kunnen. Hij krijgt steeds meer aanhangers, hetgeen zoals we weten de Romeinen die in die tijd het land overheersten, een doorn in het oog was. Onontkoombaar volgt de lijdensweg die uitmondt in de opstanding.
Het verraad van de arme Judas  - die er in deze versie minder goed vanaf komt dan in de populaire musical - en daarna nog het verhaal van de apostel Johannes, die gevangen genomen wordt en eenzaam op een eiland nog eenmaal toegesproken wordt door een bekende stem:


‘Het komt echt goed. Op een dag zal ik alles nieuw maken: de hemel en de aarde.’


Met schrijvers als Marianne Busser en Ron Schröder kan het niet anders dan dat de verhalen lekker vlot lezen, en ook heel geschikt zijn om voor te lezen. Dat kunnen zij namelijk als geen ander. Met vlotte dialogen en zonder moeilijk woordgebruik zijn het heel toegankelijke verhalen geworden. Maar het blijft een Bijbel met een boodschap, al wordt die nergens opdringerig.


’Jezus was een voorbeeld geweest voor de mensen. Hij had laten zien hoe ze moesten leven. Telkens weer had hij verteld hoeveel God van hen hield’.


Marianne Busser (1958) en Ron Schröder (1958) hebben al zo ontzettend veel geschreven dat het haast niet mogelijk dat iemand hen nog niet kent, maar voor het geval dat is er de site: www.mariannebusser-ronschroder.info


ISBN 9789000367658 | hardcover | 240 pagina's | Uitgeverij Holkema & Warendorf | februari 2019 | Leeftijd vanaf 6 jaar
Illustraties van Alex de Wolf

© Marjo, 9 april 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De hondenbrigade
Rory De Raaf - Detective Deel 2
Andrew Clover & Ralpha Lazar


Rory (de tienjarige ik-figuur) stelt zich nog even voor voor wie zijn eerste avontuur niet kennen. ‘Eigenlijk ben ik een detective.’
Zo zeker van zichzelf is hij niet, en als je dit boek eenmaal gelezen hebt begrijp je wel hoe dat komt. Rory wil wel, maar het gaat allemaal niet zo goed. Dat komt voor een deel omdat er een groot raadsel is in zijn leven: waar is zijn vader? Hij verdween toen Rory drie jaar oud was. De zoektocht naar zijn vader is hetgeen Rory’s leven beheerst, maar zijn moeder wil er niets van horen:


‘Rory, zegt ze, ‘denk toch eens aan ANDERE MENSEN.  Ik probeer deze familie bij elkaar te houden en dat is al moeilijk genoeg zonder dat jij het gevaar opzoekt. Er zijn daarbuiten heel wat slechte mensen. De laatste keer dat je detective was, heb je je been heel erg pijn gedaan.’


Dat klopt. Zijn been zit in een brace. Maar hoe boos zijn moeder ook wordt, Rory is nu eenmaal detective vindt hij. Er gebeuren nu eenmaal raadselachtige dingen.


In dit verhaal is er een hondendief. Er wonen veel honden in zijn straat, en die verdwijnen een voor een. Rory maakt zich enorme zorgen want wat als die dief ook Willy Willems mee gaat nemen! Willy is de hond van de oude mevrouw die op hem komt passen. Dan neemt ze Willy mee, en Rory is dol op hem. Dan is er nog buurmeisje Kato, met wie hij in het eerste avontuur heeft samengewerkt en een grote broer, Sam, met wie hij niet zo best overweg kan.
Zoals gezegd heeft Rory een beperking vanwege zijn been. Maar dat weerhoudt hem en Kato niet om op zoek te gaan naar de hondendief. Met gevaar voor eigen leven!


Rory kan het leuk vertellen allemaal.
De combinatie tekeningen en humor gaat zeker scoren bij de doelgroep!  Er wordt ook gespeeld alles wat maar mogelijk is wat betreft letters.
Grappig is bijvoorbeeld dit:  in de tekst staat bijvoorbeeld: ‘Meteen voelt het alsof mijn hart wegzakt in een diepe, diepe put.’ En je ziet op het tekeningetje erbij hoe Rory op een put zit en zijn hart ver onder hem rond dwarrelt.
Terwijl de zaak gaande is leest Rory een boek over Napoleon, wiens strategische technieken hij dapper probeert toe te passen. Of dat altijd een goed idee is?
Het verhaal is zelfstandig te lezen, maar je wil wel weten wat er in het volgende deel gaat gebeuren. Het einde maakt namelijk duidelijk dat er nog meer gaat komen.


Een graphic novel die door de helblauwe omslag al menig oog zal trekken. De tekeningetjes op de omslag zijn exemplarisch voor de binnenkant: eenvoudige getekende illustraties, die gelukkig ook nog ruimte overlaten voor tekst. Grappig is dat je bij het voorstelrondje op de binnenkant van de omslag al kan zien welke mensen in de ogen van Rory aardig zijn en welke niet…


ISBN 9789403208770 | hardcover | 360 pagina's | Uitgeverij Ballon Media | februari 2019
Vertaald uit het Engels door Saskia Martens | Leeftijd vanaf 7 jaar.

© Marjo, 21 maart 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Serie: Olivia Mijn geheimen
Deel 1. Mijn nieuwe beste vriendin
illustraties: Danielle McDonald
tekst: Meredith Costain


Olivia houdt een dagboek bij, dat ze uit handen van haar oudere zus moet zien te houden. Op de eerste pagina staat dan ook: ‘NIET OPENEN GA WEG’.


Samen met haar vader heeft ze op zolder een nieuwe kamer helemaal voor haarzelf heeft ingericht, ze kan er lekker uit het raam kijken en heel ver weg kijken! Ze hoopt dat iedereen nu uit haar kamer zal blijven. Maar dat is niet zo! Na de eerste keer dat ze gezien heeft dat iemand aan haar spullen heeft gezeten hangt ze overal waarschuwingen op. Maar het helpt niet. Ze verdenkt Ella, haar zus. Of is het toch Ezel, de poes van de buren? Bobby de hond en Max, haar kleine broertje mogen natuurlijk ook de kamer niet op.


Er is nog een verandering in haar leven, maar die is minder leuk: haar vriendin Lucie is verhuisd. Lucie woonde in het huis dat ze nu vanuit haar slaapkamerraam kan zien. Het huis staat leeg. Tot ze op een dag een speelhuisje ziet staan! Hé, nieuwe mensen? Als er een huisje staat wonen er vast ook kinderen!
Het is nog vakantie, en Olivia heeft tijd genoeg om haar kamer in te richten zoals ze dat wil en om in haar dagboek te schrijven ook over wat ze ziet vanuit haar raam, en haar experimenten. Ze bouwt bijvoorbeeld een tijdmachine.


Maar dan is de vakantie voorbij, ze moet weer naar school. Eigenlijk had ze er niet zo’n zin in, nu Lucie er niet meer is, maar meester Bram blijkt een erg leuke meester. En er is een nieuw meisje in de klas, dat is ook leuk. Alleen doet die Mathilda een beetje raar…
Natuurlijk wil Olivia daar meer van weten! En ze stuurt Ezel er op af om te spioneren.


Het verhaal is precies zo genoteerd als een meisje van zeven dat zou doen: heel veel tekeningetjes, heel veel roze, en heel veel uitroeptekens en andersoortige letters. Olivia is een vrolijk en nieuwsgierig kind en haar problemen zijn niet wereldschokkend. Dagelijkse dingetjes, kleine probleempjes, met veel humor.
Dit boek is prima geschikt voor kinderen van een jaar of zeven, acht, en dat zullen voornamelijk meisjes zijn.


Meredith Costain https://www.meredithcostain.com en Danielle McDonald http://thestylefile.com/illustrator/danielle-mcdonald schreven samen ‘Mijn nieuwe beste vriendin’, het eerste deel in deze gloednieuwe reeks, waarin er intussen al vijf verschenen zijn. Dit is het eerste dat vertaald is.


De Australische schrijfster schreef eerder behalve nog heel veel andere kinderboeken ook een dagboekserie vanuit Ella, de zus van Olivia, waarvan zes boeken vertaald zijn. Die zijn voor net iets oudere kinderen.


ISBN 9789403208787 | hardcover | 100 pagina's | Uitgeverij Ballon  | februari 2019
Vertaald uit het Engels door Saskia Martens | Leeftijd vanaf 7 jaar

© Marjo, 17 maart 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER