Boekenarchief M

Guy de Maupassant

altBoule de Suif
Guy de Maupassant


Guy de Maupassant is een naturalistisch schrijver, al wilde hij zelf niets van zulke benamingen weten. Hij werd geboren in Normandië. Twintig jaar woonde hij in die streek, rondom Rouen, en dat is dan ook de streek die je terugvindt in zijn meeste boeken. Overigens schreef hij niet echt lijvige boeken. In die tijd, eind negentiende eeuw, schreef men novelles, en verhalen. Teksten die dan eerst verschenen in een krant, als feuilleton.


Behalve zijn geboortestreek is een van zijn vaste thema’s ook de Frans-Duitse oorlog, die uitbrak in 1870. Terwijl zijn mentor Flaubert hem aanmoedigde en zijn eerste teksten prees, is de Maupassant uitgegroeid tot een van Frankrijks belangrijkste schrijvers.


Zijn eerste werk, verschenen in 1880, is Boule de Suif, in het Nederlands vertaald als ‘Reuzelpotje’. Een belachelijke vertaling, vind ik. Het is de bijnaam van de hoofdpersoon in het boek. ‘Boule de Suif’ (vetklomp) wordt zij genoemd omdat ze een nogal rondborstige jongedame is. En Mademoiselle Elisabeth Rousset is prostituee van beroep.
Als er Duitsers in Rouen komen, vluchten een aantal burgers uit de stad. Ze proberen met een koets Le Hâvre, een havenstad, te bereiken. Het is een divers gezelschap: een aristocratisch echtpaar, twee vrome nonnen, een echtpaar dat uit de gegoede burgerij afkomstig is, een louche wijnhandelaar en zijn vrouw en een man die met alle winden meewaait. Als laatste reist het jonge meisje mee. Zij is niet zozeer op de vlucht om haar eigendommen veilig te stellen, of vanwege het geweld van de oorlog: zij kan niet aanzien hoe haar geliefde stad in handen van de vijand is gevallen.


Als de reis door het slechte weer langer blijkt te duren dan verwacht, blijken de reizigers niet zo goed voorbereid te zijn. Alleen Juffrouw Rousset heeft een mand met eten bij zich. En zij is genereus: allen eten er van mee.’s Avonds komen ze aan in een herberg, waar tot hun schrik al Pruisische soldaten zijn.
De volgende ochtend blijkt dat de commandant de koetsier heeft verboden om de paarden in te spannen. De reizigers zijn verontwaardigd! Zijn ze gijzelaars? Willen die Duitsers losgeld? Waarom mogen ze niet verder? Maar de reden is heel prozaïsch: de commandant zijn oog heeft laten vallen op Boule de Suif. Zij weigert beslist om hem terwille te zijn. En de commandant heeft alle tijd. De reizigers niet, zij proberen op allerlei manieren het meisje zover te krijgen dat ze aan zijn wensen voldoet. En als dat gebeurt, en de reis kan worden voortgezet, kijken ze haar niet meer aan.

Dat is dan ook het thema van dit boek: de hypocrisie. De Maupassant had geen hoge pet op van de mens in het algemeen. In vrijwel al zijn verhalen kaart hij eveneens de waanzin van de oorlog aan. Zo ook in dit boek. Oorlog is de idiotie ten top: dan mag je je buurman ongestraft doden. Word je zelfs onderscheiden.
Niet alleen de omgeving en de gebeurtenissen zijn gebaseerd op de werkelijkheid: ook de personages zijn vaak bekenden voor de schrijver, of gebaseerd op mensen die hij kende.
Ook het hoertje in dit mooie boek.


ISBN  9782253009634| Hardcover| 253 pagina's | Librairie Generale Francaise | januari 1984

© Marjo, 28 mei 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Le Horla
Guy de Maupassant


Het is een verhaal in dagboekvorm, notities van een man die op het platteland woont, alleen, met twee bedienden. Op het moment dat het verhaal begint geniet hij van het mooie weer en kijkt uit zijn raam. Niet al te ver weg ziet hij de boten over de Seine glijden, het is een idyllisch tafereel. Vooral dat Zuid-Amerikaanse zeilschip, wat een mooi rank vaartuig is dat!
De dagen daarna voelt hij zich niet lekker, een beetje slap, een beetje koorts, en hij voelt zich depressief.  Als het aanhoudt en hij naar de dokter gaat, kan die geen ziekte vaststellen. Verandering van omgeving zal hem misschien goed doen?
Hij gaat op vakantie, en inderdaad: hij voelt zich beter.


Maar thuis is het binnen de kortste keren weer terug, en er gebeuren vreemde dingen: hij weet zeker dat hij niet gedronken heeft van die karaf water die naast zijn bed staat, en toch is het water op! Als het vaker gebeurt doet hij een test, hij moet weten of hij gek aan het worden is.
Dus wikkelt hij om de karaf een wit papier, en voor hij gaat slapen maakt hij zijn handen zwart. De volgende dag: het water is op en er staan geen zwarte afdrukken op! Als hij in de tuin wandelt, en zijn rozen bewondert, zweeft er ineens een roos in de lucht!
Wat gebeurt er in vredesnaam?

Hij herinnert zich zijn bezoek aan een arts in Parijs: hoe die hem liet zien dat je een mens dingen kunt laten doen buiten zijn vaste wil en zelfs bewustzijn om: hypnose. De man weet niet wat er aan de hand is: is hij gehypnotiseerd? Wordt hij dement? Wordt hij gek? Of is er echt sprake van een onaardse levensvorm, een geest die hem bedreigt?


Een spookverhaal avant-la-lettre, geschreven in een tijd waarin men begon te ontdekken wat de menselijke geest allemaal kan. De tijd van Mesmer, van Freud.
Guy de Masupassant laat ook in dit verhaal zoals in bijna al zijn werken zijn afkeer van het militarisme blijken. Hij groeit op in de tijd van de Frans-Pruissische oorlog. Op de dag van het jaarlijke nationale feest bekijkt zijn hoofdpersoon de feestvierders buiten en bedenkt: men zegt tegen het volk: vier feest! En men gaat uit zijn bol. Zoals men zegt: vecht tegen je buurman en het is oorlog.


Mooi verhaal, in niet al te moeilijk Frans.


ISBN 9782253005391 paperback 156 pagina's Live de poche januari 1984

© Marjo, 26 april 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER