Non-fictie jeugd

Nathalie Depoorter

Het grote goedemanierenboek
illustraties: Marianne van der Walle
tekst: Nathalie Depoorter


Van oktober 2011 tot en met december 2016 liet Jort Kelder zien hoe volwassen - veelal rijke - mensen zich gedroegen. Hierbij keek hij hoe het gesteld was met de etiquette. Eti wat? Etiquette ofwel hoe je je in gezelschap hoort te gedragen, dus hoe het heurt.
Daar heeft Amy Groskamp-ten Have zelfs een boek over geschreven, met de titel Hoe hoort het eigenlijk?

Nu heeft Nathalie Depoorter net zo'n boek geschreven maar dan voor kinderen.
In dit boek staat te lezen dat 'etiquette ook iets zegt over jou. Het zegt dat jij:

Goed opgevoed wordt
door een goed stel ouders
die goed weten wat goed
gedrag is en dat er bij jou
ook goed willen inlepelen.
Of dat je dit boek hebt gelezen.
Dat kan ook.
En dat is ook goed.


Persoonlijk krijg ik het onmiddellijk benauwd bij het lezen van als dit goeds. Maar het is ook wel handig als je weet wat je moet doen in bepaalde situaties. Eigenlijk lees je vooral wat je als kind niet moet doen. En dat is soms best vreemd omdat het vaak tegenstrijdig is met wat volwassen mensen wél doen.
Kinderen mogen bijvoorbeeld niet met volle mond praten, opstaan van tafel maar ook niet met hun handen eten - uitgezonderd kip en broodje hamburger en dergelijke - maar met mes en vork eten. Je mag ook niet met je ellebogen op tafel leunen...


Je moet altijd met twee worden spreken, wat er vooral op neerkomt dat je vooral dank u wel en bij een vraag alstublieft zegt. En wat je zeker niet mag doen is een gesprek tussen twee volwassen mensen onderbreken, hoe saai dat gesprek ook is, alleen in een noodgeval mag dat wel. (Maar wat is een noodgeval?)
Het is ook wel slim om niet te zeggen wat je denkt, dus als je iets heel lelijk vindt zeg je niet 'Bah, wat lelijk' maar 'Dat is heel speciaal'. En daar moet je dan ook nog het goede gezicht bij trekken. Dus niet met een afkerig gezicht zeggen 'jee wat leuk!'


En wat te doen als je moet gapen, een boertje of scheetje moet laten, moet hoesten of niezen, jeuk hebt of een snotje in je neus hebt? Ook dat staat allemaal in dit boek beschreven. Verder lees je wat je wel of niet in de bus, trein of in een ander land kunt doen.


Dit alles wordt, begeleid door humoristische tekeningen, in populaire taal verteld. Voor mij was de taal te gewild populair. Dat woordgebruik leidde soms teveel af van het onderwerp wat besproken werd. Maar verder legt de schrijfster wel duidelijk uit wat de verwachtingen van volwassenen zijn over hoe een kind zich hoort te gedragen. Het komt er in feite op neer dat je als kind heel veel moet leren over het wonderbaarlijke volwassen - soms ombenoembare - regeltjesland.


Toch is het ook wel handig om dit allemaal te weten, want als je de lessen eenmaal weet heeft het ook zijn voordelen. Als je je heel netjes en keurig gedraagt mag je namelijk ook vaak meer! En het is ook wel fijn om te weten - ook voor later - wat volwassen mensen wel of niet prettig vinden om te horen of te zien. Dan zijn ze ook aardiger voor jou!


ISBN 9789044836158 | hardcover | 114 pagina's | Uitgeverij Clavis | juli 2019
Leeftijd 8+

© Dettie, 12 oktober 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER