Boekenarchief T-U-V

Ingrid de Vries

altVerder is er niemand
Ingrid de Vries


Een oude vrouw wordt ’s nachts aangetroffen op het ijs. Men brengt haar naar het ziekenhuis waar een operatie volgt. En daar ligt ze dan. Alleen. Al snel wordt duidelijk dat ze behalve een kat niemand heeft. Niemand wacht op haar. Niemand mist haar.


Ze vertelt haar verhaal in flarden, zoekend in haar herinneringen. Over hoe het gekomen is dat ze daar ligt. Over het verleden, het leven met een stel verbitterde ouders in een dorp waar iedereen alles over de ander denkt te weten. En over hoe ze de gebeurtenissen in het heden ervaart. Vaak is ze verward, zegt ze dat ze haar man ziet lopen, maar ook als ze dat niet is, is ze verstrikt in het verleden.


Laura was een gevoelig kind. Als elfjarige, de tijd waarop haar geheugen zich concentreert, was ze een erg eenzaam kind. Haar vader was er nauwelijks, en als hij er was, dan zeker niet voor haar. Haar moeder gedroeg zich vreemd. Laura mocht nooit met vriendinnetjes thuis komen, maar wat ze verder de hele dag uitspookte, daar werd niet naar omgekeken.


Er waren geheimen in haar leven, geheimen waar ze haar vinger niet op kon leggen, maar die de omgang met haar ouders zo moeilijk maakte. Die zagen het precies andersom: Laura was een moeilijk kind! Om er mee om te kunnen gaan had het meisje een veilige plek voor zichzelf gecreëerd, in het bos. Daar vertoefde ze met Ditje. Wie of wat dat is, weet de lezer niet.


Op school probeerde ze zich staande te houden, maar ook daar lukte het niet. Deels omdat ze zo graag wilde voldoen aan de wensen van een ander. Als er een vraag was waarop ze geen antwoord had, dan verzon ze wel wat. Als een keer iemand daarop de ouders komt aanspreken:


‘De dag gaat voorbij als andere zaterdagen. Tussen de middag eten ze worstenbroodjes. Er worden boodschappen gedaan en de tuinman komt de klimop snoeien. Haar moeder doet de strijk op de slaapkamer en haar vader zit op zijn  atelier. Tijdens het avondeten wordt er niet gesproken.
Ze weet het nu heel zeker: ze verdient het niet om gestraft te worden. Ze krijgt geen straf omdat haar moeder haar al veel eerder voorgoed heeft afgeschreven.’

Eenmaal volwassen woont ze opnieuw in het ouderlijk huis, met haar man Guido. Maar Laura was niet in staat een normale relatie gaande te houden, ook hij is weg.


Vanuit haar ziekenhuisbed probeert ze haar verleden te doorgronden. Wat was echt? Wat was haar eigen fantasie? Haar vader vertelt haar dat niemand feiten op dezelfde manier ervaart. Dat maakt het er niet gemakkelijker op.


Door de vorm die Ingrid de Vries aan het verhaal heeft gegeven is het vooral een coming of ageverhaal geworden. Het elfjarige meisje krijgt veel ruimte in het verhaal.   Haar ervaringen, al of niet feitelijk, vormen als verhaal geen prettig geheel, en of dat nog goed komt nu ze als 78-jarige in een ziekenhuis ligt? Met de vorm en met het taalgebruik is niets mis. Integendeel zelfs. Het is alleen geen vrolijk boek. Er heerst een enigszins grimmige sfeer, eentje waarvan je als lezer alleen maar kunt hopen dat die op het einde wat vriendelijker worden zal.


Verder is er niemand is de debuutroman van Ingrid de Vries. Ze is werkzaam als journalist en werkt mee aan verschillende televisieprogramma’s. Verder is er niet veel over deze schrijfster bekend. Maar daar zou wel eens verandering in kunnen komen!


ISBN 9789089547453 | Paperback | 174 pagina's | Uitgeverij Elikser | april 2015

© Marjo, 26 december 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER