jeugd 10-12 jaar

Inez van Loon

http://www.inezvanloon.com

Lara op Facebook

Twee meisjes en het geluk op facebook

Skatewise op facebook

 

Mathilde, ik kom je halen
Inez van Loon


Op het hoogtepunt stonden in de Rupelstreek (ten zuiden van Antwerpen) wel 180 steenbakkerijen!
De kleiputten van toen vormen nu een bron van toerisme, met mooi ontwikkelde landschappen waarin je vaak nog sporen kunt vinden van de ontginningen. De steenbakkerijen, in de volksmond ‘gelegen’ geheten, waren plekken waar zich mensonterende toestanden afspeelden. Aan het begin van de twintigste eeuw waren uitbuiting en kinderarbeid de bron van veel ellende. Armoe was troef onder de arbeidersbevolking, terwijl de eigenaren hun zakken vulden.


Toen Inez van Loon ontdekte dat haar eigen familie de bron kon zijn van een verhaal waarvan zij – en velen met haar – vond dat het verteld moest worden, ging ze op onderzoek uit. Het resultaat is het verhaal van Mathilde.


Dertien is ze, als haar moeder overlijdt en haar vader er voor kiest om met een jongere vrouw een nieuw leven te beginnen. Een leven, waarin hij geen tienermeisje kan gebruiken. Mathilde moet maar naar haar oom en tante, dan kan ze op hun kinderen passen. Later zal Mathilde ontdekken dat hij echt wel wist wat er zou gebeuren: net als de andere oudere kinderen in het gezin waarin negen kinderen waren, zou Mathilde te werk worden gesteld op de steenbakkerij. Erger is evenwel dat ook de zesjarige Fonske, die helemaal niet zo gezond is, daar moet gaan werken. De baas van de steenbakkerij eist dat ook zulke jonge kinderen, met hun kleine voetjes en vingertjes, komen werken. Zo niet, dan kunnen de andere leden van het gezin het wel schudden.


Opzichter Kobe is een boosaardige man. Niet alleen heeft hij losse handjes, hij schaamt zich er niet voor misbruik te maken van de meisjes. Die komen ogen en oren tekort als ze zichzelf en de kleine kinderen moeten beschermen.


Hoe anders is Mathildes leven nu. Ze ging al naar school, waar nu niets meer van komt. Ze had genoeg te eten, sliep comfortabel: in het nieuwe schamele onderkomen is er nooit genoeg eten voor de kinderen – en de volwassenen. Het huisje is koud, vochtig en veel te klein. Mathilde droomt van een ander leven. Kan ze haar nieuwe familie in de steek laten? En die jongen die een oogje op haar heeft?
Het lot grijpt in, om dat enkele jaren later nog een keer te doen in de vorm van de Eerste Wereldoorlog.


Een aangrijpend verhaal over hoe het leven honderd jaar geleden was. Dat is nog helemaal niet zo lang geleden, en als je weet dat soortgelijke arbeidsomstandigheden elders in de wereld nog steeds heersen, is het eigenlijk nog dichtbij.
Uitbuiting en machtsmisbruik, een minachting voor de medemens, het gebeurt nog steeds.
Het is goed als jonge mensen dat te horen krijgen, en als dat gebeurt door middel van zo’n levensecht verhaal als dat van Mathilde werkt dat ook.


De opkomst van het socialisme met de verderfelijke rol van de geestelijkheid komen haast terloops aan de orde, maar zijn niet minder bepalend voor het verhaal van Mathilde.


Inez van Loon
is sociologe/kindercriminologe en studeerde ook Oost-Aziatische kunstgeschiedenis en Chinees. Haar boeken dienen een doel. Naast dat ze een feest zijn om te lezen, geven ze een inkijkje in de levens van jongeren, in heden en verleden, veelal met een levensechte historische insteek.

ISBN 9789044832709 | Hardcover | 183 pagina's | Uitgeverij Clavis | april 2018
Leeftijd vanaf 11 jaar

© Marjo, 27 augustus 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Mathilde, ik kom je halen
Inez van Loon


De Rupelstreek is een streek in de provincie Antwerpen. Eeuwenlang werd er klei ontgonnen in de Rupelstreek. De overgebleven steenbakkerijen getuigen daar nog van. (Bron: Wikipedia) Het verhaal over Mathilde speelt zich af in deze streek en wel aan het begin van de twintigste eeuw.


De dertienjarige Mathilde heeft haar moeder verloren en als het verhaal begint deelt haar vader haar na de rouwtijd koudweg mee dat hij met de twintigjarige Lena gaat samenwonen. Voor Mathilde is er geen plaats, zij zal bij haar nonkel en tante moeten gaan wonen in het kleine huisje op het geleeg (de steenbakkerij). En haar oom en tante hebben al negen kinderen! Haar zesjarige neefje, de kleine, schrale Fonske, is echter enorm blij met de komst van Mathilde. Hij is erg gek op zijn nichtje. "Ik hoop dat je voor altijd bij ons blijft, Mathilde," zegt hij op gegeven moment. Hoe anders zal alles lopen...


De overgang is groot. Mathilde ging naar school en dankzij de inkomsten van de schoenmakerij van haar vader hadden ze het financieel redelijk goed. Ze had ook een eigen slaapkamer, maar die luxe kan ze nu wel vergeten. Ze zal op de zolder samen met Rosalie (12) en Marie (16) het bed moeten delen. De meisjes slapen op de strozakken rechts en de jongens links. En de school kan ze voorlopig ook wel vergeten want het zomerwerk komt eraan en dan moet Mathilde op de kleintjes passen.


Het zal echter anders lopen, Mathilde moet ook helpen in het geleeg. Zij zal als afdraagster (stenensjouwer) moeten gaan werken, ook de frèle, ziekelijke Fonske moet aan de slag... Dat kan het mannetje toch helemaal niet aan! Maar in het grote gezin telt elke cent mee, dus ze zullen wel moeten.
'Kwaaie Kobe', de meesterknecht (opzichter), is een griezel. Hij houdt wel van jonge meisjes en de meiden van het geleeg zorgen ervoor dat ze nooit alleen naar hem toe gaan...


Voor de mensen uit de Rupelstreek is hun hele leven al uitgetekend, evenals voor de vorige en volgende generaties. Zij zullen allen werken dag in dag uit op de steenfabriek. Meer is er niet, op de vrije zondagmiddag na, die hen ook nog eens regelmatig afgepakt wordt.
Mathilde weet zeker dat ze dit soort leven niet wil en dat ze alles op alles zal zetten om weg te komen. Adriaan de vriend van haar vijftienjarige neef Prosper, denkt er net zo over, maar hoe kunnen ze hun doel bereiken?


Hoewel het verhaal gebaseerd is op het leven van de grootmoeder van Inez van Loon, brengt zij met dit verhaal vooral de zware omstandigheden van de arbeiders in de steenfabrieken tot leven. Zij moesten zich schikken naar de wensen van hun baas, hoe onredelijk die ook waren, anders konden ze hun inkomen wel vergeten. Het hele gezin, van klein tot groot werd ingezet om de hoge heren te dienen.
Maar het was ook de tijd van het begin van verzet, van de opkomst van de socialisten, die de erbarmelijke arbeidsomstandigheden niet langer pikken evenals het feit dat zij geen reëel salaris krijgen, geen loon naar werken. Het samenkomen van socialistische bijeenkomsten werd gezien als nadelig voor de grote bazen en naar zo'n bijeenkomst toegaan werd afgestraft, soms werden mensen zelfs daardoor ontslagen met alle gevolgen van dien. 


De schrijfster weet deze armoede en dreigende sfeer goed neer te zetten, zonder er een loodzwaar verhaal van te maken. Vooral het gebruik van woorden uit die tijd - die achterin het boek verklaard worden - brengen het verhaal enorm tot leven en maken het sprankelend. Je waant je als het ware een mede dorpsbewoner van de Rupelstreek.

Kortom, een prachtig, invoelend verhaal met erg tot de verbeelding sprekende personages. Heerlijk boek.


ISBN 9789044832709 | Hardcover | 183 pagina's | Uitgeverij Clavis | april 2018
Leeftijd 11+

© Dettie, 11 juli 2018

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altAnna's grote reis
Inez van Loon

In het Scheepvaartmuseum bevindt zich een dagboek van de hand van de kapiteinsdochter Anna Abrahamsz. Zij hield een reisjournaal bij toen zij een reis maakte naar Nederlands-Indië, in het jaar 1847.


'In het begin van de maand Julij van het jaar 1847 werden wij door onzen Vader eens zeer aangenaam verrast. Daar Vader van de beurs tehuis komende, ons het welkomende nieuws vertelde, dat wij met moeder de reis naar Oost Indiën waartoe Vader zich gereed maakte, zouden mede doen’, zo opende Anna Abrahamsz haar Journaal eener Oostindiesche Reis in 1847 & 1848.’


Dat journaal is voor de lezer van nu lastig leesbaar, maar Inez van Loon heeft zich door dit journaal laten inspireren. Anna’s Grote Reis is het gefictionaliseerde verhaal vrij naar de avonturen van de twaalfjarige Anna. In dat verhaal woont Anna met haar iets oudere zus Saskia, en jongere zusje Kaatje in Amsterdam aan de Bloemgracht. De vader van het gezin is kapitein van het koopvaardijschip Urania, en bevond zich op zee toen zijn enige zoon Cornelis kwam te overlijden,. Deze trieste boodschap wacht hem als hij beladen met cadeautjes voor zijn kinderen terugkomt. Hun ellende wordt nog groter als vader Abrahams de opdracht krijgt weer een reis te ondernemen. Hij vindt dat hij thuis moet blijven en de oplossing is snel gevonden: het gezin vaart mee naar Batavia!


We volgen Anna en haar zusjes op hun reis, over zee, en in Nederlands-Indië, waar twee broers van de moeder wonen. Saskia, de oudere zus, is een plichtsgetrouw meisje, dat zich braaf naar de wensen van haar moeder voegt, en de fratsen die haar jongere zusje uithaalt misprijzend gadeslaat.
Tussen de regels door begrijpt de lezer dat zij ook wel een beetje jaloers is, maar zij kan haar moeder niet voor alles op laten draaien, nu die nog zo verdrietig is om het verlies van haar zoontje.


En Anna en de zesjarige Kaatje genieten volop van het nieuwe leven. O ja, er moet ook gestudeerd worden, daar zijn werkjes en boeken voor meegenomen, maar er is volop de tijd om op onderzoek uit te gaan. Anna legt contact met een scheepsjongen. Michiel komt uit het Amsterdams weeshuis, en is heel slim. Hij kan lezen, hetgeen niet gebruikelijk blijkt te zijn. Hoewel een aantal leden van de familie, ook Saskia, het helemaal geen goed idee vindt, mag de jongen mee naar het huis waar de Abrahamszen logeren. Handig voor Anna, want Michiel kent een beetje Maleis, en heeft ook een woordenboekje. En hij helpt haar meerdere keren uit de penarie, want natuurlijk heeft ze geen idee van de gevaren!


In het oorspronkelijk reisjournaal is een van de ooms Eduard Douwes Dekker. Ook al begrijp ik dat Inez van Loon dat feit niet uitgebuit heeft in dit verhaal dat immers voor jonge kinderen is, vind ik het toch ook wel jammer.
In Anna’s Grote Reis heten de ooms Julius en Karel, twee heel verschillende mannen.
Door het verhaal krijgt de lezer een goed beeld van het leven aan boord en in Java. Ook wel van Amsterdam, maar dat is heel summier, omdat het gezin al snel op reis vertrekt. Nu Inez van Loon er voor gekozen heeft om zich niet te houden aan het oorspronkelijke journaal, kan ze vrij allerlei elementen in het verhaal brengen. Een jonge kantjil (dwerghertje), een verwende mondaine jongedame, die volkomen het tegendeel is van de meisjes, maar voor wie Saskia een mateloze bewondering heeft. Een plantageboer die zich niet wenst aan te passen aan de manier van leven van andere plantage-eigenaren, en op sobere wijze zijn dagen doorbrengt. Allerlei elementen die het boek een stuk levendiger maken, zodat jonge lezers kunnen genieten terwijl ze leren.


Want leren doen ze: over hoe het er aan toe ging in de negentiende eeuw, met oude woorden en een bijbehorende woordenlijst achterin. En op de binnenkanten van de omslag staan kaarten, zodat je kunt zien hoe de reis was, en waar in Amsterdam je nu nog kan gaan kijken waar het gezin leefde.


Als je foto’s wilt zien van oud Amsterdam en Indië kun je een kijkje nemen op de Facebookpagina van Anna. Hier staan ook foto’s van Anna’s schoolschriftje. En kijk ook even hiernaar


ISBN 9780448291741 | Hardcover | 222 pagina's | Clavis Uitgeverij | september 2016
Leeftijd vanaf 11 jaar

© Marjo, 16 februari 2017

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Anna's grote reis
Inez van Loon


Amsterdam 1847
Tot haar grote vreugde hoort Anna dat haar vader gauw thuis zal komen. - Hij is kapitein op het koopvaardersschip Urania. - Dan zal mama ook snel opknappen want na de dood van de kleine Cornelis gaat het niet zo goed met haar. Dat de terugkeer van haar vader nog veel meer gevolgen zal hebben kan ze op dat moment nog niet vermoeden. De volgende reis gaan moeder, Saskia, Anna en Kaatje namelijk mee met vader! Naar Nederlands-Indië! Daar wonen de twee broers van haar moeder op een plantage. Moeder is blij. Ze heeft Julius en Karel al zo lang niet gezien.
De buurt spreekt er schande van, het is onverantwoord om met je gezin zo'n gevaarlijke tocht te ondernemen. Gelukkig trekken ze zich daar niets van aan, ze zijn juist blij dat ze na zo'n akelige tijd een tijdje bij elkaar kunnen blijven. En op 3 juli 1847 worden de zeilen gehesen, daar gaan ze...

Het unieke van dit boek is dat de reis werkelijk gemaakt is en kapiteinsdochter Anna Abrhamsz een reisjournaal heeft bijgehouden. Inez van Loon mocht het schriftje van Anna - met witte handschoenen aan - bekijken en lezen in het Scheepvaartmuseum. Het verhaal in het boek is geïnspireerd op dit reisverslag en dit alles geeft iets extra's aan het bijzondere verhaal.


Inez van Loon heeft van Anna is een enthousiaste, leergierige meid gemaakt die overal het naadje van de kous van wil weten. Haar oudere zus Saskia is veel behoudender en stugger dan Anna en de kleine Kaatje. De zee fascineert Anna en ze is bijna altijd aan dek te vinden. Ze trekt veel op met Michiel, de scheepsjongen, die al eerder in Nederlands Indië is geweest  Hij leert haar de taal dankzij een woordenboekje dat hij in zijn bezit heeft.


Eindelijk komen ze na vier maanden aan in Batavia, Michiel is aan boord erg ziek geweest en daardoor nog zo zwak dat hij tot vreugde van Anna mee mag met de familie om aan te sterken. Ze hebben de tijd van hun leven bij oom Julius en oom Karel. Deze eerste zorgt nog voor een heus familieschandaal. Maar Anna vindt dat ook wel weer spannend. En dan breekt helaas de tijd om terug te keren weer aan. Mama is gelukkig weer helemaal opgebloeid. En onderweg gebeurt er nog iets heel bijzonders... Saskia, Anna en Kaatje zijn stomverbaasd...


Het is een heerlijk meeslepend verhaal geworden, je leeft helemaal mee met Anna. Het leuke is dat Inez van Loon ook veel woorden uit die tijd gebruikt heeft - achterin het boek staat de uitleg - waardoor het verhaal nog authentieker wordt. Achterin het boek zien we ook nog een plattegrondje van Amsterdam zodat we kunnen zien waar Anna o.a. woonde en naar school ging. Op de speciale facebookpagina getiteld Anna's grote reis kunnen we meer achtergrondinformatie vinden over Anna én het schriftje bewonderen!
Opnieuw een erg fijn boek van deze veelzijdige schrijfster.


ISBN 9780448291741 | Hardcover | 222 pagina's | Uitgeverij Clavis | september 2016
Leeftijd 11+

Dettie, 18 november 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altMijn zusje
Inez van Loon


We weten dat het verhaal dat we gaan lezen zich voor de oorlog afspeelt, in Duitsland, maar veel meer feiten worden er niet gegeven. Inez van Loon laat het verhaal zelf zijn werk doen.


Het zigeunermeisje Perla ontmoet een ‘gadje’, iemand die op een vaste plaats woont, in een huis met heel veel spulletjes en heel veel ruimte. Perla, die gewend is aan een woonwagen met heel veel mensen er in, kijkt haar ogen uit in Helga’s huis. En dan wil Helga ook Perla’s huis zien. En Helga is verbijsterd: wat woont haar nieuwe vriendinnetje anders. Wat raar ook, die regels over het gebruik van water. En ze praten ook raar als ze niet meer haar praten. Perla laat haar de woonwagen zien, de ruimte met de bedden voor alle gezinsleden. ‘Wat klein’, zegt Helga. ‘En waar is de keuken?’


Het leven van zigeuners, of liever: rondtrekkende volken, is zo totaal anders dan dat van ons. Het is heel goed dat er nu een leesboek voor kinderen is dat alles zo duidelijk uitlegt zonder iets uit te leggen. Er is een verklarende woordenlijst achterin, maar verder doe je alle informatie op in het verhaal dat je leest. Een vlot lopend, boeiend verhaal. Ontroerend ook, want het speelt in een tijd dat de rondtrekkende families nog meer dan in andere tijden vervolgd werden. In de Tweede Wereldoorlog mochten ze geen grenzen meer over en werden ze gedwongen in kampen te blijven leven. En op het einde werden ze uit die kampen gehaald en naar Auschwitz gebracht.
Al die ellende beleeft de jonge lezer door de ogen van Perla, het meisje dat haar moeder helpt, dat met de andere vrouwen langs de deuren trekt, maar ook het meisje dat tegen de normen in graag wil leren lezen. Zelfs haar beoogde echtgenoot (Perla is pas elf! En Django, haar neef, niet veel ouder) kondigt aan dat hij haar niet meer wil als ze kan lezen en schrijven.


De gebeurtenissen in de wereld halen hen in: iemand moet kunnen lezen wat er in de krant staat over hen, en dus mag Perla toch naar school. Waar ze natuurlijk gepest wordt, zo was dat in die tijd, en zo is het nog.  Ook in de huidige tijd wordt niet geaccepteerd dat de rondtrekkende volken rondtrekken in hun woonwagens, en de kost verdienen door muziek te maken, of knopen en garen te verkopen aan de deur.


En daarom is het goed dat kinderen kennis nemen van dit verhaal. Niet alleen Joden, ook zigeuners werden als minderwaardig beschouwd. En helaas: niet alleen in de Tweede Wereldoorlog, niet alleen door Duitsers.


ISBN 9789044824001 | Hardcover | 310 pagina's | Uitgeverij Clavis  | 25 maart 2015
Leeftijd vanaf 11 jaar

© Marjo, 27 mei 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Mijn zusje
Inez van Loon


Perla (7) woont met haar Sintifamilie, tata (papa), mama, de tweeling Calo, Nikkel (3 jaar) en de pasgeboren Toetala in een woonwagen. Ze trekken samen met opa en oma en de familie van tata's broer, doorheen de seizoenen door Duitsland. De mannen verdienen de kost door muziek te maken, de vrouwen verkopen garen, band en snuisterijen en voorspellen de toekomst. Dat gaat al jaren goed maar er begint iets te veranderen, mensen doen niet meer zo vriendelijk, de verkoop verloopt moeizamer. Perla hoort de mannen over Hitler en nazi's praten.

De Sinti's leven volgens strenge regels waar ze zich strikt aan houden, ze vinden sommige gewoontes van gadjes (gewone burgers) maar vreemd. Ze laten zich ook niet zo gauw in met gadje. Perla wil graag leren lezen en schrijven maar haar ouders vinden dat niets. Ook Django de zoon van haar oom waar Perla later waarschijnlijk mee verder zal leven, vindt het maar niets. Maar als ze hun winterkamp hebben opgeslagen bij een vriendelijke boer, krijgt Perla dankzij de boerin de kans  om naar school te gaan en die grijpt ze met beide handen aan. Op school zitten meisjes die zich bij de Hitlerjugend hebben aangesloten. Ze zitten Perla vaak dwars evenals Elsa het joodse meisje en daardoor worden de twee meisjes dikke vriendinnen...


Perla oefent veel, ze wil per se leren schrijven, de juf op school die aanvankelijk niet erg vriendelijk was, krijgt langzamerhand ontzag voor het wilskrachtige meisje. Perla heeft het naar haar zin, ondanks de akelige meisjes die haar constant uitschelden. Het is ook fijn bij de boer op het land.
Perla krijgt later nog een zusje Kriepela (klein meisje) genaamd.
Maar het is in Duitsland niet veilig meer voor de Sinti's, ze moeten vluchten, helaas tot groot verdriet van Perla en haar moeder, moet de kleine, zwakke Kriepela in het ziekenhuis achterblijven.

Inez van Loon heeft weer een prachtig boek geschreven. De Sintifamilie gaat voor je leven en je hoopt met Perla mee dat alles goed zal komen. Wat vaak vergeten wordt, is dat naast de joodse mensen de zigeuners ook vervolgd werden in de Tweede Wereldoorlog en dat hun lot ook gruwelijk was. Aangrijpend is ook de cover van het boek, aanvankelijk zie je alleen een meisje waarvan het gezicht weerspiegeld wordt in een ruit en dan besef je tot je schrik dat op haar arm een nummer staat...
Het zusje van de titel komt weinig voor in het boek maar vormt wel de rode draad van het verhaal.

Achterin het boek worden o.a. de Sintiwoorden uit de tekst verklaard evenals bepaalde Nederlandse woorden die nu niet meer gebruikt worden.
Inez van Loon heeft ook een aparte facebookpagina geopend over dit boek waarop ook allerlei informatie over de Sinti's te lezen is.
Het is een boek waar je niet teveel over moet vertellen, je moet het mooie, indringende verhaal zelf ervaren.


ISBN 9789044824001 | Hardcover | 310 pagina's | Uitgeverij Clavis  | 25 maart 2015
Leeftijd 11+

© Dettie, 5 mei 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altLara
Inez van Loon


Na de boeken over skaten en het boek 'Twee meisjes en het geluk' over o.a. het leven in China begin twintigste eeuw is er nu dit prachtige boek van Inez van Loon over het dertienjarige Russische meisje Lara.


Het is 1932. Lara's moeder is overleden en haar vader is opgepakt en veroordeeld tot tien jaar dwangarbeid in een strafkamp in Siberië. Hij was namelijk  een koelak (rijke boer) wat je niet mag zijn in het communistische Rusland. Lara mist hem vreselijk. Ze woont nu bij haar oom Ivan en tante Irina die overigens erg lief voor haar zijn.


Lara is leergierig en doet het uitstekend op school, helaas zal dit haar laatste schooljaar worden, tante en oom hebben geen geld om haar nog langer naar school te gaan. Ze zal in de fabriek moeten gaan werken, iets wat Lara enorm tegenstaat. Ze helpt haar tante vaak met het vele verstelwerk en blijkt, tot vreugde van haar tante, een natuurtalent te zijn. Ze kan winkelhaken en andere scheuren bijna onzichtbaar herstellen.


Naast het verstelwerk heeft tante ook een baan als werkster.  Als op een dag tante Ivana dankzij een klein ongelukje niet zo goed ter been is mag Lara mee om te helpen schoonmaken in het Alexander Paleis dat vlakbij het stadje Tsarkoje Selo ligt. Het is het paleis waar tsaar Nicolaas Romanov II met zijn vrouw Alexandra en hun vier dochters Olga, Tatjana, Maria, Anastasia en zoon Aleksej graag verbleven voordat zij naar Siberië gebracht werden en later in 1918 op bevel van de lokale Sovjet door de Bolsjewieken gedood werden.
Lara kijkt haar ogen uit, het hele paleis is nog intact; boeken, kleding, schoenen, meubels, kroonluchters alles is er nog... alsof de familie elk moment terug zal komen. Bij het zien van de prachtige jurken droomt ze weg en stiekem bekijkt ze zichzelf in de spiegel als ze een van de jurken voor zich houdt. Het vreemde is dat ze dan een meisje hoort giechelen maar er is niemand te zien. Ook vindt ze paleisattributen die helemaal niet op die plek horen. En bij toeval ontdekt Lara het dagboek van Olga, deze vondst zal haar nog enkele benauwde momenten opleveren.


Het gekke is dat Lara steeds dingen ziet en hoort die anderen niet blijken waar te nemen.
Ze raakt geïnteresseerd in Olga en probeert meer informatie over de tsarenfamilie te krijgen maar het is niet echt veilig om daarover te praten. Haar tante waarschuwt haar, ze is een koelakdochter, ze moet uitkijken met wat ze zegt en doet.
Het werken in het Paleis zorgt ervoor dat er iets in gang gezet wordt waardoor Lara's leven een heel andere wending krijgt dan zij en haar oom en tante gedacht hadden...
Gelukkig heeft Lara haar vriendje Boris nog, die haar uit de problemen probeert te helpen.


Inez van Loon heeft een knappe constructie bedacht om het verhaal over de laatste Romanovs te vertellen in combinatie met het verhaal over een gewoon Russisch meisje. Het paleis vormt het centrale punt, hierdoor kunnen de levens van de tsarendochter Olga en koelakkendochter Lara belicht worden. Hun levens verschilden natuurlijk hemelsbreed. Olga groeide op in alle luxe, hoewel Nicolaas een hekel aan verspilling had. De tsarenkinderen mochten bijvoorbeeld alleen bij extreme kou een warm bad nemen en ze sliepen op harde veldbedden. Maar aan eten en goederen was geen gebrek. Lara en haar familie daarentegen moeten hard sappelen om voldoende te eten te hebben en wonen in een akelig huis waarbij ze badkamer en keuken moeten delen met de buren.
Alles is enorm beeldend en invoelend beschreven. Inez van Loon pakt je bij je hand en voert je mee door de straten van het toenmalige Rusland. Ze toont je met haar woorden het prachtige Alexander Paleis en laat je welhaast een deel van de tsarenfamilie en Lara's familie worden. Zelfs het Rusland van Lenin en de heersende benauwde sfeer is bijna voelbaar. Dit alles heeft ze op een bijzondere manier door elkaar verweven met als resultaat dit prachtige boek. Lezen!


ISBN  9789044817980 Hardcover 280 pagina's Uitgeverij Clavis december 2012
Met verklarende woordenlijst Leeftijd 12+

© Dettie, 25 december 2012

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

altLara
Inez van Loon


In de proloog dwaalt een meisje door het Alexander paleis. Het is 1932, en er woont niemand meer in het enorme grote paleis, waar het meisje ooit woonde met haar familie. Ze blijkt de dochter van de laatste tsaar te zijn: Nicolaas Romanov II, getrouwd met Alexandra. Er waren  vier dochters Olga, Tatjana, Maria, Anastasia. Zoon Aleksei is de troonopvolger.
Het meisje dat het verhaal vertelt is Olga, de oudste. Zij mijmert over het verleden en wordt opgeschrikt als zij een ander meisje ziet binnenkomen.


‘Het meisje loopt nu met ogen vol verwondering langs de schilderijen in het vertrek. Als ze naar een wandkleed kijkt met daarop een afbeelding van Marie-Antoinette, herinner ik me weer hoe mama gebiologeerd was door haar tragische lot. Ze las alles wat ze maar konden vinden over deze Franse koningin.
Het meisje is alweer verder gelopen. Ze staat nu stil bij het grote staatsieportret van mijn moeder, die een glimmende lila jurk draagt en een diamanten tiara in haar opgestoken haren. Mijn moeder gaf helemaal niet om juwelen en hield meer van eenvoudige kleding, zonder opsmuk. Zoals ze er eigenlijk ook niet van hield om frivole slippers te dragen, ze verloor ze ook dikwijls. Dan zie ik de slipper plots op de parketvloer tegen de rand van het vloerkleed liggen.’


Als dan het echte verhaal begint en een ander meisje, dat Lara heet de slipper vindt, blijkt dat het eerste meisje helemaal niet echt is. Ze heeft wel geleefd natuurlijk, en haar verhaal is waar, maar het is bekend: de hele tsarenfamilie is vermoord ten tijde van de Russische revolutie, een lot dat vele adellijken trof. Doordat Lara, het meisje van na die revolutie geïnteresseerd is, en een dagboek vindt, kunnen we ook Olga’s verhaal volgen.  Zo lezen we over de problemen rond het jongste broertje, en over Raspoetin.
Het is nogal een tegenstelling: beide meisjes worden beschermd opgevoed, maar terwijl het Olga aan niets ontbrak – al vond haar vader dat een Spartaanse opvoeding goed was voor zijn kinderen, heeft Lara het absoluut niet breed. Ze woont bij een oom en tante. Haar moeder is overleden en haar vader wordt gezien als staatsvijand, dus hij zit in een kamp in Siberië. Daar wordt Lara op aangekeken, ze moet voorzichtig zijn met wat ze zegt en doet. Het is helemaal niet slim van haar om het lidmaatschap van de jongerenbond, de Rode Pioniers, te weigeren… nu moet ze van school af!
Gelukkig heeft ze een goede vriend, en blijkt ze een talent voor kleding maken te hebben.


Haar lot zal waarschijnlijk beter zijn dan dat van Olga…
Voor de geïnteresseerde lezer is dit een heerlijk boek om te lezen. Je krijgt niet alleen de geschiedenis van de tsarenfamilie mee, maar je leest ook hoe mensen na de revolutie het leven het hoofd moesten bieden. Daardoor is er een leuke afwisseling, en een spanningsboog: al weet je hoe het met de Romanovs is afgelopen, dan wil je nog wel weten wat er met Lara gaat gebeuren.
Achterin staat een verklarende woordenlijst, en als dat niet genoeg is: er is heel veel informatie te vinden over de laatste tsaar en zijn kinderen. Anastasia – deze keer eens niet de hoofdpersoon!- kennen we allemaal, en ook over Aleksei is veel geschreven.


ISBN  9789044817980 | hardcover | 280 pagina's | Clavis |december 2012
Leeftijd vanaf 12 jaar

© Marjo, 5 februari  2013

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Speed
Inez van Loon


Nu de loodsen gesloopt zijn, waar Levi, Kees, Joep, Jim, Cyril en Kath hun skatepark hadden, weten ze niet zo goed wat ze moeten doen. Het is zomervakantie en na de vakantie heeft de gemeente aan de kinderen een eigen skateplek in de voormalige cacaofabriek beloofd.

Cyril, de vriendin van Jim, is inmiddels op vakantie en Kath, de vriendin van Levi, kan alleen in de weekenden komen omdat ze in een andere plaats woont. De rest van de groep skate een beetje op de bekende plekken in het dorp maar een echte uitdaging is nergens meer te vinden. Gelukkig hebben de 3 J's - Jon, Jerry en Jef - een te gekke plek gevonden. Een oud zwembad vlakbij een camping. Iedereen bloeit weer helemaal op nu ze weer naar hartelust hun gang kunnen gaan en nieuwe sprongen kunnen uitproberen. Het wordt helemaal leuk als Levi en Joep een baantje kunnen krijgen op de camping, dan kunnen ze daarna gelijk door naar hun nieuwe skateplek. Joep vindt het meisje achter de kassa overigens wel heel erg te gek...
Ondertussen gebeurt er ook van alles wat minder leuk is.


Harry, de zwerver en grote vriend van de kinderen, zal opzichter worden van het nieuwe skatepark. Maar als de kinderen zijn woonboot gaan schilderen gaat er van alles mis en is Harry woedend. Wil hij nu nog wel opzichter worden? En komt dat nieuwe skatepark er eigenlijk wel, want er gebeurt helemaal niets in de cacaofabriek. Tot overmaat van ramp vindt mevrouw Jansen van de gemeente dat het bouwen van zo'n skatepark toch wel veel geld kost! En dan krijgen Jim en Cyril ruzie, en Kath is vriendin met Cyril... als dat maar niet het einde van de skategroep betekent...

De skateboeken van Inez van Loon zitten meestal vol actie, maar in dit deel kwam die actie maar traag op gang. Alles sleept zich aanvankelijk een beetje voort. Het skaten in de pool, zoals het zwembad genoemd wordt, is fijn maar dat weten we op gegeven moment wel. De ruzie met Harry wordt niet echt spannend, ook niet als Harry zoek is. Het baantje op de camping stelt ook niet veel voor in het verhaal.
De oplossing voor het skatepark voel je al mijlenver aankomen dus dat is ook niet iets waar je al nagelbijtend naar uitkijkt. Het meest interessante is dit keer de gebeurtenis rond Jon, die op zoek naar zijn vader is.
Het gekke is dat aan het eind van het boek ineens in een sneltreinvaart allerlei oplossingen en onthullingen komen. Dat is jammer, het voelt als afraffelen. Kortom, de gebeurtenissen in het verhaal zijn niet mooi verdeeld. Je krijgt zelfs een beetje het gevoel dat alles wat op het eind gebeurt helemaal niet kan in zo'n korte tijd.
Jammer want de skatewise boeken van Inez van Loon zijn meestal erg leuk en lekker spannend.
Volgende keer beter zullen we maar zeggen en dat gaat vast lukken.


ISBN 9789044821239 Paperback 215 pagina's Uitgeverij Clavis augustus 2013
Leeftijd 12+

© Dettie, 6 september 2013

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Pagina 1 van 2

<< Start < Vorige 1 2 Volgende > Einde >>