Boekenarchief C-D

Bridget Collins

De boekbinder
Bridget Collins


Emmett wil niets liever dan zijn ouders een plezier doen en boer worden, zodat hij de boerderij kan overnemen, maar het loopt anders. Die zomer werkt hij zo goed mogelijk mee op het land, maar hij is net ziek geweest, en het lukt niet zo goed. Als hij op een dag met zijn zus Alta naar huis gaat horen ze hun ouders ruziën:


‘Misschien kan zij hem helpen. Ze heeft tenslotte regelmatig belangstelling getoond toen hij ziek was.’
‘Omdat ze hem als leerling wil! Maar dat gaat niet gebeuren. Zijn plaats is hier, bij ons! Wat hij ook heeft gedaan, hij blijft onze zoon.
En zij…ze maakt me bang! Doodsbang!’


Zijn ouders kunnen er niet onderuit: ze moeten Emmett vertellen dat de boekbindster die in het moeras woont hem als leerling wil. Emmetts ouders hebben hem altijd weggehouden bij boeken, al kan hij wel lezen. Lesboeken zijn prima, maar toen hij een boek kocht, pakten ze het af en straften hem. Zijn moeder wil dan ook niet dat hij naar de boekbindster gaat, maar ze weet ook: het is hem op het lijf geschreven, hij is binder, geen boer. Dus laten ze hem gaan.


Maar wat doet een boekbinder? Emmett heeft geen idee, en Seredith, zijn meesteres laat hem allerlei hand- en spandiensten doen, kaften maken en zo, maar hoe het binden precies gaat dat vertelt ze hem niet. Pas als hij opnieuw ziek wordt, vertelt Seredith hem dat het hetzelfde is als zijn eerdere ziekte: het is ‘binderskoorts’. Het bewijs dat hij de gave heeft. Daardoor zal hij op het moment dat het nodig is vanzelf weten hoe het moet. 


Als Seredith ziek wordt en overlijdt, weet hij niet meer dat. Zo komt het dat hij niet al te sterk in zijn schoenen staat als die man, De Havilland, die eerder tegen de zin van de bindster bij hen aan de deur stond, Emmett mee neemt naar de stad. Naar zijn atelier, waar hij te werk gesteld zal worden als binder.
Zijn eerste ervaring is schokkend, hij moet een dienstmeisje 'binden'. Zo heet het wissen van haar herinneringen, die hij in een boek vast legt. Eindelijk begrijpt hij wat het betekent om boekbinder te zijn. Maar hij beseft ook dat hij niet wil werken voor De Havilland.


Er was nog iets vreemds aan de hand. In het huis waar hij het dienstmeisje bindt, ontmoet hij een jongeman. Hij heeft hem eerder gezien, bij Seredith. Deze Lucian beseft beter dan Emmett wat de binding betekent voor het meisje, en hij gelooft niet dat Emmett eigenlijk niet wist wat hij deed! Het wordt Emmett zelf ook pas goed duidelijk als hij een boek vindt met zijn eigen naam erop. Wat volgt is een confrontatie tussen Emmett, de boerenzoon, en Lucian, de patriciërszoon.


In drie delen wordt een magisch verhaal verteld, dat in ieder geval speelt in het verleden, al is er niet meer dan de vermelding dat er boeken bestaan en dat men zich verplaatst met paard en wagen, al zijn er wel machines op de boerderij.
De omslag doet al vermoeden dat we te maken hebben met een bijzonder boek. Maar wat voor boek dan? Historisch? Een beetje. Magisch? Een beetje meer, het verhaal neigt naar een gothic novel, al valt het erg mee met het griezelelement dat er dan in had moeten zitten. Maar romantisch is het zeker.
Een ervaren lezer voelt op een bepaald moment die ene verhaallijn wel aankomen, maar omdat er meer speelt, blijf je geboeid doorlezen. En dan loopt het allemaal net even anders.


Het idee van een boekbinder is ook heel bijzonder: als je slechte herinneringen hebt waar je veel last van hebt, lijkt het ideaal. Maar zoals met alles in het leven kan het concept op een goede en op een slechte manier gebruikt worden. En dan draait het toch weer om goed versus kwaad, mensen die willen helpen, en mensen die zich alleen maar willen verrijken. Maar vergis je niet: dit boek is veel meer dan dat!


De schrijfster heeft met dit debuut een bijzonder knap boek afgeleverd. Door diverse sprongen in de tijd te maken – zonder dat de lezer de draad kwijt raakt! - houdt ze je tot het einde toe in spanning. Ze brengt je zelfs in de verleiding om meteen nog eens van voren af aan te lezen, om er achter te komen hoe het nu allemaal precies in elkaar steekt. Bridget Collins is actrice en heeft toneelstukken geproduceerd. Dat voel je in de sfeertekening die zij hanteert om stemmingen op te roepen. Zon en regen zijn niet willekeurig. Maar het ligt er niet zo dik bovenop dat het gekunsteld aandoet.


Bridget Collins (1981) schreef eerder boeken voor Young Adults, die tot op heden nog niet vertaald werden, maar wel prijzen opleverden voor de schrijfster.

ISBN 9789044353235 | Paperback | 464 pagina's | Uitgeverij House of the Books | mei 2019
Vertaald uit het Engels door Erica Feberwee

© Marjo, 6 augustus 2019

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER