jeugd 4-5 jaar

Sam Loman

http://www.sam-illustraties.nl

http://www.just-sam.com

 

Friet flamingo en andere rare snuiters
Sam Loman


Rare snuiters? Op de omslag van het boek zien die flamingo’s er toch vrij normaal uit! Verderop in het boek lees je het bijbehorende verhaaltje, en ga je nog eens goed kijken: warempel: er zit een rare snuiter tussen. Net zo raar als Dia de Ree, of het Snoepsluiterbeestje. En ken je de poefpoes? Of de blotebillenaap?
Het Spaarvarken en de Sloddervos…ja maar die ken ik, zul je zeggen! Maar dat spaarvarken of die sloddervos zijn toch een beetje anders!
Verhaaltjes zijn het, maar dan in rijmvorm.


Dit staat op de omslag:

Heb jij ooit misschien
een rare snuiter gezien?
Het klinkt wat raar,
maar ze bestaan, echt waar!


Het heeft wel een beetje een plat gehalte, in de zin dat het vaak gaat over poep of kont en aanverwante zaken, maar dat vindt de jonge doelgroep natuurlijk leuk. Je leest over de Blotebillenaap, maar ook:


‘Simonus Snuffel kon ruiken aan een kont
wie er nou eigenlijk voor hem stond
die rotte eierengeur
was van Liesje van der Steur
De barones van Huplala
rook naar heerlijke chocoladevla
De zure kaasjeswalm
kwam vast van Ada Zalm
En de vieze bedorven vis?
Dat was Henkie Hagedis’.


‘Aan tafel? Op de grond?
Staand of met een fluwelen kussentje onder uw kont?’


En de baron van Oenemeloen? Die zat met alle ellende
Zijn schoen zat nog steeds onder die vieze poepbende.’


Lekker gniffelen bij zulke teksten!
Het rijm loopt niet altijd even lekker, zodat je wat hapert bij het voorlezen, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door de mooie tekeningen: vrolijk en met humor schetst Sam Loman de figuren die ze in haar vers laat opdraven.


‘Twintig aapjes gillen van plezier
‘Waar is dat feestje? Hier!
hoe doller de boel
hoe groter het feestgevoel’


Tellen maar: twintig aapjes moesten het zijn? Ook een tweede keer tellen brengt je niet verder dan negen… Is dit met opzet?

O ja, en die frietflamingo? Verklap ik lekker niet…

De versjes zijn leuk om gewoon (voor) te lezen, waarbij je als voorlezer ook wat dieper in kunt gaan op het aangekaarte thema. Hoe het komt dat je te zwaar bent; hoe je rommel op kan ruimen, hoe je spullen een tweede leven geeft. Geen zware onderwerpen, net een tikkeltje maatschappelijk bewustzijn.
De poefpoes is erg leuk!


Sam Loman (1983) studeerde aan de Willem de Kooning Academie en aan de universiteit van Hertfordshire. Ze werkt als illustrator, grafisch vormgever en fotograaf en maakt onder andere kinderboeken, stationery, kaarten, behang en meer. Ze schreef en illustreerde onder meer de prentenboeken Anders, Het Moemonster en Hieper-de-Pipo.


ISBN 9789048859818| hardcover | 48 pagina's | Uitgeverij Moon| juli 2021
Leeftijd vanaf 5 jaar

© Marjo, 23 juli 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Anders
Anders is anders en dat is heel gewoon!
Sam Loman


Al bij het openslaan van het boek, merk je dat het boek anders dan anders is. Maar het mooie is dat het juist laat zien dat alle mensen iets hebben waardoor ze 'anders' maar toch gewoon zijn. We zien zestien mooie getekende portretjes van allerlei mensen die allemaal iets hebben. De ene keer zie je het wel, de andere keer niet. Bij een meneer met een baard en hoed staat bijvoorbeeld Jan heeft diabetes, en bij een portret van een mooie mevrouw staat Els heeft reuma en bij het meisje met de paardenstaart staat Emma heeft ADHD, de leuke Sanne is geboren met één hand, Daan met zijn zonnebril op is blind en Anders? Anders heeft autisme.


Over deze Anders gaat het boek. Hij laat zien wat hij wel en niet prettig vindt en wat hem helpt.
Anders draagt vaak een koptelefoon omdat hij slecht tegen lawaai kan en heeft graag blauwe kleren aan, die geven hem rust. Hij kan ook niet zonder lijstjes en al helemaal niet zonder zijn hond die speciaal getraind is en ASS hulp wordt genoemd. (Autisme hulphond)


We zien op de tekeningen hoeveel lawaai er gemaakt wordt door mensen, dieren en dingen bijvoorbeeld door te lachen, te praten aan de telefoon, de koekoeksklok, het openen van een blikje, een baby die huilt, auto's, de radio enz. Daartussenin zit Anders met zijn handen voor zijn oren. Maar niet alleen lawaai is erg, Anders kan ook niet goed tegen fel licht en geuren en veel kleuren of rommel of veel mensen... (we zien Anders tussen de mensen lopen die op de openingspagina stonden)


Op school is hij liever alleen maar samen met zijn hond kan hij de wereld aan. Hij heeft wel overal een vaste tijd voor nodig en via een wekker die de tijden aangeeft, zien we precies wat Anders op welk uur doet, en als de dag anders loopt dan is Anders anders dan anders, dan is hij van slag en moe en verdrietig en boos.  Erg leuk daarbij zijn de twee lege pagina's  - waarop we rechts onderaan alleen Anders zien zitten op een krukje  - die de tijd vertegenwoordigden die Anders nodig heeft om weer rustig te worden.


Via de afbeeldingen zien we heel goed welke invloed de dingen van buitenaf op Anders hebben. Maar dat wil niet zeggen dat Anders raar of vreemd is, Anders is gewoon anders en dat is heel gewoon, want iedereen is anders! En dat is maar goed ook!


Mooi duidelijk boek met goede, toelichtende afbeeldingen. Een aanrader voor elk kind, ouder, leerkracht die te maken heeft met autisme.


ISBN 9789000366675 | hardcover | 28 pagina's | Van Goor | maart 2019
Afmeting 28,7 x 22,3 cm | Leeftijd 4+

© Dettie, 19 januari 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Het Moemonster
en de kracht van fantasie
Sam Loman


Hannah is altijd moe, dankzij het Moemonster. 'Het voelt alsof er een grote olifant op haar zit, als een zware rugzak die ze bijna niet kan dragen of als een steen die zorgt dat ze niet voor uit komt. Het Moemonster is er altijd, dag en nacht.
We zien Hannah liggend op de bank, wakker en slapend. We zien haar naar de kinderen buiten kijken die wel aan het klimrek kunnen hangen of met de bal kunnen spelen. Hoe graag Hannah het ook anders wil, het Moemonster wint altijd! Maar er is één ding waar hij niet van kan winnen en dat is van Hannah's fantasie.


Want in haar hoofd kan Hannah alles, ze danst, en springt, ze kan vliegen als een piloot, ze kan racen als een autocoureur, ze kan dokter zijn of zweven aan een vlieger. Ze kan toveren en heel hard rennen en alles wat ze in haar hoofd bedenkt, tekent ze.
Dan zwiert en zwaait en zingt en swingt ze.
Ze tekent een ridder die draken verslaat, een zeeman in een papieren bootje en als ze uitgetekend is en het Moemonster weer toeslaat is ze niet verdrietig, want ze heeft prachtige avonturen beleeft.

Het verhaal doet me denken aan de woorden van Nelson Mandela die hij uitsprak na zijn jarenlange gevangenschap op Robbeneiland: 'Mijn geest konden ze niet van me afnemen.' En dat is ook het geval bij Hannah. Dankzij haar vrije geest, haar fantasie, tekent ze de meest geweldig dingen en beleeft ze de mooiste avonturen, die alleen zij beleeft en een ander niet!
Elk nadeel heeft zijn voordeel zei Johan Cruijff ooit eens en bij Hannah is haar grote voordeel dat ze haar vrije geest, haar mooie fantasie heeft waardoor ze evengoed heel erg kan genieten van alles.


Een lief, ontroerend, optimistisch en realistisch boek die kinderen die, net als Hannah, ook weinig kunnen weer moed geven!

Zie ook het inkijkexemplaar


Sam Loman studeerde af aan de Willem de Kooning Academie en behaalde haar master Art & Design aan de universiteit van Hertfordshire. Ze werkt als illustrator, grafisch vormgever en fotograaf.


ISBN 9789000370122 | Hardcover | 27 pagina's | NUR 273 | Uitgeverij Van Goor | oktober 2019
Afmeting 22 x 28,5 cm  | Leeftijd 4-6 jaar

© Dettie, 3 januari 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Lees meer...

Pagina 1 van 2

<< Start < Vorige 1 2 Volgende > Einde >>