Boekenarchief W-X-Y-Z

Rebecca West

De familie Aubrey
Aubrey-trilogie 1
Rebecca West


Het eerste deel van deze familiesaga speelt in het eerste decennium van de 20de eeuw. Het gaat over de familie Aubrey: vader, moeder, drie dochters en een zoon, die in Londen wonen.
De moeder, Clare, zelf erg muzikaal – ze was voor haar huwelijk concertpianiste - stimuleert haar kinderen om ook een muziekinstrument te bespelen. Haar dochters Mary en Rose doen er hun uiterste best op. Hun oudere zus Cordelia brengt er niets van terecht, maar verliest zich in de viool. Dat kan ze volgens de overige gezinsleden ook niet, maar Cordelia compenseert haar onkunde met haar schoonheid. De leeftijden worden overigens niet expliciet genoemd.
Vader Piers is journalist, hij is succesvol en wordt geroemd. Maar als hij geld heeft, geeft hij het meteen weer uit, vaak in tot mislukken gedoemde projecten.


Zodoende is het gezin veroordeeld tot armoede, het is een hele kluif voor de vrouw des huizes om haar gezin te voeden en te kleden. En er voor te zorgen dat ze hun muzikale talent goed gebruikten. Er is ook nog de jongste zoon, Richard Quinn, nu nog te jong om echt ergens in uit te blinken. En een groot deel van de periode die in dit boek beschreven wordt, woont ook nicht Rosamund bij hen in huis.


Muziek en kunst speelt een grote rol in hun leven, maar het verhaal, dat verteld wordt door Rose, gaat vooral ook over de onderlinge verstandhoudingen. Het opgroeien van de kinderen, hun ontwikkeling, krijg je tussen de regels mee. Rose is een slimme meid, maar alles begrijpen doet ze niet. De sfeer in het gezin is wel erg open, er kan overal over gepraat worden. Behalve over de misstappen van de vader. Als hij een nieuwe baan krijgt, krijgt het gezin weer hoop. Zijn werkgever is iemand die in hem gelooft. Waar een ander hem misschien al lang ontslagen zou hebben, behoudt Piers nu zijn baan.


De stijl van Rebecca West is beschrijvend. Hoewel er wel dialogen in staan is het vooral beschouwend. Een heel enkele keer laat ze merken dat het achteraf geschreven is, vijftig jaar later om precies te zijn. Er wordt heel af en toe een opmerking gemaakt in de zin van ’toen was dat zo’. 
‘Mannen zijn saaier dan vrouwen’, zegt ze. Die mannen komen er inderdaad meestal niet zo goed van af:


‘Maar ze (= mannen) kunnen er niets aan doen. Niemand leert stieren om te bulderen en te stampen. Dat zit in hun aard. ‘ (-)
‘En dan te bedenken wat een dwazen ze straks zullen lijken.’
‘Wanneer? Hoezo?‘ vroeg ik tamelijk bits. Ik vond het een oneerbiedig gesprek.
‘Nou, als je hen moet geloven, kan het alleen maar slechter gaan met de wereld,’ legde ze uit. ‘Jouw en mijn papa zijn heel slimme mannen. Het leven is nu dus nog niet zo zwaar als wanneer wij volwassen zijn. Maar beide papa’s doen het prima. De jouwe wordt altijd op het laatste moment gered en de mijne verdient bakken met geld. Maar alle problemen die jouw en mijn papa voorspellen, daarmee krijgen jij en ik, Cordelia, Mary en Richard Quin straks te maken. Alles komt dan op onze schouders terecht en wij zullen heldendaden moeten verrichten.’


Dit is geen boek dat je vlotjes in een paar uur uitleest, het is een vrij trage stijl, maar: daarom is het nog niet minder boeiend!


Rebecca West, pseudoniem voor Cicely Isabel Fairfield, (1892 – 1983) was een Britse schrijfster en journaliste.  Het is duidelijk dat zij zelf de periode heeft beleefd die zij beschrijft in het boek. Ze beschrijft de tijdsgeest heel inlevend. Misschien is Rose wel haar alter ego…
Haar eerste boek, een biografie, verscheen in 1916. Ze schreef zeven romans waaronder de driedelige familiesaga over de familie Aubrey die in 1957 verscheen.


ISBN 9789056726942| Paperback | 608 Pagina's | Uitgeverij Signatuur | februari 2022
Vertaald uit het Engels door Anke ten Doeschate

© Marjo, 20 april 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER