Non-fictie jeugd

Een regenboog van smaken!
Kleurboek horend bij Wafeltje + Mochi
Sarah Rebar

Een kleurboek met een verhaaltje!
Je kan deze twee boekfiguren al kennen van Netflix, maar natuurlijk ook van eerdere boeken. Wafeltje en Mochi hebben al avonturen beleefd: eentje waarin ze leerden hoe ze een pizza konden maken en eentje waarin ze groenten en fruit inmaakten.
Bij dat laatste verhaal werkten de vrienden in de supermarkt waar ze zich ook bevinden in dit kleurboek. Hun vrienden: Bezig Bijtje, de Magikar en Intercommie worden afgebeeld op kleurplaten, met er boven de tekst wie ze zijn.


Het verhaal wordt verdeeld over alle pagina’s, waarbij opgemerkt moet worden dat de linker pagina steeds wit is gebleven. Dat is dus de achterkant van de kleurplaat die je rechts ziet, waar de bijbehorende tekst boven staat. Handig om doordrukken te voorkomen!


Dit verhaaltje gaat over kruiden en specerijen. Wafeltje en Mochi zijn de potjes aan het beplakken met stickers. Maar o jee: het zijn stickers met een nul er op! Nu denken de klanten dat die potjes niets kosten en binnen de kortste keren is er geen enkel potje meer te vinden.

Maar, Wafeltje: zonder kruiden is eten helemaal niet lekker! Kleurloos! Hoe moet dat nu?
Want nu is de wereld kleurloos, en: de supermarkt ook! (handig in een kleurboek!)
Dan gaan Wafeltje en Mochi op pad: ze moeten nieuwe kruiden en specerijen vinden!
Vervolgens wordt duidelijk uitgelegd wat het verschil is en volgen we de zoektocht van de twee vrienden. Ze reizen naar San Francisco en naar Venetië, waar een tuinier en een winkelier hen nog meer vertellen over kruiden en specerijen.


Zou het Wafeltje en Mochi lukken om de wereld weer kleur te geven?
Jij kan ze er in ieder geval wel mee helpen!


Het zijn een heleboel kleurplaten, de een wat makkelijker – alleen een tomaat! – dan de ander: een gang in de supermarkt met alles erop en eraan.
Maar ze zijn allemaal vrij duidelijk en de informatie is helder.


Wafeltje en Mochi zijn de hoofdpersonen van een tiendelige netflix-serie: ’een culinaire jeugdserie’. Het is een productie van voormalig president Barack Obama en zijn vrouw Michelle Obama. Het idee is om kinderen te laten kennismaken met eten, vooral de herkomst daarvan. En wie weet raken ze geïnspireerd om te koken met nieuwe lekkere ingrediënten.
De poppen Mochi en Wafeltje zijn speciaal in het leven geroepen om jonge kinderen aan te spreken.


ISBN 9789048863310 | paperback | 128 pagina's | Uitgeverij Moon| november 2021
Afmeting: 27,5 x 20,2 x 1 cm; illustraties van Sarah Rebar | Leeftijd 3+

© Marjo, 23 november 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Wat denk jij? Luisteren of niet
Illustraties: Betje Ton
Tekst: Pierre Winters


In dit boek worden allerlei situaties beschreven waarbij kinderen een keus kunnen maken of ze wel of niet zullen luisteren naar hun ouders, juf, vriendjes of andere mensen. Moeten ze altijd inderdaad doen wat hun gevraagd wordt? Moeten ze altijd netjes zijn?
Dat is soms nog niet eens zo makkelijk, want aan de ene kant trekt het avontuur en aan de andere kant weet je dat het niet echt goed of slim is wat je doet.


Sheila gaat bijvoorbeeld met de fiets naar school, papa gaat met haar mee. Hij zegt tegen haar dat ze bij het kruispunt op hem moet wachten dan kunnen ze samen veilig oversteken. Maar Sheila gaat net zo lekker hard en heeft helemaal geen zin om te stoppen. Ze twijfelt, zal ze doorfietsen?
Maar papa roept heel hard 'stop!' Sheila schrikt er bijna van. Papa legt daarna uit waarom Sheila niet zomaar door kan fietsen, het verkeer is erg gevaarlijk.
Sheila snapt het en samen met papa steekt ze de straat over.
Dit is een goed voorbeeld om wèl te luisteren naar iemand. Het is voor je eigen veiligheid.


Een grappige situatie is die waar Sophie lekker met mama uit eten gaat. Dat is echt een feestje voor Sophie. Maar dan staat er ineens een meneer bij hun tafeltje, het is de baas van Sophies moeder, en die man begint tegen mama te praten. Daar heeft Sophie even helemaal geen zin in. Zij is met haar moeder uit eten!
Sophie is woest! Hij moet weg! Mama wil dat zij de man een hand geeft, Sophie twijfelt, zal ze het wel of niet doen? Moet Sophie doen wat mama zegt?


Alle geschetste situaties worden vooraf gegaan door een vraag, moet een kind luisteren of gehoorzamen of weggaan. Het boek vraagt er bijna om, om dit in een groep of klas te bespreken. De meningen zullen in sommige gevallen best verschillen. Mag je écht niet over dat hek klimmen waar verboden toegang, gevaar! op staat? Mag je echt geen pakje aannemen van een onbekende man? Moet je écht een hand geven ook al ben je boos?


Natuurlijk wordt alles helemaal correct behandeld. Nee, je mag niet meer dan twee snoepjes nemen als je dat gezegd is. Nee, je mag niet over dat hek klimmen.  Maar daarmee is het boek ook erg braaf geworden. In het weiland had ook getoond kunnen worden waarom ze beter niet over het hek konden klimmen, en veel snoep eten heeft ook zo zijn gevolgen, dat had ook best in beeld gebracht kunnen worden. (buikpijn, gaatjes in je tanden etc.)


Op zich is het idee van het boek wel prima maar het had wel wat spannender en speelser gemogen.
De afbeeldingen zijn verder goed maar ook daar zit weinig vaart in.
Kortom, het kan allemaal wat vlotter.


"Wat denk jij" is een serie prentenboeken voor kinderen vanaf 5 jaar waarin ze zelf aan het denken gezet worden over situaties die nu eenmaal niet altijd helemaal zwart-wit zijn. "Wat denk jij" maakt emoties en tegenstrijdige gevoelens bespreekbaar en leert kinderen om goed na te denken en gedachten te verwoorden bij dilemma's. 
Dit boek is het eerste deel van de serie, inmiddels zijn ook Wat denk jij? Eerlijk of oneerlijk en Wat denk jij? Alles op orde verschenen.


ISBN 9789044841275 | Hardcover | 27 pagina's | Clavis | Juni 2021
Afmeting 29,7 x 21,7 cm | Leeftijd 5+

© Dettie, 19 november 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer,klik HIER

 

Wafeltje + Mochi - Weet wat je eet!
Illustraties: Sarah Rebar
Tekst: Christy Webster


Ontmoet Wafeltje en Mochi!
Voor deze en gene zijn deze figuurtjes misschien al bekend, ze zijn namelijk de hoofdpersonen van een tiendelige netflix-serie: ’een culinaire jeugdserie’. Het is een productie van voormalig president Barack Obama en zijn vrouw Michelle Obama.
Het idee is om kinderen te laten kennismaken met eten, vooral de herkomst daarvan. En wie weet raken ze geïnspireerd om te koken met nieuwe lekkere ingrediënten.
De poppen Mochi en Wafeltje zijn speciaal in het leven geroepen om jonge kinderen aan te spreken.


Het verhaal begint koud: Mochi en Wafeltje wonen in Bevroren Voedselland, waar niets anders te eten is dan ijs!
Gelukkig zien ze op een dag een busje rijden, dat niet thuishoort in hun land, maar wel erg welkom is. Het neemt onze vriendjes namelijk mee naar een supermarkt!
Ze kijken hun ogen uit naar al dat eten dat daar te zien is. En het is echt eten!


Wafeltje ziet ook dat er allemaal mensen rondlopen. Zij wil vrienden worden met iedereen. Maar hoe moeten ze dat voor elkaar krijgen? Voor die mensen iets lekkers koken? Ze kennen alleen het recept van een ijspizza en ze gaan aan de slag...
Wat een pech! Die ijspizza smelt natuurlijk nu ze niet meer in Bevroren Voedselland zijn.


Gelukkig is daar Bakker, een vriendelijke mevrouw die hen gaat leren hoe ze een echte pizza kunnen bakken. Ze legt ook uit welke ingrediënten ze nodig hebben en waar die vandaan komen.
Bloem wordt gemaakt van tarwe en dat komt groeit op veel plekken op de aardbol.
Zout – een snufje maar hoor! – komt meestal uit de oceaan.
En wat hoort er nog meer op een pizza? Tomaat, kaas, en basilicum…


Op een speelse manier en met duidelijke tekeningen wordt verteld waar deze lekkere dingen vandaan komen. Behalve Bakker helpen ook de MagiKar en Bezig Bijtje mee. Wafeltje doet braaf wat haar voorgedaan wordt. Zou ze een lekkere pizza kunnen maken?
Mochi zorgt voor de komische noot: haar reacties en ‘opmerkingen’ maken het verhaal ook nog eens leuk om voor te lezen.


Een leerzaam prentenboek voor de toekomstige kok, en dat hoeft natuurlijk helemaal geen professionele kok te zijn. Iedereen wil wel een wat lekkers klaarmaken en het is wel fijn als je dan weet waar de spullen die je later op gaat eten vandaan komen.
Christy Webster heeft al heel wat kinderboeken geschreven, veelal voor jonge kinderen.


ISBN 9789048863297 | Hardcover | 40 pagina's | Uitgeverij Moon | september 2021
Afmeting: 25,2 x 25,1 x 1,1 cm | Leeftijd 3+

© Marjo, 12 november 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Perfect Imperfect
28 inspirerende beroemde mensen vertellen over hun mentale gezondheid
Leo Potion & Ana Strumpf


Wat hebben kunstenares Frida Kahlo, prins Harry van Engeland, Frank Sinatra, Rafael Nadal, Winston Churchill, Serena Willams en nog vele andere mensen gemeen? Zij hebben allemaal iets meegemaakt, doorstaan of gezien waar ze moeilijk mee om kunnen gaan. Of ze zijn heel erg bang voor iets of heel erg depressief ondanks hun ogenschijnlijk mooie leventje.


Het gekke is dat iedereen meestal alleen maar over leuke dingen mag praten maar haast nooit over dingen die je moeilijk vindt of waar je bang voor bent. Het is vaak een taboe om dat soort problemen te bespreken. Vaak denken mensen ook dat ze de enige zijn die dat soort problemen of angsten hebben. Ze denken dat ze raar zijn. Daarom is het ook zo goed dat dit boek er is omdat je daarin kunt lezen dat iedereen last kan hebben van akelige gevoelens waar ze het moeilijk mee hebben.

Van prins Harry van Engeland wisten we wel een beetje dat hij het heel erg moeilijk heeft gehad met de dood van zijn moeder, de geliefde prinses Diana.


"Hij kropte zijn gevoelens op, want aan zijn mama denken maakte hem alleen maar verdrietiger [...] Twintig jaar lang sloot hij alles en iedereen buiten,tot hij uiteindelijk toch besloot om met een therapeut over zijn gevoelens te praten. [...] Door eindelijk te praten over hoe erg hij zijn moeder miste, viel er een enorme last van zijn schouder."


Maar ook Nadiya Hussain, de winnares van The Great British Bake Off had mentale problemen. Ze had paniekaanvallen omdat ze erg gepest was op school en was enorm verlegen. Na haar trouwen ging ze bakken voor haar plezier en ze was heel goed daarin maar dat geloofde ze zelf niet. Totdat haar man vond dat ze zich moest inschrijven bij het geliefde bakprogramma. Hij zei tegen haar: "Ergens onderweg werd er in je vleugels geknipt, maar ik denk dat het tijd is dat je vliegt." Tot haar stomme verbazing won ze, waardoor ze meer zelfvertrouwen kreeg. Nu nog heeft ze het soms moeilijk maar ze kan het nu veel beter hanteren.


De beroemde basketballer Kevin Love ontdekte na een nare periode waarin hij ineens een paniekaanval kreeg dat hij altijd maar de stoere man moest zijn. Hem was geleerd dat een echte man niet over zijn gevoelens praat, maar natuurlijk had hij die wel. Ook later durfde hij nooit wat vertellen omdat hij bang was dat zijn team hem dan minder betrouwbaar zou vinden.


"Wanneer je lijdt in stilte, kun je het gevoel hebben dat niemand je begrijpt en nu hij op alles terugkijkt, zou hij willen dat hij eerder over zijn gevoelens gepraat had."


Ook de beroemde popster Sam Smith had het ondanks zijn enorme succes toch knap moeilijk, hij heeft een non-binaire aandoening. Mensen met zo'n aandoening voelen zich niet een man of vrouw, maar zitten hier tussenin. Toen hij er eenmaal voor uit durfde te komen viel er een last van zijn schouders.


In totaal wordt over 28 mensen verteld welke mentale problemen zij in hun leven tegenkomen/tegenkwamen en wat zij doen om er vanaf te komen of minder last ervan te hebben. Ik kan me zo voorstellen dat het voor veel jongeren een hele opluchting zal zijn dat ook beroemdheden die zij misschien bewonderen soms net zo'n moeite met iets kunnen hebben of net zo bang voor iets zijn als zijzelf.


In het boek wordt benadrukt dat praten over wat je denkt en voelt heel belangrijk is. Zwijgen is vaak verstikkend. Gelukkig wordt daar de laatste tijd steeds meer aandacht aan besteed maar nog lang niet genoeg. Het is dus echt enorm goed dat eindelijk ook mentale problemen besproken worden, het kan veel leed in het volwassen leven voorkomen.


ISBN 9789002273964 | Hardcover | 64 pagina's, inclusief een lijst hulpadressen voor Nederlandse en Belgische jongeren | Standaard uitgeverij | augustus 2021
Afmeting 18,6 x 23,7 cm | leeftijd 10+

© Dettie, 14 oktober 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Alles wat je weet over dinosaurussen is FOUT!
Nick Crumpton

Dat kan toch niet zo zijn, dat het waar is wat die titel beweert!?
Maar hoogstwaarschijnlijk klopt het wel. Of je moet iemand zijn die alles wat er ontdekt wordt over dinosaurussen, dan zal je met bepaalde feiten bekend zijn, maar de meeste feiten zijn echt anders dan in de andere boeken die de afgelopen jaren verschenen zijn.

‘Maak je geen zorgen – jij kunt het niet helpen. De meeste dinosaurusfeiten heb je van volwassenen geleerd. Maar volwassenen zijn oud…en de feiten die zij kennen zijn dat dus ook!'

En dit is absoluut waar. Niet alleen volwassenen, maar ook de boeken die zij lazen en schreven, daar klopt niet veel meer van, stelt Nick Crumpton.
Klopt er dan helemaal niets meer? Nou, eigenlijk niet.

Het begint er al mee dat de dinosaurussen die men heden ten dage kent omdat er overblijfselen gevonden zijn, niet tegelijk in dezelfde tijd leefden, zoals men dat gemakshalve altijd aanneemt.
Eerst was er het Paleozoïcum (541 tot 252 miljoen jaar geleden) gevolgd door een periode waarin de meeste dieren uitstierven. Of daar dino’s bij zaten is niet bekend.
De vroegste dinosaurus die gevonden is, leefde in de periode die we het Mesozoïcum noemen (tussen 252 en 66 miljoen jaar geleden) en die leefde dan ongeveer 243 miljoen jaar geleden: de Nyasasurus. De volgende in de rij dateert van weer 10 miljoen jaar later.
Na het Paleozoïcum volgt het Mesozoïcum dat is opgedeeld in het Trias, de Jura en het Krijt.
De Juraperiode was vrij nat. In die tijd leefden dinosaurussen als de Dilophosaurus en de Brachiosaurus. (hé, die laatste is een bekende…)
Tussen deze twee dino’s zit een periode van 40 miljoen jaar!
Van de Krijtperiode (145 tot 66 miljoen jaar geleden) denkt men dat de wereld al meer leek op wat we nu kennen. De continenten waren zo ongeveer als ze nu zijn en er waren behalve bossen en planten ook bloemen.
En toen, en dat is bij de meesten wel bekend, kwam er weer een periode waarin dieren uitstierven, dat was 66 miljoen jaar geleden. De tijd daarna heet het Cenozoïcum.

Duizelt het je al?

Dan ben je nog maar net begonnen. In dit mooi uitgevoerde boek staan héél veel feiten. Gelukkig ook veel afbeeldingen, die niet alleen alles verduidelijken maar ook wat prettiger leesbaar maken.
Niettemin, je bent reuze blij met de duidelijke indeling, en met de woordenlijst en het register achterin.

Het zal je niet verbazen dat in het laatste hoofdstuk verteld wordt dat ook in dit boek misschien nog wel dingen staan die niet kloppen. Of feiten die men nu nog niet kent.
Er worden nog steeds overblijfselen gevonden en de technieken waarmee men kan onderzoeken of de dieren veren hadden dan wel behaard of kaal waren en nog veel meer worden ook nog verder ontwikkeld.

Het meest verbazingwekkende is eigenlijk dat dinosaurussen helemaal niet uitgestorven zijn! Ja, een heleboel soorten wel. Maar er zijn nog steeds dino’s op de wereld!
Kolibries, zwanen, musjes, duiven, eigenlijk alle vogels zijn voortgekomen uit de jeholornis en de archeopteryx, hun voorvaderen, eh, voordino’s.

Wie is die Nick Crumpton dan wel, dat hij alles wat we weten onderuithaalt? Hij blijkt te weten waar hij over praat.
Nick Crumpton is zoöloog. Hij promoveerde aan de universiteit van Cambridge om vervolgens aan de slag te gaan als voorlichter bij het Londense natuurhistorisch museum en als journalist en onderzoeker voor de BBC. Inmiddels werkt hij voor de Royal Society en schrijft hij boeken voor volwassenen en kinderen.

ISBN 9789047712770| Hardcover | 64 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | september 2021
Vertaald uit het Engels door Steven Blaas
Illustraties van Gavin Scott
Afmeting: 29,7 x 25,9 x 1,3 cm | Leeftijd 10+/NUR 223

© Marjo, 9 oktober  2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Wafeltje + Mochi – Een heerlijk feestje!
Illustraties: Sarah Rebar
Tekst: Frank Berrios


Wafeltje en Mochi werken in een supermarkt. En daar kan wel eens wat fout gaan. Wafeltje laat een potje augurken vallen. Niet zo erg, maar: het is het laatste potje, en er staat net een meisje dat dat potje graag wilde kopen. Kennedy heet ze, en ze is bijna jarig.
Kennedy is dol op augurken en had die graag op haar verjaardag uitgedeeld! Maar nu zijn ze op!
Wat kunnen Wafeltje en Mochi daar aan doen?


Bijtje, een van hun vrienden in de supermarkt vertelt dat augurken niet aan een plant groeien, maar dat je ze moet maken. Vervolgens leren Wafeltje en Mochi hoe ze groenten moeten inmaken. Potten vullen met water, azijn en kruiden en dan groenten erin, in stukjes gesneden.
Ja, ze doen er ook wel komkommers in, en dat lijkt wel op augurken.


Maar komkommers zijn niet hetzelfde als augurken en dat wordt in dit verhaal niet verteld. Zeker: komkommers en augurken zijn van dezelfde plantenfamilie, maar augurken horen klein geplukt te worden en zijn rauw minder lekker.  Dus worden ze ingemaakt. Dat bedoelt Bijtje met ‘augurken moet je maken’ maar dit is erg kort door de bocht. Waarschijnlijk is dit een vertaalfout? Zou er in het Engels pickles staan? Dat is een verzamelnaam voor groenten in het zuur.
Het proces van inmaken in zuur is wel juist, maar toch: als je vertelt wat een augurk uit een pot is, moet je het wel goed doen!
Want een augurk 'maken', dat kan dus niet!


Wafeltje en Mochi zijn de hoofdpersonen van een tiendelige netflix-serie: ’een culinaire jeugdserie’.


Het idee is om kinderen te laten kennismaken met eten, vooral de herkomst daarvan.
Dat de informatie niet geheel juist is is jammer, want het boekje is verder prima vormgegeven, met aansprekende kleuren van dezelfde illustrator als van ‘Weet wat je eet’, dat werd geschreven door Christy Webster.

ISBN  9789048863273 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Moon | oktober 2021
Afmeting: 22,8 x 15,7 x 1 cm; leeftijd 4+

© Marjo, 21 november 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Magische zeewezens
Handboek voor verzorgers
Illustraties: Anna Lang
Tekst: Guiseppe D'Anna


Karen heeft een superbaan, ze is een gediplomeerd verzorger van magische zeewezens! Samen met haar plonzen we de zeeën en de oceanen in om te kijken hoe ze leven en wat ze nodig hebben. Elk zeewezen heeft ook een heel eigen karakter waar je goed rekening mee moet houden!

Ze begint met haar reis in het ondiepe water - later gaan we met haar het diepe water in -  omdat zeewezens daar makkelijker te vinden zijn. En als je het een beetje griezelig vindt dan verzekert Karen je dat er niets kan gebeuren... als je haar adviezen opvolgt.

Karen brengt ons bij de zeemeermin waar ze gelijk van alles over vertelt, bijvoorbeeld dat ze gefascineerd zijn door voorwerpen uit de mensenwereld. Ze verzamelen alles wat ze te pakken kunnen krijgen. Vooral glimmende dingen vinden ze geweldig, zoals... een oude vork!
Het gezang van zeemeerminnen kan gevaarlijk zijn, ze zingen namelijk zo mooi dat je naar ze toe móet. Daardoor zijn al heel wat schepen gezonken.

We zien de meest bijzondere dieren zoals de Zaratan, een soort walvis maar dan groter, die vermomd is als een eiland! Het prachtige zeepaard met zwemvliezen aan zijn poten, blijkt minder lief dan hij eruit zit. De Makara, met de slurf van een olifant, de schubben van een krokodil en de staart van een vis, is ook al zo apart. Hij ziet er best eng uit maar is in feite heel lief en vriendelijk!
Karen vertelt dus allerlei weetjes en feiten, ook over alle andere zeewezens die ze ons laat zien.


En dan... duiken we het diepe in. Daar leven dieren die zo groot zijn dat als ze alleen al hun staart gebruiken een aardbeving kunnen veroorzaken!
De diepe water zeewezens zien er ook veel minder sierlijk uit dan de andere zeewezens die we zagen. Hoewel de Cadborosaurus - kortweg Caddy genoemd - er wel heel mooi uitziet, het is een zeeslang met een kop als een giraffe. Je kan hem zelfs aaien, maar dan moet je daarna wel je handen schrobben, want zijn huis is heel kleverig.


Toch leeft er in de diepe wateren ook een soort zeemeermin maar ze heeft geen staart, wel acht lange tentakels als een inktvis. Het is best bijzonder dat we haar te zien krijgen want ze is heel schuw en wantrouwend. Als ze bang is spuit ze net als de inktvis ook inkt. Ze is ook helemaal gek op glimmende dingen! die ze graag ruilt. 
De rest van de diepwaterwezens zijn enorm en soms best een beetje eng. Maar het is wel heel leuk wat Karen ons allemaal over ze weet te vertellen.


Achterin het boek kun je door vragen te beantwoorden laten zien dat je nu ook zoveel weet als een gediplomeerd zeewezenverzorger!
Natuurlijk vertelt karen ook hoe je de zee schoon kunt houden waardoor de zeewezens gezond blijven.


Bij deze rondreis door alle wateren zien we op de prachtige afbeeldingen hoe alle wezens eruit zien en dat is een ervaring op zich!
Mooi boek ook om cadeau te geven!


ISBN 9789464040371 | Hardcover | 64 pagina's | NUR 334, 280 | Fontaine Uitgevers | 12 augustus 2021
Vertaling: Ellen Hosmar/Vitataal | Afmeting: 30,8 x 27,7 cm | vanaf ca. 7 jaar

© Dettie, 16 november 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Ik ben liefde
illustraties Peter H. Reynolds
tekst: Susan Verde


Een tijdje geleden keek ik naar een uitzending over mensen die een bijna doodervaring hadden gehad. Wat mij het meeste opviel, was dat ze allemaal zeiden dat het heel mooi was maar dat vooral de onvoorwaardelijke liefde die ze om zich heen voelden, grote indruk maakte. Alles was goed, zij waren goed, alles was zoals het moest zijn. Allemaal zeiden ze, alles was liefde.


In dit boek probeert de schrijfster ook duidelijk te maken dat alles liefde is. Dat jezelf ook liefde bent. Dat gegeven is moeilijk uit te leggen als iemand er niet voor open staat. Gelukkig zijn kinderen nog onbevangen en kennen ze het verschil tussen goed en kwaad nog niet. Ze beleven alles ook nog heel intens, alles is nog puur en echt. Verdriet is verdriet, blijdschap is blijdschap.


Om gestalte te geven aan wat met 'Ik ben liefde' bedoeld wordt, begint het boek met twee meisjes. De een is blank en staat in een lichte omgeving, bij het andere meisje met gekleurde huid, hangt een donkere wolk boven haar hoofd waaruit het hard regent.
Het blanke meisje vertelt:


'Als ik iemand door een storm zie gaan,
van pijn en oneerlijkheid,
van woede en verdriet...
Als de zon verdwijnt
en de lucht donker wordt...
en ik zie dat er angst is...
vraag ik mezelf:
'Wat kan ik doen om het licht weer binnen te laten?'


Ze besluit te doen wat haar hart haar ingeeft en loopt vol compassie en tederheid met een paraplu - in regenboogkleuren - naar het verdrietige, bange meisje. Ik ben liefde zegt het blanke meisje. Ze maakt écht contact en luistert en de regenbui boven het verdrietige meisje verdwijnt langzaam. Ze ontmoeten andere kinderen die ook moeite met bepaalde dingen hebben. Opnieuw wordt er contact gemaakt.
We lezen wat liefde inhoudt en hoe mooi het is als je zo vol liefde bent zowel voor jezelf als voor de ander.


We zien op de mooie sfeervolle afbeeldingen wat liefde met jou en de ander doet. Liefde geeft energie. We lezen o.a. in de korte teksten bij de tekeningen; liefde is creatief, liefde is begrijpen, liefde is aanwezig zijn, liefde is troost, liefde zit in kleine gebaren, liefde is verbinden, enz..
En zo zijn er allerlei vormen van liefde en die maken dat je samen alle stormen kunt weerstaan want je weet, jij bent liefde, wij zijn liefde...
Liefde maakt dat donkere wolken oplossen en alles weer licht wordt.


Opnieuw een heel mooi en treffend boekje van deze schrijfster en illustrator. Het geeft prachtig weer wat de gevolgen van leven vanuit je hart, vanuit liefde is. Met zo'n mooie 'les' kun je niet vroeg genoeg beginnen. Achterin het boekje staan nog een paar yoga oefeningen om de woorden van de schrijfster kracht bij te zetten.
Kortom, het is een boekje dat licht geeft.


ISBN 9789493228047 | Hardcover | NUR 280 | 32 pagina's | Samsara | oktober 2021
Erg mooi vertaald door Stine Jensen Afmeting 20 x 20 cm | Leeftijd onbekend

© Dettie, 4 november 2021
De dag van het begin van Divali, het vijfdaagse feest waarbij de overwinning van het licht op de duisternis (symbool voor het goede op het kwade) gevierd wordt.

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Adams anatomie
Adam Kay


Als je leest dat de ondertitel ‘Het complete (en compleet onsmakelijke) boek over het menselijk lichaam’ is, wil je dan nog verder lezen? Vast wel, want het boek ziet er heel aantrekkelijk uit, en als je toevallig van alles te weten wil komen over het menselijk lichaam zou ik zeker gaan lezen: hier worden een heleboel feiten op een hilarische manier verteld. Je lacht je rot, en tegelijk leer je van alles!


‘Als je nieuw speelgoed krijgt, dan is de gebruiksaanwijzing lezen wel het allerlaatste waar je zin in hebt. Je wilt er gewoon mee spelen. Maar je hebt je lichaam al jaren, en ik wil wedden dat je nog niet de helft weet van wat het allemaal kan. Het is tijd om het instructieboekje een keer open te slaan’


Kay begint met een inleiding. Hij zal alles in het lichaam per hoofdstuk bespreken en daarna wat vragen stellen, zoals ‘is het veilig om snotjes te eten?’ Ook een paar fabel/feitvragen staan daarbij, zoals ‘Te dicht bij de televisie zitten is niet goed voor je ogen’. (het antwoord is: het is een fabel)
En zo gaan we via de huid het hart, het bloed, de longen en de hersenen, naar het haar en de nagels, de oren, ogen en mond. O ja plus de neus. Om vervolgens bij de botten, spieren, buik, de nieren en de lever uit te komen. Natuurlijk komt de voortplanting aan de orde  en dan is er nog een hoofdstuk over leven en dood (Wat zou hier nu in verteld worden?) en over microben (natuurlijk covid19)


Steeds de informatie, met heel veel grappige opmerkingen tussendoor. Het hondje Pippin speelt vaak een rol, en de lezer wordt aangesproken (zoals je in het in bovenstaande citaat al leest). Er is ook een soort vervolgverhaaltje aan het eind van ieder hoofdstuk.
Zeker is het allemaal serieus bedoeld, maar het wordt op een leuke manier verteld.


Je maakt iedere dag miljoenen nieuwe huidcellen aan. - en dan: 'Misschien is het toch tijd om even te stofzuigen, want die stofnesten bestaan uit schilfers van jou.' Vooral de tekeningen zijn grappig. Er is een pagina waarop de ruggengraat getekend is, met al die wervels. Eerst een zijaanzicht, dan een vooraanzicht, en dan: een heleboel babyolifantjes op elkaar gestapeld!


Dit soort stukjes zijn ook leuk: het onderwerp is astma. Kay  vertelt dat de meeste mensen die daar last van hebben wel weten waardoor het uitgelokt wordt.


‘Het is beter geen huisdieren in je slaapkamer te laten, maar het dier kaalscheren is niet nodig. Pippin slaakt nu een zucht van verlichting.
Andere dingen die een aanval kunnen veroorzaken zijn sport, koud weer en het eten van champignons. (Eerlijk gezegd veroorzaken champignons helemaal niks. Ik wilde vroeger graag een boek waarin zwart op wit stond dat ik geen champignons mocht eten, zodat ik het bewijs aan mijn moeder kon laten zien. En hier is het, speciaal voor jou!)’


Nou ja, je leert dus spelenderwijs van alles. Wist je dat er in je handen geen spieren zitten? En dat het helemaal niet erg is om met nat haar naar buiten te gaan? Je wordt daar dus echt niet ziek van! Dat je minimaal twintig seconden je handen moet wassen met water en zeep, dat zal nu wel bekend zijn, maar dat er een aandoening bestaat die exploderendhoofdsyndroom wordt genoemd?
Voor de volledigheid: er wordt ook verteld wat er mis kan gaan bij al die onderdelen van het lichaam en hoe je het kan voorkomen. Niet roken bijvoorbeeld en natuurlijk geen drugs gebruiken.


Het taalgebruik is modern:


‘Plasma zorgt ervoor dat je bloed lekker vloeibaar blijft en het transporteert de voedingsstoffen die je lichaam nodig heeft. Het vervoert ook hormonen, die het berichtensysteem van je lichaam vormen. Hormonen werken als een soort WhatsApp voor cellen, maar ze gaan gewoon door als de wifi is uitgevallen.’


Erg leerzaam, grappig, en onderhoudend. Complimenten ook voor de tekenaar, die het geheel nog aantrekkelijker maakt met zijn tekeningetjes.


Adam Kay (1980) werkte jarenlang als arts in opleiding, maar is tegenwoordig een succesvol cabaretier en scriptschrijver. Zijn debuut Dit doet even pijn werd direct een bestseller in Groot-Brittannië en is inmiddels in vijftien landen vertaald.


ISBN 9789402708455 | Hardcover| 400 pagina's | Uitgeverij Harper Collins | september 2021
Tekeningen van Henry Parker | Vertaald uit het Engels door Angelique Verheyen | Leeftijd 10+

© Marjo, 13 oktober 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Expeditie natuur
52 zoektochten om mee(r) buiten te komen
Sarah Devos


Een boek dat eruit ziet als een kalender en in feite kun je het ook zo gebruiken, maar dan als weekkalender. Elke week kun je namelijk op 'expeditie' gaan naar aanleiding van de zoektochten die in dit boek beschreven staan. Je kunt het hele boek meenemen als je op pad gaat maar handiger - en lichter - is een pagina langs de perforatierand uitscheuren en die enkele bladzijde gebruiken bij je zoektocht. Op de voorkant staan duidelijke, kleurige tekeningen die met de opdracht te maken hebben en aan de achterkant lees je wat de opdracht is.

Het leuke is dat er geen enkele volgorde in de tochten zit. Je bladert gewoon door het boek en kiest wat je die dag wilt gaan doen. Je hoeft af en toe niet per se gelijk naar buiten te gaan zoals bij de woordzoeker. Je zoekt eerst alle woorden en pas als je die gevonden hebt dan trek je wel je jas aan en zoek je buiten naar de dingen die je in de woordzoeker gevonden hebt.


Met de seizoenen is ook rekening gehouden, zo heb je een zomerse én een winterse zeezoektocht. En 's nachts valt er natuurlijk ook flink wat te speuren naar de sterrenbeelden in de lucht en misschien hoor je wel het roepen van een uil! Of zie je glimwormen!
En wat te denken van de tegenstellingentocht. Zoek iets wat hard is en iets wat zacht is. Of iets wat klein en iets wat groot is. Je kunt natuurlijk zelf ook allerlei tegenstellingen bedenken.


De jakkieba tocht, de takkentocht en de gekkepasjesgang zijn hilarisch, dat wordt lachen!
De druk-op-de-knop-tocht is spannend. Je ziet allerlei knoppen afgebeeld, bijvoorbeeld iedereen op de grond, of sta stokstijf en stil.  En daar zit zelfs één heel bijzondere knop bij... de zaagminuut... wat dat is moet je zelf maar lezen, maar het is in elk geval geen bomen zagen.
Ook heel spannend is de 'Dilemma's voor durvers' tocht. Durf je de opdrachten te doen? Of toch liever niet?
De zwart-wit-tocht is ook leuk om te doen, je moet dan allerlei dieren zoekt die zwart-wit van kleur zijn. En als je het dier niet kent, kun je eventueel via internet toch de namen vinden.


En zo staan er 52 zoektochten in die allemaal even apart en aantrekkelijk zijn. Je krijgt gelijk zin om je jas aan te trekken en op pad te gaan.
Bedenk wel dat alles wat je meeneemt op je zoektocht zoals, koek, brood, blikje of flesje drinken, neem je leeg weer mee naar huis of je gooit de verpakkingen in een vuilnisbak.
Maar het àllerbelangrijkste is natuurlijk dat je heel veel plezier hebt tijdens het speuren!


ISBN 9789002272912 | Paperback met ringband | 96 pagina's | NUR 223 | Davidsfonds Infodok | mei 2021>

© Dettie, 4 oktober 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER