Nieuwe jeugdboekrecensies t/m 5 jaar

Alles kan
Tekst: Adam Ciccio
Illustraties: Nina Podlesnyak


Alles kan, dat slaat op wat je worden kan. Het kiezen van een beroep.


Het jongetje dat ons zijn dilemma voorlegt is een vrolijk joch, ondernemend en fantasierijk.  Zijn zusje wil astronaut worden, vertelt hij, haar kamer weerspiegelt inderdaad die droom. Maar wat wil hij zelf?
Hij kijkt of hij inspiratie kan opdoen, bijvoorbeeld met de spulletjes die hij toch al op zijn kamer heeft en zo passeren allerlei beroepen de revue: dokter misschien? We zien hem bezig: alle (zieke) knuffels zitten op een rij, dokterstas open. De eerste patiënt is de hond, een grappig beestje dat steeds een rol speelt als de jongen zijn mogelijkheden bekijkt.


Of goochelaar? Zeiler? Technicus? Loodgieter? Er zijn zoveel mogelijkheden. Het lijkt allemaal wel leuk, maar steeds heeft hij een ander idee.
Grappig is dat intussen de stapel spullen op zijn kamer groeit.
Zou hij iets kunnen bedenken dat hij echt zal worden? Want het is echt wel moeilijk nu al te kiezen, er is zoveel!
Want als je weet dat àlles kan…


Terwijl de jongen van alles bedenkt, heeft de hond ook steeds een andere rol. Het leukste is die als hij voor de rechter (de jongen dus) staat. Arme hond…


De tekst is in rijmvorm, maar het duurt even voor je dat ontdekt, omdat het verspreid over de pagina’s loopt. De zin die rijmt staat dan pas op de volgende pagina, dan is je aandacht meer gericht op het nieuwe beroep dat de jongen bedenkt.


Vrolijk gekleurde illustraties, steeds passend bij de tekst, zijn verdeeld over de pagina’s. Ze vertellen meer dan de tekst en stimuleren zo de fantasie van een kind. Ook kan je er zoekopdrachten bij verzinnen. Maar vooral is het een mooi kijkboek, waarbij de titel alles al zegt!


Adam Ciccio (Boston, Massachusetts) deed een kunstopleiding, Engels en psychologie.
Hij heeft diverse kinderboeken op zijn naam die vaak als thema het opgroeien van een kind hebben.


ISBN 9789044841190 | Hardcover | 28 pagina's | Uitgeverij Clavis | april 2021
Afmeting: 26,8 x 25,8 x 1,2 cm | Leeftijd 4+

© Marjo, 5 mei 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Berenkriebel!
Victoria Cassanell


Als Beer uit zijn winterslaap ontwaakt, heeft hij ontzettende last van de Berenkriebel.
Op zijn rug... Precies op dat plekje waar hij niet bij kan. Je kent dat wel.
Gelukkig is er een heerlijke boom in het bos die precies goed is om tegenaan te schurken als je last hebt van zo'n grote berenkriebelaanval.

Maar dat die boom er is, weten meer beren en daardoor moet Beer heel lang wachten tot hij aan de beurt is.
Eindelijk is het zover...
En net op dat moment valt de boom om! Bever heeft hem omgeknaagd! En de boom was nog wel de enige boom die beren van hun berenkriebel afhelpt.
Wat nu?

Bever besluit om Beer te helpen zoeken naar een nieuwe anti-berenkriebelboom. Maar dat is nog knap lastig...
En dan - ineens - nadat ze moe van het zoeken naast elkaar zitten, legt Bever zijn pootje op Beers rug. Dat is fijn! Ietsje hoger zegt Beer, ietsje lager...
Dat is lekker!! Zou Beer nu van zijn kriebel af zijn?


De afbeeldingen bij dit verhaal zijn eenvoudig maar heel doeltreffend. Ze concentreren zich op een humoristische manier op wat zich in het verhaal afspeelt. 
Het kleurgebruik is heel aantrekkelijk en vrolijk.
Kortom, een heerlijk boek over vrienden die elkaar helpen.


Victoria Cassanell studeerde illustratie aan de Hull Schoolof Art en Design. Als afstudeerproject maakte ze een prentenboek, waarna ze werd aangenomen op de masteropleiding Children's Book Illustration aan de Cambridge School of Art. Berenkriebel! is haar debuut.


ISBN 9789047712268 | Hardcover | 32 pagina's | NUR 273 | Lemniscaat | 20 april 2021
Vertaald door Jesse Goossens | Formaat 23,1 x 28,7 cm | leeftijd 4+

© Dettie, 3 mei 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De draak die niet van vuur hield
Gemma Merino


Op de titelpagina van het boek zien we een mooi rond nest met eieren. Uit één ei komt een klein draakje. Maar als alle broertjes en zusjes ook geboren zijn, blijkt dat het draakje niet gezellig meedoet met vuurspuwen. Sterker nog ze houdt helemaal niet van vuur en kruipt gauw tussen papa's poten als de andere draakjes weer aan het oefen zijn. Maar ze wil wel een goede draak worden. We zien haar oefenen en oefenen maar er komt geen vuur uit haar bekje, het enige dat eruit komt, is een fluitje.


Als ze boven een meer vliegen, tijdens een rondvlucht op papa's rug, vertelt hij aan zijn kinderen dat ze nooit het water in mogen gaan want behalve dat het jkoud en nat is, zullen ze nooit meer vuur kunnen spugen, want water dooft het vuur.


Later krijgen de kleine draakjes zelf vleugels behalve - je raadt het al - ons kleine draakje. Ze verzint van alles om toch te kunnen vliegen want dat lijkt haar helemaal geweldig. Maar nee hoor... Totdat ze als een kanonskogel wordt afgevuurd... rechtstreeks het water in! En dan gebeurt het wonder!
Het draakje vindt het geweldig! Ze kan heel goed zwemmen! En het gekke is er zijn veel meer draakjes in het water. Hoe kan dát nou?


Later snapt papa precies wat er aan de hand is, maar dat mogen jullie zelf lezen!
Een ding staat vast, papa vindt haar evengoed de allerliefste dochter van de hele wereld!


De afloop is een complete verrassing. Maar het leuke is dat we de oorzaak van het niet kunnen vliegen en vuurspuwen eigenlijk al te zien op het binnenblad van de cover!

De afbeeldingen van Gemma Merino zijn zoals net als bijvoorbeeld in haar boeken De koe die in de boom klom of De krokodil die niet van water hield, heel humoristisch, kleurrijk en enorm fantasievol. Het is opnieuw heel erg genieten.


Zie ook het inkijkfragment


Gemma Merino is een Spaanse architecte. Ze besloot kinderillustratie te gaan studeren aan de kunstacademie van Cambridge, en won al tijdens haar studie de befaamde Macmillan Prize for Children’s Picture Book Illustration. 


ISBN 9789047713029 | Hardcover | 32 pagina's | Lemniscaat | januari 2021
Afmeting 28,7 x 23,1 | Vertaald door Jesse Goossens | Leeftijd 4+

Dettie, 22 april 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Pak 'm bij zijn staart!
25 voorleesversjes
illustraties: Jeska Verstegen
tekst: Paul Biegel


In dit mooie versjesboek, waarin de 25 leukste versjes van Paul Biegel te vinden zijn, is veel taalplezier te beleven. Paul Biegel speelt met klanken, klinkers en klemtonen. De woorden buitelen als het ware over elkaar heen.
Zoals bijvoorbeeld in Er was eens een kikker


Er was eens een kikker,
die kikker had de hik.
De kikker werd een hikker
maar de kikker gaf geen kik.


Of neem het begin van dit vers.


Een kikker en een karakiet
zaten samen in 't riet.
Nee nee, kietel niet,
kietel niet, riep de karekiet.
Ik ben de karekietel niet.


En zo heeft elke versje zijn unieke taal.


Bij deze versjes staan prachtige afbeeldingen, die je in feite stuk voor stuk zo aan de muur kunt hangen. Maar naast het mooie zijn ze ook heel toepasselijk bij het versje. Neem bijvoorbeeld het versje


Drie boerinnetjes kwamen voorbij,
ze hadden gemaaid in de paardenwei,
ze wisten niet dat al dat gras
een grote stad vol krekels was.


Op de foto is te zien hoe origineel Jeska Verstegen dit vers heeft uitgebeeld. Het is een complete krekelstad!
En zo zijn alle illustraties bij de versjes.
Een heerlijk boek waarbij ritme,kleur en klank perfect op elkaar afgestemd zijn.

Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789025774288 | Hardcover | 56 pagina's | Gottmer | maart 2021
Afmeting: 24,7 x 27,0 x 1,3 cm | Leeftijd 3+

© Dettie, 14 april 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Misschien...
Chris Haughton


Chris Haughton heeft een heel eigen stijl. Zijn illustraties zijn tot de kern teruggebracht. Hij gebruikt meestal één hoofdkleur die de afbeeldingen overheerst met daarbij een klein aantal bijkleuren. In dit boek is de hoofdkleur dieprood.
Op alle pagina's wordt het rood in al zijn variaties gebruikt, van bijna paarsrood tot oranjerood.


Deze ton sur ton methode werkt uitstekend. Daardoor spatten de donkere hoofdfiguurtjes van de pagina's af. Je aandacht wordt onmiddellijk getrokken naar de drie aapjes met enorme ogen. Ze mogen van mama niet naar de mangoboom want daar lopen tijgers. Maar wat je verbiedt, wordt extra aantrekkelijk en mango's zijn ook wel héél érg lekker!


Natuurlijk gaan de aapjes toch naar de mangoboom als mama weg is, geen tijger te zien, dus dat kan best. Ze pakken elk een mango en genieten van de zoetigheid. Daarna lusten ze er eigenlijk nog wel een...
Weer gaan ze naar de boom, speuren de omgeving af en nee er is weer geen tijger te zien, denken ze...

Maar wij zien ze wel! Overal zien we hun ogen door de struiken gluren.
Het wordt nog heel spannend! Een mooie prent die in de lengte is getekend benadrukt dat.


Het is zo'n prentenboek dat je zelf moet zien en beleven. De ondeugendheid en nieuwsgierigheid van de kleine aapjes bijvoorbeeld  is zo enorm leuk én aapachtig weergegeven. De tekst is minimalistisch maar doeltreffend. Meer moet er niet over het boek gezegd worden.
Koop het gewoon en geniet.


Chris Haughtons prentenboek Mama kwijt werd Prentenboek van het Jaar 2012 en ook Komt goed, kleine krab is inmiddels een echte klassieker.


ISBN 9789025774189 | hardcover | 48 pagina's | Uitgeverij Gottmer | april 2021
Afmeting: 26,9 x 25,6 cm | Vertaling J H Gever | Leeftijd 3+

© Dettie, 10 april 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Ben je ziek, Teckel Tom?
Illustraties: Noëlle Smit
Tekst: Bette Westera


Het eerste boek over Teckel Tom - getiteld Hallo Teckel Tom - was een schot in de roos. Het ging over een aandoenlijk klein teckeltje dat een tijdje na zijn geboorte nieuwe baasjes kreeg. Hij vond het maar eng, maar uiteindelijk kwam het toch goed. Het boek kreeg een Vlag en Wimpel (een eervolle vermelding voor Nederlandstalige kinderboeken)
Helaas is deel 2 Pak die bal, Teckel Tom aan mijn aandacht ontsnapt maar gelukkig kan ik de avonturen van de jonge teckel in deel 3 weer meebeleven.


Dit keer is zijn baasje Papa Pablo ziek. En Saar ook! Ze hebben pijn in hun buik. Zelfs Teckel Tom heeft geen trek in zijn brokjes, en ineens moet hij heel nodig naar buiten.


"Hij rent naar de deur en blaft zo hard hij kan.
'Rustig maar,' roept papa Pim, 'ik kom eraan!
Ze zijn de tuin nog niet uit of Teckel Tom zakt door zijn achterpoten.
'Nee hè!' roept papa Pim als hij Toms poepje
op wil rapen. Op de stoep ligt geen mooi droog
drolletje, maar een natte, bruine kledder!"


Nu moet papa Pim naast Papa Pablo en Saar ook nog voor Teckel Tom zorgen. Hij is de hele dag heen en weer aan het rennen met hapjes, drankjes, beddengoed wassen enz. én wel tien keer Teckel Tom uitlaten. Teckel Tom gaat gezellig bij Saar op de bank liggen en ze eten samen biscuitjes, en kletsen lekker met elkaar.
Maar als papa Pim met een kop verse tomatensoep binnenkomt, worden ze allemaal heel misselijk alleen bij het idee al. Ineens snapt papa Pim waar ze zo ziek van zijn geworden, het komt door het restje groentesoep van gisteren. Dat heeft hij niet gegeten!

Gelukkig voelt iedereen zich de volgende dag veel beter, maar hoe kan het nou dat papa Pim nu ziek op de bank ligt?


Net als het eerste deel, is het heel leuk zoals Saar en Teckel Tom met elkaar omgaan. Toch was het eerste boek wat meer aansprekend. Misschien komt dat ook door het onderwerp, een lief schattig hondje kiezen is wel wat anders dan ziek en spugend op de bank liggen.
De gezelligheid en warmte is er wel weer. Saar en Teckel Tom hebben maar een lekker leventje bij de twee papa's. Je voelt de geborgenheid die ook van de afbeeldingen af spat.

Ondanks deze bovenstaande 'aanmerking' is het echter wel weer een fijn boek wat natuurlijk ook nauwelijks anders kan met deze twee kanjers als Bette Westera en Noëlle Smit!

ISBN 9789025774745 | Hardcover | 32 pagina's | Gottmer | april 2021
Afmeting 23,7x27,8 cm | Leeftijd 3 - 4 +

© Dettie, 3 mei 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Willemijn Wiebelkont
Illustraties: Renate Vermeulen-Potter
Tekst: Howard Pearlstein


Willemijn moet bewegen. Altijd!
En niet zomaar wat bewegen, daar hebben we allemaal wel eens last van. Nee, Willemijn kan gewoon niet stilzitten. Elke minuut van de dag is haar lichaam in beweging!
Gelukkig is Willemijn ook een opgewekt vrolijk kind, want je zou er gek van worden dat iedereen steeds maar tegen je zegt dat je stil moet zitten. Dat je steeds in botsing komt met kinderen die wel netjes (?) stilstaan als de juf dat zegt.


Hoe komt dat toch? Waarom kan Willemijn niet stilzitten?
Moeilijke vraag. Wie het antwoord weet mag het zeggen, want dan kan er misschien ook iets aan gedaan worden.  Want het is echt niet leuk zo’n wiebelkont in de klas. Het wordt zo vaak een knoeiboel, en er gebeuren ongelukjes.
Dan is de juf het zat. Ze stuurt Willemijn naar de directeur van de school.


‘Ik heb het geprobeerd,’ snikt Willemijn.
‘Ik heb echt geprobeerd om stil te zitten.
Maar mijn lichaam wil bewegen.
Sorry voor alle problemen.’

Ach’, zegt de aardige directeur.
‘Daar weet ik wel een trucje voor.’


En nu is iedereen benieuwd wat dat trucje inhoudt!

Ook al is het natuurlijk voor de kinderen om Willemijn heen als ook voor de volwassenen heel lastig zo’n wiebelkont in je buurt te hebben, maar als je Willemijn ziet, dan vergeef je haar veel. Ze ziet er zo schattig uit! En inderdaad: iedereen die last heeft van de wiebelitus, die weet dat je daar gewoon niets tegen kan doen, dus ook Willemijn doet het niet expres.


De tekeningen zijn heel aantrekkelijk om naar te kijken, en ze versterken de tekst én er is ook een leuke kleurplaat van dit boek.


Howard Pearlstein (Birmingham, Alabama) is creative director en werkt vooral in de reclame.
Renate Vermeulen-Potter heeft van haar passie haar hobby gemaakt: https://nl.renatepotterillustration.com/


ISBN 9789044841374 | Hardcover | 28 pagina's | Uitgeverij Clavis | april 2021
Afmeting: 26,8 x 25,8 x 1,1 cm | Leeftijd vanaf 5 jaar

© Marjo, 28 april 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De vuurtoren van Biem
Ton Koene


Het verhaal is snel verteld, Biem woont zijn vader op een eiland. Ze wonen in een vuurtoren, die heel belangrijk is. Want zonder het licht van de vuurtoren zien schepen niet waar het land begint en dan gebeuren er ongelukken. Dus laat Biems vader iedere avond het licht branden. Het is meteen ook een teken voor Biem dat hij naar huis moet, want het wordt dan al snel donker.


Is Biem dan gewoon niet thuis in de vuurtoren? Nou nee, hij vindt het heerlijk om aan het strand te spelen, er is zoveel te zien, zoveel te doen ook. Iedere dag neemt hij een karretje mee met daarin zijn speelgoed. Aan het strand is hij helemaal gelukkig.
En dan op een dag merkt hij dat het al donker wordt. Maar hoe kan dat! De lamp in de vuurtoren brandt niet! Zou er iets met zijn vader zijn?
Hij haast zich naar huis, en moet dan een moeilijke beslissing nemen…


Het avontuur van de dappere Biem is een mooi en spannend verhaal, dat gelukkig een goed einde heeft. Het staat in korte stukjes verdeeld over de pagina’s.
Wat je op die pagina’s ziet, dat is het echte hoogtepunt van dit boek!
De illustraties zijn waarachtig een feest om naar te kijken. Ze lijken levensecht terwijl je toch echt wel ziet dat het geschilderd is. Het gaat Koene duidelijk om de natuur, de personages - en het paard - worden iets minder expliciet weergegeven. Maar die natuur: het strand, de zee, dat is zo mooi! Alsof je de druppels op je voelt spatten terwijl je er naar kijkt!


Op het moment dat het mis gaat in het verhaal zijn de illustraties op zijn mooist: je ziet – en voelt bijna - hoe woeste golven het grote schip bedreigen, hoe het kleine bootje heen en weer geslagen wordt. En in de tekst staat het niet, maar zijn dat nu bliksemschichten?
Op iedere pagina vind je extra details: een kraanvogel, scholekster, of andere vogels die je zoal aan het strand kan zien.


De illustraties zouden niet misstaan aan de muur! Heel mooi boek!


Ton Koene is freelance fotograaf. Hij geeft lezingen, maakt films en beelden, maar maakt dus ook hele mooie foto- en prentenboeken. Kijk maar eens op zijn site: https://www.tonkoene.nl

Zie ook het inkijkexemplaar


ISBN 9789044841657| hardcover | 58 pagina's | Uitgeverij Clavis | maart 2021
Afmeting: 29,8 x 21,8 x 1,3 cm | Leeftijd vanaf 5 jaar.

© Marjo, 14 april 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Wapi
illustraties: Patrick Ntabaza
tekst: Bart Demyttenaere


In het oerwoud is een kleine okapi aan zijn leven begonnen. ‘Wie ben ik?’ vraagt hij zich af. Mama noemt hem – voorlopig – mijn kleine okapi, het is niet zo belangrijk (al weten wij het al wel!). Maar belangrijker is dat hij leert hoe hij met zijn tong blaadjes van de boom moet trekken om te eten. En dat de rivier er is om uit te drinken.


Hij vindt het leven reuze leuk en spannend. Dat laatste ontdekt hij als hij op een dag eerder wakker is dan mama, en op avontuur gaat. Helemaal alleen. Maar dat is wel gevaarlijk, kleine okapi! En je mama weet niet meer waar je bent!
Voorlopig maakt de kleine okapi zich daar helemaal niet druk om, er valt zoveel te beleven. Hij ontmoet nijlpaarden, en chimpansees. Hij ziet een heleboel vlinders dansend in de zon.
Maar dan doemt het gevaar op: mensen!!!


Loopt dit wel goed af? Zal hij zijn moeder terug kunnen vinden?


De tekst staat in kaders op de druk geïllustreerde pagina’s. Patrick Ntabaza weet natuurlijk hoe het er in een oerwoud uit ziet, en wij kunnen dat nu ook zien. Hij tekent naast de dieren waarvan in de tekst sprake is ook kleine dieren. Leuk om die te zoeken!
Over de bedreiging voor dieren in het oerwoud wordt wel verteld, maar het is aan de voorlezer om daar eventueel de nadruk op te leggen. Je kan je ook concentreren op het verhaal van een dier dat zijn moeder kwijt raakt. Doordat hij zo nieuwsgierig is…


Bart Demyttenaere  (1963) is een Vlaams auteur, geboren in Albertstad (Congo). De samenwerking met Patrick Ntabaza komt dus niet uit de licht vallen, net zo min als het onderwerp van dit boek. Demyttenaere is onderwijzer, werkte zelf ook in Congo, waar hij nog steeds graag verblijft. Hij schreef in 1995 zijn eerste kinderboek. Daarnaast schrijft hij dichtbundels, boeken voor volwassenen terwijl hij ook toneelteksten en non-fictie niet schuwt. De thematiek in zijn boeken haakt vaak aan problematiek als gevangenis-  of vluchtelingenkwesties.


ISBN 9789044840230| hardcover | 34 pagina's | Uitgeverij Clavis | maart 2021
Met authentieke tekeningen van de Congolese illustrator Patrick Ntabaza
Afmeting: 29,8 x 21,7 x 1 cm | Leeftijd vanaf 5 jaar

© Marjo, 11 april 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Opa's camper
Harry Woodgate


Opa vindt het altijd heerlijk als zijn kleindochter bij hem in zijn huisje aan zee komt logeren en zij vindt het net zo fijn. Elke zomer kijkt ze er naar uit. Ze kan dan de kersen uit de boom schudden en lekker tussen de spullen snuffelen die opa verzameld heeft tijdens al zijn reizen met opie. Maar het het allerliefst kruipt opa's kleindochter op de bank lekker tegen opa aan. Dan luistert ze naar de verhalen over alle bijzondere plaatsen waar hij en opie zijn geweest.

Opa vertelt: Jouw opie was een echte avonturier! Hij was lang en knap en overal goed in, maar hij was wel een rommelkont. Toen ze elkaar pas kenden gingen ze al samen op vakantie en dat beviel heel goed! 


Op een middag zei opie
tegen me: 'Er zijn zo veel
mooie dingen op deze wereld,
ik wil ze allemaal zien.
Met jou!
En dat is precies wat we
deden.


Ze reisden in hun mooie camper de hele wereld af en opa heeft daar veel prachtige verhalen over te vertellen. Best jammer dat hij niet meer reist nu opie er niet meer is, maar opa vindt reizen zonder opie helemaal niet meer leuk.


Het is zo anders zonder opie, met hem was alles bijzonder. Nu hij er niet meer is, blijf ik liever thuis.


Zijn kleindochter vindt dat maar niets. Ze wil haar avontuurlijke opa terug. Is er nou echt niets aan te doen?
En ineens krijgt ze een briljant idee!


Het lijkt zo'n simpel verhaaltje maar de strekking gaat veel verder. Het is natuurlijk al verrassend dat opie een man blijkt te zijn, dat komt nooit voor in een kinderboek. Daarnaast is het reizen ook apart. Het zijn geen roadtrips door woeste, uitgestrekte landschappen maar naar steden die ze uit en te na verkennen. De afbeeldingen tonen dat op een heel speelse manier. Daarnaast is de hechte band tussen opa en zijn kleinkind ook hartverwarmend weergegeven in woord en beeld.
Kortom, in alle opzichten een fijn en bijzonder boek!


ISBN 9789000376513 | Hardcover | 32 pagina's | Uitgeverij Van Goor | april 2021
Vertaald uit het Engels door Janneke Schotveld | Leeftijd 3+

Dettie, 8 april 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER