jeugd 13-15 jaar

Marloes Morshuis

Quotum
Deel 1: Project Z

Marloes Morshuis

‘Jullie willen niet begrijpen wat er met de aarde gebeurt als er te veel mensen komen.’
‘Laat me raden. Hongersnood, oorlog, hordes mensen die over de hekken klimmen en onze landen plunderen.’


De problemen zijn al groot, stukken land zijn weggeslagen door de zee, daar zijn moerassen ontstaan waar de overblijfselen van bebouwing er voor zorgen dat je er nauwelijks doorheen kan. Het werelddeel dat we kennen als een verzameling aparte landen onder de naam Europa bestaat niet meer. Het Zuiden is verwoest door een kernbom. Het noorden scheidde zich snel af, onder de naam Noordelijke Unie en zo bleef de Euro-Unie over.
De Wereldraad – een soort Verenigde Naties - besloot dat er iets moest gebeuren, ze stelden een quotum in, een maximaal aantal inwoners per land. Want er zijn veel te veel mensen op de wereld. De overtalligen kunnen straffeloos vermoord worden, zij mogen geen kinderen meer krijgen en ziekenzorg is er niet voor hen.


In de Euro-Unie is het onder invloed van president Julia Welting anders geregeld, tot grote ergernis van de rest van de wereld. Er is besloten dat de mensen die aangewezen zijn als overbodig, de slinkers, geen recht meer hebben op een ecologische voetafdruk. Ze hebben nog een woning, maar zonder elektriciteit of verwarming. Openbaar vervoer is er niet voor hen, een auto natuurlijk ook niet. Ze hebben geen geld. Ze krijgen een minimaal voedselpakket en kinderen gaan niet meer naar school. Ze worden daarentegen ingezet als vuilnisophalers in de stad. Ze zijn paria’s en worden met de nek aangekeken.


In Bonnheim, de hoofdstad van de nieuwe Euro-Unie woont het gezin Stevens: vader, moeder, en de broers Axel, 16 jaar en Tommy, drie jaar jonger. Ook zij zijn aangewezen als slinkers, waarschijnlijk omdat de moeder een activistische journalist is. Maar ze leven nog...
Met de komst van een nieuwe president, een populist die net als de Wereldraad veel strengere maatregelen wil, wordt het leven van de slinkers opnieuw bedreigd...
Op de dag dat ze opgepakt worden om naar een slinkerkamp gebracht te worden of nog erger, zijn Axel en Tommy net bij de buren. Hun ouders verdwijnen, en de jongens moeten vluchten. Het moeras in, proberen in de Noordelijke Unie te komen. Maar ook in de Euro-unie is een anti-slinkergroep actief en zij weten van de vluchtroute. Axel en Tommy krijgen te maken met vrienden en vijanden, en wie nu eigenlijk wie is is niet altijd makkelijk uit te maken.


Soms lees je dystopische verhalen en dan denk je: ach, dit gaat niet gebeuren. Maar het verhaal van Marloes Morshuis komt een stuk dichterbij. Het gaat er namelijk om dat de aarde vol is. Maar het akeligst is hoe ze beschrijft wat de reacties van de mensen zijn: hoe een aantal er voor kiest om dan maar andere mensen uit de weg te ruimen, of te behandelen alsof ze voetvegen zijn. Het ergste is dat je weet als lezer dat dat ook de menselijke aard is: ikke, ikke en de rest kan stikken.
Het is een spannend avontuur dat ze beschrijft, maar je blijft wel achter met een unheimisch gevoel.
Er komt nog een tweede deel, het zal daarin waarschijnlijk niet veel beter zijn. Of kan Marloes Morshuis haar lezers toch nog een optimistisch gevoel meegeven?


Marloes Morshuis (1970, Oldenzaal) debuteerde met Koken voor de Keizer. Daarna volgde Borealis, een spannend jeugdboek met als thema klimaatverandering. In 2018 kwam De schaduwen van Radovar uit, ook al spannend – en actueel, over een stad die in de greep is van een puntensysteem.
Maatschappelijke betrokkenheid is haar stiel.


ISBN 9789047711803 | Hardcover | 399 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | juli 2020
Leeftijd vanaf 13 jaar

© Marjo, 2 oktober 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER