Literaire tijdschriften

Bühne

(literair tijdschrift)

nr.14, 2021


Alweer het 14e nummer van het prachttijdschrift Bühne dat onder de bezielende leiding van Margreet den Buurman en Perry Pierik, verschijnt bij uitgeverij Aspekt.


In dit nummer poëzie van Perry Pierik himself en van o.a. Noud Bles, Emy van Gorkum. Minder gedichten dan in andere nummers dus. Maar het aantal korte verhalen en essays is toegenomen en daar staan juweeltjes tussen.
Zoals een essay van Andreas van Rompaey over Jacques Vogelaar, Het boek Gedaanteverandering van Vogelaar wordt gezien in dit artikel als een neomarxistische misdaadroman. In veel bibliografisch werk over de schrijver ontbreekt het. Deze lacune wordt mooi opgevuld.
Karel Wasch over een onbekende geschiedenis rond Dylan Thomas.


Ook heerlijk zijn de herinneringen aan Martin Ros, de boekofiel, recensent, schrijver. Hij was medeoprichter van uitgeverij Aspekt. Pierik vond het geweldig, dat Ros mee wilde doen, hij had immers een grote schare vrienden. Maar ook had hij veel vijanden en die kreeg Pierik er gratis bij. Ros ook als initiator van de Kafka-kring. Paul Dentz heeft het over de bijna vergeten schrijver Willem Brakman. Hoe komt het toch, dat zo’n begenadigde auteur in de spijkerbak belandde.


Veel korte verhalen van Hein Heijnen, Fred Magré, Rozita Franken en Robbert Jan Swiers. Vaste rubrieken zijn Selfie, Locatie en Kunst en Beeld. Leuk en losjes geschreven is het stuk van Bert van Galen over Spandoeken in de samenleving! Van Galen loopt de geschiedenis na van de nazi’s tot heden. Het is verwonderlijk dat de invloed van spandoeken en teksten op muren en glazen, veel groter is dan men wel denkt.
De kunstenaar Joseph Beuys bijvoorbeeld ging in München op straat staan met een bord om zijn nek waarop in het Duits stond: “Toon Uw wonden!”  Dat werd een rotrel. Tegenstanders, veelal neonazi’s wilden hem te lijf gaan. Andere brave burgers vonden dat hij de Duitse samenleving in diskrediet bracht. Hetzelfde overkwam een Poolse kunstenaar, die in Warschau op straat stond het de tekst: “Waar zijn de Joden?” heftige, vooral negatieve reacties.


Gevarieerd dit nummer, van een rijk blad!

ISBN 9789464241372| Softcover|  132 blz.| Uitgeverij Aspekt | mrt.2021

© Karel Wasch, april 2021

 Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Ballustrada
(literair tijdschrift)
jaargang 34 nr. 3/4 2020


Ballustrada is een literair tijdschrift voor het Nederlandse taalgebied, ontstaan en volwassen geworden in Zeeland, en nu als onafhankelijk periodiek verschijnend bij uitgeverij Liverse in Dordrecht. In 2016 vierde het blad zijn dertigjarig bestaan.
Twee keer per jaar verschijnt er een dubbelnummer van minstens 100 pagina’s. Ballustrada wil een podium bieden aan jonge en oude auteurs, aan minder bekende schrijvers en dichters met verrassende kwaliteiten en aan een kring van bekende auteurs die zich verbonden weet met ons blad. Karakter: onafhankelijk, dus zeg maar dwars.


Het tijdschrift kent verschillende vaste rubrieken. Een literaire column van Minor, de korte-essayreeks 'De juiste verkeerde verbanden' van Jan J.B. Kuipers, een in het oog springende reeks Laaglandse Poëzie en de vertaalrubriek Taal Ver Taal, de laatste verzorgd door Johan Everaers. Een ander vast gegeven zijn de mail-artprojecten van vaste Ballustrada-vormgever en beeldend kunstenaar Ko de Jonge, die daarbij put uit zijn wereldwijde kunstenaarsnetwerk.
Verder in Ballustrada: verhalen, essays, poëzie, grafiek, prozaschetsen, polemiek. De redactie bestaat uit André van der Veeke, Jan J.B. Kuipers en Johan Everaers.


In deze aflevering mogen schrijvers zich flink uitleven. Geen geknibbel en gekibbel. In de rubriek Laaglandse poëzie komen maar liefst elf dichters aan het woord, die reageerden op het thema Op weg naar het onzegbare. Politiek ontbreekt niet in dit nummer, want Minor en Jeroen Follens schrijven hun verontrusting van zich af in een fraai essay en Jan J.B.Kuipers slaat raak in zijn vaste rubriek de juiste verkeerde verbanden. En of het nog niet genoeg is staat het blad vol mooi proza van o.a. Marloes Matthijsen, Wieke Radstake, Willem M. Roggeman en Yorgos Dalman.


Losse gedichten zijn er van Job Degenaar, Bert Bevers, Pieter Sierdsma, Jabik Veenbaas en Barney Agerbeek.
Agerbeeks gedicht overschrijdt grenzen en speelt in Lviv. De stad kreeg veel namen in de loop der tijden Lemberg, Lwow, Lvov o.a. Het ligt in OekraÏne en na veel bezettingen, door de Russen, Duitsers riep het in 2014 de onafhankelijkheid uit van de centrale regering in Kiev. Tegelijkertijd werd het door de Unesco uitgeroepen tot City of Literature.


In Lviv (voorjaar 2019)


In een stoet van dichters

loopt een trommelaar mee

Op elke straathoek staan ze stil

- lezen een gedicht

maken een praatje -

dan lopen ze weer door


We lezen gedichten voor van

Zbigniew Herbert en Adam Zagajewski

stemmen die de stad bewonen

Ze zijn in gesprek met ons

over wat voortkomt uit het verleden


De trommelaar vervolgt zijn verhaal:

Lviv was eens Lemberg, toen Lwów en Lvov

Herinneringen vervagen niet, ze groeien,

wanneer de geschiedenis zich herhaalt


Zie ze pronken, die sierlijke façades

van koopmanshuizen en paleizen

In brede vensters de warme gloed

van kroonluchters, hangend uit

de hoogte, aan strak staande koorden

Als het schemert waait het harder

op boulevards en pleinen


Let ook op toegangspoorten

tot stille binnenplaatsen

Geen zuchtje wind, een geur van vroeger

houdt de tijd buiten

Zware luiken getuigen van aan het oog

onttrokken rituelen en vervlogen leed


Ruik het aroma dat al tijden

rond koffiehuizen hangt

Palimpsesten komen overal

tot leven, fluisteren geheimtaal

Voetgangers staan soms even stil

zonder te weten waarom


Vrede is hier nooit definitief

Gevaar loert, vanachter de horizon

en in de straten, wisselt van gedaante

Niets is blijvend. Alles beweegt

En de trommelaar wijst de weg

We gaan naar het Rynokplein

Ik trommel een treurmars

ter ere van Oleg Sentsov

Zonder woorden, enkel

doffe trommelslagen

Traag, trager, op gevoel

Hakken op de grond ook

Ze geven niet op, schrijven gedichten,

sturen brieven en delen pamfletten uit

En roepen: Oleg Sentsov Vrij

Dan gaan ze naar huis en verstrijkt de tijd


En de trommelaar wijst de weg

We gaan naar het Rynokplein

Ik trommel een treurmars

ter ere van Oleg Sentsov


Zonder woorden, enkel

doffe trommelslagen

Traag, trager, op gevoel

Hakken op de grond ook


Ze geven niet op, schrijven gedichten,

sturen brieven en delen pamfletten uit

En roepen: Oleg Sentsov Vrij

Dan gaan ze naar huis en verstrijkt de tijd


Het is mooi dat dichters een trommelaar meevoeren. Een zachte revolutie, want alles van waarde is weerloos zei Lucebert al eens. De trommelaar vervolgt zijn verhaal hij kent het verleden, geeft het ritmisch weer. Maar er schuilt ook gevaar achter de stille ramen, de statige gevels. En ze willen Oleg Sentsov vrij trommelen. Een indrukwekkend gedicht dat staat voor zoveel protest in het Oostblok. Onlangs in Wit-Rusland. Maar eens zal dat veranderen en dat weten de dichters en de trommelaar ook. En Agerbeek verwoordt het knap, kunstzinnig en prachtig van stemming.
 

Verder een groot artikel van Willem G. Weststeijn over Mikalojus Konstantinas Čiurlionis (1875-1911). Deze Litouwse schilder, dichter en componist liet veel na in zijn korte leven, zoals driehonderd schilderijen en aantal composities. Zijn werk wordt onder het symbolisme gerangschikt. Hij dichtte in het Pools en Litouws. Hierbij een vertaald gedicht:


Over de azuren Neman

Vaart mijn boot naar de verte.

De hemel is helder, de zon schijnt.

Ver weg, hoog, als een klacht,

Het zachte geluid van een melodie,

Een vreemde, heimelijke stem

Boven mijn Litouwse aarde

Weggevoerd naar de hemel.


Een aangrijpend vers, door zijn vertaling eer aan gedaan.

Een mooi nummer van Ballustrada!


ISBN 0921-0148| Soft Cover |127 blz.| Uitg. Stichting Zeeuws Licht| december 2020

© Karel Wasch,16 februari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Stach


Er was eens, lang geleden, een krant, de Lemniscaatkrant."De krant werd al in 1987 opgericht, maar moest in 2011 stoppen. In januari 2017 is de krant opnieuw uitgegeven en is het nulnummer uitgebracht" vertelt juf Maike ons op haar pagina. Het werd met gejuich begroet. De Lemniscaatkrant was dan ook een heerlijke krant vol nieuws, tips, verhalen rond kinderboeken.
Voorheen was de krant gratis, maar op de versie van 2017 kon je een abonnement nemen. Of het daar nou aan lag? Want in augustus 2017 werd helaas besloten de krant niet verder uit te geven "Hoofdredacteur Anke Roelen vindt het heel jammer dat de boekenkrant niet meer zal verschijnen, maar het lukte niet om de krant rendabel te maken." lezen we op de pagina van Boekblad. Dat was inderdaad heel jammer.


En nu... is er tot mijn grote vreugde toch weer een gratis Lemniscaatkrant, getiteld Stach. Het is een halfjaarlijkse tijdschrift geworden vol interviews, recensies, doe-opdrachten, recepten, prijsvragen en nog veel meer. Je kunt de krant ophalen in de boekwinkels - of in deze coronatijd ernaar vragen bij het ophalen of laten bezorgen van een bestelling bij de plaatselijke boekhandel. - De naam Stach verwijst naar de hoofdpersoon van het kinderboek Koning van Katoren van Jan Terlouw. Het boek bestaat dit jaar 50 jaar en de schrijver wordt 90.


Het tijdschrift begint al goed met een uitgebreid interview met Leisa Stewart-Sharpe de schrijfster van het mooie boek Blauwe Planeet. In feite is het boek een kinderboekversie van de wereldberoemde serie van Sir David Attenborough. Op de volgende pagina's zien we enkele van de prachtige illustraties die in het boek staan. Via een QR-code kun je meer informatie en extra's bekijken.


Verder zien we de bijzondere schrijfplek van Mireille Geus. Lezen we een mooi fragment uit het bijzonder boek 'Een soort vonk' van Elle McNicoll. Marlies Morshuis - bekend van o.s. Koken voor de keizer, Quotum en Project Z vertelt over haar schrijversleven, o.a. waarom ze wilde schrijven en waarom voor kinderen.


Jesse Goossens en Linde Faas hebben een bijzonder boek uitgegeven over de geschiedenis van Epidemieën, ondanks het pittige onderwerp spat de vrolijkheid van de pagina's af. Dat is Linde Faas wel toevertrouwd...


We kunnen recensies lezen die kinderen zelf hebben geschreven en als andere kinderen dat ook willen doen dan kunnen ze hun recensie over een Lemniscaatboek sturen naar Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.


Er staan tips in over het maken van wonderlijke foto's, maar ook hoe een wolk ontstaat (met mooie tekeningen erbij). Erg leuk is het gedeelte over de Piranha's, waar je dingen leest die ik nooit geweten heb, bijvoorbeeld dat piranha's zaden, noten en bepaalde rivierplanten ook heerlijk vinden!
We kunnen een leuke kunst-kennisquiz doen, we lezen hoe een book-trailer gemaakt wordt enz enz.


Het tijdschrift staat echt boordevol informatie, weetjes, tips, recepten (uit het pungelhuis) en zelfs een horoscoop van Gozert! Het personage uit het boek van Pieter Koolwijk. Erg prettig is ook dat je bij bijna elk artikel een QR-code krijgt zodat je nog veel meer informatie kunt krijgen.


De opzet is heel speels en kleurrijk, niet kinderachtig, echt een prima blad voor kinderen.
Heerlijk dat er weer een tijdschrift is!


Zie ook https://twitter.com/i/status/1355128785155317760

ISBN 9789047762652 | Tijdschrft | 64 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | januari 2021

© Dettie, 10 februari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER!