Nieuwe jeugdboekrecensies 6+

Hotel Kosmos
Yelena Schmitz


Net als vorig jaar logeert Maia met haar ouders in een huisje op vakantiepark Hotel Kosmos.
Helaas is veel buiten gebruik, zoals bijv. de wasserette en het 'privéstrand' blijkt er ook niet te zijn. Het huisje zelf toont een grote lekkageplek.
Kortom, alles op het vakantiepark is in verval of kapot.


Maar niet alleen het park is in slechte staat, ook het huwelijk van haar ouders heeft zijn beste tijd gehad, maar dat verdringt Maia liever.
De hele omgeving is overigens niet echt vrolijk. Maia vindt konijntjes die ziek zijn en een meeuw waarvan één vleugel niet goed werkt. Hij is net als Maia en haar ouders nagenoeg vleugellam.

Gelukkig is de lieve parkwachter Hugo er, die Maia helpt met de konijntjes verzorgen en ook receptioniste Eva M. Everman probeert steeds toch overal het beste van te maken.
Maar het allerleukste is 'De familie Dalton'. Een groot gezin dat naast Maia en haar ouders zijn intrek in een groter huisje neemt.
Het gezin heeft alles wat er bij Maia thuis niet is. Het is gezellig en vrolijk en de ouders praten en lachen met elkaar. Bovendien is er een heel leuke jongen in dat gezin, Troy.
Maia wordt verliefd op hem, en hij vindt haar ook wel erg leuk...


Maia heeft veel plezier met en bij de familie Dalton en Troy, ook Hugo zorgt voor de nodige fijne momenten.
Maar ondertussen blijft de sfeer in het huisje ijzig. De ouders praten nauwelijks, papa slaapt voornamelijk.


Ik weet dat hij zo lang mogelijk wil slapen.
In je slaap ben je weg van alles wat in je woont.


Het boek heeft veel van dit soort opmerkingen, zij maken het verhaal zo mooi.


"Ga je mee van de glijbaan?"
"Straks,' zegt hij (vader)
Ik kan in zijn stem horen dat straks straks zal blijven. Straks wordt bijna nooit nu.


Papa is aan het winnen. Hij geeft een kus op mama's wang, maar ze kijkt weg.
'Ik ga terug naar het huisje', zegt ze direct na de laatste baan - van de minigolfbaan -


"Mijn ouders kussen elkaar alleen maar als iemand een foto neemt."


Als mijn ouders met elkaar praten, klinkt het alsof ze telefoneren. Er zit vertraging op.


"Sorry meisje" zegt mama als ze over papa praat.


Omdat de schrijfster regelmatig alles in dit soort kleine zinnetjes weergeeft voel je de situatie haarfijn aan maar krijgt de moeilijke sfeer niet de overhand.
Uiteindelijk komt het hoge woord eruit, papa en mama gaan scheiden... Natuurlijk had Maia dat al aangevoeld, toch is er schrik en die schrik en het verdriet worden eveneens prachtig door Yelena Schmitz weergegeven.


Het is jammer dat dit onderwerp in een kinderboek steeds normaler wordt, maar als je er toch over moet lezen dan is dit boek wel een van de betere boeken.
Geen extreem drama, geen vals sentiment maar wel inlevend en gevoelvol.


ISBN 9789045130248 | Hardcover | 104 pagina's | NUR 283 | EM. Querido's Uitgeverij | 4 juni 2024
Leeftijd 9+

© Dettie, 10 juni 2024

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De gouden klok
Illustraties: Signe Kjær
Tekst: Sarah Engell


Sophia is vandaag jarig, ze is tien jaar geworden. Natuurlijk is het altijd een beetje spannend, zo'n verjaardag. Maar dit jaar is het anders. Het wordt haar eerste verjaardag zonder opa. Opa die zo van bloemen hield en altijd zei "Elke dag is mijn lievelingsdag." - Iets wat Sophia nooit zo goed begreep - Opa die altijd een schatkaart voor haar maakte. Hoe ouder ze werd hoe moeilijker hij de speurtocht maakte. Wat zal ze het missen, geen spannende raadseltjes en zoektochten meer op haar geboortedag. Ze vindt haar verjaardag gelijk wat minder leuk.


Maar net als elk jaar komen papa en mama al zingend met de cadeautjes naar Sophia's slaapkamer. Dat is toch ook wel een beetje fijn. Het wordt echter nog leuker want even later brengen papa en mama een schatkist binnen! Hoera! Opa heeft aan haar gedacht voordat hij een engel werd!
Natuurlijk is de opdracht weer heel bijzonder. Er zit een briefje in de kist met de tekst:


"Wat is het mooiste cadeau in het leven?
De grote wijzer is de sleutel"


Dat is al raadselachtig maar er zit ook een gouden klok met één wijzer in, de klok is zo hoog als een melkpak. Er staan ook geen cijfers op de wijzerplaat maar bloemen!

Sophia ontdekt dat ze met deze klok de tijd kan verzetten, dus geen saaie lessen meer op school, geen huiswerk meer... Nee, ze viert ze elke dag haar verjaardag! Ze wordt elf, twaalf, dertien en krijgt steeds prachtige cadeaus. Dat is toch veel leuker dan al die slome dingen doen!
Ze wordt er heel hebberig van, alles draait vanaf nu om haar. Sophie speelt met de klok en dát had ze beter niet kunnen doen!


Wat volgt is een indringend, ontroerend, spannend en wijs verhaal, waarbij Sophia het behoorlijk zwaar krijgt te verduren maar ze leert daardoor dat gewone dagen ook bijzonder zijn.

"Een gewone dag
Ze dacht aan alles wat onkruid werd genoemd, soms waren dat juist de mooiste bloemen."


Bij dit verhaal heeft Signe Kjær bijzondere afbeeldingen gemaakt waardoor de reis die Sophie, dankzij haar hebzucht, met het leven aangaat op confronterende maar schitterende wijze wordt weergegeven.

Een verhaal om te onthouden, een boek om te bezitten.


Zie ook het Inkijkexemplaar


ISBN 9789051168006 | Hardcover | 64 pagina's | De Vier Windstreken | 22 maart 2024
Nederlandse tekst Lammie Post-Oostenbrink | Afmeting 14,3 x 21 cm | Leeftijd 8+

© Dettie, 22 mei 2024

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Peetje en Flieflo en de verdwaalde superstinker
Mathilde Stein


‘Bij het bankje…
Op het bankje…
Of eigenlijk boven het bankje…
Ruik je het al?
Precies.
Boven het bankje hangt een scheet-wolk. En dan dus ook echt een geweldig giga-grote.’


Peetje en Flieflo vinden het zielig dat Knoepie – zo noemen ze de wolk – haar baasje kwijt is.
Ze gaan op zoek, het onderbroek-onderzoek.
Want Knoepie hoort natuurlijk wel bij iemand, maar bij wie dan wel?
Flieflo heeft een goede speurneus, en Peetje vraagt netjes aan iedereen in de stad of hij even mag ruiken.


‘Dames en heren, klein en groot,
Graag even met uw billen bloot!
En mag dan deze lieve hond
even ruiken aan uw kont?’


Je kan je vast de diverse reacties van mensen voorstellen, het verhaal bestaat dan ook uit onvervalste onderbroekenlol, maar zonder dat het echt plat wordt en verpakt als een spannend avontuur.

Als de twee bij het paleis komen bijvoorbeeld.
Want daar gaan ze zeker heen. Het zijn ook mensen hè, al praten ze wel vreemd. De lakei tenminste:

          ‘Zeug heut meur, heur.’

De prinses blijkt niet zo deftig. Zij heeft het over reet-rotjes en bips-boertje.


De ontknoping is verrassend, grappig en zelfs wat spannend.


Mathilde Stein maakt er een heel leuk verhaal van, dat leuk is om voor te lezen, maar vooral ook zelf gelezen kan worden door beginnende lezers. Haar woordkeus is uitdagend. De tekst is met een ruime bladspiegel verdeeld over de pagina, met veel witregels.


Vielen de eerdere boeken al in de smaak bij jonge lezers, deze absoluut ook!  Want als jonge kinderen iets leuk vinden dan is het wel  een verhaal als dit!
En dan zijn er nog de prachtige illustraties, vaak over hele pagina’s.


Mathilde Stein (Den Haag, 1969) studeerde Spaans en Communicatiewetenschappen, gecombineerd met een avondopleiding aan de kunstacademie van Bordeaux. Voor haar eerdere boeken ontving ze al een zilveren griffel.


ISBN 9789047714880 | Hardcover | 80 pagina’s | Uitgeverij Lemniscaat | april 2024
illustraties van Will Hughes | Leeftijd vanaf 6 jaar

© Marjo, 14 mei  2024

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De hemeladelaars
4. Elandeiland
Alex Milway


Rosa woont nog steeds bij oma Nan op Elandeiland. Maar de laatste tijd merkt ze dat het niet echt goed gaat met haar oma.Als Nan op een dag besluit om Albert de eland te gaan zoeken, weet Rosa niet of het een goed idee is. Maar ze besluit zich geen zorgen te maken, en alle klusjes te doen die ze anders samen gedaan zouden hebben.


‘Je redt je toch wel meisje? ‘ vroeg ze bezorgd.
‘Zeker weten,’ zei Rosa. ‘En hoe zit het met jou? Red jij je wel?’


Maar na een paar dagen wordt ze wel een beetje ongerust, want oma Nan blijft wel lang weg!
Rosa gaat haar zoeken, wolfje Tak gaat mee, en de uil Biggetje zal er voor zorgen dat niemand de hut beschadigt. Eigenlijk vindt hij dat wel eng, want hij heeft grote vogels gezien! Gevaarlijke grote vogels!


Rosa en Tak gaan op pad. Maar hoe weet ze nu welke kant Nan op gegaan is?
Zou haar oma ook over die gevaarlijke wiebelbrug gegaan zijn?
Gelukkig komt ze dieren tegen die oma Nan hebben gezien. Maar wel al een tijdje geleden.
Ook die grote vogels hebben haar gezien. En omdat zij vanuit de lucht kunnen kijken, kunnen ze meer zien. Arend (leuk, die naam!) wil wel helpen.


De adelaars – want dat zijn het, zijn helemaal niet eng, ontdekt Rosa.
Maar of Arend ook oma Nan ontdekt?


Alle bekende figuren doen ook in dit verhaal mee, dat het vierde en laatste deel is. Waarom dat zo is, begrijp je wel.
Deze keer kom je, al lezend in dit leuke, zelfs ietwat spannende verhaal, meer te weten over adelaars, en over de lente, en hoe we dieren kunnen helpen nu het klimaat er op achteruit gaat.


Achterin staan 'verborgen' planten getekend, die je kunt gaan zoeken in het boek. Want daar staan tekeningen in natuurlijk. Alex Milway (Hereford, Engeland) heeft die zelf gemaakt. Hij is illustrator, schrijver en animator. Hij heeft al twaalf kinderboeken op zijn naam staan, waaronder de Flamingo-serie.


ISBN 9789047713487  | Hardcover | 176 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | maart 2024
Vertaald uit het Engels door Jesse Goossens | Leeftijd vanaf 7 jaar

© Marjo, 8 april  2024

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Donsdag
Illustraties Jeska Verstegen
Tekst: Kristien Dieltiens


Gaston heeft een beste vriend, Fons. Er gebeurt helaas iets waar Gaston niets aan kon doen maar daardoor wil Fons geen vrienden meer zijn.
En Fons is heel belangrijk voor Gaston.

"Hij blijft mijn beste vriend, ook al weet hij het zelf niet.
Met Fons durf ik alles. Bijna alles.
Met Fons durf ik een bommetje doen in het zwembad.
En fietsen met één hand. [...]"

Maar Fons is zo boos, dat hij Gaston zelfs niet eens meer ziet staan. Gaston is er beroerd van. Hij mist Fons vreselijk.


En dan komt opa Vik, die bij Gaston en zijn papa en mama woont, met een piepklein jong eendje... zo zacht, zo teer, zo eng om op te pakken.
Gaston geeft het beestje een naam... Fons zal hij heten. Deze Fons loopt niet weg, deze blijft!


Papa en mama zijn er niet echt blij mee, maar zij hebben andere zorgen. Ze willen graag nog een kindje maar dat lukt niet zomaar. Ze moeten daarom heel veel naar het ziekenhuis.
Maar als papa en mama thuis zijn dan zijn ze daar nog mee bezig. Gaston is maar wat blij dat opa Vik er wel is. Opa luistert en belooft voor Fons te zorgen als Gaston op school is. Maar op school mist Gaston zijn vriend Fons nog steeds. Gelukkig is Marie er. Lieve, vriendelijke Marie.


En dan komt de dag dat zijn ouders groot nieuws hebben... en ook dat zet de wereld van Gaston op zijn kop. Helemaal als alles toch niet zo loopt als het zou moeten en Fons ineens wegvliegt. Wat moet hij zonder Fons?
Of is er toch nog hoop?


Een ontroerend, warm en deels verdrietig boek o.a. over afscheid nemen en levenslessen leren. Gelukkig is het verhaal niet loodzwaar. Kristien Dieltiens weet precies de goede toon te raken. Ook de illustraties van Jeska Verstegen zorgen voor de juiste dosering en sfeer. Deels zijn ze vrolijk en licht en deels ingetogen en stemmig.
Het is een boek als het leven zelf, de ene keer een lach, de andere keer een traan.


ISBN 9789401408653 | Hardcover | 88 pagina's | NUR 282 | Lannoo | 28 mei 2024
Leeftijd 7+

© Dettie, 9 juni 2024

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Ze hadden hun schaapjes geteld
Benny Lindelauf


In het verhaal over kerstavond dat algemeen bekend is wordt het kindje Jezus geboren en zijn de herders de eersten die op kraamvisite komen, omdat zij door een heldere ster naar de stal geleid werden.


Benny Lindelauf vertelt het verhaal vanuit het perspectief van een meisje. Gili heet ze, en ze is de enige dochter in een herdersgezin dat sinds de dood van haart moeder alleen nog maar mannen telt. En die mannen vinden het eigenlijk maar niks dat Gili bij hen is als ze schapen hoeden. Wat moet een meisje daar? En als zij aangeeft dat ze ook herder wil worden lachen ze haar uit.
Een meisje? Herder? Het idee!!
Ze hebben haar al haar zin gegeven toen ze het kreupele schaap in leven lieten!


En dan op een dag ontdekt Gili dat ze het medaillon kwijt is dat ze van haar vader kreeg. Het enige aandenken aan haar moeder. Ze moet het terugvinden. Ze vindt het ook, maar er gebeurt iets anders vervelends: haar schaap weet te ontsnappen!
Ze weet het: het is levensgevaarlijk, maar ze moet het schaap terugvinden…


En op haar pad ontmoet ze een man en een zwangere vrouw op een ezel…
Er verschijnt ineens een helder licht, en ze ontdekt een oude stal…


Een prachtig verhaal over die ene kerstnacht die we allemaal kennen. Maar dan anders. Mooi is deze insteek vanuit een meisje dat weet wat ze wil…



Benny Lindelauf (1964, Sittard) is een Nederlands schrijver van kinderboeken, waar hij al diverse prijzen mee won.

Marieke Nelissen (1975, Naucalpan De Juárez in Mexico) is een Nederlands kunstenaar, illustratrice en tekenaar. Ook zij won al meerdere prijzen.


ISBN 9789045128016 | Hardcover | 52 pagina’s | Uitgeverij Querido| november 2022
De illustraties van Marieke Nelissen | Leeftijd vanaf 6 jaar

© Marjo, 19 mei  2024

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De ontvoering
3. De speurders van morgen
Jeroen van Berckum


Dit avontuur is los te lezen van de eerder verschenen delen, maar als je die wèl gelezen hebt dan weet je al dat Jonas een bijzondere opa heeft. Opa is een uitvinder en in zijn bunker heeft hij onlangs een tijdmachine gebouwd. De rode draad in alle drie de avonturen draait om die ene dag dat de vader van Jonas niet meer thuis kwam. Wat is er toen gebeurd? Zouden ze het kunnen voorkomen?


Maar de tijdmachine is niet perfect, het lukt ze nog niet deze reis te maken. En opa bevindt zich niet in het verleden maar in de toekomst! Vandaar de titel van de serie dus. Zo hebben Jonas en zijn vriendin Maartje (die niet altijd een vriendin was!) al naspeuringen verricht in verband met een bankoverval en een kunstroof.


Dit keer vertelt opa hen dat er de volgende dag kinderen ontvoerd zullen worden. Het zijn allemaal influencers, vloggers. En ook op de lijst staat Maartje!
Maar waarom zou iemand deze mensen willen ontvoeren?
Er wordt namelijk geen losgeld geëist, dus waarom dan wel?
En wie is dan die DutchCreepyPasta, degene die er achter blijkt te zitten?


Het wordt een hele kluif voor Jonas en Maartje, want die Creepy persoon heeft blijkbaar de beschikking over heel veel gadgets en schijnt gewoon te weten wat de speurders aan het doen zijn.
Natuurlijk moeten ze vooral kost wat kost voorkomen dat Maartje verdwijnt…


Het is een spannend verhaal dat je in een keer uit wil lezen. Want hoe gaat dit aflopen?
Er is ook nog een romance groeiende…


De vraag is ook of je de toekomst kunt veranderen en kan je wel ingrijpen in het verleden?
Een vraag die bij alle tijdreisboeken in je opkomt. Gelukkig is het fantasie, en laat het dan maar aan schrijvers als Jeroen van Berckum over om daar mee aan de slag te gaan!


Jeroen van Berckum (1980, Zwolle) ontdekte zijn passie voor schrijven in 2012, toen hij een kort verhaal voor zijn zoon ging schrijven. Intussen is dit al zijn vijftiende jeugdboek.

ISBN  9789044853186  | Hardcover | 224 pagina’s | Uitgeverij Clavis | maart 2024

© Marjo, 18 april  2024

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Loop nooit onder een ladder
Andrés López


De ondertitel is: Een boek over (on)geluk.
Het begint met een inleidende tekst over wat bijgeloof eigenlijk is.


‘Beeld je in dat jij een van de eerste mensen op aarde was, miljoenen jaren geleden, en je hebt net  - als alles goed gaat - je eerste oogst ingezaaid, de oogst waarvan je de rest van het jaar moet eten. Je hebt alleen een beetje regen nodig. Je hebt wolken nodig die de zonnestralen niet tegenhouden, je hoopt dat er geen insectenplaag komt die jouw plantjes opeet voordat jij dat kunt doen en dat er geen mammoet over je geliefde zaailingen heen dendert.

En beeld je nu in dat je op een bewolkte zomerdag over je speelbotjes struikelt. Je maakt een paar sprongen en schreeuwt het uit van de pijn. En terwijl je dat doet begint het opeen te regenen!
Misschien is zo het regendansen wel ontstaan. Of niet.’


Andrés López heeft vervolgens een heleboel voorbeelden verzameld die hij in grappige tekeningetjes uitbeeldt. Tekeningen in eenvoudige kleurzetting met een beetje tekst erbij. Humor die vaak nogal flauw is. Maar kinderen vinden dat over het algemeen wel een leuke soort humor.


Een klavertje vier brengt geluk - maar dan moet je wel tot vier kunnen tellen.
Binnenstappen met je rechtervoet brengt geluk - zorg er wel voor dat de deur openstaat.
Een gele auto zien brengt geluk  -  zolang het maar niet te dichtbij is.


Je ziet: de uitdrukkingen zijn niet altijd zoals we die in Nederland kennen, maar dat maakt natuurlijk niet uit, je kunt gewoon de tekeningen bekijken. En er om grinniken.


Andrés López (Mexico City) heeft met zijn boeken verschillende nominaties voor belangrijke prijzen (o.a. IBBY en Bologna Illustrators' Exhibition) gekregen, en soms ook gewonnen.


ISBN  9789464104066 | Hardcover | 64 pagina's | Uitgeverij Horizon | NUR 274 | februari 2024
Vertaald uit het Spaans door Edward van de Vendel | Leeftijd 6+

© Marjo, 5 april  2024

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER