Nieuwe jeugdboekrecensies 6+

Het kaartje van Guus
Illustraties: Zoë Claessens
Tekst: Janne Janssens


Uitgeverij Clavis geeft al een aantal jaren Pleisterboeken uit. In deze boeken worden gevoelige onderwerpen besproken zoals, faalangst, hoogbegaafdheid, dementie, kanker, verborgen armoede, overgewicht, pesten en nog veel meer onderwerpen.


Elk boek is op dezelfde manier opgezet. Het begint met een prettig, invoelend verhaal waarin we lezen over een kind dat moeite heeft met een bepaald gedrag of in een lastige situatie zit of waar iets anders mee aan de hand is. Dat gedeelte is uitstekend geschikt om voor te lezen en zo kan het kind kennismaken met het probleem of situatie waar hij of zij zelf ook mee zit. Alleen de herkenning zal al erg prettig zijn.


Vervolgens zijn er spelletjes die betrekking hebben op het onderwerp en daarna volgt informatie voor het kind, de ouders, leerkrachten, begeleiders etc. Vaak is er ook nog een, ook voor een kind, duidelijk interview met een expert of een verhaal van een ervaringsdeskundige. Zo krijgt iedereen, zowel het kind als de volwassene, een compleet beeld van de situatie inclusief tips en richtlijnen die iedereen verder kan helpen.


In dit boek wordt het verhaal verteld over Guus. Hij heeft autisme. Nu kent autisme vele vormen maar in het geval van Guus gaat het om een vorm waarin regelmaat en duidelijke afspraken goed werken. Guus kleedt zich bijvoorbeeld iedere ochtend op dezelfde manier aan. Eerst een schone onderbroek aan, dan zijn T-shirt en zijn broek, daarna zijn trui en sokken en als laatste zijn schoenen. Elke ochtend kleedt Guus zich in die volgorde aan, nooit anders.


En dan... pakt hij zijn kaartje waarop het woord autisme is geschreven. Dat hangt hij om zijn nek. Guus vindt dat kaartje niet fijn. Door dat kaartje wordt hij anders dan de andere kinderen op school. Een jongetje pest hem ook. In de speeltijd zit hij meestal alleen buiten en dat allemaal door dat rotkaartje om zijn nek.
Maar dan komt Alisa naast hem zitten en ineens ziet Guus dat zij ook een kaartje om haar nek heeft. Daar staat het woord Onzeker op.
Alisa wijst naar de andere kinderen en dan ziet Guus het pas. Alle kinderen dragen een kaartje! Zelfs de jongen die Guus altijd pest!
En dan wordt alles anders, leuker, fijner...


Bij het verhaal staan afbeeldingen die de eenzaamheid, het verdriet of de blijdschap van Guus mooi weergeven. 
Al met al weer een zeer prettig boek uit deze mooie serie.


ISBN 9789044845143 | Hardcover | 48 pagina's | Clavis | maart 2022
Afmeting 26,8 x 25,7 cm | leeftijd 6+

© Dettie, 21 mei 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Grashemel-
groentje

Margreet Schouwenaar

De tienjarige Otte woont met zijn moeder bij zijn oma, die niet zijn echte oma is. Zij is de tweede vrouw van Ottes opa. Over zijn vader mag niet gesproken worden omdat het zijn moeder verdriet doet.


‘Hij heeft haar eens horen huilen in de keuken en zijn niet-oma horen zeggen dat het zo het beste was. Grote mensen weten niet alleen wat het beste is, maar weten ook alles beter.’


Wat hem nu overkomt kan hij dus echt niet vertellen. Onderweg naar huis zag hij in het pas gemaaide grasveld in het park ineens twee ogen knipperen. Huh? Ogen? In het gras? Wat is dat?
Zo ontmoet hij grashemelgroentje, een wezen dat de weg kwijt is en zo graag naar huis wil.


’Ik moet naar e-helders.’


Maar als het grashemelgroentje niet weet waar dat is, hoe moet Otte het dan weten? Toch moet hij zien daar achter te komen want het vreemde beest is hem naar huis gevolgd en bivakkeert op zijn bed!
Nu is er op school een nieuw meisje gekomen, een vreemd kind vinden de anderen. Ach, die vinden Otte ook vreemd. En zoals dat dan gaat: het klikt wonderwel tussen Geesje en Otte. Zij wil hem wel helpen om Groentje naar huis te brengen waar dat ook is.


Geesje blijkt alleen te wonen, haar vader vaart, en is soms wel zes weken thuis, en dan weer zes weken weg. Geesje redt het best alleen, haar vader belt iedere dag en er komt iemand om het huishouden te doen, Die brengt ook eten mee.


Na lang vragen horen ze dat Groentje ergens aan het water woont, met Roodhemelrouge en Geelhemelgoud, zijn vrienden. Het water heet Discobal.
Geesje ontdekt dat Disko Bay in Groenland ligt. Maar hoe komen ze daar dan?
Want ze hebben geen keuze: Groentje moet naar huis!


Behalve een fantastisch avontuur is het ook het verhaal van twee kinderen uit gebroken gezinnen. Er zijn grote mensen problemen, maar daar wordt niet de nadruk op gelegd, ze spelen op de achtergrond. De kinderen kunnen er immers niets aan doen.
Er worden hints gegeven voor de clou…
Een wondermooi verhaal, dat ook nog eens prachtig verteld wordt.


‘Soms is verdrietig ook ziek’
‘Otte voelt de warmte van de vacht, het gloeien van Geesje. Hij ruikt de geur van gras en ziet nog net een madeliefje oplichten in de vacht van Groentje, voor zijn ogen dichtvallen.'


Margreet Schouwenaar is een Nederlands schrijfster en dichteres. Ze werkt als docent aan de afdeling OLB van Hogeschool Inholland


ISBN 9789044842371| hardcover| 136 pagina's | Uitgeverij Clavis | maart 2022
Leeftijd 8+

© Marjo, 10 mei 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

 

Luuk Nootje
Expeditie half miljoen
Tosca Menten


Het zal je gebeuren, je erft van een onbekende oom een half miljoen! Dat overkomt Lien, Huub en hun zoon Luuk, ofwel de familie Nootje. Ze weten niet wat hun overkomt. Maar... de notaris vertelt dat ze dat geld niet zomaar krijgen, daar moeten ze wel wat voor doen. Ze moeten eerst een Test doen en die Test is opgesteld door een bijzonder genootschap. Als ze niet slagen voor de Test dan gaat de erfenis ook niet door.


Vader Huub en Luuk lezen de vele, vele regels en hebben al gelijk geen zin meer in al dat geld. Ze moeten heel netjes worden en met twee woorden spreken, zelfs papa's wilde krullen moeten keurig gekamd worden! Maar moeder Lien denkt daar anders over, zij wil wel eens een nieuw bank...


Teun Knots is de beste vriend - voor eeuwig en altijd - van Luuk. Natuurlijk hoort hij erbij als de familie Nootje aan de slag gaat om de Test te laten slagen. De opdracht die de familie krijgt is echter wel heel bizar! Bovendien is er een vrouw die helemaal niet zo blij is met de familie Nootjes. Zij dacht dat zij het geld zou erven... Ze probeert van alles om de familie te dwarsbomen.
En wat is er ineens met Teun aan de hand? Hij doet zo raar. Luuk snapt er niets van, ze zijn toch supergoede aller, allerbeste vrienden?


Je kunt het aan Tosca Menten overlaten om van deze ingrediënten een heel apart en hilarisch verhaal te maken. Er komt zelfs een echte krokodil aan te pas!
Het is een verhaal vol vaart en bijzondere gebeurtenissen.
Al met al een heerlijk boek dat je lachend dicht zal slaan.


ISBN 9789000369485 | Hardcover | 146 pagina's | Van Goor | september 2019
Met illustraties van Elly Hees | Leeftijd 9+

© Dettie, 21 april 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer,klik HIER

 

Penaltytrofee
(Kief de goaltjesdief 16)
illustraties: Mark Janssen

tekst: Gerard van Gemert


Daan Kiefsma, ook Kief de goaltjesdief genoemd, staat een spannende tijd te wachten. Hij doet namelijk mee aan de landelijke strafschoppenwedstrijd en hij zit al in de halve finale! Maar dat wil niet zeggen dat de prijs als binnen is. Een andere jongen, Marvin, is ook een heel goede penalty schieter.

Ondertussen gaat het gewone schoolleven ook door. Kief vindt gym de allerfijnste les. Maar die dag gaat de hele les niet door want de gymspullen zijn gestolen! Kief baalt als een stekker. Wie doet nou zoiets?

Maar Kief al Kief niet zijn dat hij op op onderzoek uitgaat  als hij een vreemd busje ziet staan, die stond er vorige week ook al... en dat is gek want er is op die plek alleen een leegstaand pand te vinden. Hij weet bijna zeker dat het busje met de diefstal te maken heeft. Samen met zijn vriend Remy bedenkt hij een strategie die zal leiden tot de dader, maar hij schrikt heel erg als dat iemand is die hij helemaal niet verwacht!
Toch onderneemt hij stappen om de dader zijn straf te laten krijgen, en dan blijkt alles toch even anders in elkaar te zitten.

En dan is daar de grote dag... De finale van de strafschoppenwedstrijd, zal Kief de penaltybokaal winnen of wordt het toch Marvin...?

Gerard van Gemert heeft een patent op een lekker lopend verhaal, met een beetje liefde, een beetje spanning én voetbal natuurlijk! Opnieuw weer een heel fijn wegleesboek.


ISBN 9789044842883 | Hardcover | 56 pagina's | Clavis | maart 2022
Leeftijd 7+

© Dettie, 29 maart 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Elandeiland
Elandeiland deel 1
Alex Milway


Rosa wordt door piloot Tom op een eiland gedropt. Waarom Rosa helemaal in haar uppie op dat grote eiland dat er wild en onbewoond uitziet, gaat wonen, wordt (nog) niet verteld. Haar oma Nan, die daar als enige lijkt te wonen zegt ook nog dat ze er niets van af weet dat Rosa zou komen. Maar Rosa heeft een brief geschreven! zegt ze.
Piloot Tom brengt de bestelde voorraden naar oma’s huis en vertrekt weer. Daar staan ze dan.


‘Ik kan nergens heen,’ zegt Rosa.
Oma Nan snoof. ’Dat kan wel kloppen. Een meisje moet wel ernstig in de problemen zitten voor ze hier terechtkomt,’  zei Nan.


En ze zet haar kleinkind meteen aan het werk. De voorraden moeten naar een blokhut die er nogal krakkemikkig uitziet. Maar binnen is het warm en gezellig, al is het maar één ruimte. Rosa krijgt de tijd niet om daar bij stil te staan: er steekt een kop met een groot gewei door het raam die begint te praten!
Oma Nan zegt: ‘Er is niet veel verschil tussen hen (=de dieren) en ons.’ (en de lezer weet dat dit boek net zo is als Hotel Flamingo: ook hier spreken mensen met dieren alsof het de normaalste zaak van de wereld is)
Rosa is vrijwel meteen de stad vergeten. Het is hier totaal anders, maar wel bijzonder. En avonturen: die zijn er om te beleven.


Dus als ze die avond eerst samen genieten van een storm en dan naar buiten gaan, vindt ze het helemaal niet vreemd een pratend dwerguiltje te ontmoeten.
Maar het is wel vreemd als ze zien hoe een vliegtuig twee figuren dropt. Wie – of wat – zijn dat? Waarom worden die gedropt?
En de volgende dag gaat Rosa met oma Nan op zoek. Ze vinden de indringers op de plek waar meneer Pernikkel, de berghaas, geagiteerd rondspringt. Hij is niet gewoon boos, hij is woest. Laaiend zelfs, want de nieuwkomers zijn druk bezig zijn huis, zijn omgeving te verwoesten.
Voor ze weet wat er gebeurt moet Rosa een enorme ruzie zien te voorkomen en moet ze iets bedenken om haar oma die gevallen is, naar huis te krijgen.


In een snel tempo raakt Rosa thuis op het eiland, en beleeft ze een spannend avontuur.
‘Dat je iets nog nooit gedaan hebt, wil niet zeggen dat je het niet kunt,’ zegt oma. Die woorden knoopt Rosa goed in haar oren. En ze krijgt hulp van de dieren.


Niet alleen is dit een leuk en spannend verhaal, je leest ook over hoe mooi en belangrijk de natuur is, zonder dat er een belerend vingertje is.
De tekeningetjes verlevendigen de tekst, die ruim geordend over de pagina’s staat.


Wat leuk om te ontdekken dat dit het eerste deel uit een serie is! Rosa gaat nog meer avonturen beleven en dat kan alleen maar leuk zijn!
In een nawoord vertelt Milway dat het verhaal gebaseerd is op zijn eigen oma. ‘Een onverwoestbare oma, een natuurkracht.’ Dat is oma Nan inderdaad ook. En het meisje Rosa heeft veel weg van hemzelf, zegt hij. Daarnaast heeft Milway een grote liefde voor de natuur, die hij eveneens verwerkt in dit boek.


Alex Milway (Hereford, Engeland)  is illustrator, schrijver en animator. Hij heeft al twaalf kinderboeken op zijn naam staan, waaronder de Flamingo-serie.


ISBN  9789047713432 | Hardcover | 176 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | februari 2022
Volop zwart wit tekeningen met een blauw accent. En een overzichtskaart van het eiland.

© Marjo, 18 maart 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

 

De gestolen juwelen
Mac B. Geheim agent 1
Mac Barnett


Ooit was de schrijver Mac Barnett een kind. Maar wel een heel bijzonder kind, want hij was toen een echte spion! Echt waar!


Het begon allemaal met een telefoontje van de Engelse koningin. 'Halleu', zei ze heel netjes. 'Kan ik Mac misscchien spreken?'
'Mac, je spreekt met de koningin van Engeland. Ik wil je vragen iets voor me te doen.'
'Oké,' zei ik.


De koningin vertelt dat de kroonjuwelen gestolen waren en Mac moet ze opsporen en terugbrengen.
Mac vindt het maar raar, waarom hij? Hij woont in Amerika en is een kind!
Nou, hij is de slimste van de klas, hij haalt voor elk vak negens en tienen. Daarom dus...


Hij moet onmiddellijk naar de Tower komen en natuurlijk doet hij dat, als de koningin van Engeland dat wil, dan doe je dat gewoon. Onderweg let Mac natuurlijk goed op want hij is nu een spion. Helaas wordt evengoed zijn gameboy gestolen!
En in de Tower blijkt dat niet alle kroonjuwelen weg zijn maar één lepel, maar wel een bijzondere natuurlijk en de koningin weet ook wie dat ding gestolen heeft... De president van Frankrijk!

En zo komt het dat onze Mac naar Frankrijk afreist en al zijn slimheid moet inzetten om de lepel terug te krijgen. Het wordt nog spannend ook! Uiteindelijk belandt hij zelfs bij de KGB in Moskou!

Het verhaal is hilarisch, wat er allemaal gebeurt kan eigenlijk helemaal niet, maar toch weet Mac Barnett het, dankzij zijn geweldige fantasie, alles overtuigend te brengen. De afbeeldingen van Mike Lowey zijn net zo humoristisch als het verhaal.
Al met al een heerlijk verhaal dat in lekker vlotte taal geschreven is.


Zie ook het Leesfragment/inkijkesemplaar


ISBN 9789000364459 | hardcover | 160 pagina's | NUR 282 | Van Holkema & Warendorf | april 2019
Vertaald door Merel Leene | Leeftijd 7-9 jaar

© Dettie, 16 mei 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Acht prinsessen en een toverspiegel
Natasha Farrant


In een land hier heel ver vandaan vragen een koning en een koningin of een machtige tovenares de peetmoeder wil zijn voor hun pasgeboren dochtertje. De tovenares vraagt zich af wat er eigenlijk van haar verwacht wordt. Als het meisje een voorbeeldige prinses moet worden, welke eigenschappen kan de tovenares haar dan het beste meegeven?
Eigenlijk weet ze dat niet. En de mensen aan wie ze het vraagt geven allemaal andere antwoorden: is het genoeg als ze mooi is? Of als ze netjes is? Of moet ze lief voor dieren zijn?
Ook haar toverspiegel heeft het antwoord niet. En dan bedenkt de tovenares iets: haar spiegel kan haar helpen. Als hij nu eens op pad gaat en op bezoek gaat bij andere prinsessen?


‘Wees mijn ogen en oren in het universum,’ fluisterde ze.
’Bestudeer iedereen die je tegenkomt.’


Een sprookjesboek dus. Of toch niet?


Wat volgt zijn de belevenissen van acht prinsessen die op de een of andere manier in het bezit komen van de spiegel. En die ook weer kwijtraken.
Zo ziet en hoort de toverspiegel van alles. Prinsessen die vroeger leefden, maar ook van deze tijd. Prinsessen die ver weg wonen, of in onze stad zouden kunnen wonen. Ze zijn stuk voor stuk bijzonder. Geen brave meisjes die precies doen wat hun ouders zeggen, maar meisjes die zelf nadenken. Sterke meiden, soms stoer, maar niet overmoedig. Prinsessen die hun veilige leventje om de een of andere reden kwijt raken en zichzelf moeten zien te redden. Of anderen willen helpen.


Het is een raamvertelling, dus aan het einde van het boek gaat het laatste hoofdstuk weer terug naar de tovenares, die haar spiegel vraagt wat hij heeft ontdekt.
Wat zal hij haar vertellen?
Welke goede eigenschappen zal de tovenares haar petekind mee willen geven?


Een sprookjesboek, dat is het zeker, maar dan in een aparte  vorm. Het geheel is een sprookje maar de verhalen op zich zijn dat ook. Of je het leest als een geheel of als een verhalenbundel, dat is aan de lezer. De stijl is prettig, ook als je voor wilt lezen. Fijne dialogen, en er zit steeds een spanningsboog in. Humor is er ook, en een beetje romantiek – zonder dat de prinsessen hun eigenheid verliezen. En magie natuurlijk! De leuke fleurige illustraties op de pagina’s waarop de tekst ruim gedrukt staat, maken het boek gezellig en speels.


Na twee boeken voor volwassenen in 2008 in 2010 schreef Natasha alleen nog maar voor kinderen. Dit boek is het eerste kinderboek dat vertaald is.

ISBN 9789048865116 | hardcover | 224 Pagina's | Uitgeverij Moon | april 2022
Vertaald uit het Engels door Selma Soester |Illustraties van Lydia Corry | NUR 277 | Leeftijd 5+

© Marjo, 1 mei 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

 

Kroko-detectives
John Patrick Green


Een getekend verhaal, oftewel een graphic novel zoals die de laatste jaren steeds populairder worden bij de jeugd.
Zoals je vast al ziet: de hoofd'personen' zijn  krokodillen. Ze heten Maaistra en De Mier. En daarmee is de toon al gezet: dit boek zit boordevol taalgrapjes! Misschien niet allemaal even duidelijk voor de doelgroep, maar niettemin erg leuk.
De twee krokodillen zijn neergezet als een variant van Laurel en Hardy (Kennen kinderen die twee komieken eigenlijk?): eentje is wat dommig en naïef, en de andere heeft ietsjes meer verstand.


Het verhaal gaat dus over deze twee bijzondere detectives. Zij gaan de zaak van de verdwenen kok onderzoeken. Hun opdracht is: infiltreren bij Voor de Bakker, de bakkerij van de wereldberoemde cupcake-kok Hans Snorremans. Kok Hans is verdwenen, al twee weken. Hij stond op het punt om een nieuw culinair meesterwerk te onthullen. Misschien is hij daarom ontvoerd?
Tijdens hun onderzoek vindt er een explosie plaats bij de Uitvindfabriek. Heeft dat te maken met wat de detectives aan het doen zijn? Of zijn ze nu verschillende zaken tegelijk aan het onderzoeken?


Als lezer volg je niet alleen Maaistra en De Mier maar lees je ook over wat de kok overkomen is. Dat is wel prettig. Het maakt het in ieder geval niet minder spannend. De manier waarop die twee detectives infiltreren! Haha... het verhaal is prima, de humor vaak hilarisch, mede uitgebeeld door de tekeningen, en er zijn de taalgrapjes. Zoals dit:


‘Iemand heeft ingebroken, en is uitgebroken met onze doorbraak.’
‘Onze helikopter in de wolken heeft misschien iets opgenomen.’


Het zou me niet verbazen als een kind dat dit boek leest ineens in lachen uitbarst! Speciaal voor de lolbroeken zit er ook wat 'platte' humor in.


Nu is het taalgebruik soms wat lastig. Op zich is dat niet erg, je kan het zien als een uitdaging, maar daarom is de leeftijd 7+ toch wel aan de jonge kant! Het gevaar is dan dat kinderen niet gaan lezen, maar meer plaatjes kijken. En dat willen we niet…
Dit moet een enorme klus geweest zijn voor de vertaler! Alle lof dus, het is fantastisch gelukt!


De Amerikaanse schrijver John Green heeft meerdere graphic novels gemaakt, over bijvoorbeeld een kat, en een nijlpaard.  http://www.johngreenart.com/

ISBN 9789048862153| hardcover | 208 pagina's | Uitgeverij Moon| maart 2022
Vertaald uit het Engels door Mariella Manfré | Leeftijd vanaf 7 jaar

© Marjo, 8 april 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

 

Het magische slijmmedicijn
De monsterdokter Deel 3
John Kelly

Appie werkt nog steeds als stagiair – zeg maar hulpje – bij monsterdokter Annie van de Keuken-Trap in de multidimensionale wereld. Dolores, de receptioniste en Constance, de sprekende ambulance met haar maatje Tim-Tim, haar navigatievleermuis, zijn eveneens van de partij als er een minidinosaurus binnenstapt.


‘Het monster had veel weg van een T-Rex – behalve dan dat het op hoge hakken liep, een heel duur krijtstreeppak droeg en niet groter was dan een goed doorvoede Deense dog.’


De vreemde blijkt mevrouw Diagnosa te zijn, een artsenbezoeker. Die trekt zich er niets aan van dat Appie helemaal onder de puistenpus zit – hij heeft zojuist heel onhandig een puist op de enorme neus van een enorme reus 'uitgespoten'. Ze begint haar waren aan te prijzen. De monsterdokter is erg onder de indruk:


‘Het heet Miracol en het geneest meer dan driehonderd van de meest voorkomende aandoeningen binnen de kortste keren Van de kleinste kwaaltjes tot de ernstigste MONSTERZIEKTES!’


Natuurlijk moet ze dat demonstreren, zo’n bewering wordt zomaar niet geloofd! Maar Dolores gelooft het onmiddellijk en drinkt pardoes de hele fles leeg...
En dan ziet Appie hoe de chagrijnige en strenge Dolores ineens vrolijk is en danst. Zelfs tegen hem is ze vriendelijk! En ze laat iedereen van haar koekjes eten, terwijl ze anders de koektrommel angstvallig bewaakt.
Mevrouw Diagnosa vertelt nog wel dat er bijwerkingen kunnen zijn, afvallende ledematen en zo, maar als Dolores vrolijk blijft ronddansen is Annie overtuigd. Een paar bijwerkingen als er zoveel genezen wordt? Ach... En ze koopt het medicijn…


Het zal je niet verbazen dat mevrouw Diagnosa zich onmiddellijk uit de voeten maakt en niet meer te vinden is, als de monsterdokter er achter komt dat de bijwerkingen heel wat erger zijn dan voorgespiegeld. Gelukkig ontdekt Annie dat haar stagiair niet alleen maar deugt als hulpje voor de zaken waar ze zelf geen zin in heeft. Hij heeft goede ideeën!
Zullen we het nog beleven dat Dolores weer de chagrijnige receptioniste wordt zoals we haar kennen?


Voor jonge lezers, maar wel met uitzondering van de kaders waarin onze stagiair door zijn leerboeken bladert. Daar staan best veel moeilijke woorden in. Je kan deze stukken overslaan, je mist niets in het verhaal, maar wel achtergrondinformatie natuurlijk. Al is die net zo goed fictief.
Zo veel grappige en gruwelijke vondsten, ok, een sterke maag valt wel aan te bevelen, maar het is ook allemaal erg grappig!


John Robert Kelly (1964, Stockton-on-Tees, Engeland) is illustrator en ontwerper van kinderboeken. Hij schrijft en tekent zijn boeken helemaal zelf, waarbij zijn fantasie geen grenzen lijkt te kennen.
Ook nu is er achterin een voorproefje van het volgende boek.


ISBN  9789048863105 | hardcover | 192 pagina's | Uitgeverij Moon| februari 2022
Vertaald uit het Engels door Willem Jan Kok, aan wiens fantasie ook niets mankeert. | Leeftijd 8+

© Marjo, 20 maart 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

 

Sneeuwwit
Illustrator: Mark Janssen
Tekst: Daan Remmerts de Vries


Sneeuwwitje, het sprookje van de gebroeders Grimm, is wel bij iedereen bekend. Vooral dankzij de suikerzoete versie van Walt Disney. Daarin is Sneeuwwitje een allerliefst, beeldschoon, intens goed, altijd vrolijke jonge vrouw. Ze is feitelijk te bijzonder om waar te zijn.


In deze hervertelling geschreven door Daan Remmerts de Vries wordt Sneeuwwitje neergezet als een vrij naïef meisje dat nog weinig van het leven weet. Ze is wel ontzettend aardig en lief maar loopt niet over van inzicht of begrip over het reilen en zeilen in het kasteel of de omgeving. Ze loopt maar een beetje rond in het kasteel en doet niets. Sneeuwwitje 'kon zich vervelen zonder dat ze het zelf doorhad'.
Haar vader is een passieve man die uitdrukkingsloos voor zich uit zit te staren en geen benul meer heeft van de wereld om zich heen.


Alleen de stiefmoeder van Sneeuwwitje is altijd actief, maar niemand merkt het op, want zij heeft haar eigen vertrekken, waar niemand anders komt. In haar kamer hangt de spiegel die haar een spiegel voorhoudt, hoewel... Hij heeft een zeer aparte persoonlijkheid, de stiefmoeder moet niet teveel zeuren!
Maar, zoals bekend zal de spiegel op een dag melden dat Sneeuwwitje mooier is dan haar stiefmoeder, dus... Sneeuwwitje moet dood. (Hoe gruwelijk kunnen sprookjes zijn). De jager die de akelige opdracht moet uitvoeren kan het echter niet over zijn hart verkrijgen dit onschuldige, vriendelijk babbelende meisje te vermoorden en stuurt haar weg.


De dwergen waar Sneeuwwitje uiteindelijk bij belandt, zijn in dit verhaal ook niet die wezentjes die alleen maar heiho roepen en de hele dag werken. Zij vallen allemaal als een blok voor Sneeuwwitje, ze zijn stuk voor stuk verliefd en laten dat ook blijken. Het zijn echt kleine mannetjes. Ze brengen cadeautjes mee, zijn soms jaloers en dromen weg over een leven met Sneeuwwitje in de hoofdrol.
Sneeuwwitje zelf is een onhandige dame, die totaal niet weet hoe ze een huishouden moet runnen... Ze voert de ene na de andere klunzige actie uit. Hilarisch is de afbeelding van de misselijke dwergen na het eten van Sneeuwwitjes kookpoging!


Natuurlijk zit de valse stiefkoningin ook niet stil als zij ontdekt dat Sneeuwwitje nog leeft. En uiteindelijk levert ze met een list de giftige appel aan het inmiddels opgebloeide meisje. Sneeuwwitje valt schijnbaar dood neer.  Maar echt dood is ze niet, denken de dwergen. Zij hebben daarover hun eigen, hilarische commentaar...


'Ze leeft nog een beetje, ' zei Oktober kleintjes.
'Maar je kunt toch niet een beetje leven? vroeg Woensdag. 'Je bent dood of je bent het niet. Als je leeft, leef je ook helemaal. Niet maar half of nog minder.
Leven is bewegen’, zei Zaterdag. ‘Maar dat doet ze niet.’
‘Maar doodgaan is verdwijnen!’ riep Dinsdag. ‘En dát doet ze ook niet!’


Dus wordt Sneeuwwitje in een glazen kist gelegd en de dwergen zullen wel zien hoe het verder moet.


Na verloop van tijd komt dan de prins, die haar weer uit haar 'slaap' weet te halen. Maar trouwen? Nee, echt niet! Ze moet eerst haar vader bevrijden. Én ze wil ook nog van alles leren want dankzij het leven bij de dwergen is ze veranderd in een zelfstandige, zelfverzekerde vrouw!


Het is een heerlijk, humoristisch verhaal geworden met in de hoofdrol een Sneeuwwitje van deze tijd die op haar toekomst is voorbereid.
De illustraties van Mark Janssen haken perfect in op het verhaal en weten de sfeer mooi weer te geven.
Kortom, het boek is het aanschaffen meer dan waard.


ISBN 9789021435848 | Hardcover met papieromslag | 112 pagina's | Uitgeverij Volt | februari 2022
Afmeting: 26,1 x 19,1 x 1,9 cm | Leeftijd 6+

©  Dettie, 8 maart 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER