Nieuwe jeugdboekrecensies 13+

Woeker
De Invasie deel 1
Kenneth Oppel


De drie buitenbeentjes die in dezelfde klas zitten, hadden nooit gedacht dat ze samen een avontuur als dit zouden beleven.
Als je buitenbeentje bent val je er immers buiten. Maar nu gebeurt er iets waardoor zij in het voordeel blijken te zijn. Maar hoe dat kan? Dat wordt nog een heel verhaal.


We maken kennis met Anaya. Zij is allergisch voor zowat alles waar je maar allergisch voor kunt zijn, heeft voedselintolerantie. Astma en acne horen er ook bij. Ze vindt zichzelf lelijk. En ze wil zo graag knap zijn net als Petra, die ooit haar beste vriendin was. Waarom is die vriendschap voorbij? Wat is er fout gegaan? Eigenlijk is dat niet de vraag. Dat is meer hoe ze het uit de wereld kunnen helpen. Want Petra is een van de andere buitenbeentjes: zij is dan misschien een knappe meid, ze is allergisch voor water! Gewoon water! Ze kan het drinken, maar douchen, zichzelf wassen, in de regen lopen, dat gaat allemaal niet. Ze vindt zichzelf best zielig, want voordat dit probleem op kwam zetten was ze dol op: zwemmen!
En dan is er Seth. Hij is wees en woont bij het zoveelste pleeggezin, en durft nauwelijks te hopen dat hij bij deze mensen mag blijven. Zijn probleem zijn de littekens op zijn armen. Iedereen denkt dat hij zichzelf snijdt of zo, maar wat het echt is, durft hij niet te vertellen.
Hij houdt afstand tot de anderen. Tot Anaya ontdekt hoe goed hij kan tekenen. Misschien wil hij helpen bij de schoolkrant?


En dan op een dag begint het te regenen. Niet zomaar wat te regenen, over de hele wereld bleef het gestaag regenen.
Als Anaya de dag er op naar buiten kijkt ziet ze vreemde planten. Ze lijken wel zwart. En ze zijn overal!
Haar vader is botanicus en gespecialiseerd in grassen. Hij kent deze nieuwe plantensoort niet, en als die dan ook nog blijkt te groeien terwijl je er naar kijkt, gaat hij naar het proefstation om onderzoek te doen.
Dat is hard nodig, de planten zijn gewelddadig!


Wat daarmee bedoeld wordt en waarom onze drie hoofdpersonen er geen last van blijken te hebben, dat is een bijzonder en intrigerend verhaal. Zij vertellen om en om, waarbij er steeds een symbool boven het hoofdstuk staat. Het wordt in de loop van het verhaal duidelijk waar dat tekentje voor staat.


Dit is een boek dat je echt niet meer weglegt als je eenmaal begonnen bent!


Kinderen kennen de serie over de vleermuizen waarschijnlijk niet, maar die serie (Zonnevlerk, Zilvervlerk en Vuurvlerk) was in het begin van deze eeuw best populair.
Al moet gezegd worden dat waar je in die boeken een paar pagina’s moet doorbijten, dat in deze nieuwe dus absoluut niet het geval is. Er is een spannende proloog – eigenlijk een hoofdstuk dat je ergens verderop tussen de andere hoofdstukken kunt plaatsen – maar ook zonder die tekst zit je meteen in het verhaal. Het gegeven van de drie jongelui is intrigerend, en Kenneth Oppel wacht niet lang voor hij de spanningsboog laat beginnen. En die wordt erg hoog!
Nu is het met een boog zo dat die weer naar beneden gaat, en dat is dan ook zo: op het moment dat duidelijk wordt hoe ze het gevaar moeten afwenden, zakt de spanning wat in. Maar er komen nog twee delen, dus het is absoluut niet gedaan! Maar dat weet je al bij de laatste zin…


Kenneth Oppel (1967) is een Canadese schrijver van kinderboeken. Na de vleermuisserie is er niets meer van hem vertaald. Tot nu.

ISBN 978949318928| paperback | 312 pagina's | Uitgeverij Condor | april 2021
Vertaald uit het Engels door Maria Postema | Leeftijd vanaf 13 jaar.

© Marjo, 29 april 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Noorderlicht
Anna van Praag


De veertienjarige Ive gaat met haar vader naar een Waddeneiland, haar moeder heeft andere bezigheden en zal later komen. Andere bezigheden, Ive is niet gek, ze heeft de sfeer thuis heus wel voelen verkoelen. Haar moeder is niet tevreden met het leven zoals ze dat nu leidt.


Ive zelf wordt ouder natuurlijk, de tijd dat ze zelfstandig zal zijn komt snel dichterbij. Maar het is vooral het feit dat haar moeder zich nutteloos voelt. Ze is wel vrijwilliger in een asiel, maar dat is niet genoeg. En haar vader, die druk is met zijn werk en steeds meer tijd doorbrengt op zijn laptop, begrijpt het niet. Of luistert niet.


Ive heeft maar al te goed door dat deze vakantie belangrijk is: ze gaan namelijk terug naar de plek waar haar ouders elkaar ontmoet hebben, waar hun romance is gegroeid. En zij weet ook dat haar moeder druk gemaild heeft met een vroegere vriendin, Clara, die een manege heeft op het eiland. Ive heeft eigenlijk helemaal geen zin in deze vakantie. Al die problemen!


En dan begint alles ook nog met een ongeluk. Een botsing met een vrachtwagen heeft als gevolg dat Ive, die niet in de riemen zit, een flinke klap krijgt. De ruit is versplinterd, haar haar zit vol splintertjes. En niet alleen haar haar, zal ze ontdekken. In het ziekenhuis wordt een lichte hersenschudding vastgesteld, maar ze kan gewoon met haar vader naar het huisje dat hij gehuurd heeft.


Als Ive zou toegeven dat ze veel last heeft van hoofdpijn, zou ze zeker niet mogen doen wat ze wil doen. Want ze ontmoet een meisje van haar leeftijd, een vrijgevochten type, Evi. Zij zit in de jeugdherberg, vertelt ze, en is alleen op het eiland, zonder ouders. Evi daagt haar uit: voor iedere dag een nieuwe uitdaging. Dus Ive gaat echt niet op bed liggen, en naar huis wil ze nu ook niet meer.
Ze wil over het strand rennen, in galop met een paard een wedstrijd houden met Evi, wadlopen, de zeehonden zien. En dan heeft ze ook nog een opdracht van school: ze moet een filmpje maken van en over een held, en dat is haar vader.


Natuurlijk moet ze ook mee met haar ouders – haar moeder is gearriveerd – naar Clara, de vrouw van de manege, en daar ziet ze hoe gelukkig haar moeder is als ze daar met paarden en gehandicapte kinderen bezig is. Maar zal haar vader dat ook zien?
En dan blijkt ze toch meer overgehouden te hebben aan het ongeluk als op het eerste gezicht leek…


Het Noorderlicht, dat was een droom. Ooit zouden ze met z’n drieën naar Lapland gaan om het Noorderlicht te bekijken. Niet alleen lijkt dat in duigen te vallen omdat het niet goed gaat tussen haar ouders, haar vader zegt ook dat ze het op het eiland misschien wel kunnen zien.
Het is niet hetzelfde, vindt Evi. Maar ja, ze zal het moeten accepteren.


Een jeugdroman over opgroeien. Ive heeft ontdekt dat ze niet langer voor de volle 100% kan rekenen op haar ouders, misschien wat vroeger dan in een gelukkiger situatie het geval zou zijn. Ze vormen niet langer een drie-eenheid, dus moet ze haar eigen keuzes maken. Dat meisje, Evi,  dat ineens opgedoken is, en die visser, Stanley, vormen onderdeel van dit proces.


Zij zijn ook het enigszins magische tintje dat het verhaal heeft, en waar we als lezer geen uitsluitsel over krijgen. Niet dat niets uitmaakt, de thematiek is duidelijk.
Anna van Praag vertelt een goed verhaal, zonder het er dik boven op te leggen zullen de jongeren die dit lezen aan kunnen voelen wat er met Ive aan de hand is. Psychologisch gezien dus. En je zou het bijna vergeten, maar er nog een thema: het klimaat, de opwarming van de aarde, het uitsterven van dieren.


Anna van Praag is een Nederlandse kinder- en jeugdboekenschrijfster. Ze studeerde Spaans in Amsterdam en werkte bij diverse theatergezelschappen en filmfestivals. Voor "Het verhalenkasteel" gaf ze jarenlang trainingen aan leerkrachten over voorlezen en verbeeldingskracht.


ISBN 9789047712534 | Hardcover | 216 pagina's | Uitgeverij Lemniscaat | maart 2021
Leeftijd vanaf 12 jaar

© Marjo, 25 maart 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Meisjes en messen
Coen de Kort


Het verhaal begint met het overlijden van de hond. Tijn, zestien jaar oud, treurt nog over zijn maatje, als de school weer begint. De nieuwe buren laten hem niet veel tijd om te rouwen, vooral de dochter des huizes eist hem meteen op. Sky heet ze, en ze is anders dan andere meisjes die Tijn kent. En ze zit bij hem in de klas, dus als vanzelf gaan ze samen naar school. Het klikt bijzonder goed tussen die twee, het lijkt er zelfs op dat Tijn zijn vrienden verwaarloost!


Maar ze zijn alleen goede vrienden, dat maakt hij zichzelf tenminste wijs. Hij vindt zichzelf een beetje een minkukel - geen zelfvertrouwen en geen discipline; en niet knap ook - geen schijn van kans dat dat hippe meisje iets voor hem gaat voelen!
Dus als die klasgenoten ook interesse hebben in Sky, dan kan dat.


‘Sky wil geen verkering en als ze het wel zou willen, dan toch zeker niet met mij. I’m not in her league, dat weet ik ook wel. Ik ben gewoon die aardige buurjongen die toevallig bij haar in de klas zit, en dat komt in haar situatie nu wel even goed uit.’

Daarmee bedoelt Tijn dat ze nieuw is op school en haar weg nog moet vinden. Maar hij voelt zich wel erg thuis bij haar ouders, zijnde mama Lotte en mama Christel. Als Sky hem vertelt dat Lotte terminaal is, vindt hij dat ze daar wel erg makkelijk over doet. ‘Mensen gaan dood’ zegt ze.
Maar natuurlijk hakt het er in, ook bij Sky. En dan blijkt Tijn een grote steun.


Dan is er de kwestie van die bende jongeren. Bij toeval komt Tijn op hun pad, niet een keer, maar vaker. De leider van dat stel, een man met een vettig knotje, is niet voor de poes, zullen ze ontdekken. Maar Sky is ook niet bang aangelegd, en… daar komen de messen: Tijn oefent voor messenwerper! Dat zou wel eens handig kunnen zijn, al mag hij geen messen op zak hebben natuurlijk.


Genoeg thema’s om een boeiend verhaal van te maken. Er is ook nog Bas, de klasgenoot die uit de kast komt, en mama Christel die haar gezin verwent met brandnetelthee, maar waar iemand die vloekt, geld in de pot moet doen. Met deze onderwerpen komt die pot aardig snel vol…
En of het echt iets kan worden tussen Sky en Tijn?


Een ontluikende verliefdheid, een jongen op een leeftijd waarop menige jongere worstelt met zijn of haar gevoelens, en het noodlot dat zomaar ingrijpt.
Dit is een ‘gevoelige’ Coen de Kort. Jawel, er komt geweld in voor, maar die scenes zijn in de minderheid.


Mooi, eigentijds en soms aangrijpend verhaal!
Coen de Kort is grafisch ontwerper, illustrator én schrijver van jeugdboeken.


ISBN 9789044840452 | hardcover | 155 pagina's | Uitgeverij Clavis | december 2020
Leeftijd vanaf 12 jaar

© Marjo, 11 maart 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Brokkelkop
Koen van der Elst


Tiberius Grijspeerdt is een normale pukkelige tiener in een tijd waarin de wereld er wel heel anders uitziet dan wij gewend zijn. De wereld is verdeeld in sectoren, er zijn geen winkels of bars meer, want het hele leven speelt zich digitaal af, op Aladyn, het internet van de toekomst, dat steeds up-to-date gehouden wordt.


Naar welke school je gaat is geen vrije keuze meer en op die scholen mogen geen technologische apparaten gebruikt worden, daar wordt een ouderwets krijtbord gebruikt. Meelwormen vormen een belangrijk onderdeel van het dagelijks menu, maar vooral: de aanwezigheid van zombies in het straatbeeld is heel normaal.
In 2020 heeft de Bijna-Zombie-Apocalyps plaatsgevonden, er verschenen steeds meer zombies en dat was een probleem.


‘Overal waar zombies opdoken vielen veel slachtoffers. Ironisch genoeg werden die slachtoffers meestal niet veroorzaakt door de zombies zelf. Ze waren bijna altijd het gevolg van overdreven reacties van niet-zombies.’


Totdat iemand ontdekte dat zombies reageerden op de kleur roze. Toen die kleur verdween – zelfs het aardbeienijs verdween! – werd het weer rustig.
Er is een Agentschap voor de Aanvaarding van Parallelburgers ( het A.A.P.) die de integratie van zombies, pardon, parallelburgers, voorstaat. Zij worden in normale woonwijken gehuisvest, waar ze op een heel eigen manier hun bestaan leiden. Niet iedereen is daar blij mee. Als ze de staatstelevisie keihard zetten bijvoorbeeld.
‘Ze zijn dol op die antieke zwart-witslapstickfilmpjes met een of ander mannetje met een rare hoed en een soort stok’.
De meeste mensen noemen hen overigens brokkelkoppen. Dat komt doordat zombies niet zweten. Als ze iets doen wat inspanning vergt – komt zelden voor, ze zijn traag – dan barst hun huid net onder de haarlijn en dat kan zich verspreiden over hun hele gezicht. Hun gezicht verbrokkelt.


Het zal al duidelijk zijn. Dit is niet een doorsnee griezelverhaal, maar een bizarre vertelling, maar dan op een speelse, hilarische manier. Het gaat over een anders-dan-anders samenleving, waar je overigens wel enigszins maatschappijkritiek in kan lezen. De rol van Novoxynol bijvoorbeeld, een bestanddeel van diverse geneesmiddelen, dat steeds opduikt en waarover uitleg gegeven wordt door een oudere man die met Tiberius op pad gaat.


De kern van het verhaal is de verliefdheid van Tiberius. Op de zombie Emma, die plots verdwenen is. Hij gaat haar zoeken en ontdekt allerlei foute zaakjes.
Dat leest allemaal als een trein en je schiet herhaaldelijk in de lach om de zotte situaties. Op de bank voor de televisie bij de ouders van Emma. Met Emma naar de Chinees. Een pizza eten…


Er zijn een paar hoofdstukken die het verhaal onderbreken. Daar spelen zich scenes af in juni 2020, de tijd dat alles begon. Of die onderbrekingen nodig zijn, dat is twijfelachtig. Zijn die misschien in deze hernieuwde uitgave toegevoegd? Het boek is onder een andere schrijversnaam (Conrad K. Alderman) maar met dezelfde titel namelijk in 2015 ook verschenen.
Maakt niet uit, het is een boek vol humor en dat is wel weer eens prettig.
Niet alle humor is zo verfijnd als deze:


'Na negen keer struikelen komen we aan bij een grote boom die kennelijk indruk heeft gemaakt op de bomen rond hem, want ze staan op een iets grotere afstand dan de rest.'


En, met een griezelig geweldige slotscène!


ISBN 9789044840292 | Hardcover | 208 pagina's | Uitgeverij Clavis| oktober 2020
Leeftijd vanaf 13 jaar

© Marjo, 19 januari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Heks van vuur en oorlog
Deel 1: Heks van vuur en oorlog
S. Christina


De zestienjarige Lara moet net als haar klasgenoten in de vijfde klas de Test ondergaan. Na de zes Magische Oorlogen, die vele slachtoffers hadden geëist, werd in Solvenia het maleficentrum opgericht met de bedoeling om alles wat magisch is onder controle te houden, want  heksen zijn er wel degelijk. Lara is bang, ze denkt dat ze krachten heeft, al weet ze niet precies wat dan. De hele zomer had ze oefeningen gedaan waarmee ze zichzelf onder controle zou kunnen houden. Helaas voor Lara wordt de test zodanig uitgevoerd dat ze door de mand valt.


Haar voorgevoel klopt, ze heeft magie in zich. Dat betekent dat ze het heksenteken krijgt, in haar nek wordt een zandloper getatoeëerd. Zo is ze voor iedereen herkenbaar. Haar leven wordt een stuk moeilijker. Ze hoort nu tot de outcasts. Anderen (‘normalen’) mogen niet met haar omgaan, haar pauzes moet ze nu doorbrengen in een aparte ruimte, samen met de anderen die gebrandmerkt zijn. David, Noah, Philip en Alex worden haar nieuwe vrienden, haar ooit beste vriendin Amber negeert haar.
Ook thuis is het niet meer hetzelfde. Maar haar moeder zegt dat ze het altijd af geweten had.


‘Je moet heel voorzichtig zijn,’ zegt ze. ‘Onzichtbaar eigenlijk’.


Als de regels steeds strenger worden en heksen steeds minder mogen, besluit ze samen met haar nieuwe vrienden om deze onderdrukking niet te accepteren. In plaats van hun krachten te onderdrukken gaan ze zich erin trainen. Want zoals Alex zegt: ‘Magie is het belangrijkste wat er is. Je moet er niet zo negatief over denken.’


Lara wil weten of er nog meer heksen in de familie zijn, en ontdekt via haar tante Birgit de grot van tante Emma.


‘Volgens tante Emma ligt er iets heel belangrijks in die grot.’
‘Ik dacht dat tante Emma dood was.’
Ze kromp ineen. ‘Ja , dat is ook zo. Maar ik vond een brief tussen haar spullen. En daar stond in dat ze ervoor terug zou komen naar Solvenia. Om het veilig te houden.’


Natuurlijk brandt Lara van nieuwsgierigheid. Wat is ‘het’? En ze gaat naar de grot. Dat had ze beter niet kunnen doen…


In dit fantasybook voor jongeren kun je het woord heks vervangen door Jood, Zwarte, of welke lid van een ondergedrukte groep ook. Het gaat over een tweedeling, over pesten en discriminatie. Dat maakt het verhaal ondanks de magie heel actueel. Daarnaast is het een verhaal over ontdekken wie je bent, en daarmee leren omgaan. Origineel is het niet, er zijn meer boeken waarin diverse jongeren ook diverse krachten hebben, die ze bundelen om een gezamenlijk doel te bereiken, maar voor de liefhebbers is dat geen probleem.


Er moet haast wel een vervolg komen, gezien de loop van het verhaal. En dat is heel fijn, want het is een lekker verhaal, dat ondanks de magie heel normaal lijkt, en dank zij de magie juist heel bijzonder is. S. Christine schrijft vlot, met fijne dialogen en niet al te veel uitweidingen.
Natuurlijk is er ook nog een vleugje romantiek, dat in een volgend deel vast wel meer naar voren zal komen!


ISBN 9789083085005 | Hardcover | 276 pagina's | Uitgeverij Rebel Books| november 2020
Leeftijd vanaf 13 jaar

© Marjo, 20 december 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Vreemdeling
Luc Hanegreefs


Tijdens de Tachtigjarige oorlog, om precies te zijn in 1566, werd de hertog van Alva aangesteld als landvoogd over de Nederlanden. Filips II, heerser over Spanje en de Nederlanden, was streng katholiek en hij eiste dat zijn onderdanen hetzelfde geloof aanhingen. Maar in de Nederlanden waren er steeds meer aanhangers van het protestantse geloof dat vanaf begin van de eeuw ontstaan was. Filips wilde dat deze ketters, als ze zich dan niet wilden bekeren, bestreden moesten worden. Niet goedschiks, dan maar kwaadschiks.
Niet vreemd is het dus dat velen het land uitvluchten. Naar Engeland veelal.
Maar zoals dat gaat: een enkeling is nog welkom, zeker als ze geld meebrengen. Maar als het aantal toeneemt, neemt ook de weerstand van de Engelsen toe. Nog meer vreemdelingen, ze willen ze niet.


In deze tijd vertrekt ook het gezin Rijckwaert uit Antwerpen. Dochter Synken vindt dat helemaal niet leuk, maar kan er weinig tegen doen. Er heerst een toenemende spanning in huis vooral op de momenten dat er brieven bezorgd worden. Als Alva een veldtocht aankondigt, vanuit Brussel naar Antwerpen, beginnen de voorbereidingen. Een geheimzinnige brief en een ontredderde vader vormen tenslotte de aanleiding, niet veel later staat het gezin aan de kade van Vlissingen. Synken is boos op haar vader, die niet wil vertellen wat er aan de hand is, maar als ze tot haar eigen verrassing het fijn vindt om op zee te zijn, legt ze zich erbij neer.


De kapitein van het schip, Lenaert van Haren merkt haar op, maar ook die vreemde man die alleen reist en zich weinig laat zien ziet hij. Van Haren trekt zijn eigen conclusies als tijdens de reis vader Rijckwaert vermoord wordt. Synken vindt een verzegelde brief in haar boodschappenmand en begrijpt waarom er gerommeld is in hun bagage!
Maar wat nu? Wat moet ze met die brief?


Intussen is er in Norwich, het einddoel van de Rijckwaerts, van alles gaande. Hendrik Baetemans heeft er zich jaren eerder gevestigd. Ook hij was een vreemdeling, maar is vrij goed ingeburgerd. Nu er meer vreemdelingen opduiken, wordt ook hij met de nek aangekeken. Henry Bateman zoals hij nu heet, is daar natuurlijk niet over te spreken. Onlangs is er een neef bij hen komen wonen: Joris is gestuurd door zijn vader, na de dood van zijn moeder. Hij zou beter af zijn in Engeland. Zelf is hij daar niet zo zeker van.
Joris ziet vreemde dingen, betrapt indringers, en raakt zo betrokken bij het complot waar ook Synken mee te maken heeft gekregen. Ze zijn hun leven niet zeker.
Wat gebeurt hier allemaal?


Gelukkig legt Hanegreefs tijdens het vertellen van het verhaal ook met stukken en beetjes uit wat er gaande is in de zestiende eeuw in West-Europa.  Alles draait om het verbod op het protestantisme, en een briefwisseling tussen Filips en Alva over deze vervolging.
Het verhaal is best ingewikkeld, vanwege de verschillende verhaallijnen en de vele personages, maar niettemin ook reuze spannend.
De hoofdpersonen zijn jongeren: Joris, Maaike en Synken. Zij hebben geduchte tegenstanders, voor wie levens niet lijken te tellen. Maar gelukkig worden ze ook geholpen.


Bij historische romans kan het zo zijn dat je de afloop kent, we weten immers wat er gebeurd is in het verleden. Maar hier is deze kennis van geen nut. Hanegreefs vertelt ons een verhaal binnen die algemene geschiedenis, dat volgens het nawoord van de schrijver misschien wel gebeurd is, maar in geen enkel geschiedenisboek vermeld staat. Extra spanning dus!
En: dit verhaal legt een opvallende link met het heden. Zo zie je maar dat er nauwelijks iets verandert in de loop der tijden.


Luc Hanegreefs (1959) werkte jarenlang als journalist voor onder meer De Tijd, vrt en de nieuwsdienst van vtm. Nu verdeelt hij zijn tijd tussen schrijven en doceren aan de Hasseltse hogeschool, waar hij studenten journalistiek opleidt. In 1996 verscheen zijn eerste jeugdboek.


ISBN 9789044840469 | Hardcover | 280 pagina's | Uitgeverij Clavis | januari 2021
Leeftijd vanaf 13 jaar.

© Marjo, 10 april 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De vergeten tuin
Kraaidorp-reeks 3
Sandra J. Paul


‘Kaaidorp is maar een gewoon dorp. Er is hier absoluut niets raars te vinden. Geen magie, geen heksen, geen duistere krachten en al zeker geen mensen die eeuwig kunnen leven.’

Ja, nou, toch is dat precies wat er in Kraaidorp allemaal wèl is, dat snap je al wel.
Al vierhonderd jaar is er in het dorp een heksenkring. En daar wordt geen kring paddenstoelen mee bedoeld: het is een groep heksen, geleid door de machtigste heks ooit: Colette Zwart.
Maar niemand die dat weet, ze verbergen zich in de Schaduw, een wereld naast de onze.
Tot Quinten in het dorp kwam wonen. Samen met enkele vrienden wist hij de heksen te ontmaskeren. Helaas weten we nog niet zo zeker of het echt definitief afgelopen is.
In dit derde deel komen we daar niet achter, want we duiken terug in de tijd.
Het is 1621, de tijd dat vrouwen die ‘anders’ waren op de brandstapel gezet werden: dat waren heksen. Wat men niet begreep, ziektes of ongelukken, dat kwam door toedoen van heksen. Het was zwarte magie.
De moeder van Colette Zwart was kruidengenezeres. Ook dat mocht niet, het werd niet begrepen en er was immers een dokter die alles wist?
Als haar moeder op de brandstapel is gezet duikt er ineens een vreemde man op, die zich voorstelt als Maximiliaan, en die Colette en haar broer Bertus meeneemt.

‘We gaan ergens naartoe waar alles is wat jullie nodig hebben, en de belangrijkste herinneringen aan jullie moeder zitten in jullie hart. Kom, we hebben niet veel tijd voor ze hier beseffen dat er iets niet klopt.’

Colette en haar broer waren niet veilig in het dorp, ze zaten opgesloten in de kerkers. Ze zijn Maximiliaan dankbaar, voor hun bevrijding, maar ook voor wat hij hen te bieden heeft. Hij is een rijk man en bezit een enorm kasteel. De kinderen blijken twee zusjes te hebben, samen met Colette zijn ze een drieling!
Er zijn nog meer verrassingen waar Colette mee te maken krijgt, maar het belangrijkste is wel dat zij in staat zal zijn haar moeder terug te brengen.
Maar eerst duiken we nog verder in het verleden: er is een brief van Davina, Colettes moeder waarin zij haar verhaal vertelt. In haar leven gebeurde iets wat zij met al haar eigen magie niet kon herstellen. Maar ze wist dat haar kinderen dat wel zouden kunnen.

‘Ik voel het in mijn botten. Als mijn kinderen ter wereld komen, zullen ze alles veranderen.’

Davina schrijft dat het geheim in de waterput in de vergeten tuin ligt. Haar dochters zullen daar vinden wat ze zoeken…
Het is best wel vreemd om eerst twee boeken te lezen over Quinten en zijn vrienden, en dan in het derde boek eeuwen terug in de tijd te gaan. Maar natuurlijk is het niet voor niets. Voor we in het vierde deel zullen lezen hoe het afloopt in Kraaidorp, moeten we wel weten met wie we te maken hebben. En dat is nu helemaal duidelijk. Colette Zwart is een geducht tegenstander!
En mocht je de andere boeken niet gelezen hebben - dat ga je nu vast wel gaat doen -  dan lees je een fantastisch verhaal over een machtige heks. Een magische avontuur.

Het boek is op dezelfde manier vorm gegeven als de eerdere boeken. De omslag is in stijl, de hoofdstukken beginnen weer met twee pagina's in grijstinten en ook dit boek leest als een trein.

ISBN 9789463967716 |hardcover | 280 pagina's | Uitgeverij HamleyBooks | februari 2021
Leeftijd vanaf 13 jaar

© Marjo, 14 maart 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Prinses Liflaf 1
Heksenliefde
Manjula Goedhart


Ondanks dat veel mensen het leven van een prinses wel zien zitten is prinses Liflap is op zijn zachts gezegd helemaal niet blij met haar leven. Ze is nu vijftien en moet nu weer in haar keurige kleren haar verjaardag vieren. "Er kwamen alleen hoogwaardigheidsbekleders en andere belangrijke gasten. [...] Het feest was helemaal niet voor haar bedoeld, het was een feest voor haar ouders." Nog erger is dat Hubert van Grootzegge ook komt, een ideale huwelijkspartner volgens haar moeder...
Prinses Liflaf, griezelt ervan, ze wil gewoon met haar vriendinnen in lekkere punkkleding feest vieren!


Manon, die in de keuken werkt, snapt Liflafs gevoel helemaal en moedigt haar aan die punkkleren aan te trekken om haar ouders en iedereen te laten zien wie ze écht is! En dat doet prinses Liflap. Ze ziet er helemaal super uit. Maar dan ziet ze door het raam dat er ook fotografen onder de bezoekers zitten. Liflaf is in paniek! Niet de hele wereld hoeft haar als punkster te zien. Maar er is geen tijd meer om zich om te kleden. Manon helpt haar vluchten en daar fietst Liflaf dan, richting dorp, waar ze een nachtje in de herberg zal blijven slapen. Maar ze raakt haar fiets én de weg kwijt...


Ze is in het bos belandt en wat ze daar allemaal beleeft is ongelofelijk.
Als eerste ziet ze Gril, een enge vrouw met een vleermuis hangend aan haar hoed. Later ontmoet ze Josefien, de stadsheks, die op zoek is naar het Pension van Oma Zorg, die ook in het bos woont. Liflaf hoort nu ook dat ze in het Bos van Zorg beland is. Josefien is op zoek naar de liefde, naar een man.
Maar dat is niet de enige die Liflaf ontmoet. Ze maakt ook kennis met Aardman Grol en zijn egel Lispel. Grol belooft Liflaf dat hij haar zal beschermen tegen Grill, want volgens Grol is Liflaf een bedenksel, een geest, een spook! En dat is precies wat Gril zoekt.
Het moet niet gekker worden, vindt Liflaf.


Liflaf ontmoet uiteindelijk ook Oma Zorg en die blijkt écht te willen zorgen. Maar ondertussen is Liflafs leven zo ingewikkeld geworden, zeker door de komst van de beeldschone Waterman Golf, dat Oma en Grol hun handen vol hebben om alles in goede banen te leiden. En die akelige Gril is er ook nog.

Het is een wervelend verhaal, waarbij steeds de vraag overheerst, wie is er echt en wie is een verzinsel? Oma? Golf? Gril? of toch Liflaf zelf?
En waarom is Golf zo van slag door één kus? Wat is hem overkomen?
Wat voor rol speelt lakei Jakob eigenlijk? Hoort hij bij Grol of zorgt hij echt voor Liflaf?

Je leest het verhaal in één klap uit, want je wilt weten hoe het zit, wie is wie en wat gebeurt er uiteindelijk met ze.
Echt een heerlijk, fantasievol verhaal.


ISBN 9789402177244 | Paperback met zwart-wit illustraties | 114 pagina's | Uitgeverij Brave New Books | december 2020
Leeftijd 13+

© Dettie, 3 maart 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Hele verhalen voor een halve soldaat
Benny Lindelauf


Een land in oorlog. Zes broers die hun leven leiden zonder ouders. En zes maal een brief van het Ministerie van Oorlog, van steeds ongeveer deze strekking.


‘Dat het hun ONTZETTEND speet.
Dat NIEMAND een oorlog zou mogen worden in gestuurd.
Dat het misdadig was.
Dat ze er zelf ook ’s nachts SLECHT van sliepen.
Maar dat er ook GOED nieuws was.
Oorlogen veranderen namelijk
ALTIJD weer in VREDES!!!
En vaan VEEL SNELLER dan gedacht.
Maar dat oorlogen dat niet vanzelf deden.
Veranderen in vredes.
Helaas.’


Of de betreffende broer zich naar wachtpost 7787 wil begeven en vooral niet wil vergeten een gift mee te nemen.
Oudste broer gaat zonder protest. Tweede Oudstebroer trekt zonder te morren zijn laarzen aan. Derde Oudstebroer en Vierde Oudstebroer volgen. En na Vijfde Oudstebroer is Jongstebroer aan de beurt.
Als hij bij de wachtpost aankomt wordt hem net als de anderen gevraagd om een gift. Maar geen van de broers had een gift, geen fysieke gift tenminste. Maar de gave om een verhaal te vertellen hebben ze wel, en in ruil voor het verhaal mogen ze dan door. De oorlog in.
De vijf broers vertellen hun verhaal onder een voorwaarde, die ze in het oor van de wacht fluisteren.
Jongstebroer zal ontdekken wat die voorwaarde was, als hij op zijn beurt aankomt. Wat zal zijn gift zijn?


Het boek is een raamvertelling. De verhalen over een behekst meer, over een poppenspeler die over lijken gaat om succes te hebben en over een jongeman die zo mooi is dat de mannen uit zijn dorp hem van pure jaloezie het liefst een kopje kleiner maken vormen de hoofdmoot.


‘Er zijn mensen met paleizen,’ riep ze. ‘En met zoveel geld dat ze erin kunnen baden. En wat hebben wij? Niks!’
Niksnut III had haar een moment peinzend aangekeken.
‘Wij hebben lege borden’, zei hij toen, alsof dat het mooiste was dat bestond. En hij legde uit dat koningen en keizers zo rijk konden zijn als ze waren, maar dat wat op hun bord lag, lag op hun bord. Hadden ze fazant, dan hadden ze fazant. Aten ze varkenspootjes, dan lagen er varkenspootjes.
‘Maar op een leeg bord kan nog van alles komen te liggen!’


‘Er zit maar één ding op,’ zei de dorpsoudste. ‘De zoon van de pottenbakker moet trouwen. Nadat hij is getrouwd, zullen onze vrouwen, dochters en sommige van onze zonen vanzelf weer bij zinnen komen.’


Wie Lindelauf kent verwacht ook nu een pareltje, en wordt dan ook niet teleurgesteld: prachtige zinnen, rake typeringen, het is een feest om te lezen. De verhalen zijn sprookjesachtig, je kan ze lezen als gewoon ‘een verhaal’, maar zoals echte sprookjes dat hebben, zit er ook hier een grimmige kant aan, en ze hebben een diepere laag voor wie die wil ontdekken.
Dan zijn er nog de tekeningen, pagina vullend, van Ludwig Volbeda, die perfect passen bij het verhaal.


ISBN 9789021414713 | hardcover |288 pagina's | Uitgeverij Querido| oktober 2020
Illustraties van Ludwig Volbeda | Leeftijd vanaf 13 jaar

© Marjo, 18 januari 2021

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De E van Eva
Ria Lazoe


‘Soms is vergeten zoiets onmogelijks, dat het je als een zware deken bedekt. Soms is vergeten een zegen, als het over verschrikkelijke dingen gaat. Soms is vergeten een ramp, als je vergeet wat je nooit wilt vergeten!’


1945: Eva is een Joods meisje dat met haar moeder ondergedoken zit in de oorlog. Haar vader, broer en zus zijn op een ander adres. Als zij en haar moeder op een dag gevonden worden door een NSB'er – en ze kent de man! – weten ze hem om te kopen met sieraden. De man wil ook het kettinkje dat haar moeder om haar hals heeft, met een medaillon, hij rukt het van haar nek en verdwijnt. Al vindt haar moeder het vreselijk dat ze het medaillon niet meer heeft omdat ze daar de enig overgebleven foto van haar overleden zoontje in bewaarde, ze zijn wel gered.
Maar verder zijn ze alles kwijt, en Eva’s vader en broer blijken overleden te zijn in een kamp. De zus is wel terug, maar ze is er slecht aan toe. Na de oorlog gaat Eva op zoek naar de man die hen niet verraden heeft.


1946: Ziska, zestien jaar oud, is de dochter van NSB'ers. Haar vader zit in een strafkamp, haar moeder is opgenomen in een sanatorium. Ziska heeft een vriendje, maar op de dag dat haar vader haar een geheim vertelt leert ze een andere jongen kennen die ze wel heel erg leuk vindt.
Het is een dilemma: wie moet ze kiezen, en hoe maakt ze dat de verliezer duidelijk? Maar de keuzes die samenhangen met het geheim van haar vader zijn veel moeilijker. Het heeft te maken met een knikkerzak waar een E op geborduurd is.


Loes is de vriendin van Ziska. Zij is een onecht kind en ze wil weten wie haar vader is. Haar moeder wil het niet vertellen, ze wil eigenlijk niets te maken hebben met Loes, want ze heeft intussen een nieuwe man en samen hebben ze een kind.


Over het verleden van Loes is eerder geschreven in de boeken 'Het pistool' en 'Er mag zoveel niet', waar Ziska en Eva ook een rol hadden. De E van Eva is een los te lezen vervolg. In de drie boeken komen thema’s aan de orde die te maken hebben met de oorlog, zoals wat een NSB'er is en wat het betekent als je een kind van een NSB'er bent. Ook is er de vraag hoe groot je schuld is als je de vijand doodt.
Daarmee hangen de algemenere thema’s zoals vriendschap en verraad samen. Verliefdheid speelt eveneens een grote rol en de zoektocht naar identiteit.
De afbeelding van de omslag wordt duidelijk uit het verhaal, en duidt de samenhang met de andere boeken aan.
Al met al is dit een prima verhaal voor jongeren.


Ria Lazoe ( Almelo, 1945) had eerst een kantoorbaan, maar bedacht dat onderwijzeres leuker zou zijn. Dus stond ze na de Pabo meerdere jaren voor de klas. Intussen schreef ze boeken voor kinderen.

ISBN  9789044838886 | Hardcover | 223 pagina's | Uitgeverij Clavis | juli 2020
Leeftijd vanaf 14 jaar

© Marjo, 3 oktober 2020

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER