Schrijfster Brigitte Bosman op dit forum!!

Vanaf maandag 11 december hebben jullie de mogelijkheid vragen te stellen aan de jeugd- en kinderboekschrijfster Brigitte Bosman!

Op Leestafel kunnen jullie zien welke boeken zij geschreven heeft, klik op deze link www.leestafel.info/kinderboeken/productssimple.html

Brigitte Bosman werd op zondag 1 augustus 1965 geboren. Ze groeide op in een gezin waar heel veel mocht en heel veel kon. Er was een spookhuis op zolder en een bibliotheek met stripboeken.

Als kind droomde Brigitte er al van om schrijfster te worden. Later raakte het schrijven in de vergetelheid. Tot ze een cursus ‘korte verhalen schrijven’ ging volgen en daarna een schrijfopleiding volgde in Amsterdam. Ze debuteerde bij Clavis met het leesboek: De liedmaker.

Minstens vijf dagen van de week zit Brigitte achter haar computer. Het schrijven is niet meer te stoppen. Dit jaar kwam haar vijfde boek uit: Met je billen in de brandnetels, een boek waar ze zelf geen genoeg van kan krijgen.

Brigitte woont nu in Waddinxveen en is moeder van Evan en Alana. Ook wonen er veel dieren in en rond hun huis, zoals Bart de hond, Whiskey de cavia, Joep het konijn, een heleboel vissen en vier kippen.

De boeken van Brigitte hebben Marjo en ik gelezen, wat mij opviel is de variëteit aan onderwerpen en ook de aparte opmaak.

Ik kijk erg uit naar maandag, ik wens jullie ook veel plezier met het vraaggesprek/interview.

Bernadet

Dag Brigitte, welkom op dit forum.

Mijn eerste vraag.

Als kind droomde je er al van om schrijfster te worden.

Toch heeft het een hele tijd geduurd voordat je je eerste boek uitgaf.

Wat maakt dat je denkt NU stuur ik mijn verhaal naar een uitgever?

Is dat op aanraden van familie, of iets wat je zelf besloot?

Dus mijn vraag is... Wat deed je de stap nemen?

Groet

Bernadet

Beste Bernadet,

Leuk om bij jullie op het forum te mogen zijn! Allereerst wil ik jullie laten weten dat ik dit een hele eer vind.

Als antwoord op je vraag:

Op de middelbare school dacht ik dat je, om te leren schrijven, alleen naar de opleiding journalistiek kon en dat je daarmee bij een krant kon werken. Dat wilde ik niet. Dus ging ik iets anders doen: een opleiding in het jeugdwelzijnswerk om met kinderen te werken. Ik vond zoveel leuk!

Het schrijven raakte toen een beetje op de achtergrond, in de vergetelheid. Tot ik rust en ruimte in mijn leven kreeg om weer iets voor mezelf te gaan doen. Op dat moment stak de wens om te schrijven weer de kop op.

Nadat ik mijn schrijfopleiding had afgerond, zat ik met een versgeboren kind op de bank, toen de telefoon ging en een uitgever mij vroeg om een verhaal te maken. Zo rolde ik de uitgeverswereld in. Ik ben dus gewoon gevraagd!

Groetjes,

Brigitte

Dat is een luxe, een uitgever die je vraagt!

Ik heb je eerste boek De liedmaker gelezen.

Wat me opviel is dat je vooral gebruik maakte van de bouw van de kikker. Salomee hield zich vast aan de oogranden, de ogen die alle kanten opgaan, de roltong waarmee hij de vlieg pakt, de gebobbelde rug, de lange poten waardoor hij grote sprongen kon maken. Eigenlijk meer dan de eigenschappen van de muis Salomee, (knagen, klein enz).

Sprak de kikker meer tot je verbeelding dan de muis?

Bernadet

Ik denk dat dit vooral kwam omdat een kikker veel eigenschappen heeft die leuk zijn om te gebruiken in een verhaal. Tuurlijk is een muisje lief, daardoor wordt het ook snel een favouriete hoofdpersoon voor kinderen, net als een hond, poes paard of konijn. De kikker gaf voor mijn gevoel het verhaal van de Liedmaker juist dat extraatje. Zijn lichamelijke eigenschappen staan net zo lijnrecht tegenover die van de muis als hun hele instelling en levenshouding. Die contrasten vind ik leuk, daar kun je in zo'n verhaal mooi mee spelen. De kikker roept dan een reactie op van 'hè, gatsie' en de muis eerder van 'ach, kijk nou'. Een mooi voorbeeld daarvan vind ik het verdwijnen van haar staartje.

Brigitte