Madame Bovary
Gustave Flaubert
De boerendochter Emma Rouault verslond in haar jeugd, die zij doorbracht in het klooster, alle mogelijke romannetjes. Als zij trouwt met de arts Charles Bovary, een goeiige en wat sullige man, denkt ze dat ze een leven vol geluk, passie en avontuur tegemoet gaat. Al snel blijkt dat het echte leven in niets lijkt op de wereld die Emma kent uit haar boeken. Ze vindt haar leven maar saai en gaat zich steeds meer ergeren aan de saaiheid en bekrompenheid van haar echtgenoot. Als Emma wordt uitgenodigd voor een bal op een kasteel, droomt ze opnieuw van een leven vol luxe en spanning. Het bal is echter slechts een tijdelijke onderbreking van de dagelijkse sleur en de terugkeer naar de saaie werkelijkheid valt Emma bijzonder zwaar.
Omdat Charles ook wel ziet dat zijn vrouw niet gelukkig is, besluit hij naar de wat grotere plaats Yonville te verhuizen, opdat Emma wat meer afleiding krijgt. Na een korte opleving zakt Emma echter weer terug in haar depressie. Ook in Yonville beantwoordt de werkelijkheid niet aan Emma’s idealen. Het leven is er eentonig en de inwoners van het dorp zijn allemaal ontzettend bekrompen en burgerlijk.
Om de verveling te verdrijven, gaat Emma met geld strooien en stort ze zich in de liefde. Ze heeft twee minnaars: Rodolphe Boulanger en Léon Dupuis.
Door haar financiële uitspattingen raakt Emma diep in de schulden. De schuldeiser dreigt haar meubels in beslag te nemen. Als Emma voor financiële steun bij haar minnaars aanklopt geven die nul op het rekest. Wanhopig neemt Emma arsenicum in en sterft na een lange doodsstrijd. De volledig geruïneerde en ontredderde Charles blijft naïef in de onschuld van Emma blijft geloven en sterft niet lang na haar.
Meer over Madame Bovary en Gustave Flaubert, klik hier
www.digischool.nl/ckv1/ckvdol/lit/madamebovary.htm
Ja ik heb het gelezen en om eerlijk te zijn vond ik madame een draak van een mens. Een verwende tante, waar niets goed genoeg voor was.
Ik dacht toen aldoor mens máák er wat van, maar dat deed ze niet.
Ik zal nu wel tegen veel schenen schoppen maar ik vond het een zeur-boek.
De stijl zal wel mooi geweest zijn maar dat weet ik niet meer.
Bernadet
P.S. je moet eigenlijk Lizzy bedanken die heeft een hele mooie lijst met beroemde personages gestuurd. Er komt vast nog veel vaker een 'O, ja!'