James Cañón - Het dorp van de weduwen

Het verhaal gaat over het Colombiaanse dorpje Mariquita waar op een dag alle mannen door de guerrilla’s worden geronseld om deel te nemen aan de revolutie. Alle mannen behalve de pastoor, een jongen die als meisje wordt verkleed en een paar hele jonge jongetjes.

Lees het verslag, klik hier www.leestafel.info/james-canon

Rode Ruiter

*Zucht* Als ik dit verslag lees denk ik weer... dát wil ik wel lezen!

Dettie

Mooi verslag! Heb de titel genoteerd!

Kim

Ik heb "Het dorp van de weduwen" uitgelezen de afgelopen dagen ,en ik was onder de indruk.

Het is een echt Zuid Amerikaans boek, en de schrijver flirt, al was het alleen maar door de beginzin (De dag waarop de mannen verdwenen, begon als een gewone zondag in Mariquita, de hanen vergaten de dag aan te kondigen, de koster versliep zich, de kerkklokken riepen de gelovigen niet op voor de vroegmis, en net als alle zondagen van de afgelopen tien jaar, kwam er maar één persoon opdagen voor de mis van zes uur, dona Victoria viuda de Morales, de weduwe Morales) erg met Garcia Marquez.

Ook al doordat in het boek tot twee keer toe de journalist die interviewt “Honderd jaar eenzaamheid” met zich meedraagt.

Dat is een hoge inzet, waar je enorm op kunt afknappen, maar dat gebeurde mij in dit boek helemaal niet. Ik heb zelden een boek gelezen wat én vermakelijk is én heftig en schokkend, zonder dat het elkaar bijt, het versterkt elkaar eerder.

In een dorp worden alle mannen , althans bijna alle mannen, weggevoerd worden door guerrilla strijders waarna er alleen vrouwen overblijven. Die proberen te overleven met aan het hoofd van hun gemeenschap een vrouwelijke magistraat, maar dat lukt niet echt, tot ze met vallen en opstaan een vorm van samenleven vinden die wel werkt, met vrouwelijke tijd, bijvoorbeeld en heel veel collectief van samen wonen en werken. Dilemma’s zijn daarbij onder andere de dreigende uitsterving zonder nageslacht, waarbij zelfs de pastoor( een van de weinig over gebleven mannen) ingeschakeld wordt.

Ieder hoofdstuk sluit met een interview met een verzetsstrijder of een soldaat van het volksleger ,waardoor het boek een bepaalde zwaarte krijgt en een goed beeld geeft van de, vrij recente geschiedenis in een land als Colombia, war de vrijheidsstrijd allang ontaard is in een grote corrupte strijd van alles tegen iedereen en waar ze alle revoluties al hebben zien voorbij komen.

En los van de vermakelijkheid en de gruwel was er ook nog een hoofdstuk wat met zowaar ontroerde, en dat heb ik niet zo heel snel bij een boek, namelijk het hoofdstuk over de andere weduwe, een man deze keer, wiens geliefde terug komt om te sterven.

Kortom, een aanrader voor degene die van Zuid Amerikaanse literatuur houden.

Groetjes

Willeke

Ja schitterend boek! Ik heb het ook gelezen en verzaakt om een verslag te maken.

Die beginzin trekt je meteen het verhaal in. Ook die meisjes die op hun eigen manier geld verdienen vond ik mooi beschreven...

En hoe de vrouwen veranderen zonder hun man.

Heel knap boek.

Dettie

Ik vond ook dat er zo knap beschreven werd wat zo lang strijd en wéér een revolutie doet met een land en een dorp..

In het begin is er een scene waarop met veel toeters en bellen er een guerillagroep het dorp binnen trekt, en een oudere vrouw die ze aan ziet komen neemt er nauwelijks notitie van en gaat door waar ze mee bezig is...ze heeft al zóveel van die groepen die vrijheid hoop en verandering beloven binnen zien trekken, ze heeft alles al zo vaak voorbij zien komen, ze verblikt of verbloost er niet van.

Enig kritiekpuntje vond ik dat het wel heel happy eindigd allemaal,

alles komt goed en een nieuwe maatschappij is gesticht.

Ik weet ook niet zo goed hoe het anders had moeten eindigen, maar het lijkt een beetje in tegenspraak met de rest van het boek waar juist het evenwicht tussen die idealogie , de lichte spot en vermakelijkheid waarop het wordt beschreven én de rauwe werkelijkheid zo knap is.

Groetjes

Wil