W Elsschot-Villa des roses (1913) samenleesboek juni 2007

De eerste keer dat ik het boek las, moet in zo zeventien jaar geweest zijn. Het maakte het onderwerp uit van de jaarlijkse schoolse boekbespreking (die ik jammer genoeg niet meer in mijn bezit heb).

Laten wij er maar dadelijk invliegen met de opdracht voor het boek.

Misschien is deze niet in elke uitgave afgedrukt, dus ik citeer hier even :

In dankbare opdracht aan Mej. Anna Christina van der Tak mijn trouwe vriendin

Het idee voor Villa des Roses kwam van deze dame, die door Elsschot vlak voor zijn dood geportretteerd werd als een 'vervroegd gepensioneerde schooljuffrouw, die haar werk niet kon voortzetten wegens de zenuwen die haar plaagden.'. In hoeverre zij invloed heeft uitgeoefend op de vorm lijkt mij voor ons nu nog moeilijk vast te stellen.

Blijkbaar heeft hij tijdens een aantal gezamelijke wandelingen verteld over zijn ervaringen in een Parijs pension, en vond zij maar, dat hij die eens moest opschrijven.

www.dbnl.org/tekst/_pas002199801_01/_pas002199801_01_0105.htm

Het boek verscheen voor het eerst in het Nederlandse tijdschrift Groot Nederland, dank zij Cyriel Buysse, die er werkzaam was.

Ik vind Villa des Roses ook een mooi boek, hoor. Ik las het bijna veertig jaar geleden voor het eerst, in de beginjaren van de middelbare school. Toen vond ik het ook al prachtig. Leuk om te merken dat dat overeind gebleven is. Dan is iets toch zeker een goed boek!

A.

Ik heb Villa des Roses altijd al een heel goed boek gevonden, o.a. door het "koele", of "droge" taalgebruik. Dit wordt al onmiddellijk duidelijk in het eerste hoofdstuk, waarbij de eigenaars van het pension, de heer en mevrouw Brulot, beschreven worden, alsmede het pension zelf. De schrijfstijl van Elsschot geeft aan het geheel een satirisch karakter vind ik.

Ik begin me af te vragen of ik het boek niet ooit in een ver verleden al gelezen heb. Tijdens het lezen kwam het me op de een of andere manier al bekend voor. Maar er zullen ongetwijfeld nog boeken zijn over zoiets...... Misschien kom ik er nog op.

Er was ook ergens een achterkamertje voor de meiden. Die beschrijving van het eten geven aan bedelaars aan het raam....Ik blijf twijfelen.....

Inge

Om even op jouw idee verder te borduren, Inge, ik moest even denken aan Baas Gansendonck van Hendrik Conscience, maar het kan zijn dat dit meer beïnvloed is door wat hiervan in Suske en Wiske gemaakt werd.[/i]

Ik las het nog nooit. Ben er in begonnen en een twintigtal bladzijden ver.

Inderdaad boeiend.

Tiba.