Tijs Goldschmidt - Een olifant in de Schwebebahn (Samenlees'boek' mei 2007)

Een olifant in de Schwebebahn

Tijs Goldschmidt

In de trein was het zo druk dat ik aan lezen niet toekwam. Ik las dezelfde zin ten minste zeven maal: ‘... Schlemmers triadisch ballet is eigenlijk een anti-dans, een constructivisme van de dans, zoals alleen door een schilder en beeldhouwer bedacht kon worden. Immers niet meer het menselijk lichaam en zijn bewegingen waren uitgangspunt en dragende kracht van expressie, maar bepaalde figuurlijke vindingen ...’ Ik had me voorgenomen het Bauhausboek waaruit deze zin afkomstig was uit te lezen, maar daarvan kwam niets terecht. Kaartjes laten zien, koffie.

Verder te lezen via www.dbnl.org/tekst/gold002olif01_01/gold002olif01_01_0001.htm

Dettie

Enkele gedachten na een eerste lezing van “Een olifant in de Schwebebahn” van Tijs Goldschmidt

Algemeen

Ik weet niet juist wat ik van dit stukje moet denken. Ik heb wel enkele keren moeten glimlachen (lichtjes) bij sommige beschreven situaties, maar wat de clou nu juist is?? Het absurde feit dat het huis eigenlijk nog maar half recht stond terwijl de eigenaar wel een uitvinder/designer was?

Ik vind het stuk op zich wel goed geschreven, het leest vlot en aangenaam.

Het feit dat het bovenverdiep er niet meer is, wordt zo terloops gemeld zonder daar echt op verder in te gaan, wat dat feit voor mij juist wel wat beklemmend maakte.

Titel

De titel zegt me niets. Ik hou niet zo van vreemde titels en knap er eerder op af. De titel doet me ook eerder denken aan een kinderboek, maar dat is het dus duidelijk niet.

Auteur

De man is blijkbaar een (evolutie)bioloog. Er wordt in de tekst wel gerefereerd naar evolutie , maar dan naar evolutie van kunst/gebruiksvoorwerpen (dit is misschien wel eens leuk ander perspectief, maar mij spreekt het niet echt aan).

Evolutiebiologie (in de natuur) spreekt me dan wel weer enorm aan, en misschien dat ik wel eens een boekje van de auteur daarover mee naar huis neem uit de bib.

Ik ben verder benieuwd waarom Marjo juist voor dit stukje tekst koos en/of voor deze auteur.

En natuurlijk ben ik ook benieuwd wat de andere leestafelleden van dit stukje vinden.

Groetjes, kim

Waarom ik het gekozen heb? Ik heb ooit een boek van Goldschmidt gelezen, en dat beviel me wel. De man kan heel vlot schrijven over informatieve zaken.

Ook heb ik hem ooit gezien in een VPRO-programma, en ik vond hem sympathiek.

Maar het kwam eigenlijk doordat we het erover hadden (in de chat) dat het soms zo moeilijk is om iets te nomineren en - ik zal maar bekennen- ik zit tijdens dat chatten ook altijd wat te surfen en had heel toevallig net iets over Goldschmidt openstaan..Zodoende..

Ik had bij het lezen wat vragen opgeschreven, ook over de titel inderdaad..wat moet je met die titel..moet je het zien als een vergelijking: een olifant op een rare plaats als de zweefbaan is gelijk aan de architekt in dat kapotte huis? Zou zomaar kunnen..

Maar misschien zijn er andere idee-en?

Ik weet niets van die Mart Stam, wilde hem nog opzoeken. Wat voor mij een extra dimensie geeft is dat ik die stoel pas nog tegengekomen ben bij de schrijver van het boek "Holle haven", zie link..

Soms is dat zo toevallig, hoe je overeenkomsten kunt tegenkomen in heel verschillende geschriften... Maar: kent Goldschmidt het boek van Zadelhoff? Hoe komen ze -ieder afzonderlijk- aan dat onderwerp?

Dat zou ik willen weten.. en ik wil het boek van Zadelhoff lezen.

www.parool.nl/boeken/recensies/112803-zadelhoff.html

Had de tekst al een eerste keer snel doorgenomen op de trein (drie bladzijden !!!). De titel op zich klinkt inderdaad al wat vreemd. Maar buiten een terloopse opmerking voor het bezoek aan de architekt wordt er eigenlijk helemaal niets meer over verteld (wat wel dik in de verf wordt gezet in de laatste vraag). Dus ik stel me wel de vraag wat nu eigenlijk de functie van die olifant in het geheel is.

Ik moet eerlijk bekenen dat ik eerder nieuwsgierig geworden ben naar die olifant en die reis...... En hoe het afliep met de olifant.... Net als het eind in dat stukje. De rest sprak me ondanks zo nu en dan een glimlach helemaal niet aan. Wat kan me het verschil tussen stoelen van die ontwerper en een ander ontwerper schelen.....

Toen viel het me plotseling op dat de schrijver er ook ergens zo over dacht...... Hij voelt zich verveeld met het boek dat hij moet lezen, verveeld met de opmerkingen van de ontwerper, verveelt met zijn reisgenoot......

Misschien wilde de schrijver een afspiegeling van de lezer weergeven?????

Jaja, ik weet het ver gedacht. Maar vanuit dat standpunt is het gewoon een interessantere tekst :lol:

Inge

Wat bedoel je met 'de schrijver wil een afspiegeling van de lezer weergeven'??

De titel: als je zo'n artikel geschreven hebt en je moet een titel bedenken dan is het wel leuk natuurlijk om die olifant er uit te pikken..het trekt duidelijk lezers.. dat die zich dan misschien bekocht voelen als het artikel uit is, ach, jammer..maar dan hebben ze toch die drie pagina's gelezen!

Zou Goldschmidt zo niet gedacht kunnen hebben?