Marjolijn Hof - Een kleine kans (10+)

De winnaar van de Gouden Uil is gekend. En het is -meer dan terecht naar mijn mening - Marjolijn Hof met 'Een kleine kans', een boek voor 10+. Hieronder vind je mijn recensie van het boek.

Mijn vader ging op weg naar een oorlog. Zijn tas was al gepakt, hij hoefde alleen nog maar gedag te zeggen.

Hij ging wel vaker naar een oorlog. Ieder jaar minstens één keer. Eigenlijk ga je de verkeerde kant op als je naar een oorlog gaat. Je moet er juist zo ver mogelijk vandaan blijven. Maar mijn vader was een dokter en in een oorlog hebben ze dokters nodig. Mijn vader vond het prettig om nodig te zijn.

Zo begint het verhaal dat Kiek vertelt over haar vader. En over zichzelf. Want ze heeft zo een raar gevoel over het vertrek van haar vader dat ze zich van alles begint in te beelden. Misschien gaat mijn vader wel dood, denkt ze. Maar haar moeder stelt haar gerust. Er zijn veel meer kinderen mét een vader dan kinderen zonder vader...

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/marjolein-hof

stefan

Je verslag staat op de site stefan

Leuk gelijk een recensie van de prijswinnaar.

Dettie

En ik vraag me dan altijd af: is dit een boek dat de jeugd ook echt gaat lezen?

Marjo schreef : En ik vraag me dan altijd af: is dit een boek dat de jeugd ook echt gaat lezen?

Daar kan ik eenvoudig dit op zeggen: Goede boeken lezen is iets dat je moet leren. Ik vergelijk het altijd met de eerste praline die ik als kind at. Die vond ik ook niet lekker. De smaak was te gecompliceerd. Maar ik heb dat ondertussen leren eten en nu vind ik ze heel lekker.

En net als bij andere dingen die je moet leren is een beetje begeleiding vaak onmisbaar.

En wat 'Een kleine kans' betreft, dat is toch wel een vrij toegankelijk boek, hoor. Ik denk dat er toch wel een groot publiek voor is.

ach gut, ik vind pralines nog steeds niet lekker. Wat zegt dat nou?

Ik ga het boek gewoon eens lezen, dan weet ik meer.

Marjo schreef : ach gut, ik vind pralines nog steeds niet lekker. Wat zegt dat nou?

Ik ga het boek gewoon eens lezen, dan weet ik meer.

En net zoals jij misschien nooit graag pralines zult eten, zijn er ook kinderen die de ietwat literaire jeugdboeken nooit graag zullen lezen. Dat kan.

Maar vanuit mijn eigen ervaring in de klas heb ik ondervonden dat je - als je hen 'leert' goede boeken te lezen - voor een aantal kinderen een nieuwe wereld opent. En als niemand ooit dat poortje voor hen zou openmaken, zouden ze daar nooit toe gekomen zijn. Het lukt natuurlijk niet bij iedereen, maar het lukt zeker voor een aantal onder hen. En net daarom vind ik het ook ontzettend belangrijk.

En ja, het boek eerst zelf eens lezen lijkt me nu ook de beste optie vooraleer we de discussie verderzetten.