Christiaan Weijts: art. 258b (debuut)

Als ik de Anton Wachterprijs uit had moeten reiken had ik hem niet aan de heer Weijts gegeven..

www.leestafel.info/christiaan-weijts

Nou...Ik ben het boek nog steeds aan het lezen.

Toegegeven met veel hiaten en stops, maar...

wie weet, misschien komt er nog wel een tweede verslag!

groetjes, irene

Ik kwam er niet door. Eigenlijk net wat marjo zegt. Het was een en als seks wat de klok sloeg. Nu is dat niet erg maar het ligt er wel aan op de manier waarop het verteld wordt. En hier was het me net teveel allemaal. Ik vond het niet spannend of boeiend wat het wel kan zijn als het goed verteld wordt.

Misschien ook omdat ik de muziek niet goed kon plaatsen, ik weet heel weinig van klassieke muziek.

Volgens de volkskrant is de muziek prachtig verweven in het verhaal. Dat onging mij dus en ik heb ook halverwege het boek dichtgeslagen.

Dettie

Die muziek zegt mij ook niets, maar dat maakte op zich niet zoveel uit denk ik. Het was inwisselbaar, ik bedoel het had ook iets anders kunnen zijn dan muziek.

Wekenlang gedaan over de eerste honderd bladzijden van het boek. Het is moeilijk om grip te krijgen op de verhaallijn, maar als je daar eenmaal doorheen bent, dender je in een keer het boek uit.

Weijts schrijft met een wonderbaarlijke souplesse en precisie. Jammer vond ik dat hij soms te veel doordraaft op bepaalde situaties en zijn meningen daarover komen dan wat te "betweterig"over.

Al met al een prachtige gecomponeerde, psychologische roman gelezen, waarvan ik blij ben dat deze op mijn weg kwam.

groetjes, irene

Het einde vond je ook goed dan?