Raymonde Padmos - Spiegel van mijn geheugen

Een vrouw, bijna 100 jaar, maar vastbesloten dat niet te worden omdat ze al haar geliefden al achter zich gelaten heeft, vertelt het verhaal van haar leven.

Lees verder www.leestafel.info/raymonde-padmos

Marjo

Ja Marjo, zoals je vroeg in je mail, ik had er ook een verslag van gemaakt, maar.... dat was nog bij de literatuur-leeskring!

Hier is mijn verslag:

www.leestafel.info/raymonde-padmos

Meegenomen bij de Slegte als hebbedingetje maar ik ben blij dat ik het gelezen heb.

6 maart 2004

Jouw verslag is heel anders dan het mijne, grappig vind ik dat.

Als je ze naast elkaar legt, heb ik het duidelijk meer als een liefdesverhaal opgevat dan jij. Jij zag het meer als een verslag van het verleden!? Een net iets andere insteek.

Heel mooi om lezen, die twee verslagen. Het boek lijkt me ook de moeite waard.

Groetjes. Tiba.

P.S. Euh Marjo, ben jij nu de meest romantische?

Ja Tiba het is echt een mooi boek.

Nee ik zag het niet echt als een liefdesverhaal, hoewel die fotograaf de liefde van haar leven is. Ik zag meer die vrouw zelf , ze deed véél, en wat ik zo goed vond is dat ze zich nergens wat van aantrok, wat zij dacht dat goed was dat deed ze. Ze was zo nuchter maar toch ook een goed mens. En ja ze was geen standaardmoeder maar toch was ze daarin ook heel eerlijk.

Ik vind het moeilijk te zeggen wat ik van het boek vond, ik vond het enorm mooi en goed. Heb het nu voor de 4e en laatste keer besteld en deze houd ik zelf. De voorgaande 3 heb ik weggegeven omdat ik het zo mooi vond en dat wilde delen.

Bernadet

Ik dacht niet dat ik zo romantisch was hoor Tiba. Ik zie de dingen die Bernadet beschrijft ook als duidelijk aanwezig, maar dat was meer de achtergrond van het verhaal voor mij.

Als ik gevraagd werd het boek na te vertellen (zoals ik in feite doe in dat verslag) dat zou ik het verhaal van de liefde verteld hebben.

Maar nu misschien niet meer, of niet alleen.

Dat is het resultaat van samen praten over een boek...