Jonathan Franzen - De correcties

Geniaal boek! Een van de beste boeken die ik gelezen heb.

Het boek gaat over Enid en Alfred, een vreemd oud echtpaar en hun kinderen. Klinkt niet zo interessant, maar omdat de levens van de kinderen (behalve Gary) erg interessant zijn, en hun gedachten levendig en origineel, is het een erg boeiend verhaal.

Ook de compositie houdt de lezer alert en scherp, lange terugblikken. De beschouwende stijl, waarin luchtig en bijna ongemerkt van het ene naar het andere leven overgestapt wordt, en - bovenal - de milde maatschappijkritiek die uit het boek spreekt.

Een humoristisch boek, milde ironie met mededogen voor de hoofdpersonen en voor mensen in het algemeen maken het een prettig en 'wijs' boek.

Er worden heel veel thema's aangestipt, bijvoorbeeld dat mensen steeds 'correcties' proberen aan te brengen bij anderen en zichzelf, terwijl zij niet doorhebben dat het juist de vreemde tekortkomingen en eigenaardigheden zijn die de mens kleur geeft en individueel maakt.

Dat klinkt als een cliché (komt omdat ik het verwoord ) maar het is zo geschreven dat het heel natuurlijk en authentiek overkomt. Niet eens als een boodschap.

Zo zijn er nog veel meer van die thema's, de lezer wordt echter voor de gek gehouden door de schrijver, steeds is er de belofte dat het een groots eindigende maatschappijkritische roman wordt. Maar het boek eindigt niet met de zelfvernietiging van de mens door zijn 'correcties'.

Die correcties komen steeds terug. Het medicijn 'correctall' bijvoorbeeld, waarvan we maar niet te weten komen of het de aanjager is van een luchtbel-windhandel achtige aandelen fraude (zoals worldonline) of het een medicijn is dat een aantal ziekten de wereld uit helpt (als alzheimer) of een grote bedreiging voor de wereld van individuen.

Maar bijvoorbeeld ook het constante herschrijven van het verleden door de hoofdpersonen om het draaglijker te maken.

Ik schrijf er nu te lang na het lezen iets over, dus het verhaal staat me niet meer helder voor ogen.

Wat ik wel weet is dat ik iedereen aanraad om het boek te lezen.

Wie heeft het nog meer gelezen?

(update zie ook www.leestafel.info/jonathan-franzen )

Het boek is vanmiddag besteld. Ik heb het al gelezen, het heeft grote indruk gemaakt. Zo'n familie, dat gun je eigenlijk niemand, en toch iedereen. Ook hier kom ik op terug. Volgens mij heb ik al iets gesdhreven hierover, Bernadet, help!!

gevonden!

klik hier www.leestafel.info/jonathan-franzen

Bernadet

Het verhaal komt weer terug ja, er zit zoveel in het boek dat het moeillijk samen te vatten is, daar ben je goed in geslaagd Lizzy! En dat zonder iets te van de teasers te verklappen. (is ze het wel, is ze het niet , etc.)

Ja, indd de oude man wekt in zijn ouderdom zoveel sympathie op als hij in zijn jongere jaren ergernis en wrok opriep.

Het stuk waarbij Chip voor straf aan de tafel zit, netzo koppig als zijn vader, is erg kenmerkend.

Voor wie het boek niet gelezen heeft zal het misschien klinken als stoffig huiselijk tafereel uit een familieroman, het tegendeel is het geval, die huistafel is een spanningsveld waar heel veel gebeurt. En met zijn rijke taal en alles wat we weten van degenen die aan tafel zitten schets hij op een schitterende wijze wat er gebeurt.

Hij wijst het niet aan, legt het niet uit, maar laat het je voelen.

Het is zo'n verhaal dat snel wegebt, hoewel bepaalde dingen door blijven spelen. Het heeft mij bijvoorbeeld de afgelopen weken vaak doen nadenken over de vraag of persoonlijkheidsveranderende medicijnen wel of niet verboden moeten worden...

Boeken waarin heel veel gebeurt daarvan ebt het verhaal vaak snel weg is me opgevallen.

"rustige" boeken over één of twee onderwerpen blijven veel langer hangen. Bijv. Over het water of De tuin van de Samoerai.

Bernadet