De zeven zussen...

De zeven zussen

De zeven zussen is het best verkochte boek van 2019. Dat maakte de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB) bekend. Van De zeven zussen, het eerste deel in de gelijknamige serie van Lucinda Riley, werden meer dan een miljoen exemplaren verkocht. Ook in 2018 was De zeven zussen het bestverkochte boek van het jaar, een uniek record.

---

Voelt iemand van jullie behoefte om deze boeken te lezen? Ik heb er in mijn omgeving nog niemand over gehoord, alleen wel mijn zus en die is er helemaal weg van.

Ik heb nog nooit boeken van Lucinda Riley gelezen dus kan er ook weinig over zeggen qua schrijfstijl. Maar ik word ondertussen wel benieuwd of het jullie aantrekt. (Mij niet zo namelijk)

Dettie

O, ik heb er in mijn omgeving juist veel mensen over gehoord. Het trekt mij niet aan, al zitten die mensen maar te pushen, dat ik het moet lezen, dat het echt iets voor mij is. Die personen kennende, denk ik juist van niet, maar het zou een prettige verrassing kunnen zijn. Misschien toch maar reserveren bij de bieb?

Ha ja, zo zat ik ook te denken, wie weet is het wel wat en dan loop je het mis!

Maar 622 pagina's, dat is wel heel veel. Het zijn vooral de covers die zo afstoten. Het lijkt zo romannetjesachtig en die heb ik genoeg gelezen.

Toch... als het zo goed verkocht wordt... maar dat werd Harry Potter ook en die hoef ik ook niet (oeioei)

Dettie

Ik neem aan dat de boeken gemakkelijk lezen. Dan heb je die 622 pagina's zó uit! Maar ik verwacht ook dat het te romannetjesachtig is. Nou weet je wat, ik reserveer het eerste deel gewoon. Kan er altijd mee stoppen als het niks is, vol fouten staat of vol zaken die niet kloppen. Dan hoor je het wel. Er zijn wel veel reserveringen, maar de bieb heeft 20 exemplaren, dus dan zal het niet lag duren.

Lucinda Riley schrijft heel prettig, maar het is als Danielle Steel. Voor tussendoor prima. Ik heb begrepen dat ieder boek in een andere stad, ander gebied speelt en dat je ze best los kunt lezen. Bepaalde boeken trekken mij minder dan andere. Als het in Parijs speelt, prima, maar Hong-Kong (ik noem maar iets) een stuk minder.

Maar inderdaad: ze zijn dik, en het is iets voor als het ooit op mijn pad komt. Ik ga er niet zelf achterheen.

Ik heb nog nooit iets van Danielle Steel gelezen. Ik hoopte dat het meer iets in de richting van Liane Moriarty zou zijn.