Maartse kamers
Y.M. Dangre
Voor het eerst van zijn leven is de tachtigjarige Fernand alleen. Zijn vriend Albert ligt in het ziekenhuis en is stervende. De enige persoon tot wie Fernand zich in deze maartse dagen kan richten, is uitgerekend Madeleine, de dochter die zijn relatie met Albert altijd bemoeilijkt heeft. Maartse kamers is een geraffineerd verhaal over ouderdom en schuld, over de universele vraag aan het einde van een mensenleven: heb ik het goede gedaan?
Recensie:
Tweede roman van Dangre, de jonge Vlaamse schrijver (1987) die de Debuutprijs won met ‘Vulkaanvrucht’ (2011). Albert, de 80-jarige vriend van de even oude Fernand, ligt in het ziekenhuis en is stervende. Tevergeefs probeert Fernand zijn vriend weer bij kennis te brengen. Dit is voor hem aanleiding om terug te blikken op hun leven, met name op het voor zijn vriend verzwegen geheim: zijn vroegere onstuimige relatie van twee weken met Céleste, waar een kind uit is voortgekomen, Madeleine. Maar ook Albert koestert een geheim verleden: zijn relaties met vele mannen van de tennisclub. Via flashbacks en wisselend vertelperspectief krijgt de lezer een fraai beeld van het gekissebis tussen de intellectueel Fernand, in de ban van Proust, en de flierefluiter Albert, de levendigste verteller van de twee.
Maar ondanks hun haat en nijd, vaak plastisch beschreven, rijst voor de lezer allengs het beeld op van twee mannen die elkaar oprecht liefhadden én van een man, Fernand, die nog steeds worstelt met z’n misstap, maar met zijndochter wordt herenigd. Normale druk.
L.A.A. Kruse
ISBN 9789023474524 | Paperback | 276 pagina's | De Bezige Bij | september 2012