Jan Siebelink - Knielen op een bed violen

Ik heb het boek gelezen tot blz 265 en verder ga ik niet.

Het verhaal is in mijn ogen een veredelde streekroman.

Ik ben streng katholiek opgegroeid en dit soort boeken heb ik in alle soorten en maten gelezen.

Jongetje groeit op onder het juk van streng gelovige vader en verzet zich ertegen. Hij trouwt met het meisje uit zijn dorp. Later hebben zij een tuinderij en sappelen wat af, ze werken hard maar kunnen net het hoofd boven water houden. Jongetje, inmiddels man, komt onder invloed van zalvende, streng gelovige man, durft niets tegen z'n vrouw te zeggen en leest stiekem stichtelijke boeken, wordt steeds meer beinvloed door zijn 'vrienden'. Vrouw vermoedt dat er iets aan de hand is en zacht en lieflijk probeert zij haar man bij te staan.

Dit soort verhalen ken ik, heb ik veel gelezen, en het draagt niets voor mij bij.

Ik begon het op het laatst vervelend te vinden, weer stiekem in de tuin ontmoetingen, weer stiekem lezen, weer hetzelfde en hetzelfde en hetzelfde.

Zalvende woorden, aanhalingen uit de bijbel, zorgelijke vrouw en moeder, hel en verdoemenis.

Op zich is dat nog niet eens zo erg maar het verhaal zelf is ook niet geweldig. Alles is opgedeeld in kleine hoofdstukjes, er gebeurd iets, hoofdstukje is afgelopen en het verhaal ook, de oorlogsjaren worden maar helemaal overgeslagen. Nee het boek mag dan door de pers de hemel in zijn geprezen (hoe toepasselijk) voor mij kan het boek tussen de streekromans geplaatst worden en dan is dit nog niet eens een goede steekroman.

Bernadet

N.B. Wat me ook irriteert is dat het boek eigenlijk een autobiografie is maar de namen worden wel veranderd. Als je de biografie van Jan Siebelink leest dan vertelt hij over zijn vader en is hij in het boek Ruben. Een goed en lief jongetje.

Oke,

He viel dus behoorlijk tegen.

Had me nogal veel voorgesteld van dit boek.

Ja ik weet het, het is jouw mening,

maar toch.

nog andere mensen die het gelezen hebben hier? (Sprak zij hoopvol )

Groetjes,

Wil

Het staat nog te wachten, Wil, maar na Bernadets verhaal ben ik er bang voor..

Sommige dingen vind ik wel mooi, van Jan Siebelink. Deze heb ik niet gelezen maar "Laatste Schooldag" of "Nachtschade" vond ik heel goed.

Maarten 't Hart heeft ook veel met dit onderwerp. Het afzetten tegen het geloof. Misschien doet hij het op een beter verteerbare manier?

Laatste schooldag vond ik ook een vreselijk boek. Dus misschien ligt de schrijver mij niet.

Ik ben natuurlijk bedolven vroeger onder de christelijke boeken. Heb daar ook een fikse antipathie tegen gekregen. Maar ik had van dit boek niet verwacht dat het zo geschreven zou zijn. Het geloof wordt niet verheerlijkt, integendeel, ook niet echt naar beneden gehaald maar ik vind het verhaal gewoon niet goed, teveel streekroman. Niet dat daar wat op tegen is maar als ik de pers mocht geloven was het een briljant werk en daar ben ik het dus behoorlijk mee oneens.

Bernadet

Wil laat je niet ontmoedigen wie weet vind jij het wel erg mooi en dat weet je pas als je het leest. Wouter bijvoorbeeld vindt het een prachtig boek.

Wil laat je niet ontmoedigen wie weet vind jij het wel erg mooi en dat weet je pas als je het leest.

Is goed...ik laat me niet ontmoedigen,

als ik het gelezen heb zal ik laten weten wat ik er van vind.

kan nog even duren hoor, staat op mijn aanschaf-lijstje

Groetjes,

Wil