Nieuwe boekrecensies

De verloren ring
Kirsty Manning


De schrijfster Kirsty Manning vindt het heerlijk om stukjes geschiedenis tot leven te wekken. Voor haar begint een roman in de gaten van de geschiedenis en ze bouwt haar verhaal op rondom die stukjes in de geschiedenis die we niet weten, zoals ze het zelf omschrijft in haar nawoord van De verloren ring. Als één van de beroemdste geheime juwelenvindplaatsen ter wereld is de Cheapside Hoard dan ook een prachtig decor voor De verloren ring.
Door middel van drie verhaallijnen wordt de lezer meegenomen naar de geschiedenis rondom de Cheapside-juwelen.


Zo is er het verhaal van Aurelia, de dochter van de beste goudsmid en juwelier van Londen, die halverwege de 17e eeuw opgroeit. Haar verhaal is heel aangrijpend en Kirsty weet de emoties van het meisje goed te vangen.
Met het verhaal van Aurelia probeert Kirsty de tot op heden onbeantwoorde vraag waarom ruim 500 juwelen en edelstenen nooit opgeëist zijn te ontrafelen.
Het verhaal van Aurelia wordt afgewisseld met het verhaal van Essie. Tijdens haar leven worden de Cheapside-juwelen opgegraven door een groep werklui.


Opnieuw weet Kirsty de tijd van begin 20e eeuw heel duidelijk te schetsen en daardoor ook een mogelijk antwoord te geven op de vraag wie die werklui waren en wat de opgraving van die juwelen met hen deed.


De bijzondere ring die Essie krijgt waardoor zij haar bestaan als arme arbeidsdochter van Ierse immigranten in Londen kan inwisselen voor een nieuw leven in Amerika, speelt weer een belangrijke rol in de derde verhaallijn.De historica Kate Kirby wordt gevraagd om een artikel te schrijven over de Cheapside-juwelen. Zij ontdekt dat haar overgrootmoeder Essie een rol heeft gespeeld in de ontdekking van de juwelen.


De verloren ring
is een heel boeiend boek waarin thema’s als armoede, verschil in klasse en vrouwenrechten en passant aan bod komen. Blijf scherp tijdens het lezen, want de verhaallijnen wisselen elkaar in een behoorlijk hoog tempo af!


ISBN 978 90 261 5316 7| NUR 302 | Paperback| 294 pagina’s | Uitgeverij De Fontein | juli 2022

© Els ten Voorde, 27 juli 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

Wij zijn vrij
Emily Reekers


Willem, fotograaf van beroep, heeft een relatie met Marion. Zij heeft een dochter van 12 jaar, Claire, wiens vader overleden is. Willem heeft zelf ook een dochter van ongeveer die leeftijd, Alexa. Haar moeder is Jona, die op haar beurt een nieuwe relatie heeft met een Japanner.
Jona en Alexa hebben twee jaar in Japan gewoond, maar komen nu terug. Of dat een goede keus was, dat moet Jona zien te ontdekken. Terug in Nederland heeft ze eigenlijk niets, ze raakt in een depressie.


Alexa, meestal Ellie genoemd, is wel blij dat ze haar vader weer ziet, bij wie ze om de twee weken een weekend is.  Maar ook haar valt het tegen: de relatie met Claire lijkt bekoeld. En ze hadden het ooit zo leuk samen! De basis van de bevreemding lijkt te liggen in het verschil tussen de meisjes. Ze ontwikkelen zich allebei tot jonge vrouw, maar dat gaat bij Claire stukken sneller. Terwijl Alexa haar onschuld en naïviteit nog lang niet kwijt is, heeft Claire te maken met ontluikende seksualiteit. Toch: soms gaat het zo goed. Dan is er ineens weer die klik en hebben ze weer het gevoel dat ze bij elkaar horen.


De kern van het probleem is Willem. Marion moet de kost verdienen, en dat steekt. Hij is zijn inspiratie kwijt, die hij ooit vond bij Marion. De twee tieners die ieder op hun manier aandacht willen maken het hun (stief)vader moeilijk en verstoren ongewild de rust.


Wij zijn vrij. Zeker. Maar vrijheid heeft een prijs.
Onbevangenheid kan zomaar verdwijnen als je opgroeit. Of als je bepaalde verwachtingen hebt die niet in het leven passen dat je op dat moment leidt.


Mooie psychologische roman. De schrijfster is een alwetende verteller die tot op de bodem van de ziel kan kijken. Ze wisselt de personages af, zodat de lezer precies weet hoe het zit, terwijl de personages dat dus niet weten. De stijl is direct door het gebruik van de tegenwoordige tijd en filmisch door de expliciete scenes.


Emily Reekers (1992) is schrijver, scenarist en regisseur. Ze studeerde Scenario aan de Nederlandse Filmacademie. Het mede door haar geschreven scenario Beenlampman ging in première op het Nederlands Filmfestival, net als haar regiedebuut Hannah's Dream.


ISBN 9789048863556 | paperback | 224 pagina’s | Uitgeverij Lebowski | april 2022

© Marjo, 19 juli 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

 

De blonde varaan
en andere bitterzoete verhalen
Carl Stellweg


Vier verhalen vullen dit 178 pagina's tellende boek. Ze variëren in inhoud en lengte maar hebben allemaal bepaalde surrealistische ofwel onwerkelijke trekjes. Zoals het openingsverhaal De gevolgen van de vrede van Versailles. Dat laat je achter met de vraag wat de hoofdpersoon nu wérkelijk gezien heeft.
Dit maakt het verhaal aantrekkelijk en juist door die vraag blijft het verhaal je ook bij.


Maar het is toch vooral de taal die Stellweg gebruikt wat het lezen van zijn verhalen zo aantrekkelijk maakt. Zoals in het eerste verhaal waarin we kennismaken met een lerarenechtpaar, de heer en mevrouw Stuurman,  - Natuurlijk hebben de leerlingen daar gelijk hun variant op bedacht en gaat het stel bij hen als Stuurman en Stuurvrouw door het leven. - De beschrijving van Stuurman is al bijna een verhaal op zich:


"Fascinerend was Stuurmans bril. Een zwaar, zwart, rechthoekig montuur met dikke glazen. Daarachter sidderden zijn ogen in gekooide hysterie. Soms waren die ogen klein en stonden ze moe en treurig, vogeltjes die zo graag wilden wegvliegen, weg van ons pubers."


Je ziet Stuurman onmiddellijk voor je.

Stuurvrouw, net als haar man geeft zij geschiedenis, is een prachtige vrouw die volgens de ik-verteller waardering voor zijn capaciteiten. Ondanks dat hij nooit zijn huiswerk maakt en zijn scriptie in een paar dagen in elkaar flanst, denkt hij dat hij wel een potje kan breken bij haar. En dat is nodig ook, want hij moet een voldoende halen voor haar vak. Maar niets van dat al. "Ga eens aan het werk!" is een van haar opmerkingen.
Maar een paar dagen later ziet hij haar in een situatie waarmee hij haar wel kan chanteren, denkt hij... Maar Stuurvrouw staat echt aan het stuur en de ontknoping is verrassend en doet je glimlachen.


De andere verhalen getiteld Namens het opperwezen, of The Hollow Boys, De kleine mannen en De blonde varraan hebben alle drie hun eigenheid.


In het verhaal Namens het opperwezen blijven we nog even op school. Carl Stellweg vertelt op zijn humoristische, licht weemoedige, manier over zijn muzikale aspiraties.In feite is hij een luisteraar maar ineens ziet hij het licht en vindt dat er een band móet komen. Een band die zijn puberale bespiegelende teksten zingt... die niet erg passen bij de streng gelovige school. 


De kleine mannen
deed me denken aan De avonden van Reve. Een stel bezoekt haar ouders en in het verhaal komt diezelfde eentonigheid, diezelfde vanzelfsprekendheid over het verloop van de dag voor als in Reve's boek. Alleen heeft Carl Stellweg er zijn eigen, laconieke humor doorheen gemixt.
Er is ook een vorm van berusting in te vinden. Het is nu eenmaal zo, soms broedt er een onbestemd verlangen maar alles blijft zoals het is en dat is ook niet erg.


Het titelverhaal vormt een mooi sluitstuk. Ook hier is de ondertoon licht melancholiek maar ook heel hedendaags.
Het gaat heel simpel over een meisje en een jongen. Het meisje is bijzonder, het is een bijzonderheid die niet geaccepteerd wordt door de maatschappij. Hun ontmoeting is fascinerend voor beiden. Duizenden touwen trekken hen naar elkaar toe, maar het zal niet werken. En daarna, zal hij haar nooit meer vergeten.


"Ze pakte zijn hand. En liet weer los. En ging zwemmen.
Hij keek haar na, zoals ze daar zwom, eenzaam, in het omgekeerde uitspansel van de zee. Nou ja, hij hield dus van haar, dat stond wel vast. En de erkenning van dat genadeloze feit vulde hem met verslagenheid. Wie haar liefhad, zou dat altijd blijven doen, dat wist hij honderd procent zeker. Wie het aanbod van haar liefde aannam, veroordeelde zichzelf voorgoed tot nietigheid, tot hulpeloosheid, daarvan was hij, arme ziel, in alle ernst overtuigd.

[...] Voelde zij datzelfde onheil? Kon je angst delen of wierp angst je altijd terug op jezelf?"


Een boek laat je niet los, het is een boek om meerdere keren te lezen om steeds weer nieuwe dingen in de verhalen te ontdekken maar ook om de taal, die vloeit.
Dat zijn de mooiste boeken.


Carl Stellweg werkte jarenlang op de buitenlandredactie van het Algemeen Dagblad. Tegenwoordig is hij freelance vertaler. Mijn beeldschone aandoening is zijn officiële literaire debuut. Stellweg woont en werkt in Rotterdam.


ISBN 97890464505726 | paperback | 178 pagina's | Boek.scout | 20 mei 2022

© Dettie, 13 juli 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De postbezorgster van Parijs
Gebaseerd op een waargebeurd oorlogsverhaal
Meg Waite Clayton


Als in 1939 in Europa de oorlog uitbreekt, is dat een dilemma voor de Amerikaanse pilote Nanée Gold: teruggaan naar Amerika? Of toch maar blijven?
Ze kiest voor het laatste. Ze is een vrijgevochten jongedame, en thuis wacht haar een keurslijf: ze zou een huwelijk moeten aan gaan met een goede partij, niet noodzakelijk uit liefde dus. En dan voor nageslacht zorgen. Daar heeft ze helemaal geen zin in.
Zo komt het dat ze het verzet opzoekt: kan ze iets betekenen?


Als Frankrijk zich overgeeft en het land in een vrij deel en een bezet deel gesplitst wordt, reist ze naar Zuid-Frankrijk: Marseille. Daar ontmoet ze Varian, een journalist die een hulporganisatie heeft opgezet. Hij helpt vluchtelingen, vooral ook Joden, om naar veiliger gebieden te vluchten.
Het duurt even, maar Nanée wint zijn vertrouwen. Vanaf dat moment wordt ze ingezet als postbezorgster: ze brengt berichten over.
Ze komt er Edouard Moss tegen, die ze in Parijs al had ontmoet. Hij heeft moeten vluchten uit Duitsland omdat hij anti-Duitse foto’s maakte. Zijn vrouw werd neergeschoten door soldaten. Een huis in Sanary-sur-Mer, vlak bij Marseille, moest zijn nieuwe thuis worden, maar hij beseft dat hij Frankrijk uit moet. Maar: niet zonder zijn dochter Luki! En die heeft hij achter moeten laten in Parijs.
Edouard is weduwnaar, het romantische verhaal is al snel duidelijk.


Maar Meg Waite Clayton doet meer dan een eenvoudig liefdesverhaal vertellen. Er is immers van alles gebeurd in die eerste oorlogsjaren. Stof genoeg om haar hoofdpersonen van alles te laten beleven. Edouard is Joods, maar vooral ook Duitser. Om die reden wordt hij opgepakt en in een kamp gestopt waar hij diverse ontberingen ondergaat. Het is Camp des Milles, waar kunstenaars opgesloten werden. Zijn dochter is een dapper en slim meisje dat terecht komt in een klooster in Amboise (bij Tours, midden-Frankrijk), waar ze kennis maakt met Moeder Maria.


De hulporganisatie van Varian Fry bestond echt, het kamp ook en het beschreven klooster bij het kasteel in Amboise eveneens. De schrijfster heeft de sfeer ook goed getroffen, ze heeft zich terdege verdiept in de geschiedenis. Je voelt de honger en de angst voor de vijand. Er heerste wantrouwen, en natuurlijk waren er ook mensen die pro-Duits waren. In korte hoofdstukken en chronologisch wordt om en om het verhaal van Nanée en Edouard verteld.
Het is een verhaal dat leest als een trein. Ook al lees je dat de wereld dus niet verandert. Ook al zei men: nooit meer…het blijft gebeuren: vervolging van groepen mensen die ‘anders’ zijn.


Zoals de schrijfster achterin vertelt: De postbezorgster van Parijs is gebaseerd op het waargebeurde levensverhaal van Mary Jayne Gold, een rijke Amerikaanse die in 1940 en 1941 deel uitmaakte van de verzetsgroep en hulporganisatie van journalist Varian Fry. Fry en zijn groep hebben tijdens de Tweede Wereldoorlog zeker 2000 tot 4000 mensen gered uit handen van de Nazi's, waaronder hele bekende kunstenaars zoals de Joodse kunstschilders Marc Chagall en Max Ernst, surrealistisch schrijver André Breton, biochemicus Otto Meyerhof, maar ook gewone mensen die vluchtten voor de terreur van de nazi's.


Meg Waite Clayton is een Amerikaanse schrijfster en advocaat. Ze woont in de San Francisco Bay Area en heeft al heel wat romans geschreven.


ISBN 9789402709421 | Paperback | 400 pagina’s | Uitgeverij Harper Collins | mei 2022

© Marjo, 23 juni 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

 

Stoner
John Williams

Eindelijk heb ik dit veelgeprezen boek gelezen en alle lovende woorden erover zijn waar.
Wat me wel verbaasd heeft, is dát het zo'n enorm succes heeft. Het leven van William Stoner is niet spectaculair, niet echt spannend, er zit niet veel actie in het boek en toch is het een wereldwijde bestseller. Hoe kan dit? Waarom springt dit boek er zo uit? Waarom zijn zoveel lezers onder de indruk van dit boek? Het is vermoedelijk voornamelijk omdat John Williams heel consequent is gebleven met zijn personages.


Stoner is iemand die veel zaken gewoon laat gebeuren, niet iemand die zijn stem verheft en statements maakt. Maar toch is het wel een man die zijn eigen koers vaart. Misschien zelfs wel eens teveel. Hij leeft in zijn eigen wereld, je krijgt de indruk dat hij dat ook nodig heeft omdat hij eigenlijk niet past in de maatschappij.


Stoner is van oorsprong een eenvoudige boerenzoon en zag zijn boerenleven al voor zich. Een ander geeft echter een wending aan Stoners leven. Stoner moet doorleren zegt zijn leraar. Dus leert hij door, hij studeert landbouwkunde, totdat hij een gedicht hoort en geraakt wordt door de taal. Vanaf die tijd weet hij wat hij wil en gaat verder in taal en letteren. Zijn docent en mentor Archer Sloane wordt zijn leidraad. Uiteindelijk geeft hij les op de universiteit waar hij zijn studie volgde. Getriggerd door zijn studie en lessen is de Eerste Wereldoorlog grootdeels aan hem voorbij gegaan.


Op de universiteit is Stoner een eenling, maar hij krijgt uiteindelijk wel één vriend, die ook levenslang zijn vriend zal blijven. Deze vriend is Stoners tegenhanger, hij is veel wereldser en extraverter dan Stoner, die eigenlijk alleen leeft voor de boeken en de lessen. Toch wordt Stoner verliefd en trouwt. Zij is een vermogend meisje maar heeft niet de intelligentie die hij eigenlijk nodig heeft in een relatie. Later zal zij Stoner enorm dwarsbomen in zijn liefde voor hun dochter Grace. Grace is alles wat zijn vrouw niet is. Met Grace voert hij al snel bijzondere gesprekken die hij zo nodig heeft.
Op een affaire na, waarin Stoner leert hoe een relatie ook kan zijn, gebeurt er in feite weinig, Stoner is niet gelukkig en niet ongelukkig. Zijn werk maakt veel goed ook al komt er een nieuwe collega die Stoner enorm zal tegenwerken.


De vrouw van Stoner is  een karakter op zich. Ze is een kind van haar tijd, goed opgevoed en heeft alles geleerd wat een echte jongedame moet weten, maar verder is ze een lege huls. Het is duidelijk dat het huwelijk voor haar iets is wat erbij hoort, maar als partner stelt ze niets voor.


Juist dit soort lethargie van beiden, het leven dat ze leven, de enkele krachtdadige optredens van Stoner en de toch verrassende affaire maken het boek zo aantrekkelijk. Niemand is een held, niemand is speciaal, maar toch zijn het allen personages om niet te vergeten, ook al laat Stoner volgens het boek geen enkele indruk achter.
Het is geen boek waar je over moet vertellen maar moet lezen en ervan genieten.

Biografieportaal: "John Williams was een classicus die, net als zijn romanpersonage William Stoner, met de onvergankelijke schoonheid van de Elizabethaanse poëzie de waan van de dag trachtte te bezweren."


ISBN 9789041713551 | Paperback | 320 pagina's | Rainbow | januari 2020
Vertaald door Edzard Krol

© Dettie, 17 juni 2022

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

 

De vlucht naar huis
Alan Hlad


Toen Hitler in september 1940 de Tweede Wereldoorlog begon had hij ook ambities om Groot-Brittannië in te lijven. Bombardementen hielpen bij een snelle verovering wisten de Duitsers en zo begon de Battle of Britain, oftewel The Blitz: een lange reeks bombardementen vooral gericht op vliegvelden en andere terreinen van de RAF, later ook op Londen. Tussen september 1940 en mei 1942 werd een groot deel van de stad en het een en ander in de omgeving weggevaagd.
Dit kostte zo’n 40.000 burgers het leven.


Epping waar dit verhaal zich afspeelt was een dorp ten noordoosten van Londen. Daar woont Susan sinds haar ouders overleden zijn met haar grootvader op een boerderij. Bertie, de grootvader, houdt er schapen voor de wol, maar hun dagelijkse bezigheid is het fokken en trainen van postduiven.
Susan heeft een speciale duif die ze Duchess noemt. Ze heeft het diertje zelf groot gebracht. Het is dan ook meer een huisdier.
Voor de oorlog uitbrak studeerde Susan in Londen, maar de National Pigeon Service droeg haar op de studie te onderbreken:  er moesten meer duiven komen. Operatie Columba werd opgestart: 17.000 duiven werden op pad gestuurd. Slechts 1.000 keerden er terug in Engeland.


Als Susan naar Londen reist voor instructies komt ze onderweg in de trein een man tegen die ze wel kent, maar die ze niet aardig vindt. Kapitein Boar denkt daar anders over en is nogal opdringerig. Susan wordt gered door een Amerikaan: Ollie (=Oliver) is uit Amerika gekomen na het overlijden van zijn ouders en het daarmee samenhangende verlies van hun boerderij. Hij wil dienst nemen bij de RAF. De aanvaring met de kapitein verhindert zijn plannen, maar brengt hem wel op de boerderij bij Susan. Natuurlijk bloeit er wat op, maar de twee spreken zich niet uit. Ze zijn druk met de duiven die naar Frankrijk moeten, en als boodschappers zullen dienen.
Een ongelukkige gebeurtenis zorgt ervoor dat niet alleen de duiven maar ook Duchess en Ollie het Kanaal overvliegen… en kapitein Boar is daar ook.

De verwikkelingen zijn legio, Hlad vertelt hier een mooi romantisch verhaal. Maar bovenal verwerkt hij daar bepaalde interessante, misschien veelal onbekende feiten uit de Tweede Wereldoorlog in: De Blitz, de verschrikkingen die het Engelse volk moest ondergaan en het nut van duiven, die heen en weer vlogen met boodschappen aan hun pootjes - wat de Duitsers natuurlijk al snel doorkregen: zij zetten valken in. Ook kwamen veel vogels in de pan terecht, omdat de Franse bevolking honger had.
Achter in het boek vertelt de schrijver welke historische feiten hij gebruikt heeft.


Alan Hlad schreef met dit boek in 2019 zijn debuut. En dat bleek een succes, dus zijn er intussen meer boeken van zijn hand verschenen. Helaas nog niet vertaald, daar ligt nog een mooie taak!


ISBN 789044363937 | paperback | 398 pagina’s | Uitgeverij House of Books | april 2022
Vertaald uit het Engels door Nellie Keukelaar

© Marjo, 21 juli 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

 

Rein
Wim Duijst


De hoofdpersoon is de achtenveertigjarige Rein (!)Vaneveld. Na een ernstige nierziekte hebben zijn nieren het bijna begeven. Zonder donornier zal hij zeker komen te overlijden. Zijn partner Christa heeft psychische problemen; al zou ze willen, weinig kans dat de medici zullen toelaten dat zij doneert.
In een opwelling plaatst Rein een oproep op Facebook. Reacties komen wel, maar geen serieuze.
Behalve die ene: van Jenny Kleinendorst.
Toen zij weer eens een keertje op de tijdlijn van Rein keek, zoals ze af en toe deed, las ze de oproep.
Hoewel ze betwijfelt of hij nog weet wie ze is, na dertig jaar, stuurt ze een reactie.
Rein is verbijsterd.


‘Hoe is het mogelijk. Moeiteloos haalt hij haar gezicht voor de geest: bruine krullen, donkere ogen waarmee ze je verwonderd aan kon kijken en altijd iets van een glimlach. Maar ze had ook een sombere kant, een waar hij nooit de vinger op heeft kunnen leggen.’


Hij was achttien, zij zestien, en bij hun eerste ontmoeting was het meteen raak. Zelf vonden ze het geen probleem dat Rein uit een gereformeerd gezin kwam en dat haar vader een communist was die iedere vorm van geloof afkeurde. Maar haar vader betrapte hen in een compromitterende situatie en dwingt haar de verkering af te breken.
Al snel blijkt dat ze geen van beiden die eerste liefde ooit konden vergeten.
Wat betekent dat voor de hernieuwde kennismaking? Rein is intussen getrouwd, geen kinderen. Jenny heeft een vijfentwintigjarige zoon, met een verstandelijke beperking.
Is de jaloezie van Christa gegrond?


Achterin het boek zijn een aantal blogs toegevoegd. Die gingen vooraf aan dit boek, en de schrijver vertelt er in hoe dit boek tot stand is gekomen. Wim Duijst heeft zelf een nier gedoneerd en weet dus heel goed wat er allemaal komt kijken bij dat proces. Maar wie nu denkt: zo’n medisch verhaal dat wil ik helemaal niet lezen, die denkt maar beter een tweede keer na. Wim Duijst is namelijk een goed verteller, lees ook zijn eerdere boeken maar!


En zo heeft hij van Rein een prachtige psychologische roman weten te maken. Een indringend verhaal over een nierdonatie. Gefictionaliseerd, maar natuurlijk geen sinecure, niet voor de donor die een heel proces van onderzoeken en gesprekken moet ondergaan, voor überhaupt toestemming wordt gegeven. Maar natuurlijk ook niet voor degene die de nier nodig heeft: diens gezondheid gaat er intussen niet op vooruit. Dit wordt goed verteld, maar zonder dat het zwaar wordt. Deze verhaallijn zit namelijk verpakt in een verhaal over een relatie, met flashbacks die voor de duidelijkheid in de verleden tijd staan in tegenstelling tot het lopende verhaal. En nog wat andere specifieke Duijst thematiek: het geloof en Spakenburg: ‘Je hebt Spakenburg en de rest van Nederland.’


Wim Duijst (Spakenburg, 1953) schreef eerder ‘Zwijgend verleden’,  ‘De engel van Spakenburg’, ‘Een man uit de krant’, als ook de novelle ‘Dood zaad’ en ‘Het verzwegen kind’.


ISBN 9789460684791 | paperback | 320 pagina’s | Uitgeverij Marmer | februari 2022

© Marjo, 15 juli 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

 

Vier wandelaars en een Siciliaan
Marion Pauw, Elle van Rijn, Roos Schlikker en Femmetje de Wind


‘Ik moet lopen. Gewoon, letterlijk stappen zetten, Joy. Ik kom hier thuis niet vooruit. Ik weet niet wat ik moet.’


Dit geldt min of meer voor alle vier de vier vrouwen, die hebben besloten om een rondwandeling te gaan maken op Sicilië. Een pelgrimage is het: een tocht met een sterk moreel of spiritueel karakter.
Ieder voor zich hebben ze zo hun redenen om de tocht te willen maken.


Lot werkt in de crisisopvang. Omdat ze relatieproblemen heeft, is ze niet meer 100% betrokken bij haar werk.  Haar vriendin Joyce, die een carrière als actrice ziet opdrogen, ziet een vakantie wel zitten en ging mee.
Op Sicilië ontmoeten ze Hannah, een psycholoog. Zij vindt evenmin nog bevrediging in haar werk zoals ze die eerder had. En de vierde is Bibi, de jongste van het stel. Zij is een buitenbeentje, deels omdat ze spiritueel aangelegd is, maar ook omdat ze zich niet echt met haar gezelschap bemoeit.
Hun gids is Vincenzo, de Siciliaan uit de titel. Door zijn aanwezigheid wordt de wandeling voorzien van historische feiten en andere wetenswaardigheden.


Ze lopen De Magna Via Francigena di Sicilia, een duizend jaar oude handelsroute, die van Palermo aan de noordkust dwars door het hart van Sicilië naar Agrigento aan de zuidkust loopt. Dit is nu een pelgrimstocht met een lengte van 180 km. Daar gaat het gezelschap 9 dagen over doen. Flinke wandelingen dus!


Van de omgeving moeten ze het niet hebben. Het is warm, en Sicilië is nogal bergachtig. De dorpjes zijn misschien wel pittoresk maar er is vrijwel niets te beleven. En er is slechts heel af en toe wifi. De wandelaars zijn op elkaar aangewezen. Echt vrolijk gaat het er niet aan toe, ze hebben het allemaal druk met zichzelf. Immers, ze zijn hier niet voor niets en het is ook niet zo dat het lopen an sich alles oplost. Er wordt veel gezwegen, over koetjes en kalfjes gepraat, maar gaandeweg worden de gesprekken dieper.
Of er een loutering volgt?
In ieder geval wel een lijst met reisbenodigdheden, achterin, dus je kan goede voorbereid in hun voetsporen treden.
Iedere dag begint met een korte beschrijving van wat de tocht die dag behelst. Daarna volgt het verhaal van de vrouwen, waarbij ieder een eigen stem heeft.


Als vier gerenommeerde schrijvers bij elkaar gaan zitten om samen een boek te schrijven, hou je je hart vast: kan dat wel goed gaan? Maar de dames Pauw, van Rijn, Schlikker en de Wind hebben bewezen dat zij dat in ieder geval heel goed kunnen. Vier wandelaars en een Siciliaan is en prachtige psychologische roman geworden!
De karakters zijn overtuigend neergezet, je wilt als lezer weten hoe het hen verder vergaat.


Marion Pauw (1973) debuteerde in 2005 met Villa Serena en brak in 2008 definitief door met Daglicht, waarmee ze de Gouden Strop won.
Femmetje de Wind (1973) is een Nederlandse schrijver, columnist, redacteur en uitgever.
Elle van Rijn (1967) is een Nederlands actrice en scriptschrijfster, die een acteursopleiding aan de Toneelschool in Maastricht volgde.
Roos Schlikker (1975) is een Nederlands auteur en journalist.


ISBN  9789044363340 | Paperback | 300 pagina’s | Uitgeverij The House of Books | mei 2022

© Marjo, 9 juli 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER

 

Het Alles
Dave Eggers


Het boek kent ook een aantal alternatieve titels: “Eindelijk orde op zaken”, of  “De laatste dagen der vrije wil”, of “De wereld gaat aan onbeperkte keuze ten onder”.
In de inhoudsopgave heeft ieder hoofdstuk een titel en daarna volgt een lijst, waarbij per hoofdstuk een soort fictieve leestijd wordt gegeven. Deze leestijd heeft overigens geen relatie met de lengte van het betreffende hoofdstuk. Verder geeft deze lijst ook per hoofdstuk aan hoeveel procent match er is (waarmee is onduidelijk) en een soort fictieve waarderingsscore.


Het Alles is eigenlijk het vervolg op De Cirkel en speelt zich in de nabije toekomst af, ergens in de jaren 30 van deze eeuw. De Circle heeft een bedrijf dat genoemd is naar een jungle in Zuid-Amerika en dat alleen als de jungle wordt aangeduid binnen het nieuw ontstane bedrijf, dat zich de Every heeft genoemd. We hoeven ons niet af te vragen om welk bedrijf het gaat, waarvan het logo wordt beschreven als een soort valse grijns.


De CEO van de Every is Mae Holland, die we in De Cirkel al leerden kennen. De oorspronkelijke oprichters van de Circle zijn allemaal naar de achtergrond verdwenen en houden zich met hun eigen dingen bezig. De Every neemt wekelijks meerdere bedrijven over en wordt zo steeds machtiger. Mae Holland heeft 10 papierfabrikanten overgenomen en de bedrijven gesloten. Journalistiek bestaat niet meer, omdat men vindt dat het overbodig is geworden, omdat alles immers transparant is.


Het absoluut censuurvrije internet, waarbij alle beelden, ook van de meest gruwelijke moordpartijen gewoon blijven staan blijft voor Mae Holland essentieel. De misdaad moet gewoon bestreden worden en met de camera’s waarmee verschrikkingen worden gefilmd, worden ook gebruikt om daders verantwoordelijk te stellen voor hun misdaden. En zo is iedereen er getuige van dat Eamon Bailey, een van de oorspronkelijke mensen achter de Circle, overlijdt als hij aan het surfen is. Niemand lijkt iets te doen om ook maar te proberen hem te helpen, hoewel men live getuige is van z’n sterven. Later duikt er ook nog een man op, die protesteert, omdat hij wil dat de beelden van de moord op z’n vrouw van internet verdwijnen.


De Every is een bedrijf dat problemen die mede door techniek en openbaarheid veroorzaakt worden, alleen maar op wil lossen door meer techniek en meer openbaarheid. In dat opzicht lijkt het op de Amerikaanse wapenlobby NRA, die als reactie op schietpartijen ook alleen maar kan hameren op meer wapenbezit.

Lees verder, klik HIER

 

Vietnamees in Parijs
Viet Thanh Nguyen


Doordat er naar verwezen wordt, is het vrij snel duidelijk dat aan dit verhaal aan ander boek vooraf ging. Dat is ‘De sympathisant’, verschenen in 2016.
Net als zijn personage is Viet Thanh Nguyen een vluchteling uit Vietnam en hoewel zijn leven heel anders verliep dan dat van zijn protagonist is de vraagstelling die van hemzelf: waar kom je vandaan en wat doe je hier?
Tussen de regels door wordt er veel – maar niet alles – verteld over de geschiedenis van Vietnam. Als je daar als lezer niet veel van af weet is het zaak je aandacht er bij te houden. Het land werd door de eeuwen heen diverse keren geknecht, gekolonialiseerd en weer ‘bevrijd’.


In het eerste boek werd de vlucht naar Amerika beschreven, waar hij fungeerde als spion, in dienst van het communistische regime. De hoofdpersoon heeft behalve de ambigue afkomst die veel Vietnamezen kennen ook nog de pech dat zijn moeder verleid werd door een Fransman. Een geestelijke, die haar opnam in zijn huis en zijn zoon nooit erkende.


In Vietnamees in Parijs, komt zoals de titel al aangeeft dezelfde persoon aan in Frankrijk, het land van zijn vader. Na het verblijf in Amerika heeft hij gedwongen tijd doorgebracht in een heropvoedingskamp, waar geestelijke en fysieke martelingen aan de orde van de dag zijn. Als hij zijn verhaal neerschrijft is dat vanuit het Paradijs (het wordt in het midden gelaten wat dat precies is). Hij is neergeschoten door zijn vriend Bon, vertelt hij.


‘Leg je wapen weg, Bon. Je kan me maar één keer doden.
Of misschien niet. Ik ben ook nog steeds een man met twee gezichten en twee zielen, waarvan er misschien één nog intact is. Met mijn twee zielen kan ik elk onderwerp van twee kanten bekijken, en hoewel ik mezelf er op hen laten voorstaan dat dit een talent is, besef ik nu dat het een vloek is. Een man met twee zielen is toch niets meer dan een mutant? Misschien zelfs een monster. Ja, ik geef het toe! Ik ben niet gewoon één, maar twee. Niet alleen ik, maar ook jij. Niet alleen ik, maar ook wij.‘


Het boek heeft vier delen, soms vanuit een ik-, soms vanuit een alwetende verteller.


Met zijn vriend Bon komt Vo Danh eindelijk aan in Parijs, de stad waar ze hopen thuis te komen. Maar niets is minder waar. Ze worden opgevangen door zijn Frans-Vietnamese ‘tante’ die in feite de contactpersoon was uit zijn tijd als communistische spion. Al twijfelt Vo Danh of hij nog wel communist is, hij wil het feit dat hij spioneerde graag verborgen houden voor Bon, die anticommunistisch is. Vo Danh heeft twee bloedbroeders: Bon, die hem niettemin naar het leven zou staan als hij wist dat Vo communist was, en Man, Vo’s mentor, ook een communistische spion.
De twee raken verstrikt in de drugshandel. Om die te slijten maken ze gebruik van de intellectuele kliek rondom tante.


Vo Danh heeft gestudeerd, is een belezen man, en stelt zich vragen waarop geen antwoord is.
Wie is hij? Wat is hij? Een dubbele ziel: Vietnamees vanwege zijn moeder, Frans vanwege zijn vader, communist of kapitalist?
Zijn uiterlijk is duidelijk niet Europees, dus zal hij altijd gezien worden als een Aziaat, Vietnamees, misschien, vaker gewoon Chinees. Grappig is dan dat er een drugsoorlog ontstaat: de Aziaten versus de Arabieren. Maar Vo Danh begrijpt niet hoe Fransen meteen kunnen zien dat iemand Arabisch is. Ze zien er precies uit als Fransen in zijn ogen. (Dat zijn we ook! zal de bewuste Arabier zeggen)
Voor beide niet-Fransen geldt: ze zullen nooit Europees worden.


Er is een enorme tegenstelling in dit boek: aan de ene kant de vragen omtrent ideologieën en politiek. Over de negatieve gevolgen van kolonialisme en imperialisme – daar is er geen verschil of je afstamt van slaven uit Afrika of ooit geknecht was in welk land ook. Over het geloof: kun je communist en katholiek tegelijk zijn? Over kapitalisme versus communisme. En over oorlog en de gevolgen daarvan.


‘Wat is meer waard dan onafhankelijkheid en vrijheid? Niets.’


Ook is het een spannend en hard verhaal over drugshandel en daaraan verwante criminaliteit. Een mensenleven is niets waard.
Als een rode draad speelt door het verhaal het geheim dat Vo Danh heeft voor Bon. Hij weet immers dat als Bon zal ontdekken dat hij communist is - of ooit was, dat is nog de vraag – het bloedbroederschap weinig meer zal betekenen.


Maar het loopt allemaal anders dan je zou verwachten.
De stijl wisselt met het verhaal. Als er bijvoorbeeld sprake is van gewelddadige scenes worden de zinnen ellenlang. Verandert de situatie, dan verandert ook de stijl.
Vermoeiend – enige oplettendheid is vereist en het zet de lezer aan het denken – en boeiend – er is dan wel veel geweld, maar er zit ook humor in en de beschrijvingen zijn haast filmisch.
Dus: absoluut de moeite waard!


Viet Thanh Nguyen (1971) is een Vietnamees-Amerikaanse professor en romanschrijver. Hij is de Aerol Arnold-leerstoel Engels en hoogleraar Engelse en Amerikaanse studies en etniciteit aan de Universiteit van Zuid-Californië. Met zijn debuutroman De sympathisant won hij de Pulitzer Prize (2016) evenals vele andere prijzen, zoals de Dayton Literary Peace Prize, de Edgar Award en de Carnegie medal.
Vietnamees in Parijs volgt de verteller uit De sympathisant, maar is prima als standalone te lezen.


ISBN  9789460684784 | paperback | 416 pagina’s | Uitgeverij Marmer | februari 2022

© Marjo, 14 juni 2022

Lees de reacties op het forum, klik HIER