Alessandro Baricco - Driemaal bij dageraad
Geplaatst: 23 jun 2017, 10:15
Flaptekst: Een man en een vrouw ontmoeten elkaar driemaal, maar elke keer is de enige, en de eerste, en de laatste keer… Op het eerste gezicht lijken de drie delen van deze novelle afzonderlijke verhalen, maar ze blijken het briljante resultaat van een geraffineerd gedachte-experiment dat ze onderling verbindt. De verhalen beginnen alle drie in een hotellobby, alle drie bereiken ze hun literaire hoogtepunt bij dageraad, en alle drie hebben ze als hoofdpersonen twee voor elkaar onbekende mensen die elkaar toevallig ontmoeten en binnen korte tijd hun diepste wezen aan elkaar blootgeven.
In zijn boek Mr Gwyn laat Baricco Driemaal bij dageraad een essentiële rol spelen, maar meer dan de titel en dat er een scène in zit die zich afspeelt in een hotellobby komen we niet te weten. Nadat hij Mr Gwyn geschreven had heeft Baricco het boek van zijn fictieve personage ook maar geschreven.
De flaptekst geeft de inhoud exact weer. Het is een ingenieus verhaal, volkomen logisch en volkomen onbestaanbaar, zoiets als een tekening van Escher.
Grappig: ik realiseer me opeens dat hij het wéér doet! Mr Gwyn laat hij portretten schrijven, terwijl mensen alleen maar geschilderde of gefotografeerde portretten bezaten. In dit boek realiseert hij in woord wat alleen in beeld bestond.
Overigens hoef je niet eerst Mr Gwyn te lezen. Dit boek(je) staat op zichzelf. Het zijn drie gemakkelijk te begrijpen verhalen, die geraffineerd in elkaar grijpen.
In zijn boek Mr Gwyn laat Baricco Driemaal bij dageraad een essentiële rol spelen, maar meer dan de titel en dat er een scène in zit die zich afspeelt in een hotellobby komen we niet te weten. Nadat hij Mr Gwyn geschreven had heeft Baricco het boek van zijn fictieve personage ook maar geschreven.
De flaptekst geeft de inhoud exact weer. Het is een ingenieus verhaal, volkomen logisch en volkomen onbestaanbaar, zoiets als een tekening van Escher.
Grappig: ik realiseer me opeens dat hij het wéér doet! Mr Gwyn laat hij portretten schrijven, terwijl mensen alleen maar geschilderde of gefotografeerde portretten bezaten. In dit boek realiseert hij in woord wat alleen in beeld bestond.
Overigens hoef je niet eerst Mr Gwyn te lezen. Dit boek(je) staat op zichzelf. Het zijn drie gemakkelijk te begrijpen verhalen, die geraffineerd in elkaar grijpen.
