Gianni Farinetti - In de beste families
Geplaatst: 09 dec 2016, 23:00
Achterflap: Zoals elk jaar vieren de steenrijke Guarienti's, een Piemontese familie, het kerstfeest in Nice, waar Cesare, de pater familias, een riant buitenhuis bezit. Cesare is echter een meedogenloze man, die zijn verwanten met harde hand regeert: zijn vrouw Anna, zijn geliefde Adriana, de kinderen Sebastiano en Silvia, zijn zuster Nini, zijn onbehouwen neefje Eduardo en vanzelfsprekend een hele stoet bedienden.Het wekt daarom geen verbazing dat achter de façade van familiaire genegenheid en eensgezinsheid menigeen een ongebreidelde haat jegens de familiedespoot koestert. Het bericht over de mysterieuze dood van een oude dame lijkt la famiglia nog amper te verstoren, maar wanneer Cesare op een oude foto stuit, wordt hij getroffen door een verschrikkelijk besef: hier is een moord gebeurd, en hijzelf zal het volgende slachtoffer zijn. In de beste families is een weergaloze mengeling van een klassieke whodunit (waarin de rijke Italiaanse keuken een glansrol vervult) en een verfijnde zedenschets van de beau monde, geschreven in een even rijke als minutieuze stijl. Gianni Farinetti (1953) was aanvankelijk als architect werkzaam, maar heeft zich geheel op het schrijven en filmen toegelegd. Hij woont in Turijn. Met In de beste families won hij de Italiaanse debuutprijs.
Dat ik nog nooit gehoord heb van deze schrijver! Een manco in mijn leesloopbaan! Wat een geweldig boek! Het wel en wee van een stinkend rijke familie met een hoop sores, iets als Downton Abbey maar dan aan het eind van de 20ste eeuw. Het verhaal speelt zich als een film voor je af in hele korte scenes. Er wordt voortdurend gewisseld van het ene personage naar het andere, dat houdt je lekker scherp. De dialogen zijn levendig, de auteur geeft ook een enkele keer zelf commentaar (tussen haakjes) en omdat het allemaal zo precies beschreven wordt - als een filmscript af en toe - zie je het zó voor je ogen gebeuren. De karakters zijn mooi uitgewerkt en het boek is erg humoristisch, niet in de laatste plaats door de schrijfstijl.
Het is vooral een psychologische roman, ook al komt er moord in voor. Dat feit voegt nog een paar grammetjes spanning toe aan het geheel, als je tenminste niet eerst de Biblion-recensie leest, die haarfijn de clou uit de doeken doet!
Dat ik nog nooit gehoord heb van deze schrijver! Een manco in mijn leesloopbaan! Wat een geweldig boek! Het wel en wee van een stinkend rijke familie met een hoop sores, iets als Downton Abbey maar dan aan het eind van de 20ste eeuw. Het verhaal speelt zich als een film voor je af in hele korte scenes. Er wordt voortdurend gewisseld van het ene personage naar het andere, dat houdt je lekker scherp. De dialogen zijn levendig, de auteur geeft ook een enkele keer zelf commentaar (tussen haakjes) en omdat het allemaal zo precies beschreven wordt - als een filmscript af en toe - zie je het zó voor je ogen gebeuren. De karakters zijn mooi uitgewerkt en het boek is erg humoristisch, niet in de laatste plaats door de schrijfstijl.
Het is vooral een psychologische roman, ook al komt er moord in voor. Dat feit voegt nog een paar grammetjes spanning toe aan het geheel, als je tenminste niet eerst de Biblion-recensie leest, die haarfijn de clou uit de doeken doet!