Non-fictie

Bombay Baby
portret van een bardanseres
Sonia Faleiro


De journaliste Sonia Faleiro raakt, nadat ze een reportage over bardanseressen in Bombay heeft gemaakt, gefascineerd door het leven van deze meisjes. Ze had zich kwetsbare slachtoffers voorgesteld, maar de werkelijkheid bleek iets minder eenduidig. Om zich meer in de wereld van deze meisjes te verdiepen volgt ze vijf jaar lang de negentienjarige Leela en haar vriendinnen. Een leven vol geweld, dreiging, prostitutie, onbetrouwbare pooiers, louche minnaars, en straatbendes. Een wereld waar bijna ieder meisje een verhaal heeft van een vader die haar verkocht heeft of liet verkrachten. Een wereld waar bijna alle meiden zichzelf snijden en beschadigen om even ándere pijn te voelen dan de dagelijkse pijn. Maar ook een leven van dromen, van ooit in een betere positie komen, van hoe dan ook af en toe geld verdienen, en je familie kunnen onderhouden. Een wereld van vriendschap en verraad, van solidariteit en overleven, van trots om het geld wat je verdient en de macht die je op mannen hebt, en schaamte om wat je doet. Een ambivalente keiharde wereld waar het recht van de sterkste geldt, en waar je de hoofdpersonen ondanks hun dromen steeds dichter bij de afgrond ziet komen. Een wereld waar de dood nooit heel ver weg is. Een hartverscheurende wereld vol meisjes die op de verkeerde plek geboren zijn en waarvan je ondanks hun strijd als lezer al weet dat ze het uiteindelijk niet gaan redden.


Al tijdens het lezen van dit boek, en ook nu bij het schrijven van deze recensie pijnig ik mijn hersens over de vraag waarom dit boek, wat betref de inhoud aangrijpend genoeg is, mij toch niet helemaal in zijn greep kreeg. Het kwam niet onder mijn huid, er bleef een zekere afstand. Misschien kwam het door de vele onvertaalde woorden, vaak meerdere in één zin, die wel keurig achterin het boek in het Nederlands vertaald staan, maar die me toch steeds even uit het verhaal haalden. Ik vermoed dat het ook met de schrijfstijl van de auteur te maken heeft. Ondanks de overvloed aan persoonlijke details blijft de lezer toeschouwer. Pas aan het einde van het boek, als het écht slecht gaat met Leela, valt de afstand weg. Misschien heeft de schrijfster te veel haar best gedaan om Leela niet alleen als slachtoffer maar ook als sterke persoonlijkheid neer te zetten, en creëerde dat de afstand. Ik weet het niet.
Wel sterk aan het boek vond ik de beschrijving van de stad Bombay. Hoewel dat eigenlijk steeds maar terloops gebeurt, of misschien juist wel daardoor, voel je bijna de sfeer van de broeierige stad, de stegen vol bars en bordelen, bendes en pooiers, en de de mensenmassa’s vol rangen en standen en kaste’s.
Het boek geeft een goed beeld van het leven van bardanseressen en prostituees in India, van hun eeuwig durende dromen van een iets bétere wereld, altijd maar weer botsend op de keiharde werkelijkheid van het dagelijks bestaan.


Bekijk de toelichting van Sonia Faleiro over dit boek bij TEDxAmsterdamWomen 2011 (you tube filmpje)


ISBN 978 90 468 11719 Paperback 256 pagina's | Nieuw Amsterdam | november 2011
Vertaling Ernst de Boer en Ankie Klootwijk 

© Willeke, 6 december 2011

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER