Boekenarchief K-L

Unamuno
Michiel Löffler


Jean kiest een pad. Samen met zijn hond. Het is niet wat zijn ouders voor hem gewild hadden. Maar het is een pad dat leidt naar een betere wereld. Gelooft hij. Anderen denken er net zo over. Ze worden familie, een volk. Met Jean en Christine in het middelpunt. Ze kopen een boerderij in de Vogezen en beginnen gewoon helemaal opnieuw. Maar je kan niet leven van zon en dauw alleen. Geiten moeten gemolken worden, elektriciteit is niet gratis. Mensen trekken weg, alleen Jean en Christine blijven over. Eerst maakten ze nog ruzie. Dan niet meer. Ze weten dat het zo niet verder kan. Iets moet anders. Alles moet anders. Het is alleen zo moeilijk.


In staccato-zinnen doet Löffner het verhaal van wat je, grof gezegd, ontgoochelde hippies zou kunnen noemen. Idealen botsen met het leven van alledag. Groepen hangen niet zo hecht aaneen als men aanvankelijk zou willen geloven. Het is een verhaal van teleurstelling en doorgaan zonder goed te weten waarom. De stijl, die ik op zich wel kan smaken, maakt het verhaal echter moeilijk te volgen. Er zit poëzie in, maar het is niet altijd duidelijk waar het over gaat. Zeker in het begin buitelen halve zinnen over elkaar heen zodat je moet vissen om een verhaallijn boven water te halen. Wat uiteindelijk overblijft, is vooral een gevoel, meer gevoel dan verhaal. Niet slecht, maar ook weer niet beklijvend.


ISBN 978-94-6068-007-6 Hardcover 191 pagina's Uitgeverij Marmer oktober 2009

© Elvira, februari 2010

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER